Tibetan
ཆོས་ཡིན་པས་ཆོས་དེ་དག་ནི་ལྡན་ཆོས་དང་། གང་ཟག་ནི་དེ་དག་གང་ལ་ལྡན་པའི་ལྡན་གཞི་དང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་གཞིར་གསུངས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེར་རྒྱུ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དྲུག་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་དྲུག་ལ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། བར་མ་དྲུག་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་གོ །ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིད་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས། དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་དེའི་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངར་འཛིན་གྱི་དམིགས་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་དམིགས་པ་ལས། བདག་གི་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་། འདུས་བྱས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་གི་ འཆིང་བ་བསལ་ནས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་ལེན་པ་མེད་པར་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཡ་གྱལ་དང་ཚོགས་པ་དང་། དེ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གང་ཡང་བདག་ལྟའི་དམིགས་པར་མི་འཇོག་པ་དང་། དེ་ལྟ་ནའང་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་གང་ཟག་ལེགས་པར་འཇོག་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་འཇོག་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་ནི། ཐར་པ་འདོད་པའི་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ལ་ཆེས་མཛེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ཡིད་འཕྲོག་པ་འདྲ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་བདག་གི་བཏགས་དོན་བཙལ་བ་ན། ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་དང་། ཁ་ཅིག་སེམས་གཅིག་པུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན། ཇི་སྲིད་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ངའོ་སྙམ་པའི་ངའི་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་འཇོག་པ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་སྟེ་རྣམ་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཚེ་ནི། རྟག་པའི་བདག་ཙམ་ཞིག་སྤོང་བ་སྟེ་མེད་པར་མཐོང་ཞིང་། རྟག་པའི་བདག་འདི་ནི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངར་འཛིན་གྱི་
Chinese
因为是法，所以这些法是具有法，而补特伽罗是那些法所具有的具有之基，并且被说成是依靠什么而施设为补特伽罗之基。十八种意的近行：对于六种悦意的境，有六种感受乐受的近行；对于六种不悦意的境，有六种感受苦受的近行；对于六种中庸的境，有六种感受舍受的近行。因为依靠乐受、苦受、舍受的力量，意会一次又一次地缘于色、声等境。所以称为意的近行。这样，在俱生我执的二种所缘行相中，蕴既不是所缘境，也不是与蕴异体的它的所缘，因为我执的所缘境不是自性存在的。瑜伽士从不缘取自性存在的我，也知晓我的也不是具有自性存在的实义。断除一切有为轮回的束缚，必定能获得不再受生的涅槃。因此，五蕴的任何一个部分和集合，以及与它们异体的任何事物，都不应作为我见之所缘。即使如此，也能善巧地安立我见之所缘补特伽罗。并且依靠这些理由，安立补特伽罗为空性，远离自性成立。这种观察对于希求解脱的极敏锐者来说是最美的，因为这种引人入胜之处在其他宗派中是没有的。第五，寻求执着“我”之所缘境我的假立义时，按照一些人说五蕴全部，一些人说唯是心之宗派，只要自己的相续中生起诸蕴，就会产生执着补特伽罗为我的想法。如果像寻求并安立“我”的想法的假立义那样，那么它就是执着补特伽罗为我的基础，因为它是作为行相之境的实有事物而存在的。当想要现量证悟补特伽罗无我时，仅仅是破除常我，即视其为不存在。这个常我就是俱生我执的
English
Because it is Dharma, these Dharmas are the possessing Dharma, and the person is the basis of possession that those Dharmas possess, and it is said to be the basis upon which the person is designated. The eighteen kinds of mental activities are: for the six pleasing objects, there are six kinds of feeling of pleasure that are close to the activity; for the six displeasing objects, there are six kinds of feeling of suffering that are close to the activity; for the six neutral objects, there are six kinds of feeling of equanimity that are close to the activity. Because relying on the power of pleasure, pain, and equanimity, the mind repeatedly dwells on objects such as form and sound. Therefore, it is called the near activity of the mind. Thus, among the two aspects of the object of innate ego-grasping, the aggregates are neither the object of focus, nor is there its object that is different in nature from the aggregates. Because the object of ego-grasping is not inherently existent, the yogi, from not focusing on the self as inherently established, also knows that what is mine is not endowed with the essence of inherent existence. By severing the bonds of all conditioned samsara, one will surely attain nirvana without taking future rebirths. Therefore, none of the parts or collections of the five aggregates, nor anything that is different in nature from them, should be regarded as the object of the view of self. Even so, one can skillfully establish the person who is the object of the view of self. And relying on these reasons, establishing the person as emptiness, free from inherent existence. This kind of investigation is most beautiful for those with extremely sharp faculties who desire liberation, because this captivating quality is not found in other tenets. Fifth, when seeking the imputed meaning of the object of grasping "I", according to the schools that some say are all five aggregates, and some say are only the mind, as long as the aggregates arise in one's own continuum, the idea of grasping the person as self will arise. If one seeks and establishes the imputed meaning of the idea of "I", then it is the basis for grasping the person as self, because it exists as a real object of the aspect. When one wants to directly realize the selflessness of the person, one merely abandons the permanent self, that is, sees it as non-existent. This permanent self is the innate ego-grasping of the view of the perishable.
Tibetan
རྟེན་ཏེ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གང་གི་ཡུལ་དུའང་མི་འདོད་པ། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་བདག་ཙམ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་གོམས་པས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དཔྱིས་ཏེ་དྲུངས་ནས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཀྱེ་མ་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མཚར་རོ། །རྟག་པའི་བདག་ཙམ་ མེད་པར་མཐོང་བས་ཐོག་མ་མེད་པའི་བདག་འཛིན་སྤོང་བར་འདོད་པའི་དོན་འདི་ཉིད། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ཟག་བླུན་པོ་ཁ་ཅིག་རང་གི་ཁྱིམ་གྱི་རྩིག་ཕུག་ན་སྦྲུལ་གནས་པ་མཐོང་ནས་འཇིགས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ། གཞན་ཞིག་གིས་ཀྱེ་མི་ཁྱོད་མ་འཇིགས་ཤིག་ཁྱིམ་འདི་ན་གླང་ཆེན་མེད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་བསལ་བ་ན། ཁྱིམ་དེར་གླང་པོ་ཆེ་མེད་པར་ཤེས་པས་དེའི་འཇིགས་པ་ལྡོག་པར་མ་ཟད་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། ཀྱེ་མའོ་མཁས་པ་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་ཏེ་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། བླུན་པོ་གཞན་གྱི་ཚིག་ལས་སྦྲུལ་ལ་ཡོད་པའི་འཇིགས་པ་མ་མཐོང་བས། དེའི་འཇིགས་པ་བཟློག་ཐབས་མི་བྱེད་པར་གླང་པོ་ཆེ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལས་བག་ཕབ་སྟེ་སྡོད་པ་ན་སྦྲུལ་གྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་རྟག་པའི་བདག་ཙམ་མེད་པར་མཐོང་བ་གོམས་པས། སྦྲུལ་ལྟ་བུའི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་བདག་འཛིན་གྱི་འཇིགས་པ་ལྡོག་པ་བཟུང་ནས་བག་ཕབ་པས་ནི། ཕུང་པོའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ངར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་བསལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་གང་ཟག་འདིའི་འཁོར་བ་ཉམས་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པར་འདོད་པ་མང་པོས། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་ཡུལ་སུན་འབྱིན་པ་མི་ཤེས་པས། དེ་དོར་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དེ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་མེད་པའི་གནས་ལ་ངལ་བ་བྱེད་པར་བསྟན་ཏེ། འདི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། བཀག་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡོམས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བདག་ཕུང་པོ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་ནས། བདག་ཕུང་པོ་དང་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཕུང་པོར་ཏེ་དེ་ལ་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
不欲作为所依，即任何目标和形态之境。因此，习惯于见到仅仅是常恒之我的不存在的知识，说能从根源上彻底拔除无始以来就存在的我执，真是太奇妙了！仅仅见到常恒之我的不存在，就想舍弃无始以来的我执，这个道理本身，为了用世间的比喻来阐明其彼此毫无关联之处，所以说了以下这个例子：有些人愚笨，看到蛇住在自己家的墙缝里，就一直恐惧地待在那里。另一个人对他说：‘喂，你不要害怕，这房子里没有大象。’以此来消除他的疑虑。但是，仅仅因为知道房子里没有大象，不仅不能消除对大象的恐惧，反而连对蛇的恐惧也想舍弃，这真是其他智者嘲笑的对象啊！虽然蛇的恐惧之因已经迫在眉睫，但愚笨之人因为没有从别人的话中看到蛇的恐惧，所以不设法消除这种恐惧，反而因为知道没有大象而放松警惕，结果会被蛇咬住。同样，习惯于见到像大象一样的常恒之我的不存在，就认为可以消除像蛇一样的无始以来就存在的我执的恐惧，从而放松警惕，这样是无法消除以蕴为对象的我执所生的我见，因此，这个人必定无法摆脱轮回。这表明，许多想要确定自他宗派事物之真实性的人，因为不了解俱生我执如何抓住其对象，所以放弃了它，而去费力确立与此不同的真实性，所有这些努力都是毫无意义的。了解这一点非常重要！第三部分分为两点：驳斥具有所依和能依的观点，以及总结并展示所驳斥的含义。第一点是：如是，在说明了我不与蕴为自性的一体或他体之后，为了说明我不与蕴之间，在相互作为所依和能依方面，也不存在自性成立，所以说了以下内容：对于蕴，即对于它，我自性
English
Not wanting to be a basis, i.e., any object or form of a state. Therefore, being accustomed to the knowledge of seeing the non-existence of merely a permanent self, to say that it can completely uproot the view of self that has entered from beginningless time is truly wonderful! Merely seeing the non-existence of a permanent self, wanting to abandon the self-grasping that has been from beginningless time, this very reason, in order to clarify its unrelatedness with worldly examples, the following example is given: Some foolish people, seeing a snake living in the cracks of their house walls, remain there in fear. Another person says to them, 'Hey, don't be afraid, there are no elephants in this house.' By dispelling their doubts in this way, merely knowing that there are no elephants in the house, not only does it not eliminate the fear of elephants, but they also want to abandon the fear of snakes, which is truly an object of ridicule for other wise people! Although the cause of the fear of snakes is imminent, foolish people, because they do not see the fear of snakes from the words of others, do not try to eliminate this fear, but instead relax their vigilance because they know there are no elephants, and as a result, they will be bitten by snakes. Similarly, being accustomed to seeing the non-existence of merely a permanent self, like an elephant, they think they can eliminate the fear of self-grasping that has been from beginningless time, like a snake, and thus relax their vigilance. In this way, they cannot eliminate the view of self born from the self-grasping that takes the aggregates as its object. Therefore, this person will certainly not be able to escape samsara. This shows that many who want to ascertain the suchness of things in their own and others' schools, because they do not understand how innate self-grasping grasps its object, abandon it and exert themselves to establish a reality different from it. All these efforts are meaningless. Understanding this is very important! The third part is divided into two points: refuting the view of having a basis and that which relies on it, and summarizing and showing the meaning of what has been refuted. The first point is: Thus, after explaining that the self is not one with or different from the aggregates in nature, in order to explain that there is no self-established nature between the self and the aggregates in terms of mutually being a basis and that which relies on it, the following is said: For the aggregates, i.e., for it, the self-nature