Tibetan
བ་གཉིས་ཀྱང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱི། ས་མྱུག་གཉིས་ལ་ནི་དུས་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་གཅིག་པས་ས་མྱུག་གཉིས་ཀྱང་དུས་གཅིག་པ་དང་། དེའི་དཔེར་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གཉིས་བཀོད་པའི་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་གྱི། བྱ་བ་གཉིས་ལ་དུས་གཅིག་པ་སྲིད་ན་དུས་དེར་ཆོས་གཉིས་ཀྱང་ངེས་པར་དུས་མཉམ་ཞེས་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཆོས་ས་མྱུག་གཉིས་ལྟ་བུ་དུས་གཅིག་པ་མེད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་དུས་གཅིག་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་རྒོལ་བ་དེ་དག་གིས་ཆོས་ལས་བྱ་བ་དོན་གཞན་དུ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ནི་བྱ་བ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མྱུ་གུ་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པའི་དུས་སུ་མ་འོངས་པ་ཡིན་པས། དུས་དེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་དེ་མེད་ན་ཡང་རྟེན་བྱེད་པ་པོ་མྱུ་གུ་མེད་པར་བརྟེན་པ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡོད་པར་རིགས་པའི་ངོ་བོའང་མིན་པས་འགག་པ་དང་དུས་གཅིག་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱ་བ་གཉིས་ དུས་གཅིག་པར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ས་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྐད་ཅིག་གང་ཁོ་ན་ལ་ས་བོན་འགགས་བ་དེ་ཉིད་ལ་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ། །ཞེས་སྲང་གི་དཔེ་འདི་ཉེ་བར་བཀོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ས་མྱུག་གཉིས་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དང་འདྲ་བར་འདོད་པ་འགོག་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བཀོད་བ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་གཞན་སྐྱེ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་ཞེས་པས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཙམ་བཀག་གི །ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ཙམ་འགོག་པ་གཏན་མིན་ནོ། །འོ་ན་མདོ་དེ་ལས་ས་མྱུག་གཉིས་དུས་གཅིག་པ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཚུལ་དུ་མི་སྟོན་ན། དཔེ་དེ་དུས་མཉམ་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ལ་དགོངས་ཞེ་ན། འགྲེལ་བར་ཅིག་ཅར་དུ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་བརྟགས་པར་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པར་བཤད་པའི་ཅིག་ཅར་དུ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི། བྱ་བ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་ཡོད་པ་ལ་བྱ་དགོས་ཏེ། མདོ་དེར་སྲང་མདའི་མཐོ་དམའི་དཔེས་དུས་མཉམ་པ་གཅིག་སྟོན་དགོས་པ་ལ། ས་མྱུག་གཉིས་དུས་མཉམ་པ་ལ་བཤད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱ་བ་གཉིས་གཅིག་པ་བཀག་བ་ནི། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱ
Chinese
二者也是同时存在的，但泥土和嫩芽二者却没有同时性。他们认为两个作用是同时的，所以泥土和嫩芽也是同时的，并以天平两端的高低为例，说明这个例子是不成立的。如果两个作用可以同时存在，那么这并不意味着两个事物也必须同时存在。如果认为像泥土和嫩芽这样的事物没有同时性，但它们的作用却可以同时存在，这也是不行的，因为那些反驳者并没有承认作用与事物是不同的。而且，现在讨论的是阻止两个作用以自性成立的情况。还有其他的过失，那就是相对于出生的作用而言，作为作用者的嫩芽，在趋向出生的时间是未来，所以在那个时候是不存在的。如果那里没有它，那么没有作为所依的嫩芽，所依赖的这个出生的作用，也不是可以存在的道理，因此与灭亡不是同时的。所以，两个作用不可能是同时的。如果说，在圣《稻秆经》中，不是用天平两端的高低的方式，在唯一的刹那间，种子灭亡的同时，嫩芽就出生了吗？因此，难道不应该阻止认为泥土和嫩芽与天平两端的高低相似的观点吗？回答说，陈述是真实的，但那也不是为了说明其他的出生和以自己的特征出生。如是说，如果说以“这个出生”来遮止出生，那么仅仅是遮止以自己的体性成立的出生，完全不是要阻止从种子中出生嫩芽。那么，如果那部经没有以天平两端的高低的方式来说明泥土和嫩芽是同时的，那么那个例子指的是什么样的同时性呢？解释中说，是为了清楚地说明同时依靠而产生的，未经观察而成立的幻象。所谓的同时依靠而产生，必须是指两个作用同时存在，因为那部经中天平两端的高低的例子必须说明一种同时性，但泥土和嫩芽的同时性是不能解释的。因此，两个作用的同时性被遮止，是指以自相成立的作
English
Both are also present at the same time, but there is no simultaneity between soil and sprout. They think that the two actions are simultaneous, so the soil and sprout are also simultaneous, and take the height of the two ends of the balance as an example to show that this example is not valid. If two actions can exist simultaneously, it does not mean that two things must also exist simultaneously. If it is thought that things like soil and sprouts do not have simultaneity, but their actions can exist simultaneously, it is also not possible, because those opponents have not admitted that action and thing are different. Moreover, what is being discussed now is the situation of preventing two actions from being established by self-nature. There are other faults, that is, in relation to the action of birth, the sprout as the agent, is the future when tending to birth, so it does not exist at that time. If it is not there, then without the sprout as the basis, the action of birth that is relied on is also not the reason why it can exist, so it is not simultaneous with extinction. Therefore, two actions cannot be simultaneous. If it is said that, in the Holy Rice Seedling Sutra, is it not in the manner of the height of the two ends of the balance, in the only instant, the seed perishes and the sprout is born? Therefore, shouldn't the view that soil and sprouts are similar to the height of the two ends of the balance be prevented? The answer is that the statement is true, but it is not to explain other births and births with one's own characteristics. It is said that if birth is prevented by "this birth", then only the birth established by one's own nature is prevented, and it is absolutely not to prevent the sprout from being born from the seed. Then, if that sutra does not explain that soil and sprouts are simultaneous in the manner of the height of the two ends of the balance, then what kind of simultaneity does that example refer to? The explanation says that it is to clearly explain the illusion that arises simultaneously relying on and is established without observation. The so-called arising simultaneously relying on must refer to the simultaneous existence of two actions, because the example of the height of the two ends of the balance in that sutra must explain a kind of simultaneity, but the simultaneity of soil and sprouts cannot be explained. Therefore, the simultaneity of two actions is prevented, which refers to the action established by self-characteristi
Tibetan
་བ་གཉིས་ཡིན་གྱི། བྱ་ བ་གཉིས་སྤྱིར་དུས་མཉམ་པ་ཡོད་པ་བཀག་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་འདོད་ཕྱིན་ཆད་རྒྱུ་འགག་བ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཙམ་དང་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་ཀྱང་། དོན་དམ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་མཉམ་ཡང་། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དུས་མཉམ་མི་དགོས་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ནི་བྱ་བ་དུས་མཉམ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་དུས་མཉམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐྱེ་ཞེས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མྱུ་གུ་སོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའོ། །རྟེན་བརྟེན་པ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པས། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཡང་བྱ་བ་རྟེན་དགོས་བས་མྱུ་གུ་སོགས་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་། སྐྱེ་བའི་བྱ་བའི་རྟེན་དུ་མྱུ་གུ་ཡོད་དགོས་པས་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པས་མི་འཐད་དོ། །ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་ལན་ཅིག་རྟེན་བརྟེན་པར་སོང་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་མི་དགོས་པས་མི་མཚུངས་སོ། །ས་བོན་དང་དུས་མཉམ་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ནི། མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དང་མྱུ་གུ་གཉིས་སྤྱིར་རྟེན་བརྟེན་པ་ཡིན་པ་དང་། བྱ་བ་དེའི་དུས་སུ་མྱུ་གུ་མེད་ཀྱང་བྱ་བ་ཡོད་པ་མི་ འགལ་བ་ནི། དཔེར་ན་སྤྱིར་འབྲེལ་ཡུལ་ཁེགས་ན་འབྲེལ་པོ་ལྡོག་པ་དང་། ས་བོན་འབྲེལ་ཡུལ་དང་མྱུ་གུ་འབྲེལ་པོ་ཡིན་པ་དང་། མྱུ་གུའི་དུས་ན་ས་བོན་ལོག་ཀྱང་མྱུ་གུ་མི་ལྡོག་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་པས་ཕར་ལ་བཀག་པ་དང་། བཀག་པའི་རིགས་པ་རང་ལ་མི་ལྡོག་པ་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་དབུ་མའི་ལུགས་སྐྱོན་མེད་འཇོག་ཤེས་ན་དབུ་མ་པ་ཡིན་གྱི། འགོག་པའི་ཚེ་ལྟར་སྣང་འབའ་ཞིག་སྨྲས་ནས། དེ་ཉིད་ཚུར་ལ་བཟློག་པའི་ཚེ་བསྙོན་འདིངས་པ་ལ་རེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་སྨྱོན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་རྩོད་དོ། །ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་ས་མྱུག་དུས་མཉམ་པ་མེད་པས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་ན། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པ་ཡོད་པ་དེར་གཞན་ཉིད་ཡོད་པས་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དང་དེ་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལྟ་བུའོ
Chinese
是两种作用。两种作用总体上同时存在，这并非是被禁止的。因此，一旦承认产生，就必须有因灭和果生两种显现的趋向同时存在。这对于仅仅是产生和名言上承认产生来说，并没有不合理之处。但是，对于胜义和以自性承认产生来说，是相违的。因为对于前者来说，因果的生灭两种作用虽然同时，但因果二者不必同时。而对于后者来说，如果作用同时，那么因果也必须同时。如此，果产生的行为，必须依赖于“此生”的作者，如芽等，所以是所依和能依。如果所依能依在胜义上成立，那么自性转变是不合理的。无论何时，行为都需要所依，所以在芽等趋向产生的时候，也必须有芽作为产生的行为的所依，因此因果二者同时出现等会造成损害，所以是不合理的。对于名言的产生来说，一旦成为所依能依，就不必在所有时间都如此，所以不相同。种子和同时的芽产生的行为，是芽趋向产生的行为。它和芽总体上是所依能依。即使在那个行为的时候没有芽，但行为存在并不矛盾。例如，一般来说，如果关联的处所被否定，那么关联者也会消失。种子是关联的处所，芽是关联者。在芽存在的时候，即使种子消失，芽也不会消失，这并不矛盾。像这样，通过道理向外遮破，并且遮破的道理不会反过来遮破自己，如果能够很好地理解，并且能够毫无过失地安立中观的宗义，那就是中观师。如果像阻止的时候一样，仅仅说一些表面现象，并且希望在反驳的时候进行狡辩，那么我们不会和疯子争论。如《明句论》中所说的那样去做。第二点是，这里所说的是，因为地和芽不会同时出现，所以本体上没有他性，因此从他产生是不合理的。如果因果同时存在，那么那里就有他性，因此有从他产生。例如，眼识和与其同时的感受等等就是如此。
English
There are two actions. It is not forbidden for two actions to generally exist simultaneously. Therefore, once production is accepted, there must be two simultaneous tendencies: the cessation of the cause and the manifestation of the effect. This is not unreasonable for merely production and nominally accepting production. However, it is contradictory to accept production in the ultimate sense and by its own nature. For the former, although the two actions of cause and effect, arising and ceasing, are simultaneous, the two, cause and effect, need not be simultaneous. But for the latter, if the action is simultaneous, then the cause and effect must also be simultaneous. Thus, the action of the effect arising must depend on the agent of "this arises," such as a sprout, so it is the dependent and the dependence. If the dependent and dependence are established in the ultimate sense, then it is unreasonable for the nature to change. At any time, the action needs a dependent, so even when the sprout is tending to arise, there must be a sprout as the dependent of the action of arising, so the simultaneous appearance of cause and effect will cause harm, so it is unreasonable. For nominal production, once it becomes dependent and dependence, it does not have to be so at all times, so it is not the same. The action of the sprout arising simultaneously with the seed is the action of the sprout tending to arise. It and the sprout are generally dependent and dependence. Even if there is no sprout at the time of that action, it is not contradictory for the action to exist. For example, in general, if the place of relation is negated, then the related will also disappear. The seed is the place of relation, and the sprout is the related. When the sprout exists, even if the seed disappears, the sprout will not disappear, which is not contradictory. In this way, if you can understand well how to refute outwards with reason, and how the reason for refutation does not turn back to refute itself, and if you can establish the tenets of Madhyamaka without error, then you are a Madhyamaka. If you only speak of appearances as when preventing, and hope to quibble when refuting, then we will not argue with madmen. Do as it says in the Clear Words. The second point is that what is said here is that because the earth and the sprout do not appear simultaneously, there is no otherness in essence, so it is unreasonable to arise from another. If cause and effect exist simultaneously, then there is otherness there, so there is arising from another. For example, eye consciousness and the feeling that is simultaneous with it, and so on.