Tibetan
སུ་ངེས་པའི་དབང་གིས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚད་མ་ལ་གཞལ་བྱའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་དབང་གིས་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་འཇོག་ལ། ཙམ་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་འདོད་པ་ལྟར་ཚད་མ་གཞལ་བྱ་ཇི་འདྲ་པ་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་གཞལ་བྱ་འགྲུབ་ལ། དེ་ནས་ཚད་མ་འགྲུབ་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལས་ཟུར་དུ་ཚད་མ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས་སྣང་དང་བྲལ་བའི་འཛིན་རྣམ་ཡན་གར་བ་མྱོང་བའི་རང་རིག་གིས་འགྲུབ་པ་འགོག་སྟེ། གཞལ་བྱ་འགྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །འདི་ནི་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་རང་ལས་ཚད་མ་གྲུབ། །གཞལ་བྱ་རྣམས་ལ་མ་ལྟོས་པར། །ཁྱོད་ཀྱི་ཚད་མ་གྲུབ་གྱུར་འདིར། །གཞན་ལ་མི་ལྟོས་རབ་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་འགྲུབ་པ་ལ་གཞལ་བྱ་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་ཚད་མ་རང་ལས་ཚད་མ་འགྲུབ་པ་གཞན་དག་འདོད་པ་ལྟར་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཚད་མ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་དངོས་ པོ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཀག་པས་གཞལ་བྱ་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་གྲུབ་པར་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོ་འཛིན་ནི་གཞན་ལུགས་ལྟར་རང་རིག་གིས་མི་འགྲུབ་ཀྱི། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཚད་མས་འགྲུབ་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་ནི་སྔོ་འཛིན་གྱིས་གཞལ་བྱ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་རང་གི་གཞལ་བྱ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལུགས་འདིས་གཟུགས་བརྙན་དང་སྒྲ་བརྙན་སོགས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཟུགས་དང་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་སུ་བཞག་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་ལུགས་འདིས་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་དངོས་མིང་དང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་བཏགས་མིང་དུ་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་སོགས་འཇིག་རྟེན་པ་རང་དགའ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ། གཞལ་བྱ་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང་། རང་གི་ལུགས་ལ་ནི་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་སོགས་ཀྱང་གཞལ་བྱ་མངོན་སུམ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་ཡིན་ཀྱང་། རང་གི་གཞལ་བྱ་གྲུབ་པས་ཡུལ་ཅན་འགྲུབ་བོ། །འོན་ཀྱང་རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ་གཞི་དུས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་སྣང་བ་དང་། ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་རང་གི་གཞལ་བྱ་འཇལ་བས་ཡུལ་ཅན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ལུགས་འདིས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་ཤེས་མི་བཞེད་པས། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པའི་ཚད་མ་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ལས་ནི་མེད་དོ། །ཚད་མ་ཡང་ཚིག་གསལ་ལས། མངོན་རྗེས་གཉིས་དང་ལུང་གི་ཚད་མ་དང་ཉེར་འཇལ་ལམ་དཔེས་འཇལ་བའི་ཚད་མ་བཞི་བཤད་པ་ནི་རྩོད་ཟློག་རྩལ་འགྲེལ་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཚད་མ་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་རྗེས་དཔག་ཏུ་འདུ་ལ་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པས་གོ་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་ལ་ལུགས་གཞན་ནས་བཞི་བཤད་པའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་བཀག་ལ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡང་ཚད་མ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་མི་བཞེད་དེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཆོས་མངོན་པ་ནས་གཟུགས་སོགས་ལྔ་རེ་རེ་ཞིང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་འཆད་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་ གཅིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་གང་དང་པོར་སྐྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སྐྱེ་བ་ན། དེས་ཀྱང་དོན་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཉེ་བར་འདོགས་སོ། །ཞེས་དང་པོ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་དངོས་སུ་རིག་ལ། ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་གི་དབང་ཤེས་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་མི་རིག་པར་གསུངས་ཤིང་དྲན་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །ཡང་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མངོན་གྱུར་དུ་འཇལ་བ་ལ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་གཅོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ནང་དུ་ཉམས་མྱོང་གིས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་མ་ནི་གཞི་དུས་ནས་ཁས་ཀྱང་བླང་དགོས་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཞི་ལས་མང་བ་འདིར་ཡང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣལ་འབྱོར
Chinese
这是因为由确定者所决定的缘故，并且由于量对所量之相显现的缘故，而安立衡量者的量具有其自身的体性。所谓“仅”是指随心识派和经部派所许，量随所量是何种，就随其何种之相，因此所量成立。之后，量成立的方式是，遮止从前者之外，量自身的体性上，由体验远离二取显现的执著相的自证而成立。意思是仅由所量成立而成立。这是圣者所说：如果量从自身成立，不依赖于所量，你的量在此成立，则不依赖于他者而极成立。这是其意，对于量的成立，仅由所量成立是不够的，如果如其他所许，量从自身成立，则不依赖于所量，量也会成立。如果这样认为，则事物不依赖于其他因缘而极成立。这样遮止，就暗示了仅由所量成立，量就成立。这样一来，青色之执著不像其他宗派那样由自证成立，而是由根的现量成立，因为它的存在是由青色之执著成立所量而证知的缘故。因此，一切量都是由其自身的所量成立而成立的。第二，那么按照这个宗派，影像和声音等也如前所说，安立为色和声的生处等，并且在《明句论》中也说：二月等对于非眼花缭乱的识来说，不是现量，而对于眼花缭乱者等来说，则是现量。这个宗派在说明色声等境是现量的实名，而执持它们的有境是假名时，认为二月显现等是依赖于世间人自以为是的，虽然存在所量是现量与否的差别，但在自己的宗派中，也认为二月显现等是所量现量显现。因此，根识无论是依赖于世间人自以为是的错觉还是非错觉，
English
This is because it is determined by the determiner, and because the appearance of the object to be measured arises in the measure, it is established that the measure of the measurer has its own nature. The term "only" refers to the Mind-Only school and the Sutra school's assertion that the measure follows the appearance of the object to be measured, and thus the object to be measured is established. Then, the way the measure is established is to prevent the establishment of the measure itself from the previous one, by the self-awareness that experiences the grasping aspect that is free from dualistic appearance. It means that it is established only by the establishment of the object to be measured. This is what the Noble One said: If the measure is established from itself, without relying on the objects to be measured, your measure is established here, then it will be perfectly established without relying on others. This is the intention, it is not enough for the establishment of the measure to be established only by the object to be measured, if the measure is established from itself as others assert, then the measure will be established without relying on the object to be measured. If you think so, then things will be perfectly established without relying on other causes and conditions. By refuting this, it is implied that the measure is established only by the establishment of the object to be measured. In this way, the apprehension of blue is not established by self-awareness as in other schools, but by the direct perception of the senses, because its existence is realized by the establishment of the object to be measured by the apprehension of blue. Therefore, all measures are established by the establishment of their own objects to be measured. Second, then according to this school, images and sounds are also established as the sources of color and sound as mentioned earlier, and in the Clear Words, it is also said: The appearance of two moons and so on is not a direct perception for the consciousness that is not blurred, but for those who are blurred, it is only a direct perception. This school, when explaining that the objects such as color and sound are the real names of direct perception, and the objects that hold them are the imputed names, considers the appearance of two moons and so on to be dependent on the self-satisfaction of worldly people, although there is a difference between whether the object to be measured is a direct perception or not, in their own school, they also consider the appearance of two moons and so on to be the appearance of the object to be measured as a direct perception. Therefore, whether the sense consciousness is a delusion or not, depending on the self-satisfaction of worldly people,
Chinese
成立。然而，如果不承认自证，那么基础时期的意识显现和对所执著境的错乱就不会成立，因为对它们来说，由于以自己的可量来衡量，有境就不会成立。如果这样说，那么对此应当解释，因为这个宗派不承认有与六识本体各异的识。因此，只有两种量，即真实依赖于有色根的量和仅仅依赖于意根的量。关于量，在《释论》中说，所说的现量、比量、圣教量和通过相似衡量或譬喻衡量的四种量，是依赖于辩论、破斥和技巧的解释。后两种量包含在比量中，而且《四百论》的注释中也说：“并非一切事物都通过现量来理解，也有通过比量来理解的。”这样说过。对于现量，驳斥了其他宗派所说的四种现量中的自证现量，而且也不像量论中所说的那样承认意现量。因为在《四百论》的注释中，解释了《阿毗达磨》中所说的五境各自被根和意识所知的意思是：两种识并非了知同一个境，一个识是直接断定境的相状，也就是最初产生的识。第二个识，并非直接断定，而是由于根识的力量而如此分别和产生，因此也近似地说它了知了那个境。这样，最初根识直接了知色等境，而意识凭借根识的力量了知，不像根识那样直接了知，而且也说是忆念。又在《四百论》的注释中说：“也不像受等那样是体验的相状，也不像色和声等那样是通过根门来完全断定的。”这样说，因此，对于显现的衡量，说了像根识断定色等那样，以及像受、乐受、苦受等那样，在内部通过体验来完全断定的两种。那两种的后者，从基础时期也必须承认，而且因为这里也没有说比四种现量更多，以及瑜伽
English
It is established. However, if self-awareness is not accepted, then the appearance of mind-consciousness and the delusion towards the object of attachment in the base period will not be established, because for them, since the object-possessor is not established by measuring with its own measurable, it is not established. If you say that, then it should be explained that this system does not accept consciousnesses that are different in entity from the six aggregates of consciousness. Therefore, there are only two valid cognitions: the valid cognition that actually relies on the sense faculty with form, and the valid cognition that relies only on the mental faculty. As for valid cognition, the Clear Words states that the four valid cognitions, namely, direct perception, inference, scriptural valid cognition, and approximate measurement or measurement by example, are based on debate, refutation, and skillful explanation. The latter two valid cognitions are included in inference, and the commentary on the Four Hundred also states, "It is not the case that all things are to be understood by knowing them directly; there are also things to be understood by inferring them." This has been said. As for direct perception, the self-awareness direct perception, which is explained as four by other systems, is refuted, and mental direct perception is also not accepted as explained in the valid cognition texts. Because in the commentary on the Four Hundred, the meaning of what is said in the Abhidharma that each of the five objects, form, etc., is to be known by the sense faculties and mind consciousness, is explained as follows: Two consciousnesses do not cognize one object; one consciousness is what directly ascertains the aspect of the object, that is, what arises first. The second is not a consciousness that directly ascertains, but when it arises thinking in that way by the power of the sense consciousness, it is approximated that it also cognizes that object. Thus, it is said that the first sense consciousness directly cognizes the object of form, etc., but the mind consciousness cognizes by the power of the sense consciousness, and does not directly cognize like the sense consciousness, and it is also said to be recollection. Also, in the commentary on the Four Hundred, it says, "It is also not the aspect of experiencing like feeling, etc., nor is it to be completely determined through the sense gates like form and sound, etc." Thus, for manifest measurement, two are stated: like the sense consciousness determining form, etc., and like feeling, pleasure, pain, etc., completely determining internally through experience. The latter of those two must be accepted from the base period, and also because more than the four direct perceptions are not stated here, and yoga.