Tibetan
་གསུངས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ་ཞེས་མདོར་བསྟན་པ་འདི་ལས་ནི། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་གོ་ཞེས་བཞེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་འདོད་པ་ཁོ་ནའི་ཚིག་གིས་བཀག་པ་ཁོ་ནར་ངེས་སོ། །གལ་ཏེ་མདོ་དེས་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་ཞེས་པས་བདག་དོན་གཞན་བཀག་མོད་ཀྱང་། ཕུང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ལ་ལྟའོ་ཞེས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ལྟ་བར་གསུངས་པས། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་ལྟའི་དམིགས་པར་གསལ་བར་སྟོན་པས། མདོའི་དགོངས་པ་ཕུང་པོ་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མདོ་གཞན་ལས་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ངར་འཛིན་གྱི་དམིགས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་ན་བདག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་མདོ་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་གནོད་པ་མེད་ལ། བཟློག་དོན་ལ་གནོད་པ་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཅིང་། ད་དུང་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མདོ་སྔ་མས་ ཕུང་པོ་རྣམས་འཇིག་ལྟའི་དམིགས་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་ལྟའོ་ཞེས་པས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་དམིགས་པར་སྟོན་པར་གསལ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་ཕུང་པོ་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་གང་ལས་གཟུགས་སོགས་རྣམས་ཀྱང་བདག་ཡིན་པ་བཀག་པ་དེ་ལས་ནི། བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་འཇིག་ལྟའི་དམིགས་པ་འདིས་ཕུང་པོ་ལེན་པའི་ཕུང་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དཀག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་བདག་མིན་པར་གསུངས་བ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་དམིགས་ན། བདག་དེའི་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་ཕུང་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཟུགས་སོགས་ལ་ཡང་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །མདོ་སྡེ་ཕན་ཚུན་གྱི་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ནས་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་བཀག་ནས། བདག་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། རང་གི་སྡེ་པ་གོང་འོག་གི་མཁས་པ་མདོའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་དུ་མས་ལེགས་པར་འབད་ཀྱང་གསལ་བར་འཐོན་པའི་མདོའི་དགོངས་པ། ལུང་རིགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་ནས་བཏོན
Chinese
因此，经中简要指示说，要正确地随观“这五种近取蕴就是我”，这并不是说蕴就是我，而是明确地用词语遮止了认为有与蕴的自性不同的我的观点。如果认为，虽然该经以“只观”遮止了其他的我，但是经中说“只观这五蕴”，明确地显示了蕴是“我”见的所缘境，因此经的密意是蕴是“我”见的所缘境，如果是这样，就与其他的经中所说的五蕴不是我相违背，因为如果是俱生我执和俱生我执的两种所缘境之一，就必须是我。这样说对后面的经的意义没有损害，而对相反的意义的损害以前已经说了很多，而且以后还会继续阐述，因此，前面的经并不是显示蕴是坏聚见（འཇིག་ལྟ་，destruction view）的所缘境。因此，经中说“观蕴”清楚地显示了所观境是依蕴假立的我，因为遮止了认为有与蕴的自性不同的我和蕴本身就是我的所缘境。任何经中遮止了色等也是我的观点，都要理解为，以依之假立的我为坏聚见（འཇིག་ལྟ་，destruction view）的所缘境，遮止了取蕴的近取者自性成立，因为说色等不是我，那是思考实相的时候。这样，如果没有观到近取者自性成立，那么作为那个我的近取对象的蕴也不是自性存在的。因此，对色等也断除真实执著的贪欲是合理的。很好地协调了各部经，遮止了与蕴的自性不同和我执的所缘境是蕴，从而以名言的自在安立了依蕴假立的，仅仅是名称的，独特的补特伽罗无我之安立方式。虽然自己的上下部派的智者们努力地解释经的密意，但还是清楚地显现了经的密意，是从无倒的教理之路中提出的。
English
Therefore, the sutra briefly indicates to correctly observe, "These five aggregates of clinging are precisely what I am." This does not mean that the aggregates are the self, but it is definitely with words that only prevent the view of a self that is different in nature from the aggregates. If one thinks that although the sutra prevents other selves with "only observe," it clearly shows that the aggregates are the object of the view of "I" because it says to observe only these five aggregates, therefore the intention of the sutra is that the aggregates are the object of the view of "I," if that is the case, it would contradict other sutras that say the five aggregates are not the self, because if it is one of the two objects of innate ego-grasping and innate ego-grasping, it must be the self. Saying this does not harm the meaning of the later sutra, and the harm to the opposite meaning has been said a lot before, and will continue to be explained in the future, therefore, the previous sutra does not show that the aggregates are the object of the view of destruction. Therefore, the sutra says that "observing the aggregates" clearly shows that the object of observation is the self that is imputed in dependence on the aggregates, because it prevents the object of observation from being a self that is different in nature from the aggregates and the aggregates themselves. Any sutra that prevents the view that form, etc., are also the self, should be understood as preventing the self-established nature of the appropriator of the aggregates, with the self imputed in dependence on it as the object of the view of destruction, because saying that form, etc., are not the self is when thinking about reality. Thus, if the self-established nature of the appropriator is not observed, then the aggregates, which are the objects to be appropriated by that self, are also not self-existent. Therefore, it is reasonable to abandon attachment to the belief that form, etc., are also true. By well coordinating the various sutras, preventing the view that the object of ego-grasping is different in nature from the aggregates and that the aggregates are the object of ego-grasping, the unique way of establishing the selflessness of the person, which is imputed in dependence on the aggregates and is merely a name, is established by the freedom of expression. Although the wise men of one's own upper and lower schools have strived to explain the meaning of the sutra, the meaning of the sutra is clearly revealed, and it is derived from the path of non-inverted scripture and reasoning.