Tibetan
་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ནི། ཞེས་གསུངས་པས་ཡོད་པ་དང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་གཉིས་འགལ་གྱི་ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ ཐུག་བཅས་འགལ་གྱི། ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཐུག་བཅས་གཉིས་མི་འགལ་ལོ། །ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་དབུ་མ་པས། རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་གྲངས་ཅན་ལ་སྔར་བཤད་པའི་ཐལ་བ་གཉིས་འཕངས་པ་ན། རང་ལ་བཟློག་དོན་འཕེན་པ་ཁས་ལེན་འདོད་མེད་ལ། དེ་མེད་ཀྱང་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མིན་པས། ཐལ་བ་དེ་གཉིས་ལས་བཟློག་པ་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ནི་ཐལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཐལ་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་བཅས་དང་ཐུག་བཅས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་མེད་པ་མི་སྒྲུབ་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་པ་མིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་མི་འདོད་པའི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་བསྒྲུབས་པས། གྲངས་ཅན་གྱིས་དམ་བཅས་པའི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་གཉིས་ལ་ནི་ཐལ་བའི་བཟློག་དོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་པས། ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་ལ་རང་གིས་ཁས་ལེན་པ་དང་མི་ལེན་པ་གཉིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན། ལན་དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་ལ། ཐམས་ཅད་ལས་ ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡང་མིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གང་ཞིག་གང་གིས་རབ་ཏུ་བྱ་བར་ནུས་པ་དེ་ཉིད་དེ་ཡི་འབྲས་བུར་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ངེས་སོ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་པ་འགྲེལ་པ་དང་མི་མཐུན་ནོ། །རྒྱུ་གང་ཞིག་འབྲས་བུ་དེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་དེ་ནི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་ནའང་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ངེས་སོ། །དེས་ན་གཞན་ཁྱད་པར་བ་ཁོ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཇོག་གི །གཞན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་གཞན་ཙམ་གྱིས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འཇོག་གོ །གཞན་ཡང་ས་ལུའི་མྱུ་གུ་ནི་རང་དང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་ས་ལུའི་ས་བོན་ལས་སྐྱེའི། རྒྱུད་མི་གཅིག་པ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་ལས་མི་སྐྱེའོ། །རྒྱུད་གཅིག་ཀྱང་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མས་སྔ་མ་མི་སྐྱེད་པས། རྒྱུད་གཅིག་པའི་སྔ་མས་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར། ས་ལུའི་མྱུ་གུ་ནི་ནས་ལ་
Chinese
又说“如果完全认为会再次产生”，所以存在和再次产生是相违的，存在和产生不相违。同样，存在和再次产生是 有接触的相违，存在和产生有接触的二者不相违。第二条论证的意思是，主张无自性的中观派，对主张有自性的数论派，抛出之前所说的两个过失时，并不想承认对自己反驳的意义，即使没有那个，也不是使其没有自主，所以，那两个过失不承认反驳的意思。第三条论证的意思是，虽然用两个过失的反驳之义，即再次产生有意义和有接触的标志，不能成立我（ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：神我，灵魂）的无生，但也不是没有必要，因为成立了数论派不希望的无意义和无接触的产生，所以，因为是仅仅成立了数论派所承诺的我（ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：神我，灵魂）所生的分别，所以是有必要的。对于两个极端过失，因为自己承认过失的反驳之义，所以，对于过失的反驳之义，要知道自己承认和不承认的两种情况。第二部分分二：驳斥过失的回答，驳斥那个回答。第一部分是：这里所说的是，因果二者也有以自己的特征成立的他性，也不是一切 从一切产生，因为见到因果各自是确定的。这也是，因为任何事物能够很好地作用于任何事物，那个本身就被确定地说是那个的结果，所以结果是确定的。“所以”这个说法与解释不一致。任何因能够产生那个结果，那个虽然是以自性成立的他者，但也是因，所以因是确定的。因此，只有特别的他者才被认为是因果，仅仅是普遍的他性并不被认为是因果。另外，稻子的苗是从与自己同类的稻子的种子中产生的，不是从不同类的大麦的种子等中产生的。即使是同类，也不能产生，因为后一刹那不产生前一刹那，所以，因为同类的前一刹那产生后一刹那，所以从那个产生。稻子的苗不是大麦。
English
Furthermore, it is said, "If one fully conceives that there will be rebirth," then existence and rebirth are contradictory, while existence and birth are not contradictory. Similarly, existence and rebirth with contact are contradictory, while existence and birth with contact are not contradictory. The meaning of the second argument is that the Madhyamaka who asserts no self-nature, when throwing the two previously mentioned faults at the Samkhya who asserts self-nature, does not want to admit the meaning of refuting himself. Even without that, it is also not making him without autonomy. Therefore, he does not admit the refutation from those two faults. The meaning of the third argument is that although the meaning of refuting the faults of the two faults, that is, the mark of rebirth with meaning and with contact, does not establish the non-origination of the self (ātman, Devanagari: आत्मन्, IAST: ātman, literal meaning: self, soul), it is not unnecessary. Because it establishes the meaningless and without contact origination that the Samkhya does not want, therefore, because it is only establishing the distinction of the origination from the self (ātman, Devanagari: आत्मन्, IAST: ātman, literal meaning: self, soul) that the Samkhya promised, it is necessary. For the two extreme faults, because one himself admits the meaning of refuting the faults, therefore, for the meaning of refuting the faults, one should know the two situations of admitting and not admitting by oneself. The second part has two: the answer to refute the fault, and the refutation of that answer. The first part is: What is said here is that both cause and effect also have otherness established by their own characteristics, and it is not that everything comes from everything, because it is seen that cause and effect are determined separately. This is also because whatever thing can act well on whatever thing, that itself is definitely said to be the result of that, so the result is definite. The saying "therefore" is inconsistent with the explanation. Whatever cause can produce that result, that, although it is otherness established by its own nature, is also the cause, so the cause is definite. Therefore, only the particular otherness is considered as cause and effect, and merely the general otherness is not considered as cause and effect. Furthermore, the sprout of rice comes from the seed of rice that belongs to the same lineage as itself, not from the seed of barley etc. that is not of the same lineage. Even if they are of the same lineage, it cannot produce, because the later moment does not produce the earlier moment, so, because the earlier moment of the same lineage produces the later moment, so it is produced from that. The sprout of rice is not barley.