Tibetan
རེའི་ས་བོན་སྤོང་དགོས་པས་ས་བོན་དེ་ལས་གཞན་པའི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བཞག་པའི་ཕྱོགས་རེ་ཡང་གཏན་ཟད་མི་ནུས་པས། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་མ་ཟད་བར་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཤེས་སྒྲིབ་ནི་དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྤོང་ངོ་། །ས་གསུམ་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི། ཕལ་ཆེར་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་འཇོམས་པར་ནུས་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཙོ་བོར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་པའི་འདམ་ནས་འདོན་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་སྤོང་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བདེའོ། །གསུམ་པ་ནི། ད་ནི་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། འབྲས་བུ་གང་འགྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི། བྱང་ སེམས་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གཉིས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་མོད་ཀྱང་། སྒྲུབ་དཀའ་སླ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། བྱང་སེམས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་དག་སྒྲུབ་པར་སླ་བས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་གསུམ་རྟེན་དེ་ལ་བསྔགས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱང་གསུམ་པ་དེ་དག་ཉིད་དོ། །ཚོགས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རྒྱུ་སྟེ་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེར་ནི་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །བཟོད་པའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ཁྱིམ་པ་ལ་བཤད་སྙིང་རྗེ་ཡི། །སྙིང་པོ་ཅན་དེ་བརྟན་གོམས་མཛོད། །ཅེས་སོ། །བྱང་སེམས་ཁྱིམ་པ་ལ་ཆོས་གསུམ་བསྒྲུབ་སླ་བའི་སྦྱིན་པ་ནི། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དང་། བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་གཙོ་ཆེའོ། །བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་རྣམས་ལ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་སླ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལ་ལྷག་མ་གཞན་མེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་གཙོ་བོར་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུའོ། །བཞི་པ་ནི། ས་འོད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཉི་མ་ལ་གནས་པ་འདི་ནི། རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ། དོན་དམ་པའི་ས་འདི་འབྱུང་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས། ས་དེ་དང་པོ་སྐྱེ་ བཞིན་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་གསལ་བ
Chinese
因为必须舍弃“彼”之种子，所以除了该种子之外，将二取迷乱的习气置于所知障的方面，也无法完全断尽。为了在未尽除一切烦恼之前不舍弃所知障，所知障是在清净地三的时候舍弃的。安住于该第三地者，大多会变成天界之主帝释天。他们常常善于摧毁世间众生对欲望的贪执，并且作为主尊，他们善于将众生从欲望的泥潭中解救出来。关于“也”这个词，在纳措的译本中，如“也常常舍弃对欲望的贪执”所说，是正确的。第三，现在清楚地展示前三度之根本的差别，积聚之自性，以及成就何种果位的论述：菩萨在家者和出家者都是布施等的根本，然而根据修行难易的程度，对于菩萨在家者来说，修行布施等三种法是容易的，因此，善逝赞叹以其为根本。在二资粮中，名为福德的资粮也是这三者。该资粮是佛之色身的自性之身的因，这是就主要方面而言的。《宝鬘论》中也说：在那里，布施和戒律，以及忍辱之法，特别地，是对在家者说的，具有慈悲之心者，应稳固地习惯它。如此说。菩萨在家者易于修持三种法，即布施是财物和无畏的布施，戒律是在家者的戒律方面，忍辱是对法的坚定信念为主。对于菩萨出家者来说，精进、禅定和智慧易于修持，但这并不是说他们没有其他的。智慧的资粮是禅定和智慧，这二者主要作为法身的因，而精进是二资粮的因。第四，名为发光地，指的是安住于太阳之位的佛子。此地能完全照亮属于自相续的无知之黑暗，以及成为真实义地生起的障碍者，当此地初生之时。
English
Because the seed of "that" must be abandoned, besides that seed, the habit of dualistic confusion is placed on the aspect of the knowable obscuration, and it is impossible to completely exhaust it. In order not to abandon the knowable obscuration before all afflictions are exhausted, the knowable obscuration is abandoned at the time of the third pure ground. Those who abide in that third ground mostly become the lord of the gods, Indra. They are often skilled at destroying the attachment of sentient beings in the world to desires, and as the main deity, they are skilled at rescuing sentient beings from the mire of desires. Regarding the word "also", in the translation of Natso, as it is said, "also often abandons attachment to desires", it is correct. Third, now clearly showing the differences of the first three perfections, the nature of accumulation, and the discussion of what kind of fruit is achieved: Both lay and ordained Bodhisattvas are the basis of generosity, etc., but depending on the difficulty of practice, it is easy for lay Bodhisattvas to practice the three dharmas of generosity, etc. Therefore, the Sugata praises it as the basis. Among the two accumulations, the accumulation called merit is also these three. That accumulation is the cause of the form body of the Buddha's nature body, which is mainly in terms of the main aspect. It is also said in the Ratnavali: There, generosity and discipline, and the dharma of patience, in particular, are spoken to lay people, those with a compassionate heart should firmly get used to it. So it is said. It is easy for lay Bodhisattvas to practice the three dharmas, that is, generosity is the generosity of wealth and fearlessness, discipline is on the aspect of the discipline of lay people, and patience is mainly the firm belief in the Dharma. For ordained Bodhisattvas, diligence, meditation, and wisdom are easy to practice, but this does not mean that they do not have others. The accumulation of wisdom is meditation and wisdom, and these two mainly serve as the cause of the Dharmakaya, while diligence is the cause of the two accumulations. Fourth, the ground called radiating light refers to the son of the Buddha who abides in the position of the sun. This ground can completely illuminate the darkness of ignorance belonging to one's own continuum, and those who become obstacles to the arising of the ground of ultimate meaning, when this ground first arises.
Tibetan
ར་བྱས་ནས། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་འགྲོ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི། ས་གསུམ་པའི་གེགས་བྱེད་པའི་མུན་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་མངོན་པར་འདོད་དོ། །བྱང་སེམས་དེ་ནི་ས་གསུམ་པ་འདིར་ཉེས་པའི་མུན་པ་ཡོན་ཏན་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་བཅོམ་པས། ཉི་མ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བར་གྱུར་ཀྱང་སྐྱོན་ལྡན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཁྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཟོད་པ་ལ་ཆེས་ལྷག་པར་གོམས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྙིང་རྗེས་རྒྱུད་སྣུམ་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དགོངས་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ལས། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ བཞི་པ་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ས་འདིར་བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པར་བསྟན་པ། སའི་ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ད་ནི་ས་འདིར་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་ལས། བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་ཅིང་ལྷག་མ་དྲུག་ལས་དམན་པར་བསྟན་པ་ནི། དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བ་ལ་ནི་སྦྱིན་སོགས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པ་མེད་པས། ཡོན་ཏན་གང་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་ལ། སྔར་བཤད་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསགས་པའམ། སོག་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི། ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། ཡོན་ཏན་མ་ལུས་ པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། བསོད་ནམས་དང་བློ་གྲོས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུའོ། །དེ་འདྲ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ས་གང་དུ་ལྷག་པར་འབར་བ་འཆང་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི། ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་གསུམ་པར་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ས་དང་པོ་གཉིས་ལས། ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པས་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ། ལེ་ལོ་གཏན་ནས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ས་འདིར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ས་འདི་ལ་འོད་འཕྲོ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། ས་གཞི་པ་དེར་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་པོ་ལ། རྫོགས་པ་ཡི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སོ་བདུན། སྔར་ལས་ལྷག་པར་བསྒོམས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ། ས་གསུམ་པར་བཤད་པའི་ཟངས་ཀྱི་འོད་དང་འདྲ་བ་ལས་ལྷག་པ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་འོད་ལྷག་པ་འབྱུང་བས། བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་དེ་ལ་འོད་འཕྲོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་ཅན་ཞེས་བྱ། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་འོད་འབྱུང་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་མ་ལུས་པ། །
Chinese
如是作已。由以如是之相，善示于他，而欲令其他有情，永灭第三地之障碍黑暗。彼菩萨既已摧灭此第三地中罪恶之黑暗，能坏诸功德。虽如日轮极猛利，然于有过失之众生，终不生嗔恚，以于忍辱极串习故，及以悲悯润泽其心故。《入中论大疏·显句论》中，胜义菩提心第三之释竟。 ༈ 第四、释第四地发光地，分三：一、此地精进殊胜之显示；二、地之名义显示；三、断除差别之显示。初、今于此地，显示精进胜于前三波罗蜜多，而劣于其余六者。若于善不欣乐，则于布施等一切皆无趣入，故亦无有功德生起。若于积集前说布施等之功德，或积集生喜乐者，则所得之功德增长，未得者亦当获得。是故一切功德皆随精进而转，福德与智慧，即是二资粮之因。如是精进于何地能持殊胜炽燃耶？即是第四地发光地。第三地殊胜之等持学处，较第一、二地，获得最为殊胜者，由此所生之极调柔，能永断懈怠之殊胜功德，于此地获得故，精进波罗蜜多殊胜。二者，又何故称此地为发光耶？谓于彼第四地中，如来之子，由较前更增修习圆满菩提之三十七道品，所生之智慧光明，胜于第三地所说之如铜光者。是故由增上生起真实智慧之火光，故称菩萨之地为发光地。如《宝鬘论》云：‘第四名发光，生真实智光，菩提分悉具。’
English
Having done so. By showing such aspects well to others, it is desired to make other sentient beings permanently eliminate the darkness that obstructs the third ground. That Bodhisattva, having destroyed the darkness of faults in this third ground, which destroys virtues, although becoming extremely sharp like the sun, will never become angry with flawed beings, because they are extremely accustomed to patience, and because their minds are moistened by compassion. The explanation of the third ultimate Bodhicitta in the Great Commentary on Entering the Middle Way, the Clear Meaning, is complete. ༈ Fourth, the explanation of the fourth ground, the Radiant Ground, is divided into three: First, the display of the special diligence on this ground; second, the display of the definition of the ground; third, the display of the difference of abandonment. First: Now, on this ground, it is shown that diligence is superior to the first three perfections, but inferior to the remaining six. If one does not rejoice in virtue, then there is no entry into giving, etc., in any way, so no merit arises. If one rejoices in accumulating the merits of giving, etc., mentioned earlier, or in accumulating joy, then the merits that have been obtained increase, and those that have not been obtained will be obtained. Therefore, all merits follow diligence, and merit and wisdom, that is, the accumulation of wisdom, are the cause of the two. Where does such diligence hold the most excellent burning? That is the fourth ground, called the Radiant Ground. The training in samadhi, which is superior on the third ground, is more excellent than the first two grounds. Because the extremely tamed mind born from it, which completely eliminates laziness, is obtained on this special ground, the perfection of diligence is superior. Second: Again, why is this ground called the Radiant Ground? Because on that fourth ground, the sons of the Sugata, through cultivating the thirty-seven wings of complete enlightenment more than before, the light of wisdom born from it is superior to that which is said to be like copper light on the third ground. Therefore, because the light of the fire of true wisdom arises increasingly, that ground of the Bodhisattva is called the Radiant Ground. As it is said in the Ratnavali: 'The fourth is called Radiant, because the light of true wisdom arises, and all the wings of enlightenment are complete.'