Tibetan
ས་གོམས་པ་རྣམས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་སྨན་བསྐུས་པས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལོག་པ་ཉིད་རབ་རིབ་ཅན་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་གྱི། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་བའི་སྒོ་ནས་དེའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མིན་པ་ བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཆོས་ཉིད་འདི་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གཙོ་བོར་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་བཅིངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་འདི་དེ་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་མཐར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ལུས་པ་བཀག་པས་རྟོག་པ་ལོག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཕགས་པས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་བཞག་གོ་ཞེས་མཁས་པ་རྣམས་གསུང་ངོ་། །བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། །སྟོང་མཐོང་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རྟོག་པས་མཐོང་བ་འཆིང་བ་སྟེ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་འགོག་པ་ཡིན། །ཞེས་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་གཤིས་ཡིན་པས་དེ་མཐོང་བ་མཛེས་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པས་མཐོང་བ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་བས་འཆིང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཞེན་ཡུལ་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་འདིར་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྟེ། ཞེས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་བཤད་པས། རྟོག་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལ་བྱེད་དོ། ། མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡང་མཐའི་སྒྲ་དོན་མང་པོ་ལ་འཇུག་ཀྱང་མཐའ་བྲལ་གྱི་མཐའ་ནི་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། གལ་ཏེ་དབུ་མ་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡོད་པས་རྟག་གོ་ཞེའམ། མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི། ལྟུང་བའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་ནི་འདིར་མཐའ་མིན་ལ། བློ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཡིན་པས་མཐར་འཛིན་མིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའི་མཐའ་ནི་ལྟུང་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་བྲག་གཡང་ལ་མཐའ་དང་དེ་ལ་ལྷུང་བ་ལ་མཐའ་ལ་ལྟུང་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར། གང་དུ་གཟུང་བས་འཛིན་པ་པོ་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་མཐར་ལྷུང་ཞེས་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པ་མེད་པའི་མཐར་འཛིན་དང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་འགོག་པ་མེད་མཐའ་འགོག་པ་མིན་ཀྱང་། དགག་བྱ་བཀག་པའི་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཐར་ལྟུང་བས་དེ་འགོག་པ་ཡང་མེད་མཐའ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མ་སུས་ཀྱང་གནོད་མི་སྲིད་པར། དེ་དག་ཡོད་པ་མིན་པའམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ནི་མེད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་ཡིན་ གྱི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་མེད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་མིན་ནོ། །འདི་ནི་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མེད་མཐའ་ཡིན་ལ་སྔ་མ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མེད་མཐའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པའི་བཀག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ནི་ཡོད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ལ་མཁྱེན་བརྩེ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཡོད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་མིན་ནོ། །གཞུང་གི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་མཐར་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས། རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མཛད་པ་ནི། རྩོད་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་མཛད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མཛད་པ་ན། །དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ནས། ཐར་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་བཀོད་ཅིང་བསྟན་བཅོས་ལས་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་རྩོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་འབྲས་བུར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ནི་རྩོད་པའི་ཕྱིར་མཛད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་
Chinese
所习惯之处将会颠倒。例如，涂抹眼药后，头发等显现颠倒，对患有眼疾者来说会成为果报。但头发等并非变成其他自性，从而成为其境。第四，因为凡是各自的凡夫俗子不了解如前所说的此法性，主要是被执边的分别念所束缚，因此，通达此法性，不颠倒分别时，瑜伽士圣者们将会解脱。因此，断绝执边分别念的所有执著境，从而使分别念颠倒，这正是圣者们在中观论著中所说的分别之果，智者们如是说。百论中也说：若诸法自性有，见空有何功德？分别所见为系缚，此中即是遮止彼。意思是，若诸法自性存在，那便是实性，见此实性甚美。见自性空则无功德。因此，分别所见，即执著自性存在，是系缚。因此，其执著境应在此中观论著中遮止。如是说。其注释中也说，分别念是指对非真实的自性之义妄加增益。即对非真实存在的事物妄加增益为真实存在。因此，并非对所有分别念都适用，而是对实执分别念和执边分别念适用。执边分别念中，边的词义有多种含义，但离边的边，在中观显现中说，如果中观中存在心之自性的本体的胜义谛事物，那么，那时，因为存在于其中，是常还是无常，如此显现执著又如何会变成边呢？如实随顺事物的实相，如理作意，不应说是堕落之处。如是说。也就是说，如所执著般存在的境，在此不是边，心也不是如理
English
The accustomed places will be reversed. For example, after applying eye medicine, the appearance of hair and the like is reversed, which becomes a result for those with eye diseases. However, hair and the like do not become its object by becoming another nature. Fourth, because ordinary individuals do not understand this Dharma-nature as previously explained, they are mainly bound by the concept of grasping at extremes. Therefore, when yogis and noble ones understand this Dharma-nature and do not have inverted concepts, they will be liberated. Therefore, by blocking all objects of grasping of the concepts of grasping at extremes, the concept is reversed. This is precisely what the noble ones have stated in the Madhyamaka treatises as the result of discrimination, so the wise ones say. The Shataka also says: If things exist by their own nature, what is the virtue of seeing emptiness? Seeing through concepts is bondage, and it is this that is prevented here. It means that if things exist by their own nature, then it is reality, and seeing this reality is beautiful. There is no virtue in seeing emptiness by its own nature. Therefore, seeing through concepts, that is, grasping at existence by its own nature, is bondage. Therefore, its object of attachment should be prevented in this Madhyamaka treatise. It is said. Its commentary also says that conceptualization is the imputation of meaning to a non-real nature. That is, imputing something that does not really exist as really existing. Therefore, it does not apply to all conceptualizations, but to the conceptualization of grasping at reality and the conceptualization of grasping at extremes. In the conceptualization of grasping at extremes, the word "extreme" has many meanings, but the extreme of being free from extremes, in the Madhyamaka appearance, it is said that if there is a ultimate truth thing of the nature of the mind's own essence in Madhyamaka, then, at that time, because it exists in it, how can the obvious attachment to whether it is permanent or impermanent become an extreme? Following the reality of things as they are and paying attention in the right way, it should not be said to be a place of downfall. It is said. That is to say, the object that exists as it is grasped is not an extreme here, and the mind is not as it should be.
Chinese
因为是信解，所以不是执边。因此，此边是堕落之处，就像世间说悬崖是边，从那里掉下去叫做堕边一样。凡是以执著而使执著者毁灭的，就叫做堕边。其中，真实存在的，名言中也不可能存在，因为真实不存在的，名言中才存在。说“胜义中无”是执著于无边，那样不是遮止，虽然遮止无边不是遮止，但如果执著于所遮止的遮止的无是真实存在的，那么就堕入了事物不存在的边，因此遮止它也是遮止无边。业果等法在名言中存在，任何量都不可能损害，如果执著于它们不是存在或者不存在，那么所缘和有境就是无边和执著于它的边。像说佛没有过失等等，不是无边和执著于它的边。这是诽谤的无边，前面是增益的无边。因此，除了前面所说的遮止之外的法，如果执著于胜义中或者以自相存在，那么所缘和有境就是有边和执著于它的边。像说佛有智慧和慈悲等等，不是有边和执著于它的边。经典的一些章节中，也有将所有胜义中存在的都说成有边的。正因为如此，圣者在《中观论》中做了非常多的理智分析，要知道这不是因为贪著争论，想要压倒别人。做理智分析，从中观论中开示真如，是因为众生如实不颠倒地证悟真如，获得解脱，如果能使众人获得解脱，那该多好啊！如果你们把所有对实事宗的辩驳都列出来，经典中不是遮止了吗？因此，经典的进入是为了争论，那么仅仅是颠倒分别念的止息，又怎么能作为果来安立呢？虽然这种分析不是为了争论而做的，但是真如
English
Because it is belief, it is not clinging to extremes. Therefore, this extreme is a place of falling, just as in the world it is said that a cliff is an extreme, and falling from it is called falling into an extreme. Whatever is grasped in such a way that the grasper is destroyed is called falling into an extreme. Among these, what truly exists cannot exist even conventionally, because what truly does not exist exists conventionally. Saying "non-existent in ultimate reality" is clinging to the extreme of non-existence, and negating it in that way, although negating the extreme of non-existence is not negation, if one clings to the non-existence of what is to be negated as truly existing, then one falls into the extreme of the non-existence of things, so negating it is also negating the extreme of non-existence. Phenomena such as karma and its effects exist conventionally, and no valid cognition can possibly harm them. If the object and subject that cling to them as not existing or existing are the extreme of non-existence and clinging to that extreme. Saying things like "the Buddha has no faults" are not the extreme of non-existence and clinging to that extreme. This is the extreme of non-existence of denigration, and the former is the extreme of non-existence of superimposition. Therefore, phenomena other than the negation mentioned earlier, if the object and subject that cling to them as existing in ultimate reality or by their own characteristics are the extreme of existence and clinging to that extreme. Saying things like "the Buddha has wisdom and compassion" are not the extreme of existence and clinging to that extreme. In some chapters of the scriptures, all that exists in ultimate reality is also said to be the extreme of existence. It is precisely for this reason that the Blessed One made so many rational analyses in the Treatise on the Middle Way, and it should be understood that this was not done out of attachment to debate, wanting to overpower others. Making rational analyses, teaching suchness from the Treatise on the Middle Way, is done so that beings, by realizing suchness without error, may attain liberation. If it could liberate beings, how wonderful that would be! If you were to list all the refutations of those who assert entities, has it not been refuted in the scriptures? Therefore, the entry into the scriptures is for the sake of debate, so how can merely the cessation of distorted thoughts be established as the result? Although this analysis is not done for the sake of debate, nevertheless, suchness