Tibetan
མ་དུ་གསུངས་པ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཟེར་བ་ནི་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་བ་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཇི་ལྟར་ནད་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་རྟག་བརྟན་གྱི་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པས་ཀྱང་དགོངས་འགྲེལ་སོགས་ལས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གསུངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ཐོག་མར་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པར་ཤེས་དགོས་པས། ལང་གཤེགས་ལས། མདོ་སྡེ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་བཞིན་བསྟན་པ་དོན་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་གཏམ་མིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྨིག་ཆུ་ནི་ཆུར་མེད་པས་ཆུར་ཞེན་པའི་རི་དྭགས་སླུ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱང་བྱིས་པ་མགུ་བར་བྱེད་ཀྱི། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དགོད་པའི་གཏམ་ནི་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའི་བརྗོད་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་མདོ་སྡེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་མཚན་སོ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་ཡོད་པར་བརྗོད་དེ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གོས་དྲི་མ་ཅན་གྱིས་དཀྲིས་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཤིང་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་ཏུ་བརྗོད་ན་སྙིང་པོར་སྨྲ་བ་འདི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ་བ་ལགས་ཞེས་ཞུས་སོ། །དེའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་དང་མི་འདྲ་ཞེས་འཆད་པ་ན། གང་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་དགོངས་གཞི་ནི་སྟོང་ཉིད་དང་མཚན་མེད་དང་སྨོན་མེད་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་པས་འཇིགས་པ་སྤང་བ་དང་། མུ་སྟེགས་བྱེད་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་དང་། སྔོན་དེའི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རིམ་གྱིས་དྲང་བའི་ཕྱིར་དུ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་བསྟན་པས་འདི་ལ་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ཞེན་པར་མི་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་སྒྲས་ཟིན་ལྟར་གཟུང་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་ལ་ཞེན་པ་དང་འདྲ་བས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་
Chinese
说“所说之义也显示为不了义”是邪说，因为释论中已明确解释说，如所说唯识是了义一样。因此，如以“如何病人”等说唯识为了义一样，说常恒之藏为了义，也成立了《意释》等中所说的阿赖耶识不是字面意义。对此，首先必须知道所显示的藏性不是字面意义。 《楞伽经》中说：经部是随众生之意而说，是义理颠倒，不是唯一之语。譬如阳焰非水，却欺骗渴求水的鹿一样，所说的法也只是使孩童高兴，不是圣者智慧欢喜之语。因此，您应当随义而行，不要执著于言辞。文殊菩萨请问说：大慧，经中说如来藏，是自性光明，无始以来清净，具足三十二相，存在一切众生身中。如珍宝被垢衣包裹一样，被蕴界处之衣包裹而染污，若说为常恒坚固，则说藏性与外道的我论有何不同？答曰：如此显示并非字面意义，故与外道之我不同。所指的意义是空性、无相、无愿是法无我。如此说的必要是，为了使孩童舍弃因无我而产生的恐惧，以及对外道说我之论产生执著的人，以及先前习惯于此见解 的人们，为了逐渐引导他们趋入真如，故显示有常恒坚固之藏性，因此告诫说，现在和未来的菩萨不应执著于我，若按字面意义执著，则与执著外道我相同，故不应执著于字面意义。字面意义对真实有损害，即
English
To say that "what is said is also shown to be definitive" is a false statement, because it is clearly explained in the commentary that what is said in the Mind-Only is definitive. Therefore, just as saying that Mind-Only is definitive with "how the patient" etc., saying that the essence of permanence is definitive also establishes that the alaya-consciousness spoken of in the Interpretive Commentaries etc. is not literal. Therefore, one must first know that the teaching of the essence is not literal. The Lankavatara Sutra states: The sutras are taught according to the minds of sentient beings, which is a reversal of meaning, and not the only word. For example, just as a mirage is not water and deceives deer who crave water, the teachings that are taught also please children, but are not the words that delight the wisdom of the noble ones. Therefore, you should follow the meaning and not be attached to the words. Mahamati asked: In the sutras, the Tathagatagarbha is said to be naturally luminous, pure from beginningless time, possessing the thirty-two marks, and present within the bodies of all sentient beings. Just as a precious jewel is wrapped in a dirty cloth, it is wrapped in the cloth of the skandhas, dhatus, and ayatanas and becomes dirty. If it is said to be permanent, stable, and enduring, how is this different from the heretics' doctrine of the self? The answer is that this teaching is not literal and is therefore different from the heretics' self. The intended meaning is that emptiness, signlessness, and wishlessness are the selflessness of phenomena. The reason for this teaching is to dispel the fear of children who are afraid of selflessness, and to gradually lead those who are attached to the heretics' doctrine of the self, and those who are accustomed to that view, to the truth, therefore the essence of permanence, stability, and endurance is taught, and therefore it is said that bodhisattvas of the present and future should not be attached to the self, and if they are attached to the literal meaning, it is the same as being attached to the heretics' self, so they should not be attached to the literal meaning. The literal meaning harms reality, which is