Tibetan
་གཞན་སྐྱེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་དོ། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་མོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གཞན་སྐྱེའི་དོན་མིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་རེ་རེས་ཀྱང་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོར་མི་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས་དངོས་པོ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་མེད་དགག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། དམ་བཅའ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་འདྲ་བས། རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་དགག་བྱ་བཅད་ཙམ་གྱི་མེད་པར་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། འཇིག་རྟེན་དེ་ན་ཇི་སྙེད་སྒྲ་ཡོད་པ། །ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས། །བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་ན། མེད་པར་དགག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རང་འགྲེལ་ལས་དམ་བཅའ་བ་བཞི་ པོ་དེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འོག་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བར་གསུངས་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་མཐར། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཞེས་གསུངས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པ་མིན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ནི་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་དམ་བཅས་པ་འགོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། །དེ་ལས་གཞན་མི་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་བཀག་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཁོ་བོ་ཅག་འདི་མེད་པ་དང་ཡོད་པར་མི་སྒྲུབ་ཀྱི། གཞན་གྱིས་ཡོད་པར་བཏགས་པ་དང་མེད་པར་བཏགས་པ་འགོག་སྟེ། མཐའ་གཉིས་བསལ་ནས་དབུ་མའི་ལམ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པའི་ཡོད་མཐའ་དང་། མེད་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མི་སྒྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །མཐའ་གཉིས་བཀག་པ་ཙམ་མ་བསྒྲུབས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་གཉིས་ བསལ་ནས་དབུ་མའི་ལམ་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཡང་མིན་ན་ནི་ཕུང་གསུམ་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་ཀྱིས། །ཅི་
Chinese
其他产生在名言中也是没有的。因和果二者在名言中被认为是本体各异，但仅此一点并非他生的含义。如名言中所说，每个法也执持两个本体，虽然有本体成立，但不像不承认自性产生的本体那样。明句论中说事物没有从自性产生的誓言是否定之否定，与其他三个誓言也相同。在确定没有自性的时候，所要成立的是仅对所破进行截断的否定，如明句论中所说：世间之中有多少声音，一切皆无事物，什么也没有。因为有行为等产生，所以想要表达否定的遮止。事物没有的含义就是没有自性的含义。如是所说。自释中说，为了之后陈述四个誓言并通过理证进行论证而宣说。如是所说，下面将遮止四边的产生作为理由，事物都说成是远离自性产生的，明句论中也在遮止四边的产生之后说：因此，产生是不存在的，这是要成立的。因此，并非不承认事物没有自性产生。明句论中说：随行比量等仅仅具有遮止他人誓言的结果。如是所说是说，论式仅仅是遮止对方所承诺的自性存在，除此之外不成立其他的，但并非遮止仅仅遮止的成立。同样地，我们不成立这个不存在和存在，而是遮止他人所安立的存在和所安立的不存在，因为想要去除二边而成立中观之道。如是所说也是仅仅断除对方所承认的存在边和不存在边，除此之外不成立其他的含义。也不是没有成立仅仅遮止二边，因为已经说了去除二边而成立中观之道。如果不是没有自性成立，那么因为没有三蕴，所以是自性存在的，诤论返回论中说：如果因为没有自性，什么
English
Other origination is also non-existent in conventional terms. Although cause and effect are conventionally considered to be distinct entities, this alone does not imply other-origination. As it is said in conventional terms, each dharma also holds two entities, and although there is an established entity, it is not like not accepting the entity of self-origination. In the Clear Words, the vow that things do not arise from themselves is explained as a negation of negation, which is similar to the other three vows. When establishing the absence of inherent existence, what is to be established is the negation that merely cuts off the object to be negated. As it is said in the Clear Words: "In this world, however many sounds there are, all are without things, nothing exists." Because actions and so forth arise, it is intended to express the negation of negation. The meaning of the absence of things is the meaning of the absence of inherent existence. As it is said. In the Self-Commentary, it is said that the four vows are stated in order to later state them and prove them through reasoning. As it is said, below, having made the refutation of the four extremes of origination as a reason, it is said that all things are devoid of inherent origination, and in the Clear Words also, after refuting the four extremes of origination, it is said: "Therefore, origination does not exist, this is what is to be established." Therefore, it is not that it is not admitted that things do not originate inherently. In the Clear Words, it is said: "Subsequent inferences are merely the result of refuting the vows of others." As it is said, the arguments merely refute the inherent existence that the opponent has vowed, and do not establish anything else besides that, but it is not that they refute the establishment of mere refutation. Similarly, we do not establish this as non-existent or existent, but rather we refute the existence that others have posited and the non-existence that has been posited, because we want to eliminate the two extremes and establish the Middle Way. As it is said, it is also merely cutting off the extreme of existence and the extreme of non-existence that the opponent has accepted, and does not establish anything else besides that. It is also not that merely refuting the two extremes is not established, because it has been said that the Middle Way is established by removing the two extremes. If it is not that there is no inherent establishment, then because there are no three aggregates, it is inherently existent, in the Refutation of Disputes it is said: "If, because of the very absence of inherent existence, what
Tibetan
སྟེ་རང་བཞིན་མེད་ལ་བཟློག །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལོག་ན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རབ་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་ལེན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་པར་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཡང་ཡང་བཤད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །འོ་ན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་དགག་པ་ནི་བློས་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། །རང་མ་ཡིན་བཅད་པ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ལ་དགག་བྱ་བཅད་པ་ཙམ་དགག་པ་མིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་ལྟ་བུ་སྒྲས་དགག་བྱ་དངོས་སུ་མ་བཅད་ཀྱང་དེའི་དོན་བློ་ལ་འཆར་བ་ན། སྤྲོས་པ་བཅད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བ་རྣམས་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཉིས་ལས་མེད་དགག་ནི་བློས་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་མི་འཕེན་པའམ་མི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེས་ཆང་འཐུང་དུ་རུང་མི་རུང་དྲིས་པ་ན། ཆང་མི་བཏུང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་ཆང་འཐུང་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་གྱི། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བཏུང་བ་བཏུང་ངོ་ཞེའམ་མི་བཏུང་ངོ་ཞེས་མི་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །མ་ཡིན་དགག་ནི་བློས་དགག་བྱ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་འཕེན་པའམ་སྒྲུབ་ པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་དམངས་རིགས་སུ་སྟོན་འདོད་པ་ན་འདི་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། བྲམ་ཟེ་བཀག་པ་ཙམ་མིན་གྱི་བྲམ་ཟེ་ལས་གཞན་པ། དེ་ལས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་དམན་པའི་དམངས་རིགས་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་གཞན་འཕེན་པ་ལ་དངོས་དང་ཤུགས་དང་སྐབས་ཀྱིས་འཕངས་པ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་ནི། བདག་མེད་པ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དགག་བྱ་གཅོད་པ་དང་། ཆོས་གཞན་འཕེན་པ་གཉིས་ཀ་ཚིག་གཅིག་གིས་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཆོད་སྦྱིན་ཚོན་པོ་ཉིན་པར་མི་ཟ་བ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དོན་གྱིས་བསྟན་པའོ། །དེ་གཉིས་ནི་དངོས་ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་རེ་རེ་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་ལྡན་པ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ཚོན་པོ་ཉིན་པར་མི་ཟ་བ་རིད་པ་མིན་པ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཞིག་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ངེས་ཤིང་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པའི་སྐབས་སུ། འདི་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རང་གི་ཚིག་གིས་མི་སྟོན་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་དྲངས་པ་ལས། དགག་པ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་དང་། །ཚིག་གཅིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། །དེ་ལྡན་རང་ཚིག་མི་སྟོན་པ། །མ་ཡིན་གཞན་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་གཞི་སྒྲུབ་པ་དང་ཚོགས་ན་མེད་དགག་མིན་པར་སྨྲ་བ་མི་འ
Chinese
因为经中明白地说：“如果遮遣了自性，那么遮遣了无自性本身，就会完全成立自性。”像这样的所立和能立，即使承认，也不会变成自续派的理由是，因为已经详细地在其他地方多次阐述过了，所以不再赘述。那么，两种遮遣的定义是什么呢？一般来说，遮遣是通过心识将所遮遣的事物实际断除后才能理解的。像断除“非自”一样，仅仅断除事物上的所遮遣，并不是遮遣。像法性和胜义谛一样，即使语言上没有实际断除所遮遣，但其意义在心中显现时，以断除戏论的方式显现的，都是遮遣。其中，非有遮是心识实际断除所遮遣的事物后，不引出或不成立其他法。例如，婆罗门询问是否可以饮酒时，回答说“不饮酒”，这仅仅是完全断除了饮酒，但并不成立“饮用其他饮料”或“不饮用其他饮料”。非遮是心识断除所遮遣的事物后，引出或成立其他法。例如，如果想表明一个人是贱民，就说“此非婆罗门”，这不仅仅是遮止了婆罗门，而是成立了比婆罗门低贱，在闻思等方面低劣的贱民。引出其他法有三种方式：直接、间接和根据情况。第一种，如“无我存在”一样，断除所遮遣和引出其他法，都用一个词来成立。第二种，如“祭祀者不于白天进食”一样，是通过意义来表示。这两种情况分别是直接和间接引出。两者都具备的情况，如“祭祀者不于白天进食，存在不瘦弱者”。第三种，在确定一个人是刹帝利或婆罗门之一，但又不确定具体是哪一个的情况下，说“此非婆罗门”，这种情况不是用自己的语言来表示。如《般若灯论释》中引用说：“遮遣以意义表示，一个词成立，具备这些，不是自己的语言表示，非是其他，其他是。”有些人认为，如果与立宗结合，就不是非有遮，这是不
English
Because it is clearly stated in the scriptures: "If self-nature is negated, then the negation of non-self-nature itself will completely establish self-nature." The reason why even admitting such a thesis and proof would not make one a Svatantrika is that it has already been explained in detail elsewhere, so I will not elaborate further. So, what are the definitions of the two types of negation? In general, negation is something that must be understood after the object to be negated is actually cut off by the mind. Like cutting off "non-self," merely cutting off the object to be negated on an object is not negation. Like the nature of phenomena and ultimate truth, even if the object to be negated is not actually cut off by words, if its meaning appears in the mind, then all those that appear in the form of cutting off elaboration are negations. Among them, prasajya-pratisedha (non-implicative negation) is when the mind actually cuts off the object to be negated and does not infer or establish another phenomenon. For example, when a Brahmin asks whether it is permissible to drink alcohol, the answer "I do not drink alcohol" is merely a complete cutting off of drinking alcohol, but it does not establish "I drink other beverages" or "I do not drink other beverages." paryudāsa-pratisedha (implicative negation) is when the mind cuts off the object to be negated and infers or establishes another phenomenon. For example, if one wants to show that a person is a Shudra (a member of the lowest caste), one says "This is not a Brahmin," which is not merely negating a Brahmin, but establishing that he is a Shudra who is inferior to a Brahmin in terms of learning and so on. There are three ways to infer another phenomenon: directly, indirectly, and according to the situation. The first is like "Selflessness exists," where both cutting off the object to be negated and inferring another phenomenon are established with one word. The second is like "The sacrificer does not eat black food during the day," which is expressed through meaning. These two cases are each a direct and indirect inference. A case that has both is like "The sacrificer does not eat black food during the day, there exists one who is not emaciated." The third is when it is certain that a person is either a Kshatriya or a Brahmin, but it is not certain which one, and one says "This is not a Brahmin," which is not expressed by one's own words. As quoted in the commentary on the Lamp of Wisdom: "Negation is expressed by meaning, one word establishes, possessing these, not expressing one's own words, not other, other is." Some say that if it is combined with establishing a basis, it is not prasajya-pratisedha, which is not