English
Ur ro. Here, the commentary says that the fault of falling into multiple selves is directed at the first of the previous two views, or other faults are also directed at both views. This cannot be raised merely because one thinks that multiple and essence are the same, but it is directed at those who think that the self and the aggregates are completely different, completely non-existent, and completely the same. Moreover, since others did not initially make such a commitment, it is false that mere identity and difference of essence are without fault. However, for those who truly commit to the self and the aggregates, if the essence is the same, it is presented as an undifferentiated unity, and then after that, the fault of multiple selves and the five aggregates becoming one is thrown out. At that time, according to the scripture "When the world is born, only one person is born," the other party will not think that there are multiple selves either. The self will become substantial, because only those substances such as form, and the distinctions such as past, are transformed into different things, are called aggregates, and only these are called self, if the self becomes substantially existent, then, monks, these five are only names, only terms, only designations, such as: past time, future time, space, nirvana, and person. Similarly, just as relying on the collection of various limbs is called a chariot, similarly relying on the various aggregates is called a conventional sentient being. From this scripture, the other party will not think that the self is substantial either. Furthermore, the view of the collection of ruins that observes the aggregates is clinging to substance, that is, it has an object that is substantially established, so it will not become inverted like the knowledge of blue and yellow. Therefore, when abandoning the view of the collection of ruins, it is not abandoned in the way that similar kinds do not arise continuously, or merely like the knowledge that focuses on blue, yellow, etc., it is abandoned only by abandoning the attachment of desire that focuses on the view of the collection of ruins. Furthermore, if one's own aggregates are the self, then according to your view, at the time of nirvana without remainder, all five aggregates are completely destroyed, which will inevitably lead to the annihilation of the self. Therefore, it will become a nihilistic view of clinging to extremes, because you think that clinging to what is grasped as the self as permanent or annihilated is an extreme view. Before entering nirvana
Tibetan
གྱི་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི། ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ལྟར་བདག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བའི་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ན་ཇི་ལྟར་ངའི་ལུས་འདི་སྔོན་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བར་མི་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ང་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གསུང་ བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དུས་ཀྱི་བདག་ཀྱང་ལུས་ལྟར་ཞིག་པས། ད་ལྟ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་འདིར་སྔར་གྱི་བདག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པའི་བདག་གཞན་སྐྱེས་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་བ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བྱེད་པ་པོའི་བདག་མེད་པས། ལས་ལ་ཡང་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་མེད་པས། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང་། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང་། །དེ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྔ་ཕྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་ཡིན་ན་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བས་སྔ་མ་དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བ་དང་། སྔ་མའི་བདག་དེ་ དེ་བཞིན་དུ་གནས་པས། དེར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དག་གཞན་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྒྱུན་ཅན་རྫས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན
Chinese
在刹那之间，就像蕴在每个刹那生灭一样，我也在每个刹那间自性各异地生灭。因此，当回忆起过去时，就像不会执着于“我的身体以前存在过”一样。同样，也不会说“那时，我是国王，我是奴隶”。因为那个时候的我也像身体一样消逝了，现在已经不存在了。并且，因为承认了此生中，从以前的我自性上分离出来的另一个我的诞生。在《中论》中也说：“取蕴非我，彼生灭故，云何取蕴，而能有我？”又说：“若蕴是我者，应有生灭性。”这样说。如果前后刹那在自性上是不同的，那么，因为没有作者的我，对于业来说，也没有存在的所依，因此也没有业，那么，与那个业的果报就没有关联了。如果认为，前一刹那所造的业的果报由后一刹那享受，没有过失。那么，因为他人积累的业的异熟由他人享受，就会变成一个传承积累的果报由另一个人享用。这样一来，造业就会被浪费，并且会与未造业相遇。在《中论》中也说：“若此异于彼，应无而生此，如是则断灭，及作法应空，他所作业果，他应则亦受，如是则应有，众生无有业。”如果前后在自性上是不同的，因为不应该依赖于前一个，前一个也会在没有的情况下产生。并且，前一个的我 像那样存在着，在那里没有死而在这里出生等等这样说。第二，如果前后刹那确实是不同的，即使是那样，因为是一个相续，所以没有过失，如果确实如此，那么对于恒常的、实体不同的事物来说，有一个相续就没有过失，那也是不合理的，因为对于自性上不同的事物来说，有一个相续。
English
In the moments, just as the aggregates arise and cease in each moment, I too arise and cease in each moment with different natures. Therefore, when remembering the past, just as one does not cling to "my body existed before." Similarly, one would not say, "At that time, I was the king, I was the slave." Because the self of that time also perished like the body, and no longer exists. And, because one has accepted that in this life, another self, distinct in nature from the previous self, has been born. In the Root Wisdom it is also said: "The aggregates are not the self, because they arise and cease. How can the aggregates be the self?" It is also said: "If the aggregates were the self, they would have the nature of arising and ceasing." Thus it is said. If the prior and subsequent moments are different in nature, then, because there is no self as the agent, there is also no basis for the existence of karma, and therefore there is no karma. Then, there would be no connection with the result of that karma. If one thinks that there is no fault because the result of the karma created by the previous moment is enjoyed in the subsequent moments, then, because the ripening of the karma accumulated by others is enjoyed by others, it would become that the fruit accumulated by one continuum is enjoyed by another. In this way, the creation of karma would be wasted, and one would encounter what has not been created. In the Root Wisdom it is also said: "If this is different from that, this should arise without that. Likewise, there would be annihilation, and the act should be empty. The fruit of the act done by another, another should also receive. Thus, there should be beings without karma." If the prior and subsequent are different in nature, because one should not rely on the prior, the prior would also arise without existing. And, the previous self exists in that way, and it is said that one is born here without dying there, and so on. Second, if the prior and subsequent moments are indeed different, even so, because it is one continuum, there is no fault. If that is indeed the case, then for permanent, substantially different things, there is no fault in having one continuum. That is also unreasonable, because for things that are different in nature, there is one continuum.