Tibetan
འགོག་པ་སྟེ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མཁྱེན་པ་ཆགས་པ་སྟེ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི། མཐའ་ཡས་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་སུ་འདོད་དོ། །མྱུར་དུ་ཞེས་པ་ནི་བག་ཆགས་ལྷག་མ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྤངས་པར་སྟོན་པའོ། །འདིར་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ནི། འགྲེལ་པ་ལས། གང་གིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འབག་པར་བྱེད་ཅིང་བསྒོ་བར་བྱེད་ལ། རྗེས་སུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བག་ཆགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་མུར་ཐུག་པ་དང་། གོམས་པ་དང་། རྩ་བ་དང་། བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ པས་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཀྱང་བག་ཆགས་དེ་སྤོང་མི་ནུས་པར་གསུངས་ལ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཤེས་བྱ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཞེས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ནི་ཉོན་མོངས་སུ་བཞེད་པས། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ལ་བྱ་དགོས་ཏེ། འདི་ནི་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་གཞན་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ངོས་འཛིན་གསལ་བར་མ་གསུངས་པས། འདིར་གསུངས་པ་ཉིད་ལ་བརྟན་པར་བྱའོ། །ཡང་འགྲེལ་པ་ལས། མ་རིག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་གསུངས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་ནི། འདིར་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་མི་གཅིག་གོ །བག་ཆགས་འདི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་འགག་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་ལ། དེ་ཐོག་མར་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇིག་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མཁྱེན་པར་གསུངས་པ་ནི་མངོན་གྱུར་དུ་ ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལ་ཤུགས་རྟོགས་མི་རུང་བས་སྣང་བས་མཁྱེན་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་མཁྱེན་པ་འདིའི་ལུགས་མིན་པ་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་གསལ་བར་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བ་མངོན་སུམ་དུ་འཇལ་བའི་ཤུགས་ལ་འདས་མ་འོངས་གཉིས་འཇལ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཉི་མ་དི་རིང་ལྟ་བུའི་དུས་ད་ལྟ་བ་འདིའི་དུས་སུ།
Chinese
阻碍，也就是断除，对于所断除之物，智慧通达无碍，这被认为是无边无际、烦恼漏尽的智慧力。所谓“迅速”，是指极其微细的习气残余，被佛陀的智慧在一刹那间断除。此处所说的烦恼习气，如论释中所说：“凡是能玷污和训诫心之相续，并随之运行的，即是习气。烦恼的终点、串习、根本和习气，这些都是不同的名称。”经中说，声闻和缘觉阿罗汉虽然断除了烦恼，却无法断除习气。又在同一论释中说：“对于此，无明的习气是阻碍通达一切所知之障碍。”因此，也被称为所知障。按照此宗的观点，执著于法之自性被认为是烦恼，因此，所知障的主要部分应是二取显现之错觉习气。因为圣者父子（无著和世亲）没有在其他地方明确说明所知障的定义，所以应当坚定地遵循此处所说的。又在论释中说：“无明和贪欲等习气，唯有在一切相智和佛陀那里才会止息，在其他人那里则不然。”因此，声闻、缘觉阿罗汉，以及从八地菩萨开始断尽烦恼种子的说法中，所说的烦恼种子与此处所说的烦恼习气并非同一。这种极其微细的习气，是指十地相续的最后无间道生起时，趋向于极其微细的灭尽，这两者是同时的。首次断除它的解脱道，就是佛陀的第一刹那智慧。因此，经中说它被一切相智的力量所摧毁。如是，经中所说诸力能知晓一切所知，是指现量而言。由于佛陀的现量无法通过推理来理解，因此必须通过显现来知晓。而且，在这种观点中，在相未显现之前就知晓是不成立的，这在《六十正理论》的论释中有明确的阐述。因此，通过现量衡量现在，也不能通过推理来衡量过去和未来。这就像今天的太阳一样，处于现在的这个时刻。
English
The obstruction, that is, what is abandoned, and the knowledge that is unobstructed with respect to what is abandoned, is considered the power of knowing the exhaustion of the immeasurable outflows. "Quickly" means that the extremely subtle remaining habitual imprints are shown to be abandoned by the wisdom of the Buddha in a single moment. Here, the habitual imprints of afflictions, as stated in the commentary: "Whatever taints and instructs the mind's continuum, and follows it, that is the habitual imprint. The culmination of afflictions, familiarity, root, and habitual imprint are different names." It is said that although Hearers and Solitary Realizers have abandoned afflictions, they cannot abandon these habitual imprints. Also, in the same text, it says: "For them, the habitual imprint of ignorance is an obstacle to completely cutting off what is to be known." Thus, it is also called the obscuration of knowledge. According to this system, the clinging to the self of phenomena is considered an affliction. Therefore, the main part of the obscuration of knowledge must be the habitual imprint of the illusion of dualistic appearance. Since the noble fathers and sons (Asanga and Vasubandhu) have not clearly stated the identification of the obscuration of knowledge elsewhere, one should firmly rely on what is said here. Also, in the commentary, it says: "The habitual imprints of ignorance and desire, etc., only cease in the All-Knowing One and the Buddha, but not in others." Therefore, the afflictive seeds said to be exhausted from the eighth ground onwards for Hearers, Solitary Realizers, and Arhats, are not the same as the habitual imprints of afflictions described here. These extremely subtle habitual imprints are simultaneous with the arising of the uninterrupted path of the tenth ground continuum, which tends towards the arising and the extremely subtle cessation. The path of liberation that initially abandons it is the first moment of the Buddha's wisdom. Therefore, it is said that it is destroyed by the power of the All-Knowing One. Thus, it is said that all knowable things are known by the powers in manifestation. Since the Buddha's direct perception cannot be understood by inference, it must be known by appearance. Moreover, it is not the system of this view to know without the appearance of aspects, as clearly explained in the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning. Therefore, it is also not the case that measuring the present directly also measures the past and future by implication. This is like the sun today, at this present time.
Tibetan
དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འདས་མ་འོངས་གཉིས་མེད་པས་དུས་དེར་དེ་གཉིས་མ་གཞལ་ཡང་། དི་རིང་གི་དུས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདས་མ་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་གྱི་དུས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ས་བོན་གྱིས་མི་སྐྱེད་ཀྱང་། ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སྐུ་ཚེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་། འཕྲིན་ལས་གཞན་མི་འདའ་བར་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པར་གསུངས་ཀྱང་། ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ན། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་སྨོས། དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པའམ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་དགོས། དོན་འདི་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལྡིང་འདབ་གཤོག་ཡངས་པའི་རླུང་གི་ཤུགས་ཀྱིས། ཕ་རོལ་གནོན་པ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བ་ན། ནམ་མཁའ་མེད་པ་སྟེ་ཟད་པས་འདབ་ཆགས་ཀྱི་དབང་པོ་དེ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་གྱི་འདིར་ནི་འདིར་འཕུར་འཕུར་བས་ནམ་ཞིག་ན་རང་གི་མཐུ་སྟོབས་ཟད་པས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་དང་དེ་དང་བཅས་པའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ས་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་ཡས་པ་མ་བརྗོད་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཡོན་ཏན་རྫོགས་པས་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཉམས་པས་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བརྗོད་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་བདག་འདྲ་བས་སངས་རྒྱས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ནི་ཅི་ཤེས་པ་དང་ནི་བརྗོད་པར་ནུས་པར་འགྱུར་རམ་ཅི་སྟེ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པའང་མེད་པ་འོན་ཀྱང་། བདག་གིས་དོགས་པ་སྤངས་པ་སྟེ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་སྨྲས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་དེ་དག་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། མདོར་བསྡུས་ན་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉིས་བསྟན་པའི་ཟབ་མོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། གཞི་དང་ལམ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ས་བཅུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པས་ནི། དོན་དེ་ གཉིས་
Chinese
对于此，由于没有过去和未来二者，即使在那时没有衡量那二者，但是，以今日之时知晓的智慧本身，知晓所有过去和未过去的事物并不矛盾。例如，种子时期的芽，种子不会产生，但是种子产生芽并不矛盾。第三，所有佛陀的功德，即使佛陀自己无数劫地加持寿命，并且不超越其他事业而迅速地说，也不会使功德圆满，那么菩萨们还说什么呢？因此，声闻和独觉们能够完全了解或说出功德，更不用说了。从比喻的角度解释这个意义：就像天空翱翔的翅膀宽广的鸟，凭借风的力量压倒对方，在天空飞翔时，天空不会消失或耗尽，因此不会阻止鸟的统治者，但是在这里，因为在这里飞翔飞翔，总有一天会耗尽自己的力量而返回。同样，弟子声闻以及与他们一起的独觉，以及住在伟大土地上的佛子们，即使没有说完佛陀如天空般无边的功德而返回，也不是因为功德圆满，而是因为自己的智慧力量衰退。因为无法完全述说佛陀的功德，所以像我这样的论师，对于佛陀您的这些功德，能知道多少，能说多少呢？事实上是不能的。这样，我即使没有凭借自己的力量知道佛陀的功德，但是，我说出了一点点功德，没有疑惑，是因为那些功德是圣者龙树所说的，是依靠他的。第四，简而言之，这部论典中，佛陀的功德显示了深奥和广大二者，深奥的是空性法身，以及基础和道路的空性。除此之外，解释十一地的功德和力量等等，是广大的功德。因为很好地了解了这样深奥和广大的功德之理，所以那个意义 二者
English
Regarding that, since there is no past and future, even if those two are not measured at that time, however, it is not contradictory that the wisdom itself that knows the present time knows all past and un-past things. For example, the sprout of the seed time, the seed does not produce, but it is not contradictory that the seed produces the sprout. Third, all the qualities of the Buddha, even if the Buddha himself blesses his life for countless kalpas, and speaks quickly without exceeding other activities, will not make the qualities complete, then what do the Bodhisattvas say? Therefore, what need is there to mention whether the Hearers and Solitary Buddhas are able to fully understand or speak of the qualities? Explaining this meaning from the perspective of analogy: Just like a bird with wide wings soaring in the sky, using the power of the wind to overwhelm the other, when flying in the sky, the sky will not disappear or be exhausted, so it will not prevent the ruler of the bird, but here, because flying and flying here, one day it will exhaust its own power and return. Similarly, the disciples Hearers and the Solitary Buddhas together with them, and the sons of the Buddha who dwell on the great earth, even if they return without finishing speaking of the Buddha's qualities as boundless as the sky, it is not because the qualities are complete, but because their own power of wisdom has declined. Because it is impossible to fully describe the qualities of the Buddha, therefore, commentators like me, how much can we know and how much can we say about these qualities of the Buddha? In fact, it is impossible. In this way, even if I do not know the qualities of the Buddha by my own power, however, I have spoken a little bit of merit without doubt, because those merits are spoken by the noble Nagarjuna, and it is based on him. Fourth, in short, in this treatise, the qualities of the Buddha show both profound and vast, the profound is the emptiness Dharmakaya, and the emptiness of the basis and the path. Apart from that, explaining the qualities and powers of the eleven grounds, etc., are vast qualities. Because of well understanding the principle of such profound and vast qualities, that meaning both