Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ལ་སོགས་པ་ཞེས་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་གཅེར་བུ་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འཆད་དོ། །སྤོང་བ་པ་ནི་བསམ་གཏན་པའི་མིང་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་པ་དཀར་པོ་ཞེས་པའི་རང་སྡེ་ཕུང་པོ་རྫས་ཡོད་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་ཞིག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་བྱེད་པ་པོ་སེམས་ལས་གཞན་པ་བཀག་པས། ཙམ་གྱི་སྒྲའི་དོན་བྱས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འགོག་མི་ནུས་པར་བརྗོད་ནས། བཤད་ཚུལ་དེ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་སེམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པར་བཤད་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་འགོག་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བཤད་པ་ན། ཚིག་སྔ་མ་སངས་ཞེས་པ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ཏེ་མི་མངོན་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྙད་པ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། གཟུགས་དང་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སེམས་ཙམ་ཞིག་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལ་ཚིག་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་གྱུར་བ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས། མདོ་ལས་འཇིག་རྟེན་ལ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་འདིར་ནི་སྟེ་འདིས་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁམས་གསུམ་འགྲུབ་པ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་སེལ་བར་བྱེད་ཀྱི། སེམས་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་འགོག་པ་དེ་ལྟར་འཆད་པ་ནི་མདོ་ཡི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུ་པའི་ མདོའི་དོན་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་མཁྱེན་ནས། ས་བཅུ་པ་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་ན་ནི། སླར་ཡང་ས་བཅུ་པ་དེ་ལས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཏེ་རྣམ་ཤེས་དེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གཏི་མུག་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ལས་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ས་བཅུ་པའི་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་ཤེས་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གསུངས་ཀྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ནི་མ་གསུངས་སོ། །རྟེན་འབྱུང་དུ་ཡང་གསུངས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཡང་གསུངས་ན་ནི་གསུང་བ་པོ་འཁྲུལ་ཟད་ལ་དེ་གཉིས་ཀ་རང་ལུགས་སུ་བཞེད་པ་མི་སྲིད་པས། གདུལ་བྱ་གཞན་དཀྲི་བའི་ཕྱིར་གཞན་ངོར
Chinese
第401页至500页 第401页至500页 等等出现。其意义是为裸体派的比丘们讲解。禁欲者是禅定者的名称，因此（他们）是说“白色禅定者”的自宗，认为蕴是实有的存在者。第三，如果像这样暂时遮止了作者（能作者）之外的心，因为已经完成了“仅仅”这个词的意义，所以说“仅仅”这个词不能遮止所知的外境。从那种说法之外，另一种说法是，即使从心成为主要的说法中，也不可能遮止外境，为了显示这一点而说：正如对仅仅是真实（事物本性）生起智慧称为佛陀一样，前面的词“སངས་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：觉）字隐去，即虽然不明显，但却有“སངས་རྒྱས་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：觉者，佛陀）的称谓，就像那样，在色和心二者之中，仅仅是心成为主要的，后面的词成为主要的（部分）隐去之后，要知道经中说“世间，即三界唯是心”的含义。因此，“唯是心”在这里，即此（唯是心）是为了遣除色等在三界成就时是主要的，而不是说仅仅是心自性成立，外境的色是不存在的，像那样解释不是经的意义。十地经的意义，我们应当毫不怀疑地认为就像我们所说的那样。按照你的观点，如果知道这三界是自性成立的唯心，并且从十地经中遮止外境的色，那么，从那个十地经中，大士（菩萨）佛陀为什么又说心，即识，以无明的缘故而有行，以行之缘故而有识呢？说从愚痴无明和行二者所生是不合理的。十地经中说识是无明和行的果，但没有说是自性成立的。如果也说是缘起，也说是自性成立的，那么说法者就陷入了错乱，不可能将二者都认为是自己的宗义，为了迷惑其他所化众生而对外。
English
Pages 401 to 500 Pages 401 to 500 and so on appear. Its meaning is explained to the naked monks. The ascetic is the name of the meditator, so (they) are the self-sect that says "white meditator," thinking that the aggregates are real existents. Third, if, like this, for the time being, the agent other than the mind is blocked, because the meaning of the word "only" has been completed, it is said that the word "only" cannot block the object of knowledge, the external object. Apart from that explanation, another explanation is that even from the explanation that the mind becomes the main thing, it is impossible to block the external object. In order to show this, it is said: Just as the wisdom that arises to the reality (nature of things) is called Buddha, the previous word "སངས་" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese: Awake) is hidden, that is, although it is not obvious, there is the term "སངས་རྒྱས་" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese: Awakened One, Buddha), just like that, among the two, form and mind, only the mind becomes the main thing, and after the latter word becomes the main (part) is hidden, one should know that the meaning of the sutra says "The world, that is, the three realms, is only mind." Therefore, "only mind" here, that is, this (only mind) is to eliminate that form and so on are the main things in the accomplishment of the three realms, but it does not say that only the mind is established by its own nature, and the external form does not exist. Explaining it like that is not the meaning of the sutra. The meaning of the Ten Bhumi Sutra, we should undoubtedly think that it is as we have said. According to your view, if you know that these three realms are only mind established by their own nature, and block the external form from the Ten Bhumi Sutra, then, from that Ten Bhumi Sutra, why does the Great Being (Bodhisattva) Buddha say again that mind, that is, consciousness, has action because of ignorance, and consciousness because of action? It is unreasonable to say that it is born from the two, delusion and ignorance, and action. The Ten Bhumi Sutra itself says that consciousness is the result of ignorance and action, but it does not say that it is established by its own nature. If it is also said to be dependent origination, and it is also said to be established by its own nature, then the speaker falls into confusion, and it is impossible to regard both as his own doctrine. In order to confuse other disciples, it is for others.
Tibetan
་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་ཀ་རང་ལུགས་སུ་མི་རུང་བ་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི། རྣམ་ཤེས་དེ་མ་རིག་པའམ་འདུ་བྱེད་ལ་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ལྟོས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ལྟར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྐྱེན་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྐྱེན་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཡོད་ན་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པ་ནི། བརྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་གིས་བསྟན་ལ། མ་རིག་པ་མེད་ན་རྣམ་ཤེས་ལྡོག་པ་ནི་ལུགས་ལྡོག་གིས་བསྟན་པའི་མཐར། དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཉེས་པ་མང་པོའི་སྐྱོན་ཆགས་ཤིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགགས་པར་སོ་སོར་རྟོགས་ན་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་དང་བཅས་པ་སུ་ཞིག་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་པའི་ལུང་མཐོང་ནས་རྣམ་ཤེས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་རྟག་པར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ནི་ནང་གི་བདེན་འཛིན་གྱི་གྲུབ་མཐས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅན་དུ། །གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུང་། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་འདི། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཞེས་ཅིས་མི་འཐད། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །གང་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་དེ། །མི་ཤེས་པ་ལས་ཀུན་བརྟགས་པར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་གསལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པ་ལོག་པ་ན་གསལ་དུ་འགྲོ་དགོས་ཀྱི། ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །སེམས་ གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བསགས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ཡིན་ལ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁོ་ནའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་བསགས་པའི་ཐུན་མོང་བའི་ལས་ཀྱིས་འགོད་པ་སྟེ་སྐྱེད་དེ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་འོག་མིན་གྱི་སྣོད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ལ་རྨ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་མདོངས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་སྐྱེད་པའོ། །པདྨ་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
应当知晓这是应允的。两种都不符合自宗观点的情况是，如果识以其自身的自性成立，那么识就不依赖于无明或行。然而，它又是依赖的，因此，以其自身的自性成立是不存在的。因此，无论如何，识都不是自性存在的，就像眼花缭乱者所见的毛发等一样，因为存在颠倒的因缘时它就存在。同样，如果没有颠倒的因缘，它就不存在，应当这样思维。如果存在颠倒无明的因缘，识就存在，这是由缘起流转的方式所揭示的。如果无明不存在，识就止息，这是由还灭的方式所揭示的。最终，详细地宣说了，如果各自了知作为行，是积聚众多过患的过失，并且是无自性的，对于未生者是止息的。如此一来，哪个有心者在见到其中所说的教证后，还会认为识是实有的，不会这样认为的。如果这样做，就会变成是被内道的实执宗派所影响。在《六十正理论》中也说： “世间无明为缘故， 何故圆满佛陀说， 是故此世间一切， 皆是分别岂非理？ 若时无明止息时， 何者止息即彼灭， 从于不解所遍计， 如何能令不明显？” 如此宣说了。如果以自己的自性成立，就会成为以实性成立，那样的话，当错乱消除时，就应该变得清晰，而不是止息。这就是其中的含义。心 是主要，为了显示这一点而宣说，对于此，有情世间是通过自己的心所积累的业和烦恼而获得自我的事物。而极其繁多的器世间，则是那些有情的心本身所积累的共同业所安立，也就是产生的，从风轮直到色究竟天的器世间。其中，孔雀等身上的色彩等各种各样的东西，是仅仅由那些有情的非共同业所产生的。莲花等的
English
It should be known that this is accepted. The two cases that are not acceptable to one's own system are: if consciousness were established by its own nature, then consciousness would not depend on ignorance or action. However, it is also dependent, therefore, it does not exist by its own nature. Therefore, in all ways, consciousness is definitely not naturally existent, just like the hair seen by someone with blurred vision, because it exists when there is a reversed cause. Similarly, it does not exist when there is no reversed cause, one should think in this way. If there is a reversed cause of ignorance, consciousness exists, which is shown by the way of dependent origination. If ignorance does not exist, consciousness ceases, which is shown by the way of cessation. In the end, it is extensively proclaimed that if one individually understands that as action, it is accumulating the faults of many faults, and is without self-nature, and is ceased for the unborn. In this way, which sentient being, after seeing the teachings spoken from within, would constantly think that consciousness is substantial, they would not think so. If one does so, it will become influenced by the tenet of internal truth-grasping. In the "Sixty Stanzas of Reasoning", it is also said: "Because the world has ignorance as its condition, Why did the complete Buddha say, Therefore, why is it not reasonable that this world, Is all conceptualization? When ignorance ceases, Whatever ceases, that is extinguished, From what is imputed from not understanding, How can it not become clear?" Thus it was proclaimed. If it were established by its own nature, it would become established by reality, and in that case, when confusion is eliminated, it should become clear, not cease. That is the meaning of it. Mind is the main thing, in order to show this, it is proclaimed that for this, the sentient world is the object of self-acquisition through the karma and afflictions accumulated by one's own mind. And the extremely diverse container world is established, that is, produced, by the common karma accumulated by the minds of those sentient beings themselves, from the wind mandala to the ultimate container world of Akanishta. Among them, the various colors on peacocks and so on are produced solely by the non-common karma of those sentient beings. Of lotuses and so on