Tibetan
་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངོས་བཟུང་ནས། རང་གང་ལ་འཁྲུལ་བའི་གཞི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་དུ་མེད་པར་གཏན་ལ་འབབ་དགོས་ཀྱི། དེ་ལྟ་མིན་པར་ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་དགག་སྒྲུབ་ནི། རྐུན་མ་ནགས་ལ་སོང་བའི་རྗེས་སྤང་ལ་རྩད་གཅོད་པ་དང་འདྲ་བས་ གནད་དུ་མི་འགྲོའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་འཛིན་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་ན། བདག་འཛིན་གཉིས་མིན་པའི་རྟོག་པ་དུ་མ་ཅིག་ཡོད་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས། རྟོག་པས་གང་བཟུང་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་འགོག་པར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ལས་བརྩམས་པའི་བཤད་དགོས་པ་མང་དུ་ཡོད་ནའང་། འགའ་ཞིག་ནི་གཞན་མང་པོར་བཤད་ཟིན་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དགག་པ། དེ་ལྟར་བཀག་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། རྟེན་འབྱུང་གི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལོག་རྟོག་འགོག་ཚུལ། རིགས་པས་དཔྱད་པ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་བཞག་པ། དེ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་བཅུའི་ནང་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རིགས་པས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཞན་རྣམས་བསྟན་པ་སླ་བར་དགོངས་ཏེ། འཕགས་ པས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དང་པོར། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །ནམ་ཡང་དང་གཞར་ཡང་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གང་ན་ཡང་ཞེས་པའི་སྒྲ། འགར་ཡང་གི་སྒྲའི་རྣམ་གྲངས་གང་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་གཞི་སྟོན་པ་རྟེན་གྱི་ཚིག་གིས་ནི། ཡུལ་དང་དུས་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་བཤད་དོ། །གཞི་དེ་གསུམ་དུ་གང་ཞིག་མི་སྐྱེ་བའི་གང་དག་གིས་སྒྲ་རྟེན་པའི་ཚིག་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་བརྗོད་པའོ། །དེས་ན་བདག་ལས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གི་དོན་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དུས་གྲུབ་པའི་མཐའ་འགར་ཡང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་
Chinese
因为存在无边无际的法。两种我执也在自己的相续上确定，自己对什么迷惑的所依，必须确定为如其所执那样不存在。如果不是那样，向外看的破立，就像小偷逃到森林后在草地上寻找踪迹一样，不会切中要害。如果这样很好地确定了实执，就会知道存在许多不是二我执的分别念。因此，对于分别念所执的一切境，所有想用审视彼性的道理来遮破的邪分别念都会消失。虽然从这些开始需要讲述的有很多，但有些已经在其他很多地方讲过，有些将在下面讲述，所以这里不再赘述。第二，分为二：以理证成立法无我和以理证成立人无我。第一，分为四：遮破四边生于二谛，如此遮破后消除争论，以缘起的生本身遮止执边的邪分别念之方式，确定以理证观察的果。第一，分为三：立下自性无生的誓言，显示以理证成立它的能立，遮破四边生所成立的意义。第一是：在之前所说的十种平等性中，因为仅仅以理证显示自性无生的平等性，就认为容易显示其他法的平等性，所以圣者在《中观论》的开头说：“我生亦非他，俱生亦非无因，何处何物生，是事终不可得。”这样简略地安排了。“何时”和“他时”是同义词。“何处”这个词，是“某处”这个词的同义词，以显示不生的所依，以作为依据的词，说明了处所、时间和宗派。在三个所依中，什么是不生的？以“什么”这个词作为依据的词，表达了内外的事物。因此，“我生亦非他”等颂的意义是：内外的事物在处所、时间和宗派的任何地方，都不可能从我而生。应该这样结合起来讲述。同样，事物
English
Because there are limitless phenomena. The two kinds of self-grasping are also identified on one's own continuum, and the basis of what one is confused about must be determined as not existing as it is grasped. If it is not like that, refuting and establishing by looking outwards is like searching for traces on the grass after a thief has fled into the forest, and will not hit the point. If the grasping of truth is well identified in this way, it will be known that there are many cognitions that are not the two self-graspings. Therefore, all the wrong cognitions that want to be prevented by the reasoning that examines the thusness of all the objects grasped by the cognitions will disappear. Although there are many things that need to be explained starting from these, some have already been explained in many other places, and some will be explained below, so I will not elaborate here. The second has two parts: establishing the selflessness of phenomena with reasoning, and establishing the selflessness of persons with reasoning. The first has four parts: refuting the four extremes of arising in both truths, refuting disputes after such refutation, how the arising of dependent origination itself prevents the wrong cognitions of grasping extremes, and identifying the result of having investigated with reasoning. The first has three parts: making a commitment to no arising by nature, showing the proof that establishes it with reasoning, and the meaning established by refuting the four extremes of arising. The first is: among the ten samenesses mentioned earlier, because only the sameness of no arising by nature is shown by reasoning, it is thought that it is easy to show the other samenesses of phenomena, so the noble one said at the beginning of the Treatise on the Middle Way: “Not from myself, nor from another, nor from both, nor without cause, whatever things, wherever, there is never any arising.” Thus, it is briefly arranged. “Never” and “at another time” are synonyms. The word “wherever” is a synonym for the word “somewhere,” showing the basis of non-arising, and the word as a basis explains the place, time, and tenets. Among the three bases, what does not arise? The word as a basis with the word “what” expresses the external and internal things. Therefore, the meaning of the verses “Not from myself” etc. is: external and internal things, in any place, time, and tenets, cannot arise from myself. It should be explained by combining it like this. Similarly, things
Tibetan
པོ་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་གཞན་ལས་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཚིག་གསལ་ལས། བདག་ལས་དངོས་པོ་གང་དག་ཅེས་བསྒྱུར་ཡང་འགྱུར་འདི་ལེགས་སོ། །ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་གུར་ཀུམ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། དུས་ཀྱི་དབང་གིས་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ལོ་ཏོག་མི་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ། ཡུལ་དུས་གང་ན་ཡང་ཞེས་པས་འགོག་པས་ནམ་ཡང་ཞེས་སྨོས་པ་དོན་མེད་པ་མིན་ནོ། །དབུ་མ་པའི་གྲུབ་མཐའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་ཡང་། །དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའི་དབང་གིས་སྐྱེའོ་ སྙམ་པ། གྲུབ་མཐའ་གང་ན་ཡང་ཞེས་པས་འགོག་པས། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་མི་སྐྱེ་ཞེས་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །རང་འགྲེལ་ལས་འདིར་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དང་འབྲེལ་གྱི། ཡོད་པ་དང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དགག་པ་དོན་གྱིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་དམ་བཅའ་དང་། སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྟགས་བསྟན་པར་འཆད་པ་ལྟར་སོ་སོར་མི་གཅོད་པར། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སྦྲེལ་བར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ་གཞན་གསུམ་ལའང་དེ་ལྟར་སྦྲེལ་ལོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་གང་རུང་ཁས་བླང་དགོས་པས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་སྨོས་སོ། །མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཁེགས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པས། དེ་ལྟར་སྦྱར་བ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་མེད་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ཚིག་ཐ་མའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་སྣང་བར་བཤད་པ་ལྟར་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་མེད་སྒྲུབ་པ་མི་རུང་ཞེས་པ་མིན་གྱི། སྔར་ལྟར་སོ་སོར་གཅོད་པ་གཞུང་དེའི་དོན་མིན་ཞེས་པའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཡུལ་དུས་གྲུབ་པའི་མཐའ་འགར་ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སྦྱར་བ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་། རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་ གྱིས་ཀུན་རྫོབ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་གྱི། ཕྱོགས་བཞི་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ཞེས་གསུངས་པས་གཞན་སྐྱེ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་མིན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ལ་བསམས་ནས་བྱས་པས། དེ་ཁས་བླངས་ན་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལུགས་འདི་ལ་ནི
Chinese
这些事物从他者、从二者以及无因中产生是不可能的。其他三个承诺也同样适用。在《明句论》中，将“从我产生任何事物”翻译成这样是很好的。是否会认为，由于地域的原因，某些地方不生长红花；由于时间的原因，某些时候不生长庄稼？“无论何时何地”已经阻止了这种想法，所以说“永远”并非没有意义。虽然从中观宗的角度来说不会产生，但从主张事物存在的宗派的角度来说会产生吗？“无论哪个宗派”已经阻止了这种想法，因此并非表明在主张事物存在的观点中不会产生。在自释中说：“这里所说的‘非’与存在本身的证明，即从自身产生有关联。与存在和非不存在，因为否定它实际上就成立了。”所说的意思是，不要像解释后两句是承诺，前两句是理由那样分开，而是要连接起来说“从我产生是不存在的”，其他三个也同样连接。如果自性产生存在，就必须承认四种产生中的任何一种作为其证明，所以才说“存在的证明”。如果四种产生被否定，那么自性产生也被否定，因此这样连接就不会有不能成立自性产生的过失，这是最后一句话的意思。因此，不像《中观光明论》中所说的那样，将否定四种产生作为理由，来证明自性产生不存在是不行的，而是说像以前那样分开不是该论的意义。事物在任何地域、时间、宗派的边缘，从他者产生是不可能的。这样连接，并且在《明句论》中也说：“仅仅凭借这些因缘就承认世俗成立，但不是通过承认四方的方式，因为那样会变成主张事物具有自性。”因此，他生不是经文的术语，而是宗派论者的术语，而且这是考虑到以自己的特征成立的他者而说的。如果承认这一点，就会变成主张具有自性。对于这个体系来说，
English
It is impossible for these things to arise from others, from both, and from no cause. The other three commitments also apply in the same way. In the Clear Words, it is good to translate "from myself, what things" in this way. Would one think that, due to the region, saffron does not grow in some places; due to the time, crops do not grow at some times? "Wherever and whenever" has prevented this thought, so saying "never" is not meaningless. Although it does not arise from the perspective of the Madhyamaka school, does it arise from the perspective of the school that asserts the existence of things? "Whichever school" has prevented this thought, so it does not show that it does not arise in the view that asserts the existence of things. In the self-commentary, it says, "Here, the 'non-' is related to the proof of existence itself, that is, arising from oneself. It is related to existence and non-existence, because negating it actually establishes it." The meaning of what is said is that, instead of separating the last two lines as the commitment and the first two lines as the reason, one should connect them and say, "Arising from myself is non-existent," and the other three should also be connected in the same way. If self-nature arises, one must admit any of the four kinds of arising as its proof, so it is said "proof of existence." If the four kinds of arising are negated, then the arising of self-nature is also negated, so connecting in this way will not have the fault of not establishing the arising of self-nature, which is the meaning of the last sentence. Therefore, unlike what is said in the Light on the Middle Way, it is not permissible to take the negation of the four kinds of arising as the reason to prove that the arising of self-nature is non-existent, but rather it is said that separating them as before is not the meaning of that treatise. It is impossible for things to arise from others at any edge of region, time, or school. Connect in this way, and in the Clear Words it is also said, "Merely by these conditions, one admits that conventional truth is established, but not through admitting the four directions, because that would become asserting that things have self-nature." Therefore, other-arising is not a term of scripture, but a term of sectarianists, and it is said considering the other established by its own characteristics. If one admits this, it will become asserting that it has self-nature. For this system,