Tibetan
སྒྲས་ཟིན་བཞིན་ཁས་ལེན་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །འདི་དག་གི་དོན་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་གཉིས་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་འདི་ཞེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་དྲངས་པའི་འོག་ཏུ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་པའི་དོན་ཉིད་དུ་ཡིན་པར་ལུང་འདིས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་ནི་དྲངས་མ་ཐག་པའི་ལང་གཤེགས་ཀྱི་ལུང་ཚན་པ་གཉིས་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་རྣམ་རིག་པས་ངེས་དོན་དུ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔར་འགྲེལ་པར་དགོངས་འགྲེལ་ལ་གསལ་པོར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་འདིས་ཞེས་པ་འགྲེལ་བཤད་ལས་ས་བཅུ་པའི་མདོའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་བྱེད་པ་པོ་བཀག་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་གཞན་བཀག་པ་ནི་ས་ བཅུ་པ་ལས་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་མི་འགོག་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་གསུངས་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་བཀག་པ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པའི་ཤེས་བྱེད་མིན་ནོ། །དེས་ན་རྩ་བར་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད་ཅིས་པའི་ལུང་ལ་གསུམ་ལས་ཕྱི་རོལ་བཀག་པའི་སེམས་ཙམ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནད་པ་ཞེས་པ་བཞིའོ། །ཀུན་གཞི་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པ་ནི་རྟག་བརྟན་གྱི་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པའི་ལུང་ངོ་། །རྟག་བརྟན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པས་ཀུན་གཞི་དྲང་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དགེ་བའང་དེ། །སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད། །སྙིང་པོ་ཀུན་གཞིར་བསྒྲགས་པ་ཡང་། །བློ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ལང་གཤེགས་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བསྒྲགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དེ་གཉིས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་ལན་དུ་མར་གསུངས་སོ་དེ་ཡང་དེ་གཉིས་གཅིག་རྟག་ལ་གཅིག་མི་རྟག་པར་བཤད་པས་སྒྲས་ཟིན་གྱི་དོན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་མིན་ཡང་གང་ལ་བསམས་ནས་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་གཞི་བསྟན་པས་དགོངས་པའི་དོན་ལ་ལྟོས་ཏེ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་དོན་གཅིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་དྲང་དོན་ དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་མ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་འགྲུབ་བོ། །འགྲེལ་པ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒྲས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་དང་རྟག་བརྟན་སོགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་གཉིས་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ནས་ལུང་དེས་ཀུན་གཞི་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་རྟོགས་དགོས་པར་ཡོད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་པ་ནས་ཆུད་པ་འདི་ཞེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མདོ་ཉིད་ལས། འདི་ནི་མདོ་སྡེ་གང་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་དོན་འདི་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་པོ་གཉིས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པའི་ལུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ད་ནི་རིགས་པས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་ལ་བསོད་ནམས་བསགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་ཇི་ལྟར་ཐོག་མར་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་གཏམ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཟབ་མོའི་དོན་རྫོགས་པ་ཐོག་མ་ནས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་འདྲ་བ་ལ་སྔོན་དུ་ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་ལ་མེད་པ་བསྟན་ན། དེའི་འོག་ཏུ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་གསལ་བ་ནི། བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱ་མེད་པ་སྟེ་ཐོག་མར་ཕྱི་རོལ་བཀག་པ་ཡང་བདག་མེད་རྫོགས་ པར་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་དགག་པར་མཛད་པ་ཁོ་ན་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱ་མེད་ན་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་མེད་པ་རིག་པ་རྣམས་ཤེས་པ་བཀག་པ་སྟེ་དེའི་བདག་མེད་པ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་རེས་འགའ་རང་ཁོ་ནས་རྟོགས་ལ། རེས་འགའ་ནི་གཞན་གྱིས་ཅུང་ཟད་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་སོ། །ཕྱི་རོལ་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས། །ཐུབ་པ་ཡིས་ནི་གང་གསུངས་པ། །བྱིས་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤང་དོན་ཏེ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན། །
Chinese
如果按照字面意思接受，就会和外道的“我”没有差别。这些道理已经在别处详细解释过了，所以这里不再赘述。在《释论》中也是这样，从《彼论》中引用说：“大智慧的空性、不生、不二、无自性的特征，包含在所有佛陀的经藏中。”在引用的下面说：“因此，像这样的经藏，凡是说唯识的人都认为是究竟的意义，这篇引文就明显地说明了一切都是不了义。”像这样的经藏不是刚刚引用的《楞伽经》的两段引文，因为这两段引文唯识宗都没有认为是究竟的意义，而且以前在《释论》中对《解深密经》已经明确地解释过了。所谓“这篇引文”是指在《释论》中，在解释《十地经》的缘起时，驳斥作者，这是非常不合理的，因为驳斥其他的作者，是《十地经》中说“唯是心”的“唯”字，是作为不遮止外境的依据而说的，而不是作为显示遮止外境是不了义的依据。因此，在根本上，这篇引文如何能清楚地说明不了义呢？在三篇引文中，显示遮止外境的唯心是不了义的，就像“如何是病人”这四句一样。显示阿赖耶识是不了义的，就是显示常恒的如来藏是不了义的引文。如果说显示常恒的如来藏存在是不了义的，那么阿赖耶识如何能成立是不了义的呢？在《宝积经》中说：“诸地是杂染的阿赖耶识，善逝藏也是如此。如来们用阿赖耶识这个名称来表示那个藏。宣说藏就是阿赖耶识，其他的智者们也不会知道。”《楞伽经》中也说：“宣说如来藏阿赖耶识，以及七种识。”这两者多次被说成是名称的不同。虽然说这两者一个是常，一个是非常，因此表面上看来，这两个意义不是同一个，但是考虑到显示如来藏的意义，才认为阿赖耶识是。
English
If one accepts it according to the literal meaning, it will be no different from the "self" of the heretics. These reasons have already been explained in detail elsewhere, so I will not elaborate on them here. In the commentary, it is also said in the same way, quoting from "That Same": "The characteristics of great wisdom, emptiness, non-arising, non-duality, and absence of self-nature, are contained within the sutras of all Buddhas." Below the quotation, it says: "Therefore, in this way, all the sutras of this kind that are said to be understood by those who speak of consciousness-only are said to be definitive meanings, and this quote clearly shows that everything is provisional." Such sutras are not the two sections of the Lankavatara Sutra that were just quoted, because neither of these two sections is accepted as definitive by the Vijnanavada school, and because the interpretation has already been clearly explained in the commentary on the Explication of the Thought Sutra. The statement "this quote" refers to the explanation in the commentary on the Ten Bhumi Sutra, when refuting the agent in the context of dependent origination, which is very unreasonable, because the refutation of other agents is the word "only" in the Ten Bhumi Sutra's statement "only mind," which is said to be the basis for not preventing external objects, and not as a basis for showing that preventing external objects is provisional. Therefore, how can this quote clearly explain the provisional meaning in the root? Among the three quotes, the one that shows that the mind-only that prevents external objects is provisional is like the four sentences "how is the patient." The one that shows that the alaya-consciousness is provisional is the quote that shows that the eternal Tathagatagarbha is provisional. If it is said that showing the existence of the eternal Tathagatagarbha is provisional, then how can the alaya-consciousness be established as provisional? In the Ornament of Dense Array Sutra, it says: "The various grounds are the alaya-consciousness, and the Sugatagarbha is also the same. The Tathagatas use the name alaya-consciousness to indicate that garbha. Declaring the garbha to be the alaya-consciousness, other wise ones will not know." The Lankavatara Sutra also says: "Declaring the Tathagatagarbha alaya-consciousness, along with the seven consciousnesses." These two are repeatedly said to be different names. Although it is said that one of these two is permanent and the other is impermanent, so on the surface it seems that these two meanings are not the same, but considering the meaning of showing the Tathagatagarbha, it is considered that the alaya-consciousness is.
Chinese
因为是根据教义所指的意义而起的名称，所以意义相同。这样一来，既然先前已显示为不了义，那么之后也自然成为不了义。释论中说：‘因为随顺一切事物的自性，所以应当了知，唯有空性以阿赖耶识之名显示。’如此说道。将此与恒常等的心要显示为了义这两者妥善结合，必须理解经文以此显示阿赖耶为不了义。‘大慧空性’等直到‘领会此’的结尾，经中说：‘无论在哪个经部，都应当在其中领会此义。’所说的，是对两种自性最初以各自的体性来区分有无的差别，是不了义的教证。第二，现在为了清楚地说明以理智所说的唯心是不了义，所以进行解释。对于那些积累了福德的人，就像为了容易进入法性而首先讲述布施等故事一样，对于那些无法从一开始就领悟深奥意义的所化众生，诸佛会逐渐引导他们领悟无自性。对于这样的人，如果先说明所知在外境中不存在，那么之后说明识以自性成立，就很容易获得，诸佛如是说。因此，所知不存在，即首先遮止外境，也是为了圆满证悟无我的方法。诸佛最初仅仅是说遮止外境的所知，如果所知不存在，即外境无我，那么识的遮止，即它的无我，就很容易成立。如果识通过外境无自性而了知，那么识以自性而无有，有时自己就能领悟，有时仅仅通过他人稍微指点就能领悟。外境不存在和识以自性存在是不了义，菩提心释中清楚地说：‘这些全部是唯心，能仁所说的一切，是为了消除孩童的恐惧，那不是真如。’
English
Because it is a name that arises according to the meaning indicated by the teachings, the meaning is the same. In this way, since the former has been shown to be provisional, the latter will also naturally become provisional. The commentary says: 'Because it follows the nature of all things, it should be understood that only emptiness is shown by the name of the Alaya-consciousness.' Thus it is said. Combining this with the essence of permanence etc. being shown as provisional, it is necessary to understand that the scripture shows the Alaya as provisional. From 'Great Wisdom Emptiness' etc. until the end of 'understand this', the sutra says: 'In whatever sutra, one should understand this meaning in it.' What is said is that distinguishing the difference between existence and non-existence of the two natures initially by their respective entities is a statement of provisional meaning. Secondly, now, in order to clearly explain that the Mind-Only spoken of by reason is provisional, an explanation is given. For those who have accumulated merit, just as stories of generosity etc. are first told as a means to easily enter the Dharma-nature, for those trainees who cannot realize the profound meaning from the beginning, the Buddhas gradually lead them to realize selflessness. For such people, if it is first shown that the knowable does not exist in external objects, then it is easy to find that the knowledge is established by its own nature, as the Buddhas have said. Therefore, the non-existence of the knowable, that is, the initial negation of external objects, is also a method for fully realizing selflessness. The Buddhas initially only spoke of negating the knowable of external objects, and if the knowable does not exist, that is, external objects are selfless, then the negation of knowledge, that is, its selflessness, is easily established. If knowledge is understood through the selflessness of external objects, then knowledge without self-nature is sometimes realized by oneself, and sometimes it is realized by only a slight indication from others. The non-existence of external objects and the existence of knowledge by its own nature are provisional, as is clearly stated in the Bodhicitta Commentary: 'All these are Mind-Only, whatever the Able One has said, is to eliminate the fear of children, that is not Suchness.'