Tibetan
འོ། །ཤེས་བྱ་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་རྙེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་སྟོན་པས་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་རྙེད་པའི་གཞི་གཉིས་སོ་སོར་གསུངས་ཀྱི་གཅིག་ལ་རྙེད་ཚུལ་གཉིས་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་ལ་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་མོད་ཀྱང་། འདིར་ཤེས་བྱ་ལ་བྱ་སྟེ་ཡབ་སྲས་ མཇལ་བའི་མདོ་བསླབ་བཏུས་སུ་དྲངས་པ་ལས། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདིར་ཟད་དེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གཟིགས་རབ་ཏུ་མཁྱེན། ལེགས་པར་མངོན་དུ་བྱས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་པས་ཤེས་བྱ་དབྱེ་གཞི་དང་། འདིར་ཟད་དོ་ཞེས་པས་བདེན་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྟན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། བློ་གང་གིས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པ་སྤྱོད་འཇུག་གི་དགོངས་པར་འཆད་པ་ནི་ལོག་པར་འཆད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ནི་དབྱེ་པའི་ངོ་བོའོ། །ཕྱེ་བའི་དོན་ལ་ཡང་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཞིག་འདུག་ཀྱང་། འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ངོ་བོ་ཡོད་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཅན་རྣམས་བདེན་སྟོང་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ཐ་དད་པར། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་དང་མི་རྟག་དག་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྐང་པ་དང་པོ་བཞིའི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་གཞི་ཀུན་རྫོབ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ངེས་ལ། དེ་ཡང་བདག་གཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པས་བྱས་མི་རྟག་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བསྟན་ནོ། །ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན་ནི་སྔར་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྙེད་པ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དུ་
Chinese
哦！所知虚假显现由世俗名言的量所证得，这表明了世俗谛。因此，胜义谛和世俗谛的证得之基础是各自不同的，而不是在一个基础上出现两种证得方式。第二，关于二谛的区分之基础，虽然有许多不同的观点，但这里以所知为对象，引用了《父子相见经》和《学集论》中的话：“如此，如来通达了世俗和胜义二谛，所应知的事物也完全包含于世俗和胜义谛之中。也就是说，世尊彻底地观见、彻底地了知、完美地显现了空性，因此被称为一切智者。”这里，“所应知的事物也”表明了所知的区分之基础，“完全包含于此”表明了二谛的数量是确定的，并且由于如来通达了二谛，所以被显示为一切智者。因此，如果有人说胜义谛不是所知，并且任何心识都无法证悟它，这是对《入行论》的错误解释。区分世俗谛和胜义谛是区分的自性。虽然区分的意义也有许多不同之处，但在这里，两者都有自性，并且不可能存在既非一亦非异的自性。此外，如果诸法在胜义中是空性的，而在自性上是不同的，那么它们就会变成实有成立的。因此，就像有为法和无常法一样，它们是一个自性上的不同侧面。如《菩提心释》中说：“从世俗中非他体，彼性非为所缘境，世俗即是空性说，空性唯是世俗有，无则不生定故也，如作与无常性同。”前四句的意义是，从世俗的角度来看，并不存在与世俗自性不同的胜义谛，因为世俗法在胜义中是空性的，并且胜义空性也安立在世俗的基础上。接下来的两句则确定了这种有则生、无则不生的关系，并且由于这是一种一体的关系，所以就像有为法和无常法一样，它们被显示为一体。区分各自的认识是之前两种量所证得的各自的定义。
English
Oh! The false appearance of knowable objects, as ascertained by the conventional valid cognition, indicates the conventional truth. Therefore, the basis for ascertaining the ultimate truth and the conventional truth are distinct from each other, and it is not the case that two ways of ascertaining arise from one basis. Secondly, regarding the basis for distinguishing the two truths, although there are many different views, here, taking the knowable as the object, it is quoted from the Sutra of the Meeting of Father and Son and the Compendium of Trainings: "Thus, the Tathagata has comprehended the two truths, conventional and ultimate, and the objects to be known are also completely contained within these two truths, conventional and ultimate. That is to say, the Bhagavan has thoroughly seen, thoroughly known, and perfectly manifested emptiness, therefore he is called the all-knowing one." Here, "the objects to be known are also" indicates the basis for distinguishing the knowable, and "completely contained within this" indicates that the number of the two truths is definite, and because the Tathagata has comprehended the two truths, he is shown to be the all-knowing one. Therefore, if someone says that the ultimate truth is not a knowable object, and that no mind can realize it, this is a wrong interpretation of the Bodhisattvacharyavatara. Distinguishing between the conventional truth and the ultimate truth is the nature of the distinction. Although there are many different meanings of distinction, here, both have a nature, and it is impossible for there to be a nature that is neither one nor different. Furthermore, if phenomena are empty in the ultimate sense, and are different in nature, then they would become truly established. Therefore, like conditioned phenomena and impermanence, they are different aspects of one nature. As it is said in the Commentary on the Awakening Mind: "From the conventional, not another entity, That nature is not an object of focus, The conventional is said to be emptiness, Emptiness alone is conventional, Without it, it is certain not to arise, Like the made and impermanent are the same." The meaning of the first four lines is that, from the conventional point of view, there is no ultimate truth that is different in nature from the conventional, because conventional phenomena are empty in the ultimate sense, and ultimate emptiness is also established on the basis of the conventional. The next two lines determine this relationship of if it exists, it arises, and if it does not exist, it does not arise, and because this is a relationship of one entity, they are shown to be one entity, like conditioned phenomena and impermanence. The recognition of each distinction is the definition of each as ascertained by the two valid cognitions mentioned earlier.