Tibetan
་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་མི་བྱ་བར། འཇིག་རྟེན་པས་མཐོང་བ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་གཞན་འཇིག་རྟེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །གཟུང་བར་མི་ནུས་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་མ་གཏོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་གཟུང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྩོད་ཟློག་ལས། ཐ་སྙད་ཁས་ནི་མ་བླངས་པར། །ངེད་ཅག་འཆད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་དཔྱད་མ་དཔྱད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་མ་དཔྱད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དཔྱོད་ལུགས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པར་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། ཐ་སྙད་གདགས་པས་མ་ཚིམ་པར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ། དེ་ལྟར་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་བདག་གམ་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞེས་ཚོལ་བ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་འཇོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གང་ནས་འོངས་གང་དུ་འགྲོ་ཞེས་པ་དང་། ཕྱི་དང་ནང་གང་ན་ཡོད་ཅེས་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་རྣམས་དང་གཏན་མི་འདྲ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཙམ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་མི་འཇོག་གི །སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་གམ། དེའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པའི་དོན་གྱི་སྡོད་ལུགས་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་དཔྱོད་པ་ནས། དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་འགྲོ་སྟེ། དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་མི་འདྲ་བའི་གནད་ཀྱིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་མཚམས་ཀྱང་མི་འདྲ་བ་གཉིས་འོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་དཔེར་ན་གནས་འདིར་ལྷས་བྱིན་དོན་ལ་མ་འོངས་པ་ལ། དང་པོ་འོངས་པར་འཁྲུལ་དེ་ནས་འོངས་མ་འོངས་བརྟགས་པ་ན། མ་འོངས་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བྱས་ནས། མ་དཔྱད་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ན་དང་། དཔྱད་པའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་མ་ལོག་པར་འདོད་པ་ནི་དབུ་ཚད་གང་གི་ཡང་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཀྱིས་མ་དཔྱད་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དུ་མ་ཞིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ལ་དཔྱོད་ན་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་
Chinese
像这样等等的情况，不要进行分析。 仅仅是世俗之人所见的“若此有则彼生”这件事，要通过进入依赖于其他世间的名言之门来承认。 圣天说：“如同其他蛮族的语言，不能被理解一样。 除了世俗之人以外，不能理解世间。”《中论》中也说：“不依赖名言，不能证悟胜义谛。 不证悟胜义谛，不能获得涅槃。”《诤理论》中说：“若不承认名言，我们就不作解释。” 这样说了。 此处分析与不分析，是对胜义谛分析与不分析。 并且，要知道从什么样的分析方式开始，才算是分析胜义谛，这一点非常重要，稍微解释一下。 应成派的观点是，不满足于名言的安立，比如“生出苗芽”这件事，从寻找如此安立的安立义是从自生还是从他生开始，就安立为分析胜义谛。 因此，要知道这与用世间的名言问“从哪里来，到哪里去”，以及“在外在还是内在”等等的分析完全不同。 自续派的人不认为仅仅是这样就开始分析胜义谛。 而是从如前所说的显现于意识上的角度安立为存在，或者从并非由其所安立的，从义的住法上成立的角度进行分析，才算是开始分析胜义谛。 由于所破的对境不同，分析胜义谛的界限也会出现两种不同。 如果不明白这一点，比如把拉辛（lhas byin）实际上没来的地方，误以为一开始就来了，然后分析来没来，结果知道没来一样。 认为所有不分析的分别都是具有颠倒之义，而分析的分别都不颠倒，这不是任何中观或量论的观点。 因为两种观点都认为，不分析的分别中，有许多是通过量成立的。 详细的已经在其他地方解释过了，所以不再赘述。 这样，如果用分析胜义谛的理智来分析世俗谛，要知道所有的世俗名言都会消失。
English
Such things and so on should not be analyzed. Only the worldly view that "if this exists, then that arises" should be acknowledged through the gate of engaging in terminology that depends on other worlds. Aryadeva said: "Just as the language of other barbarians cannot be understood, similarly, the world cannot be understood except by worldly people." The Root Wisdom also says: "Without relying on terminology, the ultimate meaning cannot be realized. Without realizing the ultimate meaning, nirvana cannot be attained." The Refutation of Disputes says: "If terminology is not accepted, we will not explain." This is what was said. Here, analyzing or not analyzing is analyzing or not analyzing the ultimate reality. Furthermore, it is important to know from what kind of analysis one proceeds to analyze the ultimate reality. To explain briefly, according to the Consequentialist school, not being satisfied with the imputation of terminology, such as "a sprout arises," from searching whether the imputed meaning of such an imputation arises from itself or from others, it is established as analyzing the ultimate reality. Therefore, it should be known that this is completely different from the analysis of asking "where does it come from, where does it go," and "where is it, outside or inside," etc., with worldly terminology. The Autonomists do not consider that analyzing the ultimate reality begins from just that. Rather, from analyzing whether it is established as existing by the power of appearance to consciousness as previously explained, or whether it is established from the way of abiding of the meaning that is not established by that power, one proceeds to analyze the ultimate reality. Due to the key of the object to be refuted being different, the boundary of analyzing the ultimate reality will also have two different kinds. If this is not understood, for example, if one mistakes Lhas Byin, who has not actually come to this place, as having come at first, and then analyzes whether he has come or not, and then knows that he has not come, and then thinks that all non-analyzing distinctions are only meaningful with inversion, and that the analyzing distinctions are not inverted, this is not the view of any Madhyamaka or Pramana school. Because according to both views, many non-analyzing distinctions are established by valid cognition. Since it has already been explained in detail elsewhere, I will not elaborate. Thus, if one analyzes conventional truths with the reasoning that analyzes the ultimate reality, one should know that all worldly terminology will disappear.
Tibetan
བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་སྟེ་ཡང་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ན། བྲེད་ཤ་འཐོན་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་འདི་གང་ཀུན་བྱང་གཉིས་ཀྱི་འཆིང་གྲོལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ། རྫས་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཅིག་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་ཚིག་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མར་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས་ གཟུགས་སོགས་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཚད་མ་གང་གིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཅར་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་སྐྱེ་བ་ནི། མཚམས་སྦྱོར་དུ་རྫས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་བཤད་ཅིང་། དོན་བསྡུར་སྔར་ལྟར་བཤད་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་ཙམ་ལ་ནི་གཏན་མིན་ཏེ། ཐ་སྙད་བའི་དོན་ལ་དོན་དམ་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མི་རུང་བར་ལན་དུ་མར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་ན། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་ཁེགས་པར་བཞེད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་ནས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བས། དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཞེས་སྦྱར་མ་སྦྱར་འདྲ་བར་བཞེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དགག་བྱ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ནི་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་མདོ་སྡེ་དང་། ཡབ་སྲས་གཉིས་དང་སློབ་དཔོན་འདིའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་ལ། དེ་འདྲ་བ་དེ་འགོག་པའི་ཚེ་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་བཏགས་དོ
Chinese
行。第三，如果像这样断除对事物真实显现的所有执着，那么，令人恐惧的是，对世俗谛的真实执着，这如何成为二取（能取和所取）的系缚解脱之因？必须做的是，产生某种实有，即以自相成立的自性。如果有人这样说，那么，这样说的人，只会剩下一些空话。为什么呢？因为，就像在分析胜义谛时，正如前面所说的道理， 色等从自和他产生是不合理的，同样，在世俗中，以同样的道理产生也是不合理的。因此，你的自性产生，以什么量成立呢？不会成立的。因此，自相产生在二谛中都不存在，即使不愿意，也不得不承认。如是说，以分析胜义谛的道理，在世俗中也遮止产生的产生，是在连接时，对实有的自性产生而说的。意义归纳如前所说，因此，自相产生，是对所破加上差别而已，并非仅仅是对产生，因为，世俗谛的意义，不能进行胜义谛的分析，已经多次宣说了。如果以分析胜义谛的道理，在世俗中不遮止以自相成立的产生，那么，认为在胜义中成立的产生也不遮止，是因为仅仅以自相成立就变成真实成立，因此，对于它，加上世俗与不加世俗是相同的。这样，对于所破，加上自相，自性，自性体性等等的差别，是无边无际的，经部和 父子二尊（无著和世亲）和这位论师（清辨）的论典中都有出现。在遮止像这样的差别时，一些中观派作为前派所说，就是前面所说的。在《明句论》中也说：这必须像那样无疑地承认，如果不是那样，难道不是符合世俗吗？因此，这会变成胜义，而不会变成世俗。因此，仅仅在世俗中安立是不够的。
English
It is done. Thirdly, if all clinging to the appearance of truth in things is cut off in this way, then, frighteningly, how does this clinging to the truth of conventional truth become the cause of liberation from the bondage of the two graspers (the grasper and the grasped)? What must be done is to produce something real, that is, a self-nature established by its own characteristics. If someone says this, then only empty words will remain for the one who says so. Why? Because, just as when analyzing the ultimate truth, just as the reason stated earlier, It is unreasonable for form, etc., to arise from self and other, similarly, in the conventional, it is unreasonable to arise by the same reason. Therefore, by what valid means will your self-nature arise be established? It will not be established. Therefore, the arising of self-characteristics does not exist in either of the two truths, and even if one is unwilling, one must inevitably admit it. As it is said, the arising that is prevented in the conventional by the reasoning that analyzes the ultimate truth is spoken of in connection with the arising of the nature of reality. The meaning is summarized as before, so the arising of self-characteristics is only adding a distinction to the object to be refuted, and not just to arising, because it has been repeatedly stated that the meaning of conventional truth cannot be analyzed by ultimate truth. If, by the reasoning that analyzes the ultimate truth, the arising established by self-characteristics is not prevented in the conventional, then the view that the arising established in the ultimate is also not prevented is because merely being established by self-characteristics becomes truly established, so for it, adding or not adding conventional is the same. In this way, adding distinctions such as self-characteristics, self-nature, and self-essence to the object to be refuted is limitless, and it appears in the sutras and The treatises of the two fathers and sons (Asanga and Vasubandhu) and this teacher (Bhavaviveka). When refuting such distinctions, what some Madhyamikas have said as the prior party is what was said earlier. It is also said in the Clear Words: This must be undoubtedly admitted as it is; if it is not so, is it not in accordance with the conventional? Therefore, this will become the ultimate, and will not become the conventional. Therefore, it is not enough to merely establish it in the conventional.