Tibetan
ར་གྲུབ་པ་ཡང་རིགས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ འགོག་ནུས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་ཁྱབ་པ་ཁས་བླང་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཤར་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆ་དང་ཕྱོགས་གཞན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆ་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་ཁྱབ་པའི་ཆ་དུ་མ་དང་། བློ་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཆ་ཐ་དད་པ་དུ་མ་ཡོད་ལ། འདུས་མ་བྱས་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས། ཆ་དུ་མ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མི་རུང་བས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་། དེ་བརྫུན་པ་ལ་རུང་གི་བདེན་གྲུབ་ལ་མི་རུང་བས། སྔར་བཞིན་བཀག་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཞི་བ་འཚོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་པས། ཆ་དང་ཆ་ཅན་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་རྩི་བ་ནི་བློ་གྲོས་ཆུངས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་ལ་གྲགས་པའི་བརྫུན་པ་ནི་དབུ་མ་པ་འདོད་པའི་བརྫུན་པ་དང་དོན་མི་གཅིག་པས་བློས་བཞག་ཀྱང་དེ་དག་ལ་གྲགས་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། རང་ལུགས་ལ་དེ་ཙམ་ལ་བློས་བཞག་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པའི་སྡོད་ལུགས་མེད་ཀྱང་། དེའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་སྡོད་ལུགས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་པ་ཅིག་ཡོད་པ་ལུགས་འདི་ལ་མི་འགལ་བས། དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགག་བྱ་ལ་བློའི་ངོར་མི་འདྲ་བ་ཆེན་པོ་འོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་ལ་ལུགས་འདིའི་བདེན་པ་དང་བདེན་འཛིན་གྱི་ངོས་འཛིན་དང་། དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མདོར་བསྡུས་ལ་ལེགས་པར་ ཁྲིད་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་བསྟན་ན་ལྟ་བ་དམིགས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པར་མཐོང་ནས་འདིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་འཇོག་ཚུལ་ཤེས་ན། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས། འདི་ལ་གཉིས། ཆོས་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇོག་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། སྣ་ཚོགས་ཡིད་དགའ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་ཞིང་། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མེད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་བརྟགས་ཏེ། ཞེས་ཆོས་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པར་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དང་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པར་གསུངས་པ་གཞན་ཡང་མང་ངོ་། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅ
Chinese
而且，通过依赖那个理路，也能阻止。因为对于非组合的虚空，也必须承认它遍及某些有色法。而且，对于它，也必须承认遍及东方的部分和遍及其他方的部分。同样，对于法性，也有许多遍及的部分，以及被前后不同的心识所认识的许多不同的部分。其他的非组合法也与此类似。因此，多部分和具有多部分者二者，本体不能不同，所以本体是相同的。而且，那适用于假立，但不适用于真实成立。因此，如前一样遮破，一切所知都成立为无真实。这样做是寂护（Shantarakshita）父子的观点。因此，只将部分和具有部分者视为实有事物，是智慧浅薄的过失。对于未被宗派改变心意的人来说，世俗的虚假与中观宗所承认的虚假意义不同，所以即使通过心识安立，对于他们来说也如所称的那样。但在自宗，不承认仅仅如此就通过心识安立。这样一来，即使没有不依于显现于心识的力量而存在的住立方式，但依于它的力量而安立的住立方式，并非仅仅是名称的施设，而是有某种东西，这与此宗不相违。因此，两位中观论者的所破，在心识面前会有很大的不同。 对于这样的人，如果能很好地引导此宗的真实和真实执着的认识，以及阻止它的理路的简要，然后在它的下面展示应成派的宗义，就能看到观点被很好地区分，所以在此宣说。第二，如果在此宗中，知道了诸法仅仅是依于分别念的力量而安立的安立方式，那么就能容易地知道与此相反的执着的真实执着。因此，此处有二：诸法依于分别念的力量而安立的方式，以及显示与此相反的执着的真实执着。第一，近事所问经中说：“种种悦意鲜花盛开，黄金的殊胜宫殿燃烧，令人喜爱。此处彼处都没有作者，那些是依于分别念的力量而安立。依于分别念的力量而分别世间。”这样宣说了诸法依于分别念的力量而安立。其他也说了许多诸法仅仅是分别念所施设，以及依于分别念的力量而安立。六十正理论中也说：“世间无明缘”，
English
Moreover, through relying on that reasoning, it can also be prevented. Because for unconditioned space, it must also be admitted that it pervades some form. Moreover, for it, it must also be admitted that there is a part that pervades the east and a part that pervades other directions. Similarly, for the nature of phenomena, there are also many parts that pervade, and many different parts that are cognized by different earlier and later minds. Other unconditioned phenomena are also similar to this. Therefore, the many parts and the possessor of many parts, the essence cannot be different, so the essence is the same. Moreover, that is suitable for imputation, but not suitable for true establishment. Therefore, as before, by refuting, all knowable things are established as without truth. Doing so is the view of Shantarakshita and his sons. Therefore, only considering parts and possessors of parts as real things is the fault of small intelligence. For those whose minds have not been changed by tenets, the conventional falsehood is different in meaning from the falsehood accepted by the Madhyamikas, so even if established through the mind, for them it is as it is said. But in our own system, we do not accept that it is established through the mind to that extent. In this way, even though there is no way of abiding that does not rely on the power of appearance to the mind, there is something that is established by the power of it, which is not merely a designation of name, and this does not contradict this system. Therefore, the object of negation of the two Madhyamikas will be very different in the face of the mind. For such a person, if one can well guide the recognition of truth and the clinging to truth in this system, and the summary of the reasoning that prevents it, and then show the system of the Prasangikas below it, one can see that the view is well distinguished, so it is explained here. Second, if in this system, one knows the way of establishing that phenomena are merely established by the power of conceptual thought, then one can easily know the clinging to truth that clings in the opposite way. Therefore, there are two here: the way in which phenomena are established by the power of conceptual thought, and the showing of the clinging to truth that clings in the opposite way. First, in the Questions of Nearer, it is said: "Various pleasing flowers are blooming, the supreme golden palace is burning, pleasing to the mind. There is no maker here or there, those are established by the power of conceptual thought. The world is distinguished by the power of conceptual thought." Thus it is said that phenomena are established by the power of conceptual thought. It is also said that many other phenomena are merely imputed by conceptual thought, and established by the power of conceptual thought. In the Sixty Stanzas of Reasoning, it is also said: "The world is conditioned by ignorance,"
Tibetan
ན་དུ། །གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་འདི། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཞེས་ཅིས་མི་འཐད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པར་འཇིག་རྟེན་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བཤད་ཅིང་། བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ལ། །སོགས་ ལ་ཡོད་ཉིད་ཡོད་མིན་ན། །ཡང་དག་དོན་དང་རྟོག་པ་ཞེས། །བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། རྟོག་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། རྟོག་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ནི། གོར་མ་ཆག་པར་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་བཏགས་པའི་སྦྲུལ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཡང་དག་དོན་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའོ། །རྟོག་པ་ནི་དེ་ལ་བལྟོས་ཏེ་སྐྱེ་བའོ། །འགྲེལ་པ་དེར་ཆགས་སོགས་རྣམས་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་བཏགས་པ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་བཏགས་པ་ལྟར་རྟོག་པས་བཞག་པར་འཆད་པའོ། །དེ་ལ་ཁྲ་བོའི་མདོག་དང་འཁྱིལ་ལུགས་སྦྲུལ་དང་འདྲ་ཞིང་། ཡུལ་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ན་ཐག་པ་ལ་འདི་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཐག་པ་ལ་ཐག་པའི་ཚོགས་པ་དང་ཆ་ཤས་སྦྲུལ་གྱི་མཚན་གཞིར་འཇོག་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས། དེའི་སྦྲུལ་ནི་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ངའོ་སྙམ་པ་འབྱུང་བ་ན། ཕུང་པོའི་སྟེང་ནས་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་། དུས་གཅིག་པའི་ཚོགས་པ་དང་དེའི་ཆ་ཤས་དེའི་མཚན་གཞིར་འཇོག་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་རྒྱས་པར་འོག་ནས་འཆད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་ཕུང་པོའི་ཆ་དང་ཆ་ཅན་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་དེའི་གཞིར་འཛིན་རྒྱུ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས། ང་དེ་ནི་རྟོག་པས་ ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །འདི་ནི་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་ན་སྐྱེས་བུ་གང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་ནི་གང་ཟག་དང་སེམས་ཅན་དང་ང་དང་བདག་གོ །ས་མིན་ནས་རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་པའི་བར་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དྲུག་གི་ཆ་ཤས་དང་། ཀུན་མིན་གྱིས་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་གང་ཡང་གང་ཟག་ཏུ་འཇོག་པ་བཀག་གོ །ཚིག་ཐ་མས་ཁམས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གང་ཟག་ཏུ་འཇོག་པ་བཀག་གོ །དེ་ལྟ་ནའང་གང་ཟག་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་མིན་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སོགས་གང་ཟག་
Chinese
那度。因为圆满正等觉所说，因此这个世界，为何不应是分别念？如是所说之义，在注释中说，世间诸法非以自性成立，仅是分别念所安立。百论中也说：无分别则无贪等，若有若无皆非有，真实义与分别念，何者具慧能执持？如是说，其注释中也说：唯有分别念才有有，无分别念则无有，这些无疑就像绳索上安立的蛇一样，确定不是以自性成立。如是说，真实义是以自性成立的，分别念是观待它而生的。注释中说贪等如绳索上安立蛇，这只是个比喻，是要解释说一切其他法也如绳索上安立蛇一样，是由分别念所安立的。比如，花斑的颜色和盘绕的方式与蛇相似，当所见不清晰时，就会认为绳索是蛇。此时，绳索上绳索的集合和部分，没有丝毫可以作为蛇的基础，所以那蛇只是分别念所安立的。同样，当依靠蕴而生起我之念时，蕴之上，无论是先后相续的集合，还是一时的集合，还是它的部分，都没有丝毫可以作为其基础，这一点将在下文详述。因此，以及蕴的组成部分和整体，都没有可以作为与其本体不同的我的基础，所以，我只是依靠蕴而安立的分别念，并非以自性成立。这一点在《宝鬘论》中也有阐述：士夫非地非水，非火非风亦非空，非识亦非一切，彼外何有士夫耶？如是说。其中，士夫即是补特伽罗、有情、我、以及神我。从非地到非识之间，遮止了有情六界的部分可以安立为补特伽罗；一切皆非，遮止了界的集合可以安立为补特伽罗；最后一句，遮止了与界本体相异的他者可以安立为补特伽罗。虽然如此，但并非不承认补特伽罗，阿赖耶识等补特伽罗
English
Nadu. Because the Perfectly Complete Buddha has spoken, therefore, why shouldn't this world be mere conceptualization? The meaning of this statement is explained in the commentary as: all phenomena in the world are not established by their own nature, but are merely imputed by conceptualization. The Śataśāstra also states: Without conceptualization, there is no attachment, etc. If it exists or does not exist, it is not real. Who with intelligence would grasp at true meaning and conceptualization? It is said, and its commentary also states: Only with conceptualization is there existence, and without conceptualization there is no existence. These are undoubtedly like a snake imputed on a coiled rope, and are definitely not established by their own nature. It is said that true meaning is established by its own nature, and conceptualization arises in dependence on it. The commentary states that attachment and so on are like a snake imputed on a rope, which is just an example. It explains that all other phenomena are also imputed by conceptualization, just like a snake imputed on a rope. For example, the mottled color and coiled shape are similar to a snake, and when the object is not clearly visible, one thinks that the rope is a snake. At that time, there is not even a little bit of the rope's collection and parts that can be used as the basis for the snake. Therefore, that snake is merely imputed by conceptualization. Similarly, when the thought of "I" arises in dependence on the aggregates, there is not even a little bit on the aggregates, whether it is the collection of past and future continuity, or the collection of the same time, or its parts, that can be used as the basis for it. This will be explained in detail below. Therefore, and from the parts and the whole of the aggregates, there is not even a little bit that can be taken as the basis for "I" that is different in nature from them. Therefore, that "I" is merely imputed by conceptualization in dependence on the aggregates, and is not established by its own nature. This is also stated in the Ratnāvalī: A person is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, nor all of them. What person is there other than these? It is said. Here, a person is a pudgala, a sentient being, "I", and ātman. From "not earth" to "not consciousness", it negates that the parts of the six elements of a sentient being can be established as a pudgala. "Not all of them" negates that the collection of elements can be established as a pudgala. The last sentence negates that something other than the nature of the elements can be established as a pudgala. Even so, it is not that one does not accept pudgala. Ālaya-vijñāna and other pudgalas