Tibetan
་བསྒྲུབས་པར་བདེན་པ་མིན་ཞེས་བསྒྲུབས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་པར་བསྒྲུབས་པར་འཛིན་པ་ནི། ཧ་ཅང་ཡང་བློའི་འཇུག་པ་རྩིངས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་རང་གི་བློའི་དྲི་མས་སྦགས་ནས་འཆད་པའི་ལུགས་ངན་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་གང་ཟག་དེ་གསུམ་ལ་མིན་གྱི། དེ་གསུམ་གྱི་ངོར་བདེན་པ་མིན་པ་གང་ཟག་གཞན་བདག་ཅག་རྣམས་ལྟ་བུ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་དེ་གསུམ་མིན་པའི་འོག་མ་རྣམས་ལ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཡོད་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོར་གང་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་དེ་དག་གི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མིན་པ་བསྒྲུབ་ན་ནི། ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བློ་དེའི་ངོར་གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་ལ་གཞི་དེ་བརྫུན་པར་འགྲུབ་དགོས་པས་དེ་ལ་བདེན་ཞེན་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགོད་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །བློ་དེའི་ངོར་གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་ལ་གཞི་དེ་བརྫུན་པར་འགྲུབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བུམ་སོགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་བདེན་པ་འཇོག་པ་ན་བློ་དང་དོན་གཉིས་ལས། དོན་ལ་བདེན་པར་མི་འཇོག་པར། བདེན་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་གཞག་དགོས་པར་མཐོང་བ་ན། ཁྱད་པར་དེ་མ་སྦྱར་ན་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་ཅིང་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་མཐོང་དགོས་ པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་མངོན་པ་གོང་འོག་ནས་བཤད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་བས་དེ་བཤད་ན། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདེན་འཛིན་གཉིས་ཡོད་ལ། དེ་ཉིད་བདག་འཛིན་གཉིས་སུའང་བཞེད་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བདེན་འཛིན་དེ་འཇུག་འགྲེལ་དང་། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀར་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཤད་ལ། མ་རིག་པ་དེ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་སྤངས་པ་དང་། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤངས་པར་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་ནི། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། དེ་ཡང་རིག་པ་དེ་མེད་པ་ཙམ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་ཙམ་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། འགལ་ཟླ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་
Chinese
在已证实“并非真实存在”的基础上，如果认为这是在证实“世俗谛并非真实存在”，那将是一种非常粗糙的思维方式，因为这种方式是用自己思想的污垢玷污了导师的意图，是一种糟糕的讲解方式。如此证实，也不是针对那三类人（指三种根器的人），而是针对像我们这样的其他人，证实对那三类人而言并非真实存在。对于不如那三类人的其他人来说，他们具有与生俱来的真实执着，因此无法证实对于他们所有的世俗谛而言，任何事物都不是真实存在的。如果不是像之前所说的那样，而是要在那三类人面前证实世俗谛并非真实存在，那将变成一种极其不相关的论证，因为在那类人的意识面前，如果那个基础要被证实为世俗谛，就必须先证实那个基础是虚假的，所以把他们没有真实执着作为理由，简直是可笑至极。之所以说在那类人的意识面前，如果那个基础要被证实为世俗谛，就必须先证实那个基础是虚假的，原因是，当我们说瓶子等是世俗谛时，这个“真实”的词语是从意识和事物两个方面来安立的，但并不是在事物本身上安立为真实，而是必须把执着真实的意识安立为世俗的自性，才能被视为真实。如果不能结合这个区别，就无法证实为真实，而必须视为虚假，关键就在于此。第二点是，这种宗派对于烦恼的认知，与上下部《俱舍论》中所说的不同，具有其独特的特点，因此了解这一点非常重要。现在就来讲解这一点。在对事物的真实执着中，存在着对人（补特伽罗）的真实执着和对法的真实执着两种。而且，他们也认为这两种执着就是两种我执，这在之前已经说过了。这种真实执着在《入行论释》和《四百论释》中都被解释为有染污的无明。这种无明已经被声闻、缘觉阿罗汉所断除，并且在《四百论释》中，也被获得不生法忍的菩萨所断除。因此，有染污的无明是与证悟无我的真如理相违背的。然而，这种无明不仅仅是缺少这种证悟，或者仅仅是与这种证悟不同，而是作为一种对立面，执着于人（补特伽罗）和法以自性的方式存在。如果这样做，就会执着于法的我。
English
When it is proven that "it is not true to be established," if it is held that this is proving that "conventional truth is not true," then it is a very crude way of thinking, because this way is to contaminate the teacher's intention with the dirt of one's own mind, which is a bad way of explaining. Such proof is not for those three types of people (referring to people of three different capacities), but for others like us, proving that it is not true for those three types of people. For others who are inferior to those three types of people, they have innate clinging to truth, so it is impossible to prove that nothing is true for all their conventional truths. If it is not as previously stated, but to prove that conventional truth is not true in front of those three types of people, it would become an extremely irrelevant argument, because in the minds of those people, if that basis is to be proven as conventional truth, then that basis must first be proven to be false, so taking their lack of clinging to truth as a reason is simply ridiculous. The reason why it is said that in the minds of those people, if that basis is to be proven as conventional truth, then that basis must first be proven to be false is that when we say that a vase, etc., is a conventional truth, the word "true" is established from the two aspects of consciousness and object, but it is not established as true on the object itself, but it is necessary to establish the consciousness that clings to truth as the nature of conventionality in order to be regarded as true. If this distinction is not combined, it cannot be proven as true, but must be regarded as false, and this is the key. The second point is that this school's recognition of afflictions is different from what is said in the upper and lower Abhidharma, and has its own unique characteristics, so it is very important to understand this. Now let's explain this. In the clinging to the truth of things, there are two types of clinging to the truth: clinging to the truth of person (pudgala) and clinging to the truth of dharma. Moreover, they also believe that these two clingings are the two ego-grasps, which has been said before. This clinging to truth is explained as defiled ignorance in both the Commentary on Entering the Middle Way and the Commentary on the Four Hundred Verses. This ignorance has been abandoned by the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Arhats, and in the Commentary on the Four Hundred Verses, it has also been abandoned by the Bodhisattvas who have attained the forbearance of non-origination of dharmas. Therefore, defiled ignorance is the opposite of the true reality of selflessness. However, this ignorance is not merely the lack of this realization, or merely different from this realization, but as an opposite, it clings to the existence of person (pudgala) and dharma in their own nature. If this is done, there will be clinging to the self of dharma.