Tibetan
ཡུལ་འདི་འདྲ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་དོ་ཞེས་མི་གནོད་པའི་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་དགོས་སོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དགོས་པ་ལ་ལྔ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག །སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར་བ། བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བཤད་པ། བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པའི་གནོད་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། བདེན་གཉིས་སུ་དབྱེ་བས་ཆོས་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པར་བརྗོད་པ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གཞན་བསྟན་པ། འཇིག་རྟེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ། ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཞེན་ཡུལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཁྱེན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་སེམས་པ་སོགས་ནད་དང་མྱུ་གུ་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཀུན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་དང་དོན་དམ་བདེན་པའི་ ངོ་བོའོ། །འདིས་ནི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ཕྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་ཡོད་པར་སྟོན་གྱི་མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་གཏན་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཆོས་མི་སྲིད་པས། གཞི་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་མི་འདའ་ལ། ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཁས་ལེན་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ངོ་བོ་གཉིས་བཤད་པའི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་གྱིས་རྙེད་པ་མིན་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ་བྱེ་བྲག་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་འཇལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེས་རྙེད་པའམ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ན་དེས་གྲུབ་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ན་བདེན་གྲུབ་བོ་ཞེས་འཛིན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་བདེན་པ་གཞལ་ན
Chinese
像这样的地方，不会受到世间的损害，所以需要指出这种不受损害的特殊地方。对此，需要首先阐述两种真谛的区分，这有五个方面：两种真谛的共同特征；将两种真谛应用于具体情况；阐述两种真谛各自的本质；在破除方面，指出世间损害的施害者；指出世间损害的损害方式。第一部分有四个方面：通过区分两种真谛，说明诸法具有两种本质；阐述两种真谛的其他分类；根据世间来阐述世俗谛的分类；说明执着境在名言中也不存在，因为对执着境产生了错觉。第一点是：在此，通达两种真谛的自性毫不颠倒的薄伽梵们，已经清楚地表明，行、心等疾病以及幼苗等外在事物，所有这些的自性都有两种显现。这两种显现是什么呢？就是世俗谛的自性和胜义谛的自性。这表明，即使像幼苗这样的事物，如果进行区分，也具有世俗的本质和胜义的本质这两种本质，而不是说幼苗的单一本质是相对于凡夫和圣者而言的两种真谛。如果那样做，那么不存在没有本质的法。如果基础成立，那么它要么具有单一本质，要么具有不同本质，这是不可避免的。即使承认存在本质，也与不存在自性成立的本质并不矛盾。因此，幼苗等事物的胜义本质是：对于那些直接证悟真实意义的人来说，是通过智慧的特殊对境而获得的自性，而不是通过自身的自性而成立的。这是所说的两种本质之一。所谓的智慧的特殊是指，不是通过任何圣者的智慧所获得的，而是指智慧的特殊，即一种区分。也就是说，是通过衡量如实之性的智慧所获得的。在说明通过该智慧获得或成立时，为了破除如果通过该智慧成立，就会执着于真实成立的观点，因此说：不是通过自身的自性而成立的。这样说，是因为圣者的等持智慧衡量胜义谛时
English
In a place like this, there will be no harm from the world, so it is necessary to point out this special place that is free from harm. In this regard, it is necessary to first explain the distinction between the two truths, which has five aspects: the common characteristics of the two truths; applying the two truths to specific situations; explaining the respective essence of the two truths; in terms of refutation, pointing out the agent of harm from the world; and pointing out the manner in which the world harms. The first part has four aspects: by distinguishing the two truths, explaining that all phenomena have two essences; explaining other classifications of the two truths; explaining the classification of conventional truth based on the world; and explaining that the object of attachment does not exist even in name, because there is a delusion about the object of attachment. The first point is: Here, the Bhagawans who understand the self-nature of the two truths without any inversion have clearly shown that the self-nature of all phenomena, such as actions, thoughts, diseases, and external objects such as sprouts, all have two aspects. What are these two aspects? They are the self-nature of conventional truth and the self-nature of ultimate truth. This shows that even a thing like a sprout, if distinguished, has two essences: a conventional essence and an ultimate essence, rather than saying that the single essence of a sprout is the two truths in relation to ordinary people and noble ones. If that were the case, then there would be no phenomenon without essence. If the basis is established, then it must either have a single essence or different essences, which is unavoidable. Even if the existence of essence is admitted, it is not contradictory to the non-existence of an essence that is established by its own nature. Therefore, the ultimate essence of things such as sprouts is: for those who directly realize the true meaning, it is the self-nature obtained through the special object of wisdom, not established by its own self-nature. This is one of the two essences mentioned. The so-called special wisdom means that it is not obtained through any noble wisdom, but refers to the special wisdom, that is, a distinction. That is, it is obtained through the wisdom that measures the nature of reality. When explaining that it is obtained or established through that wisdom, in order to refute the view that if it is established through that wisdom, then one would cling to the view that it is truly established, it is said: it is not established by its own self-nature. This is said because the meditative wisdom of the noble ones measures the ultimate truth
Tibetan
། བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བས་དེ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི། ལུགས་ འདིས་མཉམ་གཞག་གིས་རྙེད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པའི་དོན་ཡེ་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་མཁས་པའི་ལུགས་ཉམས་སུ་འཇུག་པའོ། །དོན་དམ་ལས་གཞན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཏོག་གིས་བློའི་མིག་མ་ལུས་པར་ཁེབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫུན་པ་མཐོང་བའི་སྟོབས་ལས། བདག་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་རྙེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ནི་མིན་ཏེ་ངོ་བོ་གཉིས་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་བདེན་པ་རྙེད་པ་ལ་རྙེད་མཁན་འཕགས་པར་གསུངས་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ཀྱིས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལྡན་གྱིས་ཀྱང་མི་རྙེད་པར་བཞེད་པ་མིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་རྙེད་པ་ལ་རྙེད་མཁན་སོ་སྐྱེ་རང་དགའ་བ་ལ་གསུངས་པ་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་པའི་མཚན་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་གིས་མཐོང་བའི་གཙོ་བོ་ལ་དགོངས་ཀྱི། འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་མི་རྙེད་པར་བཞེད་པ་མིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྙེད་པ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱང་། གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཚད་མས་རྙེད་པ་ལ་ནི། སྔོན་དུ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ཅིག་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པར་གྲུབ་ན་བརྫུན་པར་འགྲུབ་དགོས་ཤིང་། བརྫུན་པར་དངོས་སུ་འགྲུབ་པ་ལ་གཞི་དེ་ལ་སྔོན་དུ་བདེན་གྲུབ་ཚད་མས་ཁེགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བརྫུན་པ་མཐོང་བའི་སྟོབས་ལས་ཞེས་པ་ནི། གང་ཟག་རང་དགའ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫུན་པ་མཐོང་ཡང་དེ་དག་གིས་བརྫུན་པར་འགྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་བས་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་མཐོང་བ་ན་བརྫུན་པར་མཐོང་ཡང་། སྣང་བ་དེ་བརྫུན་པར་འགྲུབ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་བྱེད་བརྫུན་པ་མཐོང་བས་རྙེད་པའི་དོན་ནི། ཤེས་བྱ་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་དོན་འཇལ་བའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་རྙེད་པའོ། །སྔར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་དེ་གཉིས་ལས་ཀྱང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་སྟེ་འཇལ་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དེ་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་རབ་རིབ་མཐུ་ཡིས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱ
Chinese
因此，如果有人按照这位学者的观点说，由于真实成立，所以它不是所知，那么，这种观点就是在完全不理解这种观点所说的，即使通过等持寻获，也不会真实成立的意义的情况下，假装精通学者的观点。胜义谛之外的世俗谛的自性是：凡是被凡夫俗子无明的昏暗障翳完全遮蔽了心眼的人们，由于见到虚假的势力，而寻获了我的自性存在，就像孩童们所见之境显现为以自性成立一样，我的自性存在并非如此，而是两种自性中的一种。因此，说寻获胜义谛的寻获者是圣者，是指主要而言，并非认为凡夫俗子即使具有中观见也不会寻获。说寻获世俗谛的寻获者是凡夫俗子自以为是，也是指由无明的他力而见到世俗谛的所依内外诸法的主要而言，并非认为圣者相续中的名言量不会寻获这些法。即使在没有寻获中观见的情况下，也能寻获世俗谛的所依瓶子等，但是，要以量寻获该所依是世俗谛，则必须首先寻获中观见，因为如果该所依成立为世俗谛，就必须成立为虚假，而要真实成立为虚假，就必须首先以量遮破该所依的真实成立。因此，所谓“由于见到虚假的势力”，是指那些自以为是的人们即使见到虚假，他们也不一定需要成立为虚假，例如，魔术师见到魔术的马象时，虽然见到的是虚假，但并不一定需要成立为虚假。因此，将世俗谛安立为虚假见所寻获的意义是：以衡量所知虚假欺骗之义的名言量所寻获。在之前所说的两种自性或自性中，凡是以如实见之衡量智慧所寻获的对境，那就是如实，即胜义谛，这将在“此乃眼翳力”等章节中进行阐述。
English
Therefore, if someone, according to this scholar's view, says that because it is truly established, it is not knowable, then this view is pretending to be proficient in the scholars' view without fully understanding the meaning of what this view says, that even if found through meditative equipoise, it will not be truly established. The nature of conventional truth other than the ultimate truth is: Those whose minds are completely covered by the obscuration of ignorance of ordinary beings, due to the power of seeing falsehood, find that the self exists. Just as the objects seen by children appear to be established by their own nature, the self does not exist in that way, but is one of the two natures. Therefore, saying that the finder of ultimate truth is a noble being refers to the main point, and it is not that ordinary beings with the view of the Middle Way will not find it. Saying that the finder of conventional truth is a self-satisfied ordinary being also refers to the main point of seeing the basis of conventional truth, the inner and outer phenomena, due to the power of ignorance. It is not that the nominal valid cognition in the continuum of noble beings will not find these phenomena. Even if the basis of conventional truth, such as a pot, is found without finding the view of the Middle Way, in order to find that the basis is conventional truth by valid cognition, it is necessary to first find the view of the Middle Way, because if that basis is established as conventional truth, it must be established as false, and in order to be truly established as false, the true establishment of that basis must first be refuted by valid cognition. Therefore, the so-called "due to the power of seeing falsehood" means that even if those self-satisfied people see falsehood, they do not necessarily need to be established as false. For example, when a magician sees magical horses and elephants, although what is seen is false, it does not necessarily need to be established as false. Therefore, the meaning of establishing conventional truth as found by seeing falsehood is: it is found by the nominal valid cognition that measures the meaning of deceiving the knowable falsehood. Among the two natures or essences mentioned earlier, whatever is the object found by the discriminating wisdom that sees the true meaning, that is the reality, that is, the ultimate truth, which will be explained in the section on "This is due to the power of cataracts," etc.