Tibetan
ནི་ཐག་པ་བསྡོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ལོག་པར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྦྲུལ་དེ་ཐག་པ་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྲུལ་དངོས་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་མ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གཤིས་ལུགས་ཀྱང་གཞན་དབང་ འདུས་བྱས་ལ་ནི་དེར་མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་གཤིས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བྱས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟུང་བཞིན་པ་སྟེ་མཐོང་བཞིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བྱས་པ་ཅན་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་ལ་གཤིས་སུ་ཀུན་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ནི་གཤིས་ལུགས་དངོས་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་མ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པ་ཅན་ལ་ཡེ་ཤེས་དེས་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མ་རིག་པའི་མཐའ་བཅད་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མདོའི་དགོངས་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཤད་ཚུལ་དེས་བྱམས་ཞུས་ཀྱི་ལེའུར་མཚན་ཉིད་གསུམ་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱས་ལ། །དགོངས་འགྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བཤད་པའི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཙམ་པས་གདགས་གཞི་གཞན་དབང་ལ་གཟུང་འཛིན་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་བཏགས་པ་ཀུན་བརྟགས་སུ་བྱེད་པ་ནི་བསམ་པའམ་བརྟག་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ནི་གཞན་དབང་ཡིན་གྱི་དེ་མིན་པའི་གཞན་དབང་ནི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བྱམས་ཞུས་ནས་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་མཐའ་ཆོད་པར་ནི་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལ་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚིག་གལ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་གཅེར་བུ་པ་རྣམས་ནི་འཇིམ་བའི་གོང་བུ་དང་དབྱུ་གུ་དང་འཁོར་ལོ་དང་སྐུད་པ་དང་ཆུ་དང་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་བུམ་པ་འབྱུང་བ་ན། རྫ་བུམ་འཇི་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་ལ། རྫ་མཁན་གྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་རྫ་བུམ་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་སེམས་སོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་ལ་ཡང་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས
Chinese
这是对绳子缠绕的缘起进行了错误的假设，因为蛇并不在那根绳子上。真正的蛇是完全成立的，因为它不是在不存在的情况下被普遍假设的。同样，自性（རང་བཞིན་，自性，svabhāva，自性）的本性也是如此，在其他力量（གཞན་དབང་，他性，paratantra，他性）的造作上，它是在那里不存在的情况下被普遍假设的。正如《根本慧论》中所说：“自性不是造作的，不依赖于其他。”因此，本性的本质不是造作的。被抓住的，也就是被看到的，类似于造作的缘起影像，在这种缘起影像上普遍假设的自性，对于佛陀看到事物本来面目的行为领域来说，是真正的本性。因为在那里，它不是在不存在的情况下被普遍假设的。由于事物是由因缘造成的，而智慧没有触及它，只是显现了自性，因此通过理解它，就被称为佛陀。无明的终结将在后面解释。因此，在理解了这三种自性的分类之后，应该解释经文的意图。通过这种解释方式，也可以理解《慈氏请问经》中解释三种特性的意图。并且，也应该理解《解深密经》中解释三种自性的意图是权宜之说。唯识宗认为，在作为假设基础的他性上，将能取和所取这两种不同的实体假设为遍计所执，这是需要思考或考察的，因为能取和所取都是他性，如果没有能取和所取，他性是不存在的。 《慈氏请问经》中所说的三种自性与《解深密经》中所说的三种自性的分类的最终确定，已经在《辨了义不了义经》中解释过了。第三个是，那些声称事物从自身和他者产生的裸体外道，认为从泥土块、棍子、轮子、线、水和陶工等产生瓶子时，陶瓶存在于泥土的自性中，因此是从自身产生的。而陶工的行为等其他因素是陶瓶产生的助缘，因此也认为是从他者产生的。正如外在世界一样，内在世界也是从自身和他者两者产生。
English
This is a mistaken assumption about the dependent arising of a coiled rope, because the snake is not on that rope. A real snake is fully established, because it is not universally assumed in the absence of it. Similarly, the nature of intrinsic existence (svabhāva) is also like that; on the other powers (paratantra) that are fabricated, it is universally assumed in the absence of it. As it is said in the Root Wisdom: "Intrinsic existence is not fabricated, and does not depend on others." Therefore, the essence of intrinsic existence is not fabricated. The apprehended, that is, the seen, is like a fabricated dependent arising image; the intrinsic existence that is universally assumed on that is the real intrinsic existence for the field of activity of the Buddhas who see things as they are. Because there, it is not universally assumed in the absence of it. Since objects are fabricated by causes and conditions, and that wisdom does not touch it, but only manifests intrinsic existence, therefore, by understanding that, one is called a Buddha. The cessation of ignorance will be explained later. Therefore, having understood the classification of these three intrinsic existences, one should explain the intention of the sutras. By that way of explanation, one should also understand the intention of explaining the three characteristics in the chapter of Maitreya's Questions. And, one should also understand that the intention of explaining the three intrinsic existences in the Saṃdhinirmocana Sūtra is provisional. The Mind-Only school considers that the assumption of the two different entities of grasper and grasped on the other-powered, which is the basis of imputation, as the completely imputed, is something to be thought about or examined, because the grasper and grasped are both other-powered, and without the grasper and grasped, the other-powered does not exist. The final determination of the classification of the three intrinsic existences explained in the Maitreya's Questions and the three intrinsic existences explained in the Saṃdhinirmocana Sūtra has already been explained in the Discriminating the Definitive and the Non-definitive. The third is: Those naked ascetics who assert the two important words of arising from self and other, think that when a pot arises from a lump of clay, a stick, a wheel, thread, water, and a potter, the clay pot exists in the intrinsic nature of the clay, therefore it arises from self. And the actions of the potter and other things that have become other are the causes of the clay pot's arising, therefore they also think it arises from other. Just as in the external world, so too in the internal world, it arises from both self and other.
Tibetan
་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་དང་བདག་གཅེས་པའི་སྲོག་དང་། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྲོག་མ་ཡིན་པ་དང་། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་འགྲུབ་པའི་ཆོས་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཆོས་མིན་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་དང་འཆལ་ཁྲིམས་འགོག་པའི་སྡོམ་པ་དང་། ལ་སོགས་པས་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཤེས་པ་ལས་སྐྱེད་ཤིང་ཤེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་འདུ་བྱ་བའི་ཤུགས་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་དགུའི་རྣམ་ཞག་བྱས་ནས་བྱམས་པ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་སྲོག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བ་འདི་ལེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་སྟེ། བྱམས་པ་དང་སྲོག་གཉིས་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་ ལྡན་པའི་ཕྱིར། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བར་རྒྱུ་བ་ཡང་གཞན་གྱིས་འདོད་དོ། །ཡང་བྱམས་པ་རང་གི་ཕ་དང་མ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཟག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གཞན་རེ་རེ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་མི་ལེན་པས་སྔར་བདག་གཞན་རེ་རེ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གནོད་དོ་ཞེ་ན། རེ་རེ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་པར་མ་ཟད་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའང་རིགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྔར་རེ་རེ་བ་ལ་བཤད་ཟིན་པའི་ཉེས་པ་དེ་དག་གཉིས་ཆར་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱམས་པ་སྲོག་ལ་ལྟོས་ཏེ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་ནི། སྔར་བཤད་པའི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་སོགས་ཀྱིས་དགག་ལ། ཕ་མ་སོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ་གཞན་སྐྱེ་འདོད་ན་ནི། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱིས་དགག་གོ །གོང་དུ་ཇི་ལྟར་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ལ། དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་ཡང་འདོད་པ་མིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་གཞན་རེ་རེ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་སྨྲ་བ་རྒྱང་ པན་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་ལས་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀར་གྱུར་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བས་སྐྱོན་དེ་དག་ཏུ་འགྱུར་ན་བདག་གིས་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་མ་བླངས་པས་ཕྱོགས་གསུམ་ག་
Chinese
也会生起。对于人与执着的生命，以及感官等非生命，以及实现增上生与决定胜的法，以及与此相反的非法，烦恼的漏失与防止邪淫的律仪等所带来的快乐与痛苦，以及从知识中产生并成为知识之因的行蕴的力量，通过对九种词义进行分析，慈爱在其他世也仅以生命的自性存在，因此为了取得现在的这一生而从自性中产生，因为慈爱与生命二者并非他者。生命具有从一生走向另一生的特性，因此，其他宗派也认为其会在天等众生中流转。此外，慈爱也从自己的父母，以及法与非法，以及漏失等其他事物中产生，因此也从他者中产生。因此，由于不承认仅从自他各自中产生，所以先前对从自他各自产生进行的遮止，对我们没有损害。如果有人说，不仅从各自产生不合理，而且从自他二者聚合中产生也不合理，这是不合理的，因为先前对各自所说的过失，同样也会降临到从二者产生的一方。如果认为慈爱依赖于生命而从自性中产生，那么就会被先前所说的生无意义等所遮止；如果依赖于父母等而认为从他者产生，那么就会被太过分等所遮止。如同上面所说，从自性和他者产生，无论在世俗谛还是胜义谛中都不合理一样，在这里也为了总结说从二者产生是不可能的而说：从自他二者产生，这在世间也是不存在的，同样在胜义谛中也不承认。因为从自他各自中产生是不成立的，所以从二者产生也是不合理的。第四，这里主张从自性中产生的外道是：如果生起是从因产生的，那么相对于果，就会产生自、他、二者之一的过失，但我并没有承认生起是从因产生的，所以这三种
English
will also arise. Regarding a person and the cherished life, as well as non-life such as the senses, and the Dharma that accomplishes higher realms and definite goodness, and the non-Dharma that is the opposite of that, the defilements of afflictions and the vows that prevent misconduct, etc., which bring happiness and suffering, and the power of the formations that arise from knowledge and become the cause of knowledge, through analyzing the nine meanings of words, love exists in other lives only as the nature of life, therefore, in order to obtain this present life, it arises from self, because love and life are not other. Life has the characteristic of going from one life to another, therefore, other schools also believe that it wanders among beings such as gods. Furthermore, love also arises from one's own parents, as well as Dharma and non-Dharma, and other things such as defilements, therefore it also arises from others. Therefore, since we do not acknowledge that it arises only from each of self and other, the previous refutation of arising from each of self and other does not harm us. If someone says that not only is it unreasonable to arise from each individually, but it is also unreasonable to arise from the combination of both self and other, this is unreasonable, because the faults previously stated for each individually will also befall the side of arising from both. If it is thought that love depends on life and arises from self, then it will be refuted by the previously stated meaninglessness of arising, etc.; if it is thought that it arises from others depending on parents, etc., then it will be refuted by being too extreme, etc. Just as it was said above that arising from self and other is unreasonable in both conventional and ultimate truth, here too, in order to conclude that it is impossible to arise from both, it is said: arising from both self and other does not exist in the world, and is not acknowledged in ultimate truth either. Because arising from each of self and other is not established, arising from both is also unreasonable. Fourth, here the non-Buddhist who claims to arise from nature is: If arising is from a cause, then relative to the result, there will be the fault of arising as one of self, other, or both, but I have not acknowledged that arising is from a cause, so all three