Tibetan
ང་ངོ་། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་ངོ་། །རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་སླར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་བསྟན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདི་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་རང་བཞིན་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་སོ་སོ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བསྙད་པར་ཟད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་དག་གིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་མི་བརྗོད་པ་དང་། ཐ་མས་ནི་གདགས་པའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བཞིར་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པ་དང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པ་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བཤད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ལྷག་མ་གསུམ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། ཞར་ལ་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནང་གི་ཆོས་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་མིག་ནི་མིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་སྟེ། མིག་དེའི་རང་བཞིན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བས་སྟོང་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་བསྙད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ ཕྱིར་ན་མིག་སོགས་དེ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་པ་མིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་པ་ཚབ་ཀྱིས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མིན་པ་ནི་རང་བཞིན་མི་འདོར་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དུས་ཅུང་ཞིག་གནས་ནས་ལྡོག་པར་ཡང་འགྱུར་བས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ
Chinese
我即是。无事物以无事物而空。自性以自性而空。他事物以他事物而空。如是再次宣说了四种空性。这些空性被称为大乘。空性或非空性，以自性成立是丝毫也不存在的。以空性各自的形态调伏，仅仅是世俗中存在而假立。如是也于《中观根本慧论》中说：若有少许非空，则有少许空。若无少许非空，何来有空？空也不应说，非空也不应作，二与非二不应作，为施设之义而说。如是说，前者是不说以自性成立的方面，后者是说为施设之义，世俗中存在的意义。第二有二，广说分为十六空性，广说分为四空性。第一有四，宣说内空性等四者，宣说大空性等四者，宣说超胜边际空性等四者，宣说诸法空性等四者。第一有二，宣说内空性，宣说剩余三种空性。第一有二，真实的意义，以及顺便宣说承许自性的方式。第一是，内部的法，眼等六者，凡是无有以自性成立，那即是内空性。即是说，眼以眼自身的体性成立而空，因为眼的自性是以自己的体性成立而空的缘故。如对眼所说，耳、鼻、舌、身、意也应如是宣说。如是为何空性的理由是，眼等这些不是在胜义谛中恒常存在的，以及不是坏灭的缘故。此处帕擦瓦说，恒常存在不是指不舍弃自性。也就是说，因为即使存在一段时间也会转变，所以不是坏灭的缘故。
English
I am. The absence of things is empty by the absence of things. Self-nature is empty by self-nature. Other things are empty by other things. Thus, the four emptinesses are taught again. These emptinesses are called the Great Vehicle. Emptiness or non-emptiness, established by self-nature, does not exist even slightly. Subduing with such individual aspects of emptiness is merely asserted as existing conventionally. As it is also said in the Root Wisdom: If there is a little non-empty, then there will be a little empty. If there is no little non-empty, how can there be empty? One should not say empty, nor should one do non-empty, one should not do two and non-two, one should speak for the sake of designation. It is said that the former does not speak of the aspect established by self-nature, and the latter speaks of the meaning of existence in conventional truth for the sake of designation. The second has two parts: explaining in detail the division into sixteen emptinesses, and explaining in detail the division into four emptinesses. The first has four parts: explaining the four, such as the emptiness of the interior; explaining the four, such as the great emptiness; explaining the four, such as the emptiness that transcends extremes; and explaining the four, such as the emptiness of all phenomena. The first has two parts: explaining the emptiness of the interior, and explaining the remaining three emptinesses. The first has two parts: the actual meaning, and incidentally explaining the way of acknowledging self-nature. The first is: the internal dharmas, such as the six eyes, etc., whatever is without establishment by self-nature, that is considered the emptiness of the interior. That is, the eye is empty because it is established by its own nature, because the nature of the eye is empty because it is established by its own nature. As it is said of the eye, so should the ear, nose, tongue, body, and mind be declared. Thus, the reason for emptiness is that the eyes, etc., are not permanently abiding in ultimate truth, and are not destructible. Here, Patsab says that permanent existence does not mean not abandoning self-nature. That is, because even if it exists for a while, it will change, so it is not destructible.
Tibetan
ས་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ནི། གོར་མ་ཆག་པར་ཐེར་ཟུག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡོག་པ་ཞག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་སོ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ནི་འགྱུར་འཕྱུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལོག་པ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་ཁྱབ་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའམ། ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་ལེགས་པས། སྔ་མ་ནི་དགག་སྒྲ་འདོན་ལུགས་འཕྱུགས་པར་གསལ་ལོ། །འགྲེལ་བཤད་ལས། ཐེར་ཟུག་གནས་པ་ཉིད་དང་ནི། །མི་འཇིག་མ་ཡིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཞེས་བཏོན་ནས་མིག་སོགས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན། རང་བཞིན་ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་འཇིག་པ་མེད་པས། དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཞེས་འཆད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས་འཇིག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་དགོས་ན་དེ་ནི་མདོ་ལས། འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མིན་པ་ཉིད་ནི། ཞེས་པ་ཡང་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། ཐེར་ཟུག་ནི་ཉམས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྗོད་ལ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའི་རྟག་པ་བཀག་པ་ན། མིག་སོགས་དེ་ཡང་རང་དུས་སུ་ཅུང་ཟད་གནས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ལྡོག་པའི་འཇིག་པར་བདེན་ནམ་སྙམ་པ་འགོག་པ་ལ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་བསྡུ་ན་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ལས་འདི་ལས་ཚུལ་གཞན་དུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རང་བཞིན་རྒྱ་དང་རྐྱེན་དག་ལས། །འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ནི། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་རུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་དང་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ཅི་གང་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་ག
Chinese
如是说。如此宣说，任何具有自性的事物，必然会变成非恒常和不可逆转的。如此翻译是翻译错误，因为如果那样，能立的法就必须遍及所立的颠倒法。因此，如纳措的翻译所说，任何以自性存在的事物，要么是恒常存在，要么是会坏灭的，这样翻译比较好。因此，很明显，前者的否定词使用方式是错误的。在注释中说：因为是恒常存在，并且不是毁灭。这样提出，如果眼睛等有自性，因为自性没有变化和毁灭，那么这些就不会有变化和毁灭，但那是不存在的，因此这些没有自性。这样解释也是不合理的，如果那样，就应该说因为会变成没有毁灭，所以有毁灭，但那是与经中所说的“因为不是毁灭”相违背的。“不是恒常存在”也是如此，应该像纳措的翻译所说：“恒常是指没有衰败的自性。”这样翻译。如此遮止了恒常存在的常法，为了阻止认为眼睛等也在自身的时间里稍微存在，然后在之后变成相反的毁灭，所以说“因为不是毁灭”。总而言之，意思是说，在常与无常的任何一方都不成立。在《二万颂光明释》中，也以其他方式宣说了这一点。诸法的自性，也如《中观根本慧论》所说：自性从因缘生，理则不容有。从因缘所生，自性即是有为。自性若是有为，云何能成自性？自性及无作，不待于他性。如是所说。第二，又问：有什么是论师在论典中作为不是从因缘所生的自性的特点而作的，像那样的自性，论师是承认的吗？如果问，是依何而作的呢？世尊
English
Thus it was said. Thus it will be taught that any object that possesses inherent existence must inevitably become impermanent and irreversible. Translating it in this way is a flawed translation, because if that were the case, the sign would have to pervade the opposite of what is to be proven. Therefore, as translated by Nagtsho, it is better to translate it as: "Any object that exists by its own nature will either remain permanent or will become something that decays." Therefore, it is clear that the way the negative particle is used in the former is flawed. In the commentary, it says: "Because it is permanently abiding, and because it is not destructible." Having stated this, if the eye and so on have inherent existence, since inherent existence has no change and destruction, then these would have no change and destruction, but that is not the case, therefore these have no inherent existence. Explaining it in this way is also not reasonable, because if that were the case, it should be said that because it would become without destruction, therefore there is destruction, but that contradicts what is said in the sutra, "because it is not destruction." "Not being permanently abiding" is also the same, it should be translated as Nagtsho's translation says: "Permanence refers to the nature of not decaying." In this way, having refuted the permanence of being permanently abiding, in order to prevent the thought that the eye and so on also exist slightly in their own time, and then later become the opposite of destruction, it is said, "because it is not destruction." In short, the meaning is that it is not established in either permanence or impermanence. In the Twenty Thousand Light Commentary, this is also taught in a different way. The inherent existence of phenomena is also as stated in the Root Wisdom: Inherent existence from causes and conditions, it is not reasonable to arise. What arises from causes and conditions, inherent existence becomes something made. If inherent existence is made, how can it be inherent existence? Inherent existence and unmade, does not depend on otherness. As it is said. Secondly, again: Is there anything that the teacher made as a characteristic of inherent existence that is not born from causes and conditions in the treatise, like that kind of inherent existence, does the teacher acknowledge it? If asked, by what authority is it made? The Blessed One