Tibetan
། །མིག་དང་གཟུགས་སོགས་དང་ཚོར་བ་སོགས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་རྣམས་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། མིག་སོགས་དང་སེམས་ཀྱང་དུས་མཉམ་ཁོ་ནར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་མིག་གི་བློ་སྟེ་རྣམ་ཤེས་ལ་རང་གི་སྐྱེད་བྱེད་རང་དང་དུས་གཅིག་པ་མིག་ལ་ སོགས་པ་དང་། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རྟོག་ན། དེའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་སོགས་ལ་བལྟོས་ནས་གཞན་ཉིད་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། རྒྱུ་དུས་ནས་ཡོད་པ་ལ་སླར་ཡང་འབྱུང་བས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་སྤང་བར་འདོད་ནས་རྒྱུ་དུས་སུ་འབྲས་བུ་དེ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་བ་འདི་ལ་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་མེད་པའི་ཉེས་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་འདིས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འདོད་པ་ལ་གཞན་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པར་སྟོན་ཞིང་། རིགས་པ་སྔ་མས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐྱེ་བ་སྲིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་ཡིན་པ་མི་སྲིད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་སྐྱེ་མི་སྲིད་པར་སྟོན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱིས་སྟོང་པས་སོང་སོང་ནས། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ལྷག་མར་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བསྐྱེད་བྱ་རང་ལས་གཞན་སྐྱེད་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་དང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་སྐྱེད་གྲང་སྟེ་བརྟག་གོ །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཅི་ ཞིག་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་སྐྱེ་ན་སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་མི་རིགས་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པ་ལའང་རྐྱེན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། བོང་བུའི་རྭ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལའང་རྐྱེན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་བླངས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་སྤང་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་
Chinese
眼睛和色等以及感觉等一同产生，仅仅在同时产生眼识，同样，眼睛等和心也仅仅在同时是感觉等的原因，有些人这样说。如果眼睛的智慧，也就是眼识，认为它自己的生起者与自己同时的眼睛等，以及与它们一同产生的意识等是因，那么，在这种情况下，即使可以考虑到意识等而存在他者，但是，对于因时已经存在的事物再次产生，有什么必要呢？因为没有任何必要，所以不会产生。如果想要避免不产生的过失，而说在因时果不存在，那么，对于这个先后存在的事物，先前已经说过没有自性成立的他者的过失了。这样，这个理路表明，即使在认为是因果的情况下存在他者，自性产生也是不可能的。因此，表明从他者产生是不可能的。先前的理路表明，即使因果可以产生，自性是他者也是不可能的。因此，表明他生是不可能的。因此，说从他者产生是存在的，因为所表达的意义是空虚的，所以消失消失，像这样表达的声音仅仅剩下而已。第三，如果产生者从所生者之外产生，那么，这个因所产生的果是自性存在的，还是不存在的，还是既存在又不存在，还是既非存在又非不存在呢？应该这样考察。首先，如果果自性存在，那么对于它来说，还需要什么产生的原因呢？不需要，因为自性存在的事物如果产生，那么已经产生的事物会再次产生，而且，这已经被证明是不合理的。对于不存在的事物，原因又能做什么呢？因为就像驴子的角一样不存在。对于存在和不存在两者集合的事物，原因又能做什么呢？因为这两者集合是不可能的。对于既非存在又非不存在的事物，原因又能做什么呢？因为不是这两者中的任何一个是不可能的。第二，分为两部分。通过世间的名声承认他生，从而避免世间的损害。在世间的名言中
English
Just as the eye and forms, and feelings, etc., arise together, and the eye consciousness arises only simultaneously, similarly, some say that the eye, etc., and the mind are also the cause of feelings, etc., only simultaneously. If the wisdom of the eye, that is, eye consciousness, considers its own producer, the eye, etc., which are simultaneous with itself, and the consciousness, etc., that arise together with them, as the cause, then, in that case, even if otherness can exist by considering consciousness, etc., what is the need for something that already exists in the causal time to arise again? Because there is no need at all, there is no arising. If one wants to avoid the fault of not arising and says that the fruit does not exist in the causal time, then, for this prior and posterior thing, the fault of the absence of otherness established by its own nature has already been explained. Thus, this reasoning shows that even if otherness exists in what is considered cause and effect, arising by its own nature is impossible. Therefore, it shows that arising from other is impossible. The previous reasoning showed that even if arising is possible in cause and effect, it is impossible for its own nature to be other. Therefore, it shows that other-arising is impossible. Therefore, saying that arising from other exists, because the meaning expressed is empty, it disappears and disappears, and only the sound of such expression remains. Third, if the producer produces from other than the produced, then, is the fruit produced by that cause existent by its own nature, or non-existent, or both existent and non-existent, or neither existent nor non-existent? It should be examined in this way. First, if the fruit exists by its own nature, then what need is there for a cause of production for it? There is no need, because if something that exists by its own nature arises, then something that has already arisen will arise again, and that has already been shown to be unreasonable. What can the cause do for something that does not exist? Because it does not exist like the horns of a donkey. What can the cause do for something that is both existent and non-existent? Because it is impossible for these two to be together. What can the cause do for something that is neither existent nor non-existent? Because it is impossible for it to be neither of these two. Second, divided into two parts. By accepting other-arising through worldly fame, thereby avoiding worldly harm. In worldly terms
Tibetan
ཡང་གཞན་སྐྱེ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པའི་རྩོད་པ་དང་། དེས་མི་གནོད་པའི་ལན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་སྐྱེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་རིགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི། བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མར་གྱིས་བྲན་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མེས་མ་ལུས་པར་བསྲེགས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེ་སྦོར་བའི་རིགས་པའི་བུད་ཤིང་བསྐུལ་བ་དེས་ཆོག་གི་ད་དེ་བསྐུལ་མི་དགོས་སོ། །འོ་ན་རིགས་པ་མ་བསྟན་པར་གཞན་སྐྱེ་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལས་གྲུབ་པ་དེར་ནི། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཡང་བྱ་བ་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ལ་གནས་ནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བ་ཚད་མར་འདོད་པས་ན་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་འབྱུང་བ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རིགས་པའི་འཐད་པ་ཡང་ཉེ་བར་འགོད་པ་ན། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་མ་གྱུར་གཉིས་ལས་གཉིས་པ་ལ་འགོད་པ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཐད་པ་འགོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་པ་འདིར་ནི། དེ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་གཞན་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་ཀོ་ཅི་ཞིག་བྱ། དེས་ན་གཞན་སྐྱེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་འཐད་པ་གཞན་མེད་པར་ཡང་། དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པས། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་འདིར་ནི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མ་རྟོགས་ཤིང་། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་བཞག་པ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡུན་རིང་མོ་ནས་འདྲིས་པའི་མཛའ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འབྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐོས་པ་ དང་བྲལ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པའི་རྡོལ་ཐབས་ཏེ་བླ་བརྡོལ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱུང་ཚུལ་མང་པོ་ཅིག་མ་བཤད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པའི་བླ་བརྡོལ་ལས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པས། ཡུལ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་དོ་ཞེས་དེའི་གནོད་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་།
Chinese
又，因为无生，所以避免世间的损害。第一部分分为两点：世间损害的争论，以及显示其不损害的答复。第一点是：如果为了成立他生而说的道理，就像干燥的木柴被酥油浸透一样，你用智慧的火全部烧尽了，你点燃智慧之火的道理的木柴已经足够了，现在不需要再点燃了。那么，如果不显示道理，想要成立他生的意义不是不能成立吗？不是这样的，因为凡是从世间成立的，其他的道理就没有任何作用了，因为世间的所见非常强大。说了，因为所有世间的人都安住在自己的观点上，认为世间的所见是可靠的，所以非常强大，并且世间的人也现量了知从自性成立的因产生其他的果，在安立道理的合理性时，是从现量和非现量两者中的后者来安立的。第一点是：因为现量量已经成立了，所以不需要再安立合理性了。因此，对于存在他生这件事，说了其他成立它存在的道理又有什么用呢？因此，即使没有他生的成立的合理性，事物也能从他产生，所以对于存在他生这件事，显示其他的道理又有什么必要呢？没有必要，因为是现量成立的。第二点是：对于没有如实通达经论的意义，并且从无始轮回以来，由串习实执的习气成熟而产生的对事物显现为真实的执着，远离了与长久以来熟悉的朋友分离，也就是远离了反复听闻分离的方法——无自性的道理，这种依赖于世间损害的应对方法，也就是依赖于世间常识的做法，如果不讲述许多世间的来龙去脉，就无法从世间损害的常识中扭转过来。因此，对于像这样的地方，世间会造成损害，所以要说明其损害的特殊对境，
English
Furthermore, by the absence of arising from another, worldly harm is avoided. The first part has two points: the debate about worldly harm, and showing the response that it does not harm. The first point is: If the reasoning that was stated in order to establish arising from another, like dry firewood soaked in butter, you have completely burned it with the fire of wisdom. The firewood of reasoning that ignites the fire of your wisdom is enough, there is no need to ignite it now. Then, if the reasoning is not shown, isn't it impossible to establish the meaning of wanting to establish arising from another? It is not so, because for whatever is established by the world, other reasoning has no function, because the world's perception is very powerful. It is said, because all worldly people abide in their own views, and consider the world's perception to be reliable, so it is very powerful, and worldly people also directly realize that from a cause established by its own nature, another result arises. When establishing the rationality of reasoning, it is established from the latter of the two, direct perception and non-direct perception. The first point is: Because direct perception has already been established, there is no need to establish rationality for it. Therefore, for the existence of arising from another, what is the use of stating other reasoning that establishes its existence? Therefore, even without the rationality of the establishment of arising from another, things can arise from another. So for the existence of arising from another, what is the need to show other reasoning? There is no need, because it is established by direct perception. The second point is: For those who have not truly understood the meaning of the scriptures, and from beginningless samsara, the clinging to the appearance of things as real, which arises from the ripening of the habit of clinging to reality, is like separating from a friend who has been familiar for a long time, that is, being separated from repeatedly hearing the method of separation—the reasoning of no self-nature. This reliance on worldly harm's coping method, that is, relying on worldly common sense, if many worldly origins are not explained, it is impossible to reverse from the worldly harm's common sense. Therefore, for a place like this, the world will cause harm, so it is necessary to explain its special object of harm,