Tibetan
ན་བཙལ་བའི་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་ཐ་སྙེད་པའི་དོན་འཇོག་པ་བཀག་པ་ན། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་གཟུགས་སོགས་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་པར་འཇོག་པ་ཅིག་ལ་འཕེན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་མིན་པས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁ་ཅིག་འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་སྐྱེ་བ་སོགས་བཀག་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སོགས་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དབང་བདེན་པ་བཀག་པ་མིན་པར་འདོད་པ་འདི་ཡང་། དེ་ལྟར་འགྲེལ་པའི་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པས། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་སློབ་དཔོན་བློ་ བརྟན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་མོད་ཀྱང་། དེའི་གཞུང་ན་དེ་ལྟར་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པར་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་བཞི་བརྒྱ་པའི་ལྟ་བ་སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་བར་བཤད་པས་དེ་ལ་སྦྱར་ན་འགྲིག་གོ །འོ་ན་ཟབ་མོའི་མདོའི་དོན་སེམས་ཙམ་དུ་འགྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་དུ་འགྲེལ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པའི་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་གི་དོན་འདི་ལྟར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཞེས་གསལ་བར་མི་སྣང་ཡང་། རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལ་སོགས་པར་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མདོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དྲང་དོན་དུ་འཆད་པར་སྣང་བས། དེ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་མངོན་ཏེ་འཕགས་པའི་གཞུང་འགོག་པ་ནི་མི་སྲིད་ལ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཆད་ན་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མི་འཆད་པ་མི་མཛད་ཅིང་། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ན་དེའི་དོན་སེམས་ཙམ་དུ་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིགས་པས་འགྲུབ་པས། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་མི་ནུས་པ་ལ་དགོངས་ནས། བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་བཟློག་ཕྱོགས་ལ་གནོད་ བྱེད་དང་། དྲང་ཐད་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་སྟོན་པ་ནི། གཞུང་གི་དོན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་དྲང་དུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་འདིར་མདོ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་སོ། །གཉི
Chinese
如果通过寻找和分析来阻止建立世俗谛，那么就会变成实有，并且色等也不会变成世俗谛，因为不承认色等在胜义谛中成立，而只是施设为世俗谛。而且，这并非是对有实事者说的，所以非常清楚这是自续中观派。这里，有些论师认为，圣者面前说：“非从我生，非从他生。”等经文所遮止的生等，是遮止了能取所取是异体的遍计所执的生等，而不是遮止了依他起的真实。这种观点，因为没有如此解释的理由，所以不能成立。因此，对这样说的人，只有驳斥和考察。说以上观点的前辈，有些人说是论师智军等，但他们的论著中没有这样说的。在《四百论》的注释中，论师法护说《四百论》的观点解释为唯识，如果与此结合就合适了。那么，解释甚深经的意义为唯识的那些人，是如何解释圣者的论著的意义的呢？论师世亲等大德的论著中，没有明确说明龙树的论著是这样解释的。但在《释量论》等中，似乎是依靠意趣解说经，将般若经解释为不了义。因此，可以推断他们也是这样解释的，因为不可能否定圣者的论著。如果按照字面意义解释，就不会不按照字面意义解释般若经。如果按照字面意义解释为不了义，那么就必须将它的意义解释为唯识。然而，所有法在胜义谛中不成立，以及所说的不以自性成立等，都如字面意义一样可以通过理证成立。因此，因为不损害字面意义，考虑到不能解释为了义，所以说：“只有驳斥和考察。”意思是说，显示了无数个对字面意义的反面进行破斥，以及对直接意义进行成立的方法，这是为了证明论著的意义不能以其他方式引导，所以这里只是简单地说了。
English
If, through seeking and analysis, the establishment of conventional truth is prevented, then it would become truly existent, and forms, etc., would not become conventional truth, because it is not admitted that forms, etc., are established in ultimate truth, but are merely designated as conventional truth. Moreover, this is not said to those who assert substantial entities, so it is very clear that this is the Svātantrika-Madhyamaka school. Here, some teachers think that the verses of the noble one, such as, "Not born from myself, not born from others," etc., which negate birth, etc., are negating the birth, etc., of the imputed nature where the grasper and grasped are different entities, but not negating the dependent nature's truth. This view cannot be established without a reason for interpreting it that way. Therefore, those who say such things should only be refuted and examined. The proponents of the previous view are said by some earlier scholars to be teachers like Lodrö Ten, but such a statement is not found in their texts. In the commentary on the Four Hundred Verses, the teacher Dharmapāla explains the view of the Four Hundred Verses as Mind-Only, so it would be appropriate to combine it with that. So, how do those who interpret the meaning of the profound sūtras as Mind-Only interpret the meaning of the noble ones' texts? In the texts of great teachers like Vasubandhu, it is not clearly stated that Nāgārjuna's texts are interpreted in this way. However, in the Explanation of Reasoning, etc., it seems that they rely on the sūtras of definitive meaning to explain the Perfection of Wisdom Sūtras as provisional meaning. Therefore, it seems that they also interpret it in that way, because it is impossible to deny the noble ones' texts. If one interprets according to the literal meaning, one would not fail to interpret the Perfection of Wisdom Sūtras according to the literal meaning. If one interprets the literal meaning as provisional meaning, then one must interpret its meaning as Mind-Only. However, all phenomena are not established in ultimate truth, and what is said to be not established by their own characteristics, etc., can be established by reasoning just as it is in the literal meaning. Therefore, because it does not harm the literal meaning, considering that it cannot be interpreted as definitive meaning, it is said, "Only refute and examine." This means that it shows countless ways to refute the opposite of the literal meaning and to establish the direct meaning, which is to prove that the meaning of the texts cannot be guided in other ways, so here it is only briefly stated.
Tibetan
ས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཅར་དུ་ཡང་མེད་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་བཤད་པ། དངོས་པོ་སྟོང་པ་སྟེ་བརྫུན་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་ལ་སོགས་པས་སྒྲ་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། མེ་ལོང་དང་བྱད་བཞིན་དང་བྲག་ཕུག་དང་། སྒྲ་ཕྱུང་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ན་མ་གྲགས་པ་ཡང་མིན་ཏེ་གྲགས་སོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་དེར་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་སྟེ་བརྫུན་པ་ལས། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། བརྫུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལས་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་ནའང་། དེས་སྟོང་པའི་རྒྱུ་དག་ལས་དེས་སྟོང་པའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ གཟུགས་བརྙན་ལས་ནི་དེ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས། གཟུགས་བརྙན་དངོས་པོ་ཡིན་ཞིང་ཤེས་པ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པས་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པས། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་གཉིས་དང་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་དང་སྒྱུ་མ་སོགས་དང་། སྒྲ་བརྙན་སོགས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་བྱད་དང་ཟླ་གཉིས་དང་སྐྲ་ཤད་སོགས་ནི། དབང་པོ་ལ་འཕྲལ་གྱི་གནོད་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་སྣང་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་འདྲའོ། །བྱད་བཞིན་སོགས་མི་སྲིད་ཀྱང་དེར་སྣང་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་དེར་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །གཟུགས་བརྙན་དང་སྒྲ་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བས། དེས་ན་གཟུགས་སོགས་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་འཇོག་ཀྱང་དེར་སྣང་པའི་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་བརྙན་སོགས་བྱད་བཞིན་ཡིན་པ་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་འཇོག་ཀྱང་། གཟུགས་བརྙན་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་སྟེ་དེ་གཉིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་མི་འཇོག་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་བ
Chinese
萨迦班智达说：如果以自性成立的生，在两种谛中都不存在，那么色等法也就不存在了。如果这样，色等法的自性，在世间就不会成为眼等识所缘的对境。如果不是这样，那么兔角等也应该成为眼等识所见的对境，因为一切理由都相同。对此的回答是：空性的事物，也就是虚假的影像等，以及声响等，依赖于镜子、面容、岩洞和发声等因缘聚合而产生，这在世间并不是不为人知的，而是为人所知的。正如世间所知的那样，从空性的、也就是虚假的影像等中，眼等识会生起具有影像等形象的识。同样，从虚假的影像中生起具有虚假形象的识一样，一切事物即使以自性成立是空性的，也能从空性的因中，生起空性的果。这里说，从影像中会生起执持它的眼识。影像是有实物，并且与识的体性不同，因此是外境，而且也是眼识的所缘缘，所以被认为是色的生处。对于二月、毛发乱象、幻术等，以及声响等，也应该同样理解。这样，在根识错乱时所显现的面容、二月、毛发乱象等，与没有立即损害感官的五种识所显现的自性成立的事物相似。面容等不可能存在，但却在那里显现，这与自性成立不可能存在，但却在那里显现相似。影像和声响等与色和声等相似。因此，即使不承认五种色等法以自性成立存在于外境，但却承认在那里显现的色等法存在于外境。同样，即使不承认影像等是面容等存在于外境，但却承认影像等存在于外境，这两者在外境中承认与不承认是相同的。影像。
English
Sakya Pandita said: If birth established by its own nature does not exist in either of the two truths, then forms and so on would also not exist. If this were the case, the nature of forms and so on would not become the object of perception for eye consciousness and so on in the world. If this were not the case, then rabbit horns and so on should also appear to eye consciousness and so on, because all reasons are the same. The answer to this is: Empty things, that is, false images and so on, as well as sounds and so on, depend on the assembly of causes and conditions such as mirrors, faces, caves, and sound production, and their arising is not unknown in the world, but is known. Just as it is known in the world, from empty, that is, false images and so on, eye consciousness and so on will arise with the appearance of those images and so on. Similarly, just as from false images arises consciousness with a false appearance, even if all things are empty of being established by their own nature, empty fruits will arise from empty causes. Here it is said that from images will arise the eye consciousness that grasps them. Images are real things, and since they are different in nature from consciousness, they are external objects, and they are also the objective condition of eye consciousness, so they are considered to be the source of form. The same should be understood for the appearance of double moons, tangled hair, illusions, and so on, as well as sounds and so on. Thus, the face, double moons, tangled hair, and so on that appear to the confused sense consciousness are similar to things established by their own nature that appear to the five consciousnesses without immediate harm to the senses. Faces and so on are impossible, but they appear there, which is similar to the fact that being established by their own nature is impossible, but it appears there. Images and sounds and so on are similar to forms and sounds and so on. Therefore, even if one does not admit that the five forms and so on exist externally by their own nature, one admits that the forms and so on that appear there exist externally. Similarly, even if one does not admit that images and so on are faces and so on existing externally, one admits that images and so on exist externally, and the admission and non-admission of these two in the external world are the same. Images.