Tibetan
ས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཆགས་སོགས་དང་དད་སོགས་འགག་བཞིན་པས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ནུས་པ་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་བས་མ་དག་པའི་གཞན་དབང་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱངས་ཆད་པར་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །འདི་ནི་དཔེར་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས། བ་ནི་བ་སྦྲ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དང་། །བླག་ཤ་ཡལ་ག་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། ། གང་དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚེ་རབས་གཞན་མང་པོར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གོམས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་གཞི་བཤད་པས་འདུལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འགྲེལ་པར་སེམས་ཙམ་པའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ན། ཕྱི་རོལ་མེད་ཅེས་པ་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་བའི་གཟུང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ཞེས། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་གཟུང་བ་མེད་པ་ལ་རྣམ་ཤེས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཞེས་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་དང་། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་མིག་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་མིག་གི་དབང་པོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྔར་ལྟར་སྦྱར་བ་བཞིན་སེམས་ཙམ་གྱི་སྐབས་སུ་འདོད་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་སོགས་ལྔ་དང་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལྔ་མེད་ཅེས་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་ཁས་བླང་རྒྱུ་ཡིན་སྙམ་ན། འགྲེལ་པ་འདིར་ཁྱད་པར་སྦྱར་མ་སྦྱར་གཉིས་ཀ་འདུག་ཀྱང་། སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ལ་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་མང་དུ་བྱུང་ན། མ་བྱུང་བའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དེ་འཁྱེར་བ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདིར་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པའི་གཞུང་ཐེག་བསྡུས་སུ། ཅིའི་ཕྱིར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། ལུས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚེ་ཇི་སྲིད་པར་ རྗེས་སུ་འཇུག་གི་བར་དུ་དེས་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལྔ་པོ་དག་མ་ཞིག་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བ་དང་། ཞེས་དང་། ཐུན་མོང་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག
Chinese
在名为《地》的经文中说：由于贪著等和信仰等正在止息，因此将与自身和随从相符的能力放在阿赖耶识上，由习气成熟而产生不净的依他起识，对于这个识，孩子们以能取和所取在外内断绝的方式进行分别，但与识异体的所取丝毫也不存在。这就像自在天等主张为因的那些人所说：牛是牛群的因，水晶是水的相貌，树枝是树木的枝条，它是所有有情众生的因。就像自在天等主张为众生的作者一样，阿赖耶识论者也因为识是所有所缘境的所依，而主张为一切种子。自在天是常，而阿赖耶识是无常，这就是差别。因此，对于许多世中习惯于外道见解的人来说，通过宣说阿赖耶识来调伏他们。那么，在注释中陈述唯识宗的观点时，多次说到“没有外境”，并且“与识相异的所取丝毫也不存在”，对于没有色等的所取，说了“与识相异的”这样的差别，以及在“有色根眼”的注释中说：“与识相异的眼根是不存在的。”像这样，对于所破加上与之前一样的差别，这在唯识宗的情况下是应该承认的吗？或者，是应该不加差别地承认没有色等五境和有色根五根呢？如果这样想，虽然这个注释中既有加差别也有不加差别的，但是，在遮止生的时候，对于所破加上差别的情况很多，就像在所有没有加差别的情况下也采用那种方式一样，在这里也应该这样做。这里，在陈述前者的论典《摄大乘论》中说：“为什么称为能取的识呢？”因为是所有有色根的因，并且是所有身体的近取处，就像这样，在有生之年直到随行之间，它都未损坏地执持着这五个有色根。以及，共同的是器世界的坏灭。
English
In the text called "Ground," it says: Because attachment and faith are ceasing, the power that is in accordance with oneself and one's followers is placed on the alaya consciousness, and from the ripening of the habitual tendencies, an impure other-powered consciousness arises. For this consciousness, children conceptualize by holding onto the apprehended and the apprehender as being cut off externally and internally, but the apprehended that is a different entity from consciousness does not exist at all. This is like those who assert Ishvara, etc., as the cause, saying: "The cow is the cause of the herd of cows, crystal is the appearance of water, branches are the limbs of trees, it is the cause of all sentient beings." Just as Ishvara, etc., are asserted as the creator of beings, so too, the alaya consciousness proponents assert that the consciousness is the basis of all objects of cognition, and thus assert it as the all-seed. The difference is that Ishvara is permanent, while the alaya consciousness is impermanent. Therefore, for those who are accustomed to non-Buddhist views in many lifetimes, they are tamed by explaining the alaya consciousness. So, when stating the views of the Mind-Only school in the commentary, it is often said that "there is no external object," and "the apprehended that is different from consciousness does not exist at all." For the apprehended of form, etc., it is said with the distinction "different from consciousness," and in the commentary on "the sense organ eye with form," it says, "The eye sense organ that is different from consciousness does not exist." Like this, is it to be admitted in the case of Mind-Only that the object to be negated is qualified with the same distinction as before? Or, should it be admitted without distinction that there are no five forms, etc., and five sense organs with form? If you think so, although this commentary contains both qualified and unqualified statements, when preventing birth, there are many cases where the object to be negated is qualified. Just as in all cases where there is no qualification, that method is adopted, so too, it should be done here. Here, in the text "Compendium of the Great Vehicle," which states the former position, it says: "Why is it called the consciousness that takes?" Because it is the cause of all sense organs with form, and it is the place of close appropriation of all bodies. Thus, for as long as life lasts, until following after, it holds these five sense organs with form without being destroyed. And, the common one is the destruction of the vessel world.
Tibetan
་རྟེན་གྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པའོ། །ཐུན་མོང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚོར་བ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ནོ། །ཞེས་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ས་བོན་ཚོར་བ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་ས་བོན་དུ་གསུངས་པ་དང་། བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་ཤིང་། རྟེན་འབྲེལ་མདོ་འགྲེལ་དུ། ཀུན་གཞི་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་གཟུགས་འགྲུབ་པར་བཤད་པའི་མིང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་དང་། གཟུགས་འབྱུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་གཟུགས་ལ་འཆད་ཅིང་། དེ་འདྲ་དེ་གཟུགས་མེད་ན་མེད་ཀྱང་ཁམས་གཞན་གཉིས་ན་ཡོད་པར་བཤད་པ་སོགས་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་ལ་གཟུགས་ཁས་ལེན་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་ཙམ་གྱི་སྐབས་སུ་གཟུགས་ཕུང་གི་སྟེང་ནས། དེ་ལྟར་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། གསར་དུ་མ་བཅོས་པ་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་དུ་མི་རུང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བར་སྣང་ལ། དེ་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་བྱར་མི་རུང་བར་མཐོང་ཡང་ད་དུང་གྲུབ་མཐའ་འདི་ལེགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་ཡུལ་གྱི་སངས་རྒྱས་པ་སུ་ལ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །ཤེས་བྱ་ནང་གིར་སྨྲ་བ་ཞེས་པའི་མིང་དོན་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ནི་གཟུགས་ སྒྲ་སོགས་ཡིན་ལ། དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་འདོད་ཀྱི་ནང་ཤེས་པའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཙམ་པས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཁས་ལེན་ན། དེ་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པ་འགོག་པ་མིང་ཙམ་ལ་རྩོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྣང་བའི་གཟུགས་སོགས་འདི་ཉིད་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དང་དབུ་མ་པས་གཟུགས་སོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་གཟུགས་སོགས་འཇོག་པ་ལ། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་གཟུགས་སོགས་འདི་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་མེད་ལ་རྩོད་པ་མིང་ལ་རྩོད་པའོ་ཞེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་གཉིས་ཀའི་དཀའ་གནས་ཆེན་པོར་སྣང་བས། དབུ་མའི་ཚུལ་དཀའ་བར་མ་ཟད་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་འདི་ལ་ཡང་། ཕྱི་རོལ་བཀག་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྲོ་ཞིང་། གཟུགས་སོགས་བཞག་ན་ཕྱི་རོལ་ཡང་བཞག་དགོས་པར་མཐོང་བར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་དཀའ་མོད་ཀྱང་མངས་བས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུང་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་འདི་ཡིན་པར་གྲགས་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁ
Chinese
是所依之种子。不共者，是各自自体之生处之种子。共同者，是无感觉生起之种子。如是说阿赖耶识上之器世界之种子为无感觉事物之种子。集论中亦如是说。于缘起经释中，说由阿赖耶识之因缘，名色成立，其中名蕴解释为其余四蕴，色解释为四大及四大所造之色。如是，若无色，则无，然于其余二界中则有，如是等等，唯识宗承认色，现似无边。若非如是，则于唯识之时，于色蕴之上，如是作色、声等之名言，一切皆成新造之名言，唯以彼所安立之名言，则不成名言。虽见如是之名言不可安立，然仍说此宗良好，于圣地之佛教徒，任何亦不现。所谓“说知识内”之名义，谓知识是色、声等，彼等不欲于外，而谓说于内知识之事物。若唯识师承认色、声等，则彼遮止彼为外，则成仅于名诤论，谓于外所显现之色等，即是安立为外之故。若此与中观师，遮止色等以自相成立，而安立色等，谓于自相成立所显现之色等，即是安立为以自相成立之故。彼有无之诤论，如同于名诤论，故二宗皆现为大难处。不仅中观之理为难，于唯识宗之理，若遮止外，则色等亦将成无，若安立色等，则亦须安立外，似如是见。此等虽难，然以多故畏惧而不书。以何之故，经典之安立，是以前所说者而著名，是故他起自性所成之体性为何，此必为
English
That is the seed of the support. The uncommon one is the seed of the birthplace of each individual self. The common one is the seed of the arising of non-sentient things. Thus, it is said that the seed of the vessel world on the Alaya consciousness is the seed of non-sentient things. The Compendium also says the same. In the commentary on the Sutra of Dependent Arising, it is said that due to the causes of the Alaya consciousness, name and form are established, in which the aggregates of name are explained as the remaining four aggregates, and form is explained as the four great elements and the form produced by the four great elements. Thus, if there is no form, then there is none, but it exists in the other two realms, and so on. The Mind-Only school acknowledges form, which seems limitless. If it is not like this, then in the Mind-Only context, on the basis of the form aggregate, making terms such as form and sound, all become newly created terms, and it would not be possible to make terms only with the terms established by them. Although it is seen that such terms cannot be established, it is still said that this doctrine is good, which does not appear to any Buddhist in the holy land of India. The meaning of the name "speaking within knowledge" is that knowledge is form, sound, etc., and they do not want it outside, but say that it speaks of things within knowledge. If the Mind-Only school acknowledges form, sound, etc., then their denial of it being external becomes a mere dispute over names, because the forms, etc., that appear externally are established as external. If this and the Madhyamaka school prevent form, etc., from being established by their own characteristics, and establish form, etc., it is because the forms, etc., that appear to be established by their own characteristics are established as being established by their own characteristics. The dispute over whether it exists or not is like a dispute over names, so both schools appear to be in great difficulty. Not only is the Madhyamaka view difficult, but also in the Mind-Only view, if the external is prevented, then form, etc., will also become non-existent, and if form, etc., are established, then the external must also be established, it seems to be seen. Although these are difficult, I did not write them for fear of being too many. For what reason is the establishment of the scriptures said to be what was said before, therefore, what is the nature of what is accomplished by other-powered nature, this must be