Tibetan
ས་མི་འཆད་ཀྱི། དེ་ལ་ནི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་འགོག་ཀྱང་མདོ་དེ་དྲང་དོན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་ལོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན་གྱིས་ནི་མདོ་དེས་ཀྱང་སེམས་ལུས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་དང་འདྲ་བ་སྟེ་དེའི་རྣམ་པ་གྲིབ་མ་ལྟ་བུས་ཁ་བསྒྱུར་བར་སྐྱེ་བ་ལ་འཆད་ཅིང་ཕྱི་རོལ་ཡོད་མིན་གྱིས་ཀྱང་བློས་རྣམ་མེད་དུ་མཐོང་བ་འགོག་པར་བཞེད་པས་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་འགོག་པ་མིན་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྔར་བཤད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་དོན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལས། གཞན་ཡང་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་འཆད་འགྱུར་གྱི་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྟན་པ་ལས། ཀུན་བརྟགས་པ་མེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་ཡོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་རྒྱུན་ལྟ་འབབ། །བདག་ ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་ནི་དེ་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཞེས་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མདོ་དེར་ཀུན་བརྟགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དང་། གཞན་དབང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེའོ། །བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི། དེའི་ལུགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ཀྱང་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་དུ་མ་ཞིག་ནི་གཞི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་དེར་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས་ཀྱང་། འགྲེལ་པར་གཞན་དབང་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་པ་ནི་དབུ་སེམས་བདེན་པར་ཡོད་མེད་རྩོད་པའི་གཞིའི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་དབང་ཡིན་ཏེ་ཀུན་བརྟགས་འདོགས་པའི་གཞི་ཡང་གཞན་དབང་ཡིན་ལ། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་གཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱེ་བ་ཡང་ལུགས་འདིས་དྲང་དོན་དུ་འཆད་དོ། །ཡང་མདོ་དེར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་གསུངས་པའི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གསུངས་པ་ཡང་འདིར་དྲང་དོན་དུ་འཆད་དོ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་ནི་ཉོན་ཡིད་ཀྱང་གཞག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ
Chinese
对此不作阐述。对此，虽然以“唯”字遮止外境，但此经是不了义，如此解释。大学者勒登则认为，此经也阐述了心、身、受用和处所等，如同其形态如幻影般转变而生起，并且以外境的有无也以心识遮止了无相的显现，因此认为“唯”字并非遮止外境。第二，外境显现的有无等，以“外境不存在，唯有心”来显示，这不仅是不了义，而且如前所说的那种经部，唯识宗都承认为了义，此外，此论也阐明了将成为不了义的经典。那么，那种经部是什么呢？《解深密经》中，在阐述三种自性时说：遍计所执无，依他起有，以及：取相识深且微细，一切种子如水流般流淌，若执著为我则不可行，我未曾向孩童们开示这些。等等，论中如此说道。对此，经中区分了遍计所执以自相不存在，依他起以自相存在的有无差别。如执著二我，以及对诸法施加本体和差别的遍计所执，以自相成立，按照其宗义，对于所知是不可能的，但施加本体和差别的诸多遍计所执，则是所依成立的。经中说依他起和圆成实二者都以自相成立，但论中只说了依他起，这是因为在争论中观和唯识的真有实无时，争论的重点是依他起，因为遍计所执安立的基础也是依他起，而且圆成实也必须依赖于依他起才能成立。如此区分，此宗也阐释为不了义。此外，经中以“取相识”等阐述了八识聚中，与六入识本体各异的阿赖耶识，在此也阐释为不了义。如果没有阿赖耶识，那么染污意也无法安立。
English
This will not be elaborated. Regarding this, although the word "only" prevents external objects, this sutra is of provisional meaning, so it is explained. The great scholar Lekden, however, believes that this sutra also explains that mind, body, enjoyment, and place are similar, that is, their forms arise by transforming like shadows, and that the appearance of non-appearance is also prevented by the mind's perception of the absence of external objects. Therefore, he explains that the word "only" does not prevent external objects. Second, the existence or non-existence of external appearances, etc., is shown by saying, "External objects do not exist, only the mind exists," which is not only of provisional meaning, but also the sutras of this kind mentioned earlier, the Mind-Only school acknowledges as definitive meaning. Furthermore, this scripture clarifies that it will become provisional meaning. So, what is that kind of sutra? In the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, when explaining the three natures, it says: The completely imputed is non-existent, the dependent is existent, and similarly: The taking-aspect consciousness is deep and subtle, all seeds flow like a stream of water, it is not permissible to grasp as self, I have not shown this to children. And so on, as stated in the commentary. In this regard, the sutra distinguishes between the existence and non-existence of the completely imputed as non-existent by its own characteristic, and the dependent as existent by its own characteristic. Like the completely imputed as two selves, and the imputation of entities and differences to phenomena as established by their own characteristics, according to its system, it is impossible for objects of knowledge, but the many completely imputed imputations of entities and differences are established as a basis. The sutra says that both the dependent and the perfectly established are established by their own characteristics, but the commentary only mentions the dependent. This is because when arguing about the true existence or non-existence of Madhyamaka and Mind-Only, the focus of the argument is the dependent, because the basis for establishing the completely imputed is also the dependent, and the perfectly established must also rely on the dependent to be established. Thus distinguishing, this system also explains it as provisional meaning. Furthermore, in the sutra, the *ālaya-vijñāna* (taking-aspect consciousness) and so on, which is different in nature from the six entering consciousnesses in the eight consciousness aggregates, is also explained here as provisional meaning. If there is no *ālaya-vijñāna*, then the afflicted mind cannot be established.
Tibetan
། །ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ལ་མདོ་དེར་ཕྱི་རོལ་བཀག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་གཉིས་ཏེ། འདིར་དྲང་ དོན་དུ་འགྲེལ་དགོས་པ་བཞི་ཡོད་དོ། །འདི་རྣམས་ལ་གོ་བ་མཐའ་ཆོད་པར་མ་ཆགས་ན་སྤྱིར་དབུ་སེམས་དང་ཁྱད་པར་དུ་ལུགས་འདེའི་གནད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པར་མཐོང་ནས་དྲང་ངེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་ཞིབ་ཏུ་བཤད་དོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས་ཚིག་གང་གིས་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐེག་བསྡུས་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཅི་སེམས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བགྱིའམ་ཐ་དད་པ་མ་ལགས་པ་ཞེས་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་བཤད་དོ། །ཞེས་སོགས་དྲངས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ལུགས་འདིས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དོན་ཚན་བཞི་ག་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་གྱི། དེ་དག་གི་གསེབ་ནས་ཁ་ཅིག་དྲང་དོན་དང་། ཁ་ཅིག་ངེས་དོན་དུ་འགྲེལ་བ་ལྟར་ནི་མི་མཛད་དོ། །འདི་ལ་ཡང་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལས་གོ་ནུས་པར་དགོངས་ནས་འཇུག་འགྲེལ་དུ་མ་སྨོས་སོ། །ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སེམས་ཙམ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་དྲང་དོན་དུ་ལུང་གིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པ་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། ། སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་ནད་པ་སོ་སོ་ལ་སྨན་སྟེར་བ་ནི་སྨན་པའི་རང་དབང་གིས་མ་ཡིན་གྱི། ནད་པའི་ནད་ཀྱི་ཚུལ་དང་བསྟུན་དགོས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡང་སྟོན་པའི་རང་ལུགས་ཀྱི་དབང་གིས་མིན་གྱི། གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཡིན་པར་གསུངས་པས་ལུང་སྔ་མ་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ནད་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་བརྗོད་པ་ལས་ཞེས་པ་ནས། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ། ཞེས་པའི་བར་ལང་གཤེགས་ལས་གསུངས་པ་རྣམ་དྲངས་པ་ནི་རྣམ་རིགས་པས་ཀུན་གཞི་ངེས་དོན་དུ་ཁས་བླངས་པ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པའི་ལུང་ངོ་། །འདིར་འགྲེལ་བཤད་ལས་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པས་རྟག་བརྟན་གྱི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙ
Chinese
等等的词语所概括的内容，在那部经中，有遮止外境和最终宣说三种乘，这两种说法。这里有四种需要解释为不了义。如果对这些没有完全理解，一般来说，对于中观和唯识，特别是对于此宗派的独特要点，会因为不了解而详细解释如何区分不了义和了义。在《解深密经》中，用哪些词语显示没有外境呢？在《摄大乘论》中说：“世尊，对于禅定境界的影像，应该认为是与心异体还是非异体呢？”世尊说：“慈氏，应说为非异体。为什么呢？因为识是仅仅以对境的识别来区分的。”这样作了明确的解释。以上所引用的就是这些。这个宗派是将之前所说的四个要点全部解释为不了义，不像有些宗派那样，将其中一些解释为了义，一些解释为了不了义。对于此宗派，最终宣说三种乘，是因为圣者自己在《经集论》中已经能够理解最终要成立一乘，所以在《入行论释》中没有提及。剩下的三个，在没有外境的情况下，仅仅是心以自性成立，为了用经文清楚地显示这是不了义，在《楞伽经》中说：“如病人对病人，医生给予各种药物一样，如来也同样对众生，也宣说了唯心。”这说明就像给不同的病人不同的药物不是医生的自主行为，而是需要根据病人的病情来决定一样，宣说唯心也不是佛陀自己的意愿，而是根据所化众生的想法来决定的，因此要知道前面的经文是不了义。在《如病人》等等的结尾的解释中说：“同样，世尊在经中所说……”直到“圆满正等觉会变成这样”，所引用的是《楞伽经》中所说的内容，这是用理证来证明阿赖耶识是胜义谛，但却是不了义的经文。这里在解释中说“同样”所说的常恒的自性是不了义，同样是唯心
English
And so on, the contents summarized by these words, in that sutra, there are two statements: the negation of external objects and the ultimate teaching of the three vehicles. Here, there are four points that need to be interpreted as provisional meaning. If these are not fully understood, generally, regarding Madhyamaka and Cittamatra, and especially the unique points of this system, one will not understand them. Therefore, a detailed explanation is given on how to distinguish between provisional and definitive meanings. In the Explication of Intent, which words show the absence of external objects? In the Compendium of Vehicles, it says: "Bhagavan, regarding the image of the object of meditative absorption, should it be considered different from the mind or not different?" The Bhagavan said: "Maitreya, it should be said to be not different. Why? Because consciousness is distinguished only by the mere recognition of the object." Thus, a clear explanation is given. The quotations above are these. This system interprets all four points mentioned earlier as provisional meaning. It does not do as some systems do, interpreting some as definitive and some as provisional. Regarding this system, the ultimate teaching of the three vehicles is not mentioned in the Commentary on Entering because the noble one himself understood from the Compendium of Sutras that the ultimate is to establish the one vehicle. The remaining three, that in the absence of external objects, only mind is established by its own nature, to clarify that this is provisional meaning through scripture, in the Lankavatara Sutra it says: "Just as a doctor gives various medicines to a sick person, so too the Buddha teaches only mind to sentient beings." This means that just as giving different medicines to different patients is not the doctor's own choice, but must be determined according to the patient's condition, so too the teaching of only mind is not due to the Buddha's own system, but is determined by the thoughts of the beings to be tamed. Therefore, know that the previous scripture is provisional meaning. In the explanation at the end of "Just as a sick person," etc., it says: "Similarly, what the Bhagavan said in the sutra..." up to "Perfect complete enlightenment will become like this," the quotations are from the Lankavatara Sutra, which uses reasoning to prove that the alaya consciousness is the ultimate truth, but it is a scripture of provisional meaning. Here, in the explanation, it says that the permanent, stable essence spoken of by "similarly" is provisional meaning, and similarly, only mind.