Tibetan
་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་གི་རྣམ་འགྱུར་ལ་ལྟོས་ནས་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། རྩ་བའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བློའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ནའོ། །སྐྱེས་བུ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བློས་ཞེན་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནས་བློས་ཞེན་པར་བྱས་པའི་དོན་ལ་སྐྱེས་བུས་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་འདོད་པས་ཡུལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། གང་གི་ཚེ་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུས་ཡུལ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་པས། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་སྒོམ་ཞིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཞེས་ཐོབ་པ་ན། མིག་དེའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ལ། དེས་བལྟས་པ་དང་། གཙོ་བོ་དེ་གཞན་གྱི་བུད་མེད་ལྟར་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་པས། བདག་ལ་མི་འགྲོ་ཞིང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོ་དེ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར། མི་གསལ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཉག་གཅིག་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡན་གར་བའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ ཞེས་བྱའོ། །གང་ཞིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ་གང་ཞིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་རྡུལ་ནི་གཡོ་བ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མུན་པ་ནི་ལྕི་བ་དང་གཡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྙིང་སྟོབས་ནི་ཡང་བ་དང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་ཞེས་པ་ནི་འདི་དག་ཁོ་ནའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འདི་དག་ཆ་མཉམ་པའི་སྐབས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། འདིར་ཡོན་ཏན་དག་གཙོར་གྱུར་ཅིང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐབས་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལས་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆེན་པོ་དང་བློ་གཉིས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་གི་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ཀ་འཆར་བ་ཞིག་གོ །ཆེན་པོ་ལས་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ང་རྒྱལ་ནི་གསུམ་སྟེ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དང་། སྙིང་སྟོབས་ཅན་དང་། མུན་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ང་རྒྱལ་ལས་ནི་དེ་ཙམ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ
Chinese
也是转变。伟大的等等也是依赖于自己的转变才是自性，依赖于根本的自性才是转变。智慧的根源等等十六个只是转变。补特伽罗既不是造作者，也不是转变。耳朵等等的五个根源被意识加持，意识执着于声音等等的所取境，之后补特伽罗思考意识所执着的意义。如此，由于想要享用对境，便接近享用对境。当对境的贪执减小时，补特伽罗观察到对境的过患，当从贪执中解脱时，便逐渐修习禅定。依赖于此，当获得天眼通时，便通过那只眼睛观察主物。当他观察时，主物像其他女人一样感到羞耻，不再接近我，并且会分离。所有转变的集合也从出生的顺序颠倒过来，融入到主物本身中。当它变成不清晰的本质时，只有补特伽罗存在。因此，这被称为解脱。那个自性因为恒常处于自在的本质中，所以被称为常恒。什么是造作者，什么不是造作者呢？这里，微尘、黑暗、勇气是三种 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)。其中，微尘的自性是运动和进入。黑暗的自性是沉重和遮蔽。勇气的自性是轻盈和极度清晰。快乐、痛苦和愚痴只是这些的名称。这些处于平衡状态时是主物，因为在这里 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)成为主要并极度寂静。它们不转变的状态是自性。从自性中产生伟大。伟大和智慧是同义词，它们是外境和内在补特伽罗的两种影像显现的东西。从伟大中产生我慢。我慢有三种：有转变的我慢、有勇气的我慢和有黑暗的我慢。其中，从有转变的我慢中产生五唯：色和声
English
is also transformation. The great and so on are self-nature dependent on their own transformation, and transformation dependent on the fundamental self-nature. The sixteen sources of wisdom and so on are only transformations. The purusha is neither the maker nor the transformation. The five senses of hearing and so on are blessed by consciousness, and consciousness clings to the objects of sound and so on that are taken. Then the purusha thinks about the meaning that consciousness clings to. Thus, because of wanting to enjoy the objects, one approaches and enjoys the objects. When attachment to objects decreases, the purusha sees the faults in the objects. When one is liberated from attachment, one gradually practices meditation. Dependent on this, when one obtains the divine eye, one looks at the principal through that eye. When he looks, the principal becomes ashamed like other women, no longer approaches me, and will separate. All the collections of transformations are also reversed from the order of birth and dissolve into the principal itself. When it becomes an unclear essence, only the purusha exists. Therefore, this is called liberation. That self-nature is called constant because it is always in a state of independence. What is the maker and what is not the maker? Here, dust, darkness, and courage are the three gunas (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण). Among them, the nature of dust is movement and entry. The nature of darkness is heaviness and covering. The nature of courage is lightness and extreme clarity. Pleasure, pain, and ignorance are just names for these. When these are in equilibrium, it is the principal, because here the gunas (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) become primary and extremely peaceful. Their unchanging state is self-nature. From self-nature comes greatness. Greatness and wisdom are synonymous, they are the two images of the external environment and the inner purusha that appear. From greatness comes ego. Ego is of three kinds: ego with transformation, ego with courage, and ego with darkness. Among them, from the ego with transformation come the five tanmatras: form and sound.