Tibetan
པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་པས། སྐུ་དེ་ལས་སྒྲ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པ་དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་ཏེ་གདུལ་བྱ་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །བསོད་ནམས་བརྒྱས་བསྐྱེད་པའི་སྐུ་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྟ་ཞོག །ལོངས་སྐུ་དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་དང་། དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཀྱི་གཞན་ཡང་སྤྲུལ་པ་དེ་ཡི་མཐུས་ནམ་མཁའ་དང་། གཞན་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་རྩིག་པ་དང་བྲག་ལ་སོགས་པ་སེམས་མེད་པ་ལས་སྒྲ་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་དུས་ད་ལྟ་ཀུན་སློང་གི་བྱ་བ་མི་སྲིད་ཀྱང་། ཆོས་སྟོན་པའི་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་དགོད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་འདིར་རྫ་མཁན་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྐོར་བའི་འཁོར་ལོ་ནི། དེ་འདས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་སོང་བས་རྫ་མཁན་དེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་འབད་རྩོལ་ད་ལྟ་སྐྱེས་པ་མེད་བཞིན་དུའང་། འཁོར་ལོ་དེ་འཁོར་ཞིང་རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་མཐོང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ད་ལྟ་སྐྱེས་པའི་འབད་རྩོལ་གྱི་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ལ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་འཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་ནི། ཡིད་བཞིན་གྱི་ ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་འདྲ་བར། སངས་རྒྱས་ལས་དེ་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐོས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དགེ་བ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོས་བསགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་བྱང་སེམས་གྱི་སྐབས་སུ་སྨོན་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཏབ་པའི་མཐུས་འཕངས་པ་སྟེ་ཤུགས་ལས་ཡིན་པས། ཆེས་ཤིན་ཏུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འཚམ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་མཛད་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་བསྐྱོད་ལ། སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དུས་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་བ་དེ་འདྲ་བར་བདག་ཀྱང་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའོ། །འདིར་དེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་མདོ་དྲངས་པ་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྐུའི་རྣམ་གཞག་དང་། སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། རྒྱུ་མཐུན་པའི་སྐུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་དང་འདྲ་བ་མ་ལུས་པ། ཡེ་ཤེས་མེ་དང་འདྲ་བས་བསྲེགས་པ་ལས། ཤེས་བྱ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཞུགས་པས། ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཞི་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །འདི་ ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དུས་ཀུན་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་སྟེ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་མཁྱེན་པ་ནའང་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མིན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ནི། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་སྟེ་འདིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འགགས་ཤིང་མི་འཇུག་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་པར་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གོ་འཕང་དེ་ནི་དང་པོར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་སྟེ་བརྙེས་བར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་མདོ་དྲངས་པ་སྣང་ངོ་། །སེམས་འགགས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། མདོ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་ མེད་ན། །ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ལ་གསུངས་པ་དང་། འདིར་རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། ཞི་བའི་དོན་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་བྲལ་བ་ལ་བཤད་ནས། ཞི་བ་དེ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ནུས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་དཔེར། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང
Chinese
因为是受用圆满身。从该身所发出的任何声音，都宣说法的真如，因此，世界，也就是所化机成为听闻如此之法的法器，也能不错乱地证悟真如。更何况从百福所生的身中发出如此的声音！以受用身的加持所化现的，不仅如此，而且以该化身的威力，从虚空，以及其他草、木、墙壁和岩石等无情物中，发出任何宣说法的真如的声音，所化之众也能由此证悟真如。第二是：又如何没有心和心所的分别念呢？像那样宣说之时，现在即使不可能有发心的行为，但如果认为会成为说法之行为的因，为了说明这一点而举例说：例如，在此世间，陶匠以强大的力量，费力地转动轮子。在那之后过了很久，即使现在没有陶匠转动轮子的努力，但轮子仍然转动，并且像见到成为陶罐等之因一样。同样，在成佛之时，即使没有现在产生的努力的分别念，安住于法身自性的佛陀的事业，就像如意宝和如意树一样。从佛陀那里听到如此之法的业完全成熟的善根，由所化众生积累，以及佛陀往昔在菩萨阶段所发的特殊愿力的威力所推动，也就是自然而然的。因此，是极其不可思议的。愿力是怎样的呢？就像恰当地成办有情之利益而精勤，并且从法界刹那也不动摇，也不错过调伏有情之时，我也变成那样吧！就是这样。这里引用了作为其认识之因的经文，出自纳措的译本。第二有二：身的分类和力量的功德的分类。第一有三：法身、受用圆满身和同类
English
Because it is the Sambhogakaya. Whatever sound emanates from that body proclaims the suchness of the Dharma, therefore, the world, that is, the disciples become vessels for hearing such Dharma, and can also realize the suchness without error. Let alone the fact that such a sound emanates from a body born of a hundred merits! By the blessings of the Sambhogakaya, the emanations, and not only that, but also by the power of that emanation, from the sky, and other inanimate objects such as grass, trees, walls, and rocks, whatever sound emanates proclaiming the suchness of the Dharma, the disciples can also realize the suchness from that. The second is: How is it that there is no conceptualization of mind and mental factors? When speaking like that, even if it is impossible to have the act of motivation now, if one thinks that it will become the cause of the act of teaching the Dharma, to explain this, an example is given: For example, in this world, a potter with great strength turns the wheel with great effort. After a long time has passed since then, even though there is no effort of the potter turning the wheel now, the wheel still turns, and it is seen as the cause of pottery jars and so on. Similarly, at the time of becoming a Buddha, even though there is no conceptualization of effort arising now, the activity of the Buddha abiding in the nature of the Dharmakaya is like a wish-fulfilling jewel and a wish-fulfilling tree. The merit of the karma of hearing such Dharma from the Buddha being fully ripened is accumulated by the disciples, and propelled by the power of the special aspiration made by the Buddha in the past during the Bodhisattva stage, that is, naturally. Therefore, it is extremely inconceivable. What is the aspiration like? Just like diligently accomplishing the benefit of sentient beings appropriately, and not moving from the Dharmadhatu even for a moment, and not missing the time of taming sentient beings, may I also become like that! That's it. Here, the sutra quoted as the cause of its knowledge comes from the translation of Naktsö. The second has two: the classification of the body and the classification of the qualities of power. The first has three: Dharmakaya, Sambhogakaya, and Similar
Chinese
这是关于它的解释。首先，现在就法身方面进行解释。具有境的智慧的自性，也就是具有自性的色身，在二元显现的所知境，就像干燥的木柴一样，全部被智慧之火焚烧后，所知境的自性不生，就像那样进入到具有那种状态的境地，因此，证悟到具有自性不生的状态的真如寂灭，那就是诸佛的法身。关于这一点，《金刚经》中说：诸佛观法性，引导者是法身，法性非所知，彼不能被知。意思是说，诸佛总是观照法性，也就是安住于法性之中，引导者的胜义身是法身，并且法性在被认知时，也不是以二元显现的方式被认知。这个真如的法身，在那时是无生无灭的，关于这一点，《文殊经》中说：文殊，无生无灭，这是如来的殊胜之语。因此，在佛的境界中，智慧的境，也就是真如的意义，在任何情况下，它的有境的心和心所产生的分别念都止息并且不生起，因此，无分别智和真如二者就像水倒入水中一样，无二无别地融入。因此，那个果位首先由报身显现，也就是证得，在世俗中这样安立。纳措的译本中，为了说明这一点，引用了《不退转法轮经》。关于所说的“心止息”的意义，《释词》中说：经中说：何为胜义谛？即无心之运行，文字何须说。意思是说，这样就是无分别。意思是说，心的运行是指没有分别念，并且这里自释中也说：寂灭的意义是指远离心和心所，并且为了阐明寂灭的同时也能成办有情之利，举例说：如意树。
English
This is an explanation of it. First, now explaining in terms of the Dharmakaya. The nature of the wisdom that possesses an object, that is, the self-existent form, in the realm of knowable objects that appear dualistically, like dry firewood, is completely burned by the fire of wisdom. The nature of knowable objects is unborn, and it enters into a state that possesses that quality. Therefore, the Suchness of quiescence that realizes the state of being unborn by nature is the Dharmakaya of the Buddhas. Regarding this, the Diamond Sutra says: Buddhas contemplate the nature of reality, the guides are the Dharmakaya, the nature of reality is not knowable, it cannot be known. This means that the Buddhas always contemplate the nature of reality, that is, abide in it, the ultimate body of the guides is the Dharmakaya, and the nature of reality is not known in a dualistic way when it is known. This Dharmakaya of Suchness is unborn and unceasing at that time. Regarding this, the Manjushri Sutra says: Manjushri, unborn and unceasing, this is the supreme word of the Tathagata. Therefore, in the realm of the Buddha, the object of wisdom, that is, the meaning of Suchness, in any case, the mind that possesses its object and the conceptual thoughts arising from the mind cease and do not arise. Therefore, non-conceptual wisdom and Suchness are like water poured into water, merging inseparably. Therefore, that state is first manifested by the Sambhogakaya, that is, attained, and is established conventionally in this way. In the translation of Naktsang, the Sutra of the Wheel of Non-Regression is quoted to illustrate this. Regarding the meaning of "mind ceases," the Commentary says: The Sutra says: What is the ultimate truth? That in which there is no movement of mind, what need is there to speak of letters? This means that it is non-conceptual. This means that the movement of mind refers to the absence of conceptual thought, and here in the self-commentary it also says: The meaning of quiescence refers to being separated from mind and mental factors, and in order to clarify that quiescence can also accomplish the benefit of sentient beings, it gives the example of the wish-fulfilling tree.