Tibetan
པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་སུ་ཡང་ལྟ་བ་དེ་ཆད་ལྟ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། དེ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སུ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགག་གཞི་དེ་དགག་བྱའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང་། གཞི་དེ་དགག་བྱས་སྟོང་ཚུལ་ཡང་ཡིན་པས་སྟོང་པར་འདྲ་བཞིན་དུ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཚུལ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྟོང་ཚུལ་སྔ་མ་ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་རིང་ལ། གྲུབ་མཐས་གཞི་དེ་བདེན་པའམ་དེའི་དོན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ ཅིང་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱང་། གྲུབ་མཐའ་བདེན་པའམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འགལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་ལ་རག་མོད། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་སོགས་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཅི་སྟེ་བརྗོད་དེ་བདེན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟར་རྒོལ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་གཞན་སྐྱེ་འདོད་པར་སྣང་བས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་འགའ་ཞིག་གོ །རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བའི་གཞན་སྐྱེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འདོད་ན་བདེན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་ན་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མི་སྲིད་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་གཅིག་པུར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ་འདི་བདེན་མོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དོན་དམ་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་རང་གིས་ཁས་ལེན་པའི་བདེན་པའི་དོན་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་པས། མི་སླུ་བའི་བདེན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་དེ་ འདིར་བདེན་མོད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ངོར་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་མེད་དེ། དེའི་ངོར་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་
Chinese
因为那仅仅是不相信业果的种姓。任何宗派的任何人都知道那种见解是断见，因此，没有人会在自己的相续中生起那种见解。因此，被否定的基础不存在于被否定的自性中，并且基础也被否定为空性，就像空性一样。诸法以自己的自性成立而空性，是指以自己的体性为空性的意思。之所以其他的空性不是以自己的体性为空性，是因为在先前的空性被量成立且作用未消失期间，宗派不可能对基础产生执着，认为它是真实的或具有真实意义。即使后面的空性的意义被量成立且作用未消失，宗派执着它是真实的或具有真实意义也不矛盾。第二点是，这里所说的是，胜义中没有生，所以依赖于对从自和他生的否定。然而，色和受等被二量所缘的那些事物的自性，无疑会是从他而生。如果不是这样认为，为什么要说二谛呢？那就变成只有一个谛了。因此，他们说有从他而生。这样反驳的人，似乎是认为胜义中没有生，而在世俗中承认他生，是一些自续派中观师。如果不是以自性而生的他生，那就变成只有一个谛了，意思是说，如果以自性而生的生在世俗中也不存在，那么真实世俗就不存在了。那样的话，世俗谛就不可能存在，因此会变成只有一个胜义谛的意思。作为对那个的回答，这确实是真实的，但是在胜义中并没有两个谛，因为（经中）说：‘比丘们，这个胜义谛只有一个，也就是说，不欺骗的法性，涅槃。一切有为法都是虚假的，具有欺骗的法性。’因此这样说。那些的意义是，自己所承认的真实的意义是不欺骗的，因此会变成只有不欺骗的真谛，所以在这里说‘这确实是真实的’。‘在胜义中’的意思是，在证悟实相者的面前，没有世俗谛和胜义谛两种，因为在那位面前，只有唯一的胜义谛。
English
Because that is merely the lineage of those who do not believe in the results of karma. Anyone from any of the four schools knows that such a view is a nihilistic view, therefore, no one would generate such a view in their own continuum. Therefore, the basis of negation does not exist in the nature of what is negated, and the basis is also negated as emptiness, just like emptiness. Emptiness because phenomena are established by their own characteristics means emptiness by their own nature. The reason why other emptinesses are not emptiness by their own nature is that as long as the previous emptiness is established by valid cognition and its function has not disappeared, it is impossible for schools to generate clinging to the basis, thinking that it is real or has a real meaning. Even if the meaning of the later emptiness is established by valid cognition and its function has not disappeared, it is not contradictory for schools to cling to it as real or having a real meaning. The second point is that what is said here is that there is no arising in the ultimate, so it depends on the negation of arising from self and other. However, the nature of those things such as form and feeling that are apprehended by the two valid cognitions will undoubtedly arise from other. If one does not think so, why speak of two truths? Then it would become only one truth. Therefore, they say that there is arising from other. Those who refute in this way seem to be some Svatantrika Madhyamikas who think that there is no arising in the ultimate, but admit arising from other in the conventional. If arising from other by its own nature is not admitted in the conventional, then it would become only one truth, meaning that if arising by its own nature does not exist in the conventional, then true conventional would not exist. In that case, conventional truth would not be possible, therefore it would become only one ultimate truth. As an answer to that, this is indeed true, but in the ultimate there are not two truths, because (in the sutra) it says: 'Monks, this ultimate truth is only one, that is, the non-deceptive nature, nirvana. All conditioned phenomena are false, having a deceptive nature.' Therefore it is said. The meaning of those is that the meaning of the truth that one admits oneself is non-deceptive, therefore it will become only the non-deceptive truth, so here it says 'this is indeed true.' 'In the ultimate' means that in the face of those who realize reality, there are not two truths, conventional and ultimate, because in that face, there is only the single ultimate truth.
Tibetan
གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བདེན་པ་དམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པ་ནི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །དོན་བསྡུ་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་པས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་ལུང་གིས་མྱང་འདས་གཅིག་པུ་བདེན་གྱི། འདུ་བྱེད་གཞན་བརྫུན་པར་གསུངས་པས་འདུས་བྱས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེའི་བདེན་པ་ནི་མདོ་ཉིད་ལས་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པས་མི་སླུ་བའི་དོན་དུ་བཤད་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་སྔ་མའི་བདེན་པ་མི་སླུ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་སོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། འདུས་བྱས་ལོག་པར་སྣང་ནས་ བྱིས་པ་སླུ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། མྱང་འདས་དོན་དམ་པས་དེ་ལྟར་སྣང་ནས་མི་སླུ་བས་མྱང་འདས་བདེན་པ་དང་། གཞན་རྣམས་མི་བདེན་པར་གསུངས་པར་བཤད་པས། བདེན་མི་བདེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་སླུ་མི་སླུའི་དོན་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་མྱང་འདས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པར་གསུངས་པ་ནི། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོར་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་དེ་བདེན་པར་བཞེད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། དབུ་མ་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི། ཅི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་གམ། ཅིག་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཅེས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ལས། ཚུ་རོལ་ཏེ་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་གནས་པ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
说是“因为已经说了”的缘故。胜义谛是究竟的真谛。因为说在那个智慧面前没有世俗谛，是具有欺骗性的法，所以就明白了。总而言之，如果诸法以自相成立，那么有为法就不会成为虚假的、具有欺骗性的法。因为没有世俗谛的缘故，就会变成没有二谛了。在没有以自相成立的方面，世俗和胜义二谛都是存在的，这就是所要表达的意思。如果认为，以前的经文说只有涅槃是真实的，其他的有为法都是虚假的，即使有为法不是以自相成立的，那么涅槃的胜义谛难道不是以自相成立的吗？对于那个真谛，经中说的是“不欺骗的法”，解释为不欺骗的意思，而不是以自性成立的真谛。因为说“一切有为法都是虚假的、具有欺骗性的法”，所以也知道之前的真谛是不欺骗的意思。《六十正理论释》中也说：如同有为法显现为颠倒，从而欺骗孩童一样，涅槃以胜义的方式显现，从而不欺骗，因此涅槃是真谛，其他的都是非真谛。因此，将真和非真分为两种，应该无疑地认为是欺骗和不欺骗的意思。在《六十正理论释》中说涅槃在世俗中是真实的，这是将涅槃在胜义谛中存在，安立在世俗谛的层面上的意思，而不是在名言中认为它是真实的。这样一来，因为世俗谛是进入胜义谛的方法，所以就像不观察自己和他者而按照世间的习惯进行称说一样，中观派也同样会承认。就像这样，对于色和受等事物，如果进行分析，到底是自己产生的呢？还是从他者产生的呢？像这样进行分析的时候，从并非具有真实自性的胜义谛的无生无灭中，无法找到属于此岸，也就是属于他者的生等现象所存在之处。因此，在世间名言的真谛中，才会有自己和他者的说法
English
It is said that it is "because it has been said." The supreme truth is the ultimate truth. Because it is said that in the face of that wisdom, there is no conventional truth, it is known that it is a deceptive dharma. In summary, if all dharmas are established by their own characteristics, then conditioned phenomena will not become false and deceptive dharmas. Because there is no conventional truth, it will become without two truths. On the side where there is no establishment by one's own characteristics, both conventional and ultimate truths exist, which is what is meant. If it is thought that the previous scripture said that only nirvana is true, and other conditioned phenomena are false, even if conditioned phenomena are not established by their own characteristics, is not the ultimate truth of nirvana established by its own characteristics? Regarding that truth, the sutra itself says that it is a "non-deceptive dharma," which is explained as the meaning of non-deception, not a truth established by its own nature. Because it is said that "all conditioned phenomena are false and deceptive dharmas," it is also known that the previous truth is the meaning of non-deception. In the commentary on the Sixty Stanza Reasoning, it is also said that just as conditioned phenomena appear as inverted and deceive children, nirvana appears in an ultimate way and does not deceive, therefore nirvana is the truth, and others are not the truth. Therefore, dividing truth and non-truth into two is undoubtedly to be regarded as the meaning of deception and non-deception. In the commentary on the Sixty Stanza Reasoning, it is said that nirvana is true in the conventional sense, which means that nirvana exists in the ultimate truth and is established on the level of the conventional truth, not that it is considered true in name. In this way, because the conventional truth is the method of entering the ultimate truth, just as one speaks according to worldly customs without examining oneself and others, the Madhyamikas also acknowledge it. Just like this, when analyzing objects such as form and feeling, are they produced from oneself? Or are they produced from others? When analyzing in this way, from the unproduced and unceasing ultimate truth that does not have the nature of reality itself, one cannot find a place where phenomena such as birth that belong to this shore, that is, belong to others, exist. Therefore, in the truth of worldly conventions, there is the saying of oneself and others.