Tibetan
བྱེད་པ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་མི་འཐད་དེ་ཞེས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་དང་གཟུགས་མདུང་ཁྱིམ་ལྟར་གཅིག་ལ་ གཅིག་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་འགལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཁས་བླངས་ན་ཕྱི་རོལ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་གཟུགས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཁས་ལེན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཁས་ལེན་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་ལ་བཟློག་ནས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཙམ་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པ་ན་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །ལུང་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་ནང་གི་ཤེས་པ་ཡོད་མེད་མཚུངས་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་མདོར་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལྔ་ཆར་ཡང་མཚུངས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྤངས་ཤིང་སྟེ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ནི་ལྔ་ཆར་ཡང་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མཚུངས་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱིས་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དང་སེམས་གཉིས་དོན་དམ་པར་མེད་མཉམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་མཉམ་དུ་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤིག་ནས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ ནི་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སྔར་གཞན་དབང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ལན་དུ་མར་བཀག་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱི་ངལ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་མི་འཇིག་པ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གདོད་མ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེས་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་དོན་དམ་དང་། སྐྱེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་བླང་བར་སྟོན་པས་དགགབྱ་ལ་ཁྱད་པར་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ། མདོའི་དྲང་ངེས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ
Chinese
而且，如果不承认除了它之外没有异熟识，那是不合理的。识、名、色如矛与房屋般互相依赖而存在，如果不存在异熟识，那也是不行的。这些说法都只会是矛盾的，因为如果承认有色法，就必须承认外境。因此，即使承认以识为缘而生名色等，也不应该反过来说必须承认外境。在阐述唯识宗不共的观点时，这样的说法非常多。经文中也应如此理解：外境与内识的有无是相同的。例如，在《般若波罗蜜多经》中，佛陀已经平等地断除了五蕴各自的自性，即已遮止。如经中所说：“善现，色性空。”乃至“识性空”。而在《阿毗达磨》中，则从自相和共相等角度平等地阐述了五蕴。因此，对方会破坏如前所述的外境与心识在胜义中无二无别，在世俗中共同存在的以教理成立的二谛次第。如此破坏之后，你们唯识宗所说的依他起实有成立不了。为什么呢？因为之前已经多次遮破了依他起实有。所以，你们的努力将变得毫无意义。因为必须承认，在不破坏二谛次第的情况下，胜义中无，名言中有的观点。因此，应该理解，通过如前所述的次第，诸法从本以来在胜义中不生，但在世间名言中生。这表明，诸法在胜义中不生，在世俗中生，因此必须明确区分所破。第三，分为两部分：将经中宣说的无外境唯识宗，显示为不了义；通达经了义与不了义之义。
English
Moreover, it is unreasonable to deny that there is a Vipāka-vijñāna other than that. The Vijñāna, Nāma, and Rūpa exist interdependently like a spear and a house, and it is not possible without the Vipāka-vijñāna. These statements would only be contradictory, because if one admits the existence of Rūpa-dharma, one must admit the existence of external objects. Therefore, even if one admits that Nāma-rūpa etc. arise from the condition of Vijñāna, one should not speak conversely, saying that one must admit the existence of external objects. There are very many such statements when explaining the uncommon tenets of the Cittamātra school. From the scriptures, one should also understand that the existence or non-existence of external objects and inner consciousness are the same. For example, in the Sutras on the mode of the Prajñāpāramitā, the Buddha has equally abandoned the inherent existence of all five Skandhas, i.e., has prohibited it. As it is said in the Sutra, "Subhuti, Rūpa is empty of inherent existence," and so on, until "Vijñāna is empty of inherent existence." In the Abhidharma, all five are equally explained from the perspective of their own and common characteristics, etc. Therefore, the opponent will destroy the order of the two truths, which is established by scripture and reasoning, that external objects and consciousness are non-dual in ultimate reality and co-exist in conventional reality, as previously explained. After destroying it in this way, the other-dependent established as substance by you Cittamātrins will not be established. Why? Because the other-dependent established as substance has been refuted many times before. Therefore, your efforts will become meaningless. Because it must be admitted that, without destroying the order of the two truths, the view is that it does not exist in ultimate reality but exists in name. Therefore, it should be understood that through the order as previously explained, phenomena from the beginning are not born in Suchness, but are born in worldly terms. This shows that phenomena are not born in ultimate reality, but are born in conventional reality, so the object to be negated must be clearly distinguished. Third, divided into two parts: showing that the Cittamātra without external objects spoken of in the Sutras is provisional; understanding the meaning of the definitive and provisional meanings of the Sutras.
Tibetan
འི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དྲང་དོན་དུ་ལུང་གིས་བསྟན་པ། རིགས་པས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། དེ་འདྲ་བའི་མདོ་གཞན་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་ས་བཅུ་པའི་མདོའི་དོན་དེ་ལྟར་བཤད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལུང་གཞན་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་རྣམས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡུལ་ལྔའོ། །གནས་ནི་སྣོད་ཀྱི་ འཇིག་རྟེན་ནོ། །སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་མངོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མདོ་འདི་ཡང་དགོངས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་ཡོད་མིན། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ། །དེའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གཟུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་རྫས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་པ་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་དག་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་དང་སྦྱོར་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་ཅན་དག་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་འཇོམས་པའི་ཀེང་རུས་ལྟར། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སེམས་ཙམ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ལུང་འདི་དྲང་པའི་དོན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ངེས་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་གང་ལས་ངེས་ཤེ་ན། ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ནི། སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་ལུང་ལས་དྲང་དོན་དུ་འགྲུབ་ ལ། མདོ་འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་ཀྱང་འཐད་པ་སྟེ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ནི་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་མི་འགོག་བྱེད་པ་པོ་གཞན་འགོག་ཅེས་སློབ་དཔོན་འདི
Chinese
的方便教导。第一部分分二：以不了义经教导，以理教导。第一部分分二：真实的意义，以及其他类似的经也以不了义教导。第一部分是：假设也像《十地经》的意义那样解说，即使那样，其他经如《楞伽经》中说：“外境显现有与无，心乃显现为种种，身与受用及住处，唯是心识我所说。”这样说了。其中，身是指眼等有色诸根。受用是指色声等五境。处是指器世间。因为心之外没有外境存在，仅仅是识显现为身、受用和处，生起时，作为境的实有存在的身等，显现为与识相异的外境一般。因此，三界是唯心，如果这样说。《此经》也因为是宣说有密意的缘故而说。“何经说外境显现有非有，心乃显现为种种。”所说的，它的密意是这样：对于那些对色非常贪执，成为贪执之因的对境，以及被嗔恚和傲慢等所控制而无法自主，并且对之执著而因此造作大罪，从积累福德和智慧资粮中退失的那些人，为了遣除世尊对色之因的烦恼，对于具有贪执者，就像为了摧毁对外境的贪执而示现的骷髅一样，虽然不是那样，但仅仅是示现唯心，应当这样理解。又问：此经是不了义，而不是了义，从何处确定呢？回答：因为经中说“没有外境，唯是心”，所以导师说这是不了义，因此从经教可以成立是不了义。而且，此经以理也能成立是不了义。像“外境显现有与无”等，以“唯”字显示唯心，如同《十地经》所说，并不遮止外境，而是遮止其他作者，这位论师这样说。
English
The method of teaching. The first part has two aspects: teaching with provisional meaning scriptures, and teaching with reason. The first part has two aspects: the actual meaning, and other similar sutras also taught with provisional meaning. The first part is: Even if the meaning of the *Ten Bhumi Sutra* is explained in that way, even so, other scriptures such as the *Lankavatara Sutra* say: "External appearances exist or do not exist, the mind appears in various forms, body, enjoyment, and dwelling place, I have said are only mind." It is said. Therein, the body refers to the colored sense organs such as the eyes. Enjoyment refers to the five objects such as form and sound. The place refers to the container world. Because there is no external object apart from the mind, only consciousness appears as body, enjoyment, and place. When it arises, the body, etc., which exists as an object, appears as an external object different from consciousness. Therefore, the three realms are only mind. If you say so. This sutra is also said because it is said with intention. "Which sutra says that external appearances exist or do not exist, the mind appears in various forms." What is said, its intention is this: For those who are very attached to form, become objects of attachment, and are controlled by anger and arrogance, etc., and cannot be autonomous, and are attached to them and thus create great sins, and fall from accumulating merit and wisdom, in order to dispel the Blessed One's afflictions caused by form, for those with attachment, like a skeleton shown to destroy attachment to external objects, although it is not like that, it is only showing the mind only, it should be understood in this way. Again, the question is: this sutra is of provisional meaning, not of definitive meaning, from where is it determined? Answer: Because the sutra says "There is no external object, only mind", so the teacher said that this is of provisional meaning, so it can be established from the scriptures that it is of provisional meaning. Moreover, this sutra can also be established as provisional meaning by reason. Like "External appearances exist or do not exist", the word "only" shows only mind, as the *Ten Bhumi Sutra* says, it does not prevent external objects, but prevents other authors, this teacher says.