Tibetan
་ཉེ་བས། །ལྕགས་ནི་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་འཁོར། །དེ་ལ་སེམས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །སེམས་དང་ལྡན་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །བདེན་མིན་བདེན་པ་བཞིན་དུ་ནི། །གང་ཚེ་འགྲོ་འོང་གཡོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་སྲིད་པ་འཛིན་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཤིང་། །སེམས་ནི་མེད་ཀྱང་གཡོ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །ལུས་ ལ་བརྟེན་ནས་གཡོ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་སྲིད་པ་འཛིན་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། དེ་ནི་སེམས་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཕྱི་རོལ་བཀག་ནས་སེམས་ཙམ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་བཀག་པའི་སེམས་ཙམ་གསུངས་པ་ནི། བྱིས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་སྐྲག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། ངེས་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་མིན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་དག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅིག །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་པ་བཀག་པའི་ཚེ་སེམས་བདེན་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོང་བ་དང་། འདི་ནས་ཕྱི་མར་འགྲོ་བའི་གཡོ་བའི་བྱ་བ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པའི་རྩོད་པ་ཁོང་ན་གནས་པའི་ལན་དུ། ལྕགས་དང་ཤིང་ལ་སེམས་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་གཡོ་བ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞི་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་བདེན་པར་ཡོད་པ་ལྟར་འགྲོ་འོང་གི་གཡོ་བ་དང་བཅས་པར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་པས་གཞུང་གཞན་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁས་ལེན་པ་ནི་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་། ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཁས་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་འདྲ་བའི་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་ན་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ མེད་པར་ཁས་བླང་དགོས་ན། དེ་ཉིད་ལས། ཤེས་པས་ཤེས་བྱ་རྟོགས་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཤེས་པ་མེད། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རིག་བྱ་དང་། །རིག་བྱེད་མེད་ཅེས་ཅིས་མི་འདོད། །ཅེས་ཕྱིའི་ཤེས་བྱ་དང་ནང་གི་ཤེས་པ་གཉིས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པས་གཅིག་མེད་ན་ཅིག་ཤོས་མེད་པར་གསུངས་ལ། འདི་ནི་གཞུང་འདིར་དོན་ཤེས་གཉིས་དོན་དམ་དུ་མེད་མཉམ་དང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་ཡིན་པས། བདེན་གཉིས་གང་དུ་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་མི་འཐད་པར་གསུངས་པ་དང་ཁྱད་མེད་པས་ན། ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་མི་བཞེད་པས་ཀུན་གཞི་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྤྱིར་སེམས་རིག་ཅིང་གསལ་ཙམ་ལ་ཀུན་གཞིར་བཞག་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡིན་ཏེ། སེམས་སྤྱི་ཙམ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་ལན་དུ། སེམས་བདེན་པར་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་རུང་བའི་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་སེམས་ཡིད་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་སྙིང་པོར་ཡང་ཀུན་གཞི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་བཀག་ལ། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡང་། ཕྱི་རོལ་བཞེད་པས་ཀུན་གཞི་མི་བཞེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འགོག་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་སྣང་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མི་བཞེད་པའི་སློབ་ དཔོན་ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཀྱང་། ཡིད་ཀྱི་བློ་ཁོ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡང་། ཆད་དང་མཚམས་སྦྱོར་འདོད་ཆགས་བྲལ། །ཉམས་དང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནར་འདོད། །ཅེས་མཛོད་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་པས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞི་འཚོ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མི་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །ཨ་བྷྱ་ཀ་ར་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་རབ་གཞན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། མིང་ཙམ་མ་རྟོགས་པ་ངོས་འཛིན་གསལ་བར་མི་སྣང་ལ། དོན་ལ་དཔྱད་པ་ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མི་བཞེད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ཞིང་། ལུགས་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སྣང་བས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མིང་དེ་ལྟར་བཏགས་པའོ། །འདི་རྣམས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་མོད་ཀྱང་མང་བས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གདུལ་བྱ་གཞུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བས། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་། ང་དང་ང་ཡི་ཞེས་བསྙད་པ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ང་དང་ང་ཡི་ཞེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ གྲུབ་པ་མེད་མོད་ཀྱི་སྟེ་ཀྱང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད
Chinese
附近。 铁快速地完全旋转。 那上面没有心。 显现为具有心。 同样，阿赖耶识， 不是真实的，如真实一般， 何时来去移动变化， 那时执持存在。 如海洋中的木头， 即使没有心，也会移动。 同样，阿赖耶识， 依靠身体而移动。 如是所说阿赖耶识执持存在如何正确呢？那是从心中遮止其他外境，而没有遮止唯心自性成立的唯心之说，是为了遣除所有孩童对于宣说空性的恐惧。并非是究竟的真实，瑜伽行者们所转变的心之清净自性成立之物，各自自己所证知的对境成立如果遮止了承认，如果心没有真实，那么从前世来到这里，以及从这里去往后世的移动变化之业是不合理的，为了回答心中存在的争论，就像铁和木头没有心也像有心一样移动变化一样，阿赖耶虽然没有真实存在，却像真实存在一样显现为具有来回移动变化。因为是这样宣说的，所以不像其他论典所说的那样，承认阿赖耶识以自己的自相成立。如果即使不承认阿赖耶以自己的自相成立，却承认与六识的体性各异，如幻象般的，一切清净之法的种子的一切，那么如果承认那样的阿赖耶，阿赖耶的习气成熟之后，仅仅显现为色声等，必须承认没有外境之义。在那之中说到：识了知所知，没有所知就没有识，这样的话，为什么不承认能知和所知都没有呢？因为外面的所知和里面的识二者有无相同，一个没有另一个就没有。这在论典中，识与境二者在胜义中是无有相同的，在世俗中是有相同的，因此在二谛中，对二者进行有无的区分是不合理的。因为与所说没有差别，所以没有外境的识存在，是学
English
Near. Iron quickly and completely revolves. There is no mind on it. It appears as having a mind. Similarly, the Alaya-consciousness, Not being true, but as if true, When it moves and changes, Then it holds existence. Like wood in the ocean, Even without a mind, it moves. Similarly, the Alaya-consciousness, Relies on the body and moves. How is it correct that the Alaya-consciousness holds existence as stated? That is, by preventing external objects other than the mind, and without preventing the Mind-Only doctrine that Mind-Only is established by its own nature, it is to dispel the fear of all children towards the teaching of emptiness. It is not the ultimate truth, and the purity of the mind transformed by the Yogacharas, something established by its own nature, each individually acknowledged as the object of knowledge. If the acknowledgment is prevented, if the mind is not true, then the act of moving and changing from the previous life to this life, and from this life to the next, is unreasonable. To answer the dispute residing in the heart, just as iron and wood move as if they have a mind even though they do not, similarly, although the Alaya does not truly exist, it appears as having movement and change as if it truly exists. Because it is taught in this way, it is not like the Alaya-consciousness described in other treatises, acknowledging that it is established by its own characteristics. If even though one does not acknowledge that the Alaya is established by its own characteristics, but acknowledges that it is different in nature from the six consciousnesses, like an illusion, all the seeds of all pure dharmas, then if one acknowledges such an Alaya, after the habits of the Alaya ripen, it merely appears as forms, sounds, etc., and one must acknowledge that there is no external object. In that, it is said: Consciousness knows the knowable, without the knowable there is no consciousness, in that case, why not acknowledge that both the knower and the knowable do not exist? Because the external knowable and the internal consciousness are the same in existence and non-existence, if one does not exist, the other does not exist. In this treatise, the object and consciousness are the same in non-existence in the ultimate sense, and the same in existence in the conventional sense, therefore, in the two truths, it is unreasonable to distinguish between existence and non-existence for the two. Because there is no difference from what is said, the consciousness without an external object exists, is the scholar
Chinese
这不是有部的观点。因此，他们不承认与意识本质不同的阿赖耶识，所以说“阿赖耶”是指：一般而言，仅将心之明觉立为阿赖耶；特别是指意识，这是为了回答对仅仅是心性自性成立的遮止。因为心在无有真实性的情况下，具有能作所作的方式；因为是执持轮回中生有的心识；并且因为意识是一切染污和清净的基础。在《中观心要》中也遮止了字面意义上的阿赖耶。导师智藏也说：外道不承认阿赖耶。对于遮止外境的唯识宗来说，也存在承认或不承认阿赖耶识的两种情况。不承认外境的导师莲花戒也说：唯有意识的心才能与来世相连接。如云：断绝与连接，离贪欲，衰败与死亡，转移与生有，唯认为是意识。如是引述《俱舍论》所说，大导师寂护也不承认阿赖耶识，这一点很明显。阿毗耶迦罗也与此相同。其他大乘经典中也说到了阿赖耶识，但似乎没有明确地指出未通达名相的识别。从意义上分析，似乎仅仅是不承认与六识本质不同的东西。而且，这种观点似乎是站在承认外境的一方，因此将这个名称赋予了意识。这些都需要详细地确定，但因为害怕繁多而没有写。第三，为了引导所化众生，最初仅仅是宣说了阿赖耶识等等。然而，例如，虽然已经断除了具有习气的有身见，舍弃了一切执著我与我所的分别念，但说“我”和“我的”是世间通达佛法之义的方便。同样，虽然诸法无有自性，但说“自性存在”是引导之义，这是为了让世间逐渐领悟真如。
English
This is not the view of the Vaibhashikas. Therefore, they do not accept the alaya-vijñana, which is different in essence from the mind consciousness. So, saying "alaya" refers to: generally, only the mind's knowing and clarity is established as the alaya; especially, it refers to the mind consciousness, which is in response to the negation of the mere mind-nature being established by itself. Because the mind, in the absence of truth, has the manner of being able to act and be acted upon; because it is the mind that holds birth in samsara; and because the mind consciousness is the basis of all defilements and purifications. In the Madhyamaka-hrdaya, the literal meaning of alaya is also refuted. The teacher Yeshe Nyingpo also said: Outsiders do not accept the alaya. For the Mind-Only school that refutes external objects, there also appear to be two cases of accepting or not accepting the alaya-vijñana. The teacher Kamalashila, who does not accept external objects, also said: Only the mind of consciousness has the power to connect with the next life. As it is said: Severance and connection, free from desire, decay and death, transference and existence, are considered only as mind consciousness. As quoted from the Abhidharmakosha, it is clear that the great teacher Shantarakshita also does not accept the alaya-vijñana. Abhayakaragupta is also the same. In other Mahayana scriptures, the alaya-vijñana is also mentioned, but it does not seem to clearly identify the non-understanding of mere names. Analyzing the meaning, it seems that it only does not accept things that are different in essence from the six consciousnesses. Moreover, this view seems to be on the side of those who accept external objects, so this name is given to the mind consciousness. These need to be determined in detail, but I have not written them for fear of being too numerous. Thirdly, in order to guide the trainees, at first, only the alaya-vijñana and so on were taught. However, for example, although the view of the aggregates of fear has been abandoned with its habitual tendencies, and all the conceptualizations of grasping at "I" and "mine" have been abandoned, saying "I" and "mine" is a means for the world to understand the meaning of the Dharma. Similarly, although things do not exist by their own nature, saying "nature exists" is the meaning of guidance, which is to gradually lead the world to realize Suchness.