Tibetan
་གཅིག་ཏུ་བྱ་ཞིང་། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་བཅུའི་ངོས་འཛིན་ནི་ས་བཅུ་པའི་མདོ་འགྲེལ་དང་། བྱང་ས་གཉིས་ཀྱང་མི་མཐུན་པར་སྣང་ལ། དེ་གཉིས་དང་ལུགས་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་འགྲེལ་ཚུལ་མི་མཐུན་པས་འདིར་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མཚན་མ་མི་འདྲ་བར་སྣང་བ་རྣམས་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་དོན་མེད་པར་ཆོས་ཀུན་འདྲ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀུན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་མཉམ་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པའོ། །གཞན་བརྒྱད་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་མ་འོངས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་ནི་དུས་གཞན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀུན་ལ་མཉམ་པའམ་འདྲ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབེན་པ་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་དང་སྐྱེས་པས་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མཉམ་ཉིད་གཉིས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་དབེན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་འཕྲལ་དུ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་བྱས་པ་མིན་གྱི། གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལྟར་དུ་གནས་པ་ནི་དྲུག་པའོ། །བདུན་པ་ལ་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་དང་པོ་དང་སྦྱར་ལ། སྒྲ་དང་རྣམ་རྟོག་གིས་སྤྲོ་བར་མི་ནུས་པ་ལ་ནི་གཉིས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་རོ། །བརྒྱད་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་དེ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །དགུ་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དོན་དེ་རྣམས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་དཔེའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོའོ། །བཅུ་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོར་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་འདྲ་བའོ། །རྣོ་བ་ནི་ཤེས་རང་མྱུར་བའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པའི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་འདི་ལ་སྐབས་སྟོབས་ཀྱིས་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་སྣང་ངོ་། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པ་ལ་ལུང་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ས་དྲུག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། ས་དྲུག་པ་ལ་མཉམ་ཉིད་བཅུས་འཇུག་པར་གསུངས་པའི་ལུང་དྲངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འདི་ལ། བདེན་པར་གྲུབ་ཚུལ་དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པར་འཛིན་ཚུལ་ལེགས་པར་མ་ཤེས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངེས་པར་འཕྱུག་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །ཞེས་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དགག་བྱའི་སྤྱི་ལེགས་པར་བློ་ལ་མ་ཤར་
Chinese
应当使之成为一，最后的二者也应当使之成为一。十种平等性的认识，与《十地经》的注释和《瑜伽师地论》二者似乎不一致，由于二者与此派在解释空性方面不一致，因此在此处另行解说。其中，第一种是，显现为不相同的相，在圣者的等持中，没有意义，一切法都是相同的。第二种是，一切法不是以自己的自性成立，而是平等的，这二者是总的指示。其余八种是，将总的指示的意义，以特别的方式分开来显示，没有生起是指未来，没有生是指被其他时间所控制，也就是说，一切法都是平等或相同的，对于其他的也应当知道。寂静是指空无生起和已生，这也是在第二种平等性的情况下，以自己的自性来特别区分的寂静。像那样，也不是立即通过教证和理证来完成的，而是从原始就清净，像那样安住的是第六种。第七种，没有二取戏论是与第一种结合，对于声音和分别念不能散布的，则是结合第二种情况的差别。第八种也像那样结合差别。第九种是，为了确定先前所说的意义，有许多例子的名称。第十种是，对于任何法，无论是有事物还是没有事物，都是没有自性成立而相同的。敏锐是指智慧快速。随顺是指与第八地的无生法忍随顺，对于这种随顺忍，根据情况的力量，显现出许多不同之处。虽然有许多经典可以显示诸法的真如，但这里是第六地的智慧解释证悟真如的方式，因此引用了第六地以十种平等性进入的经典。第二，对于确定诸法为无实有，如果对于以何种方式成立为真实，以及以何种方式执着为真实，没有很好地了解，那么对于真如的见解必定会出错，如《入行论》中说：没有触及所考察的事物，就不会执着它的无事物。意思是说，对于所考察的事物，也就是所要破斥的总相，没有很好地在心中显现
English
It should be made into one, and the last two should also be made into one. The recognition of the ten equalities seems inconsistent with the commentary on the Ten Bhumi Sutra and the Yogacarabhumi-sastra. Because the two are inconsistent with this school in explaining emptiness, it is explained differently here. Among them, the first is that all phenomena appear as different characteristics, but in the samadhi of the noble ones, there is no meaning, and all dharmas are the same. The second is that all dharmas are not established by their own nature, but are equal. These two are general indications. The other eight are to show the meaning of the general indication by dividing it into special ways. Non-arising refers to the future, and non-born refers to being controlled by other times. That is to say, all dharmas are equal or the same, and it should be known for others as well. Solitude means emptiness of arising and having arisen. This is also the solitude that is specially distinguished by its own nature in the case of the second equality. Like that, it is not done immediately by scriptural and logical proofs, but is pure from the beginning, and abiding in that way is the sixth. The seventh, the absence of dualistic proliferation, is combined with the first. For those who cannot be proliferated by sound and conceptualization, the difference in the case of the second is combined. The eighth also combines the difference in that way. The ninth is that there are many names of examples to ascertain the meaning of what was said earlier. The tenth is that for any dharma, whether it is a thing or not a thing, it is the same without being established by its own nature. Sharpness means quick wisdom. Conformity means conforming to the forbearance of non-arising dharma of the eighth bhumi. For this conforming forbearance, many differences appear according to the power of the situation. Although there are many scriptures that can show the suchness of all dharmas, here is the way the wisdom of the sixth bhumi explains the realization of suchness, so the scripture that the sixth bhumi enters with the ten equalities is quoted. Second, for the determination of all dharmas as unreal, if one does not understand well in what way it is established as real and in what way it is clung to as real, then the view of suchness will surely be mistaken, as it is said in the Bodhicaryavatara: Without touching the object of investigation, one will not grasp its non-existence. It means that for the object of investigation, that is, the general characteristic to be refuted, it does not appear well in the mind.
Tibetan
ན། དགག་བྱ་དེ་མེད་པ་ལེགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་པར་གསུངས་པས། མེད་རྒྱུའི་བདེན་གྲུབ་དང་། གང་གིས་སྟོང་པའི་དགག་བྱའི་རྣམ་པ་བློ་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཤར་ན། བདེན་མེད་དང་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ལེགས་པར་ངེས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཡང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བས་འཕྲལ་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདེན་གྲུབ་དང་། བདེན་འཛིན་ངོས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་གཉིས་ག་ལ་ཡོད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་དང་། དེས་བཟུང་བའི་བདེན་གྲུབ་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་པ་ནི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། དེ་ངོས་མ་ཟིན་པར་རིགས་པས་དགག་བྱ་བཀག་ཀྱང་། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་བདེན་ཞེན་ལ་ཅི་ཡང་མི་གནོད་པས་སྐབས་དོན་སྟོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ངོས་ཟིན་ནས། དེའི་ཡུལ་སུན་འབྱིན་པ་ལ་རིགས་པ་རྣམས་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་འགྲོ་ལུགས་ཤེས་དགོས་ཀྱི། ཁ་ཕྱིར་ལྟ་འབའ་ཞིག་གི་དགག་སྒྲུབ་ནི་ཕན་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དབུ་མ་ཐལ་རང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཤེས་ན་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བས། དེ་འཆད་པ་ལ་གཉིས། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བདེན་གྲུབ་དང་བདེན་འཛིན་ངོས་གཟུང་བ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བདེན་རྫུན་སྒྱུ་མའི་དཔེས་བསྟན་པ། དཔེ་དེ་དོན་ལ་སྦྱར་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་ལས་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་གསལ་བར་མི་འབྱུང་ལ། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཚུལ་བཤད་པའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་རམ་བདེན་ཡོད་དུ་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་བཤད་ན། དེ་ཉིད་ལས། དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་འཁྲུལ་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདིའམ་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ལྟ་བུར་བྱེད། འགེབས་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང་། དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །དམ་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །རང་བཞིན་མེད་ལ་འཁྲུལ་བ་གང་། །དེ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་བརྫུན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ
Chinese
那，因为说不能很好地把握所要否定的对象，如果没有在心中如实显现出不存在之物的真实成立，以及以什么为空性的所破之相，那么就不可能很好地确定无自性和空性的体性。而且，仅仅是宗派论者立即认识到遍计所执的真实成立和实执是不够的。从无始以来就存在的，无论是否被宗派改变，俱生的实执以及它所执著的真实成立，能够很好地认识到这一点至关重要。因为如果不能认识到这一点，即使通过理证来否定所破，也丝毫不会损害从无始以来就存在的实执，因此会失去要点。而且，首先要认识到自己相续中的实执，然后要知道通过直接和间接的方式来驳斥它的对境。仅仅是向外看的破立，作用非常小。如果能了解中观自续派和中观应成派两种流派的认识方式，就能很好地区分它们的差别。为了讲解这一点，分为两部分：中观自续派的实执认识方式和中观应成派的实执认识方式。第一部分分为三点：认识真实成立和实执，用世俗谛的真假幻象的比喻来展示，将比喻应用到意义上来解释。第一点是：自续派的可靠论典中没有明确出现对所破的清晰认识。如果像《中观光明论》中所说的那样，将世俗谛的存在方式的相反方面理解为胜义谛或真实存在，那么就像该论中所说的那样：“对于真实无自性的事物，虚妄地执著与此相反的相状的迷惑心，称为世俗谛。因为它像遮蔽或覆盖真如一样。经中也说：诸法生起为世俗谛，胜义谛中无自性。对于无自性产生迷惑，这就是真实的世俗谛。”因此，从它产生，并且由它指示的虚假事物，都仅仅是世俗谛。
English
Now, because it is said that one cannot properly grasp the object to be refuted, if the true establishment of what does not exist, and the aspect of the object to be refuted that is empty of what, do not appear in the mind as they are, then it is impossible to properly ascertain the nature of selflessness and emptiness. Moreover, it is not enough for a proponent of tenets to immediately recognize the truly established imputed and the grasping at truth. It is extremely important to properly recognize the innate grasping at truth that has been present since beginningless time, whether or not it has been transformed by tenets, and the true establishment grasped by it. Because if one does not recognize this, even if one refutes the object to be refuted with reasoning, it will not harm the grasping at truth that has been present since beginningless time, and therefore one will lose the point. Moreover, one must first recognize the grasping at truth in one's own mind, and then one must know the way to refute its object directly and indirectly. Merely looking outward for refutation and establishment is of very little use. If one can understand the ways of recognizing the two schools of Madhyamaka Svatantrika and Madhyamaka Prasangika, one will be able to distinguish their differences well. To explain this, there are two parts: the way of recognizing the grasping at truth in the Madhyamaka Svatantrika school and the way of recognizing the grasping at truth in the Madhyamaka Prasangika school. The first part has three points: recognizing true establishment and grasping at truth, showing the analogy of truth and falsehood, illusion, in relation to the worldly, and applying the analogy to the meaning and explaining it. The first point is: a clear recognition of the object to be refuted does not appear in the reliable treatises of the Svatantrika school. If, as stated in the Madhyamakaloka, one understands the opposite of the way things exist conventionally as the ultimate truth or true existence, then, as stated in that very text: "The deluded mind that imputes an aspect contrary to things that are truly without essence is called conventional, because it acts like obscuring or covering suchness. As it is said in the sutra: All things arise conventionally, in the ultimate truth there is no self-nature. Whatever delusion arises about what has no self-nature, that is considered the true conventional." Therefore, all false things that arise from it and are indicated by it are said to be merely conventional.