Tibetan
ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་བདག་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་བསྟན་པ་དེ་ཀུན་ལ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ལ། མུ་སྟེགས་རང་ལ་གྲགས་པའི་མ་སྐྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གནོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་གྲངས་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་པའི་བདག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཡི་དཔེས། དེ་དག་གིས་བཏགས་པའི་བདག་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་རྣམས་གསལ་བར་རིག་པར་ བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་གཞན་པའི་བདག་མེད་དེ། ཕུང་པོ་བཟུང་བ་མ་གཏོགས་པར་བདག་དེ་ཡན་གར་དུ་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བདག་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ན་འབྲེལ་པ་གཉིས་ཀ་མེད་པས་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་བུམ་པ་མ་བཟུང་བར་སྣམ་བུ་ཡན་གར་དུ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཞིག་འོང་དགོས་ན། དེ་འགར་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྩ་ཤེ་ལས། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུང་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཕུང་པོའོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་འདི་འཇིག་རྟེན་སེམས་ཅན་གྱི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཀྱི་ངར་འཛིན་གྱི་བློ་ཡི་རྟེན་ཏེ་དམིགས་པར་ཡང་མི་འདོད་དེ། མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ལྟར་གྱི་བདག་དེ་རིག་པ་མིན་པ་སྟེ་དེའི་རྣམ་པར་མི་འཛིན་པའང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཁྱད་པར་ལས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་བློ་ཡི་རྟེན་དུའང་མི་རིགས་ཞེས་སྔར་བཀག་པ་དང་མི་ཟློས་ཏེ། སྔར་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཙམ་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་བཀག་ལ། འདིར་ནི་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གང་ཟག་གང་དག་ད་ལྟ་བདག་དེ་རྟག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་བདག་དེའི་ཡུལ་ཅན་ངར་འཛིན་ པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་བློ་བསྒྱུར་བ་ཁོ་ན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ལ་སྔར་གྲུབ་མཐའ་ངན་པའི་གོམས་པ་མེད་པ་དེ་དག་ལ
Chinese
根据论典，外道们所说的我的那些特殊法，对所有这些，因为被外道自身所承认的不生之理所损害的缘故。也就是说，先前所说的数论派和胜论派的关于我的特殊之处的说法，都应当否定为不存在。通过这种方式，对于所有声称有我的，以不生之理和石女之子的比喻，应当清楚地认识到他们所设定的我的自性和特点。 因此，没有与蕴不同的我，因为除了执取蕴之外，无法成立执取那个我的方式。如果我与蕴的自性不同，那么两者之间没有任何联系，就会变成无关联。那时，就必须像不执取瓶子而执取布匹一样地执取，但这种情况从未见过。正如《中观根本慧论》所说：我不是从取蕴之外，可以成立的。如果（我）在取蕴之外，没有取蕴，那么有被取蕴的事物，是不可能的。又说：如果（我）与诸蕴不同，就会没有诸蕴的特征。这里所说的“取蕴”就是指蕴。另一个过失是，这个与蕴自性相异的我，不应被认为是无始以来世间众生的我执之心的所依，即所缘。因为如果像外道所设定的那样，那个我不是觉知，也就是说，不执着于它的形态，那么执着于特殊之处，就会导致将“我”和“我的”视为我。这与先前所驳斥的“这也不应是我的执着之心的所依”并不矛盾，因为先前是驳斥了仅仅作为实体的我，是“我见”的所缘，而这里是驳斥了与蕴自性相异的我，是所缘。如果有些人现在不了解那个被常、不生等所区分的我，但由于先前的习气，也会对那个我的对境产生我执之见吗？不是这样的，只有被恶宗派转变了心意的人，才会将与蕴自性相异的我执为我执的所依。对于那些先前没有恶宗派习气的众生，
English
According to the treatises, all those specific characteristics of the self that are taught by the non-Buddhists, to all of those, because they are harmed by the reason of non-origination that is acknowledged by the non-Buddhists themselves. That is to say, all the previously mentioned explanations of the specific characteristics of the self according to the Samkhya and Vaisheshika schools should be refuted as non-existent. In this way, for all those who claim to have a self, with the reason of non-origination and the example of the son of a barren woman, one should clearly recognize the nature and characteristics of the self that they posit. Therefore, there is no self that is different in essence from the aggregates, because it is not established how to grasp that self apart from grasping the aggregates. If the self is different in essence from the aggregates, then since there is no connection between the two, it will become unrelated. At that time, it would be necessary to grasp it in the same way as grasping a cloth without grasping a pot, but such a thing has never been seen. As it is said in the Root Wisdom: The self is not suitable apart from That which is taken up close. If it were other than that which is taken up, There would be no taking up. And if there were something to be taken up, It could not be taken up. And: If it were other than the aggregates, It would be without the characteristics of the aggregates. It is said that "that which is taken up close" refers to the aggregates. Another fault is that this self, which is different in essence from the aggregates, should not be considered the basis, i.e., the object, of the mind of self-grasping of sentient beings in the world from beginningless time. Because if, as posited by the non-Buddhists, that self is not awareness, that is, if it does not grasp its form, then clinging to specific characteristics will lead to viewing "I" and "mine" as self. This does not contradict the previously refuted statement that "this should not be the basis of the mind of self-grasping either," because previously it was refuted that the self, merely as a substance, is the object of the view of self, whereas here it is refuted that the self, which is different in essence from the aggregates, is the object. If some people now do not understand that self that is distinguished by being permanent, unoriginated, etc., but due to previous habits, will they also have a view of self-grasping that has that self as its object? That is not the case, because it is only those whose minds have been transformed by bad philosophical systems who hold the self that is different in essence from the aggregates as the basis of self-grasping. For those sentient beings who do not have the habit of bad philosophical systems from before,