Tibetan
་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །བསྡུ་ན་ང་ཞེས་པ་དང་ང་ཡིའོ་ཞེས་གསུང་བ་ལྟར་ན། དེ་དང་དེའི་རྟོག་པ་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ནའང་། རྟོག་པ་མེད་པ་ངེས་དོན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་མེད་པ་དེ་ངེས་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་འཇུག་ཚུལ་ཡང་ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་འདྲེན་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་མཐུན་པར་མི་འཇུག་ན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་དང་། །སངས་རྒྱས་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཕུང་པོ་དག་དང་ཁམས་རྣམས་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་གཅིག་བཞེད་ལ། །ཁམས་གསུམ་པོ་དག་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །མིང་མེད་པ་ཡི་ཆོས་ཀྱི་རྣམས། །བསམ་དུ་མེད་པས་མིང་དག་གིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་བརྗོད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དངོས་མེད་ཉེ་བར་སྟོན་མཛད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ལ་བཞུགས་པས། །དངོས་མེད་འགའ་ཡང་འདིར་མེད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དོན་དང་དོན་མེད་མི་གཟིགས་ལ། །འགོག་པ་དང་ནི་དམ་པའི་དོན། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གསུང་བ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞིག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་མེད་ལ། །ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་གྱུར་ཀྱང་། །སྲེག་པའི་བསྐལ་པ་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི། །རང་བཞིན་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱང་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤླཽ་ཀ་ཐ་མས་སེམས་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་ལ། ཤར་རིའི་སྡེ་པ་ནི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ལས་རིམ་གྱིས་གྱེས་པ་ཡིན་པར་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་བཤད་པས་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དུ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་ཅིག་ཡོད་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །གཞན་དབང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་དགག །སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་དོན་འགོག་པ་མིན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞན་ལུག
Chinese
是领会的方法。总而言之，就像说“我”和“我的”一样，虽然看起来有那个和那个的分别，但就像无分别才是究竟的意义一样，显示诸法自性成立，虽然看起来像是佛的密意，但诸法并非如此，这才是确定的意义。词语的安立与世间相符的道理，也如东方山部的偈颂所说：如果世间引导者们，不与世间相符顺应，那么佛的法性是什么，佛也无人能知。蕴等和界等，以及处等，认为自性是一，宣说这三界，这是与世间相符顺应。没有名称的法，因为不可思议，所以用名称，为众生完全解说，这是与世间相符顺应。示现无实有，安住于佛性，此处也无有无实有，这是与世间相符顺应。不观有义与无义，灭尽和殊胜义，宣说诸说者之胜，这是与世间相符顺应。无坏灭且无生，与法界等同，却示现焚烧之劫，这是与世间相符顺应。于三时中，非是众生的自性所缘，却也显示众生界，这是与世间相符顺应。如是广说。这些偈颂的最后一偈显示众生无自性的补特伽罗无我，其余的显示有实和无实的法无自性的法无我。东方山部是从大众部逐渐分离出来的，如《正理之光》中所说，因此，声闻的律藏中，似乎有非常清楚地显示法无自性的部分。第二，对唯识宗的观点进行具体的破斥，分为三点：破斥无外境的识自性成立；破斥他相续自性成立的量；阐释唯识中所说的“唯”字不是为了遮止外境。第一点分为两点：他宗的观点。
English
It is the method of understanding. In short, just as saying "I" and "mine," although it seems that there is a distinction between that and that, just as non-distinction is the ultimate meaning, showing that all dharmas are established by their own nature, although it seems like the Buddha's intention, but dharmas are not like that, this is the definite meaning. The way in which the establishment of terms is in accordance with the world is also as stated in the verses of the Eastern Mountain School: If the world's guides do not conform to the world, then what is the Buddha's Dharma nature, and no one will know the Buddha. Aggregates and realms, and sources, consider their nature to be one, and declare these three realms, this is conforming to the world. Dharmas without names, because they are inconceivable, therefore use names to fully explain to sentient beings, this is conforming to the world. Showing non-existence and abiding in the Buddha-nature, there is no non-existence here, this is conforming to the world. Not observing meaning and meaninglessness, cessation and supreme meaning, speaking the best of speakers, this is conforming to the world. Without destruction and without birth, equal to the Dharmadhatu, yet showing the kalpa of burning, this is conforming to the world. In the three times, it is not the object of sentient beings' own nature, but it also shows the realm of sentient beings, this is conforming to the world. As it is widely said. The last verse of these verses shows the selflessness of the person who has no self-nature of sentient beings, and the rest shows the selflessness of the Dharma that has no self-nature of real and unreal dharmas. The Eastern Mountain School gradually separated from the Mahasanghika, as stated in the Light of Reasoning, therefore, in the Vinaya Pitaka of the Shravakas, there seems to be a part that very clearly shows the selflessness of Dharma. Second, specifically refuting the view of the Mind-Only School, divided into three points: refuting the establishment of the self-nature of consciousness without external objects; refuting the valid means of establishing the self-nature of other-dependence; explaining that the word "only" in Mind-Only is not to prevent external objects. The first point is divided into two points: the views of other schools.
Tibetan
ས་བརྗོད་པ་དང་། ལུགས་དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་མི་བཟོད་ཅིང་། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མིན་པས། རང་གི་རྣམ་རྟོག་གིས་སྦྱར་བའི་ལུགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་འཇོག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས། རང་གི་གཞུང་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལུགས་ གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ་བཞུགས་ནས་དེ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དྲུག་པ་བ་དེས། རིགས་པ་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་དུ་ལྷག་པར་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཏེ་དོན་མེད་པར་རྟེན་འབྱུང་གི་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་བྱང་སེམས་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་འདིས་ནང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བར་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་སེམས་ལ་རང་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་གཟུང་བ་མེད་པར་དེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་མཐོང་ཞིང་། སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ཏེ་ནས། གཉིས་སྟོང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱེད་ལ། དེ་གོམས་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་གཉིས་སྟོང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ཞིག་རང་རིག་པས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་གོམས་པའི་རིམ་པ་འདིས་ས་དྲུག་པ་བས་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ན། འོ་ན་འདིར་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཙམ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་རླབས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི། རླུང་གིས་བསྐུལ་བ་སྟེ་ཀུན་ནས་བསྐྱོད་པ་ལས། སྔར་གཉིད་ལོག་པ་ལྟ་བུའི་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་ལས་ཆུའི་རླབས་རྣམས་འགྲེན་པའི་སྒོ་ནས་བདག་གི་ལུས་རྙེད་པ་ལྟར། ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེ
Chinese
立宗与破彼宗。初者，由立宗门诠释义者，不忍立如是所说之唯识宗中观派，以非是胜者之意故，为显说自宗所说之理，故先说前品。安住于胜慧到彼岸，谓住彼而修习之第六地菩萨，以何理如实不颠倒，及不更加执著能取所取异体之实事而证悟与见及通达，即是证悟彼性，谓仅于识性而证悟彼性，如是分别也。又由外境无故，心及心生亦了知为仅是依缘起之事物，而非外境之色等无义，故名仅于识性而证悟彼性。又云，云何此菩萨如是证悟彼性耶？谓以何理此菩萨说由内习气成熟而生色等，以是故，于心不见自有异体之所取，亦不见彼执取异于彼之义，及由善为了知三有唯是识性，乃至长时串习二空之彼性，及由彼串习亦以自证现见名言不能诠说彼性之事物，谓仅是二空之体性，故由先串习之次第，此第六地者仅于识性而证悟彼性也。设若此等是无外境之唯识性，如是，此处无外境而生彼之形相之心性云何耶？答曰，譬如为浪之所依之大海，由风所鼓动，谓由一切所摇动，如从昔如睡眠般之不动而住，水浪竞相获得自体，如是了知，如是内外一切事物之种子阿赖耶识
English
Establishing the Doctrine and Refuting That Doctrine. First, those who interpret the meaning through the door of establishing the doctrine, unable to bear the tenets of the Mind-Only Madhyamaka school as stated, and because it is not the intention of the Victorious Ones, in order to clearly explain the reasoning of their own school, first state the previous topic. The bodhisattva who abides in the perfection of wisdom, that is, dwells in it and cultivates it, the bodhisattva of the sixth ground, by what reasoning does he realize and see and understand the suchness without inversion, and without further clinging to the reality of the difference between the grasper and the grasped? That is, realizing that suchness, that is, realizing that suchness is only in the nature of consciousness, thus distinguishing it. Moreover, because there is no external object, the mind and mental events also understand that they are merely dependent arising things, and that external objects such as form are meaningless, therefore it is called realizing suchness only in the nature of consciousness. Furthermore, how does this bodhisattva realize that suchness in that way? That is, by what reasoning does this bodhisattva say that form and so on arise from the ripening of inner habitual tendencies? Therefore, in the mind, one does not see the grasped object of a different substance from oneself, nor does one see that the object that grasps it is different from it, and by thoroughly understanding that the three realms of existence are only the nature of consciousness, and even by practicing the suchness of the two emptinesses for a long time, and by that practice, one also directly sees with self-awareness the thing that cannot be expressed by words as thatness, that is, only the nature of the two emptinesses. Therefore, by the order of previous practice, this sixth ground person realizes that suchness only in the nature of consciousness. If these are only of the nature of Mind-Only without external objects, then how does the nature of mind that is the form of that arise here without external objects? The answer is, for example, the great ocean that is the basis of waves, stirred by the wind, that is, shaken by everything, like water waves competing to obtain their own bodies from the immobility of the past like sleep, thus understanding, just like that, the seed of all internal and external things, the alaya consciousness.