Tibetan
་བར་མ་བཤད་ལ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་པ་སོགས་དང་། འཇུག་པར་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་བཤད་དེ། འགྲེལ་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་གསུངས་པས་བདག་མེད་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་དགེ་རྩ་ལ་མི་བྱེད་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །འོ་ན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་ལུང་མདོ་བཏུས་སུ་དྲངས་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཆུ་ཐིགས་ལྷུང་བ་ནི། བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་མི་ཟད་པ་དཔེར་མཛད་ནས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པའི་དགེ་རྩ་ཡང་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཟད་པར་གསུངས་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། དངུལ་ཆུའི་རིགས་གསེར་དུ་སྣང་བ་ཞེས་པ་སྲང་གཅིག་གིས། ལྕགས་སྲང་སྟོང་གསེར་དུ་བསྒྱུར་ཡང་། ལྕགས་དེས་དེ་ཟད་པར་བྱ་མི་ནུས་པ་དཔེར་མཛད་ནས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དངུལ་ཆུའི་ཁམས་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ལྕགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟད་པར་མི་ནུས་པར་གསུངས་པས། སེམས་བསྐྱེད་དང་དེས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཁོང་ཁྲོས་འཇོམས་མི་ནུས་སམ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མིན་ཏེ་བྱང་སེམས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགེ་རྩ་རྣམས་འཇོམས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུང་སྔ་མའི་དོན་ནི། འབྲས་བུ་ཕྱུང་བས་མི་ཟད་པ་ཡིན་གྱི། །ཁོང་ཁྲོས་མི་འཛད་པ་མིན་ལ། གཉིས་པའི་དོན་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས། ལས་ཉོན་གཏན་ཟད་ནུས་པ་ལྟར་ལས་ཉོན་གྱིས་ཚུར་མི་ནུས་པའོ། །དགེ་རྩ་བཅོམ་པའི་དོན་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔར་གྱི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཅོམ་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་རྒྱང་བསྲིངས་ཏེ། སྔོན་ལ་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུ་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་གདོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་རང་རང་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་པ་མིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གང་གིས་ཀྱང་སྤང་བྱའི་ས་བོན་སྤོང་མི་ནུས་ན། ཉོན་མོངས་པས་ས་བོན་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིས་མི་དགེ་བ་སྦྱངས་པའི་དགེ་བ་ཡང་ས་བོན་སྤངས་པ་མིན་ཀྱང་། ད་གཟོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་ ཐོབ་པའི་ཚེ་ལོག་ལྟ་དང་། ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མི་དགེ་བའི་ས་བོན་མ་སྤངས་ཀྱང་། རྐྱེན་དང་ཕྲད་ནའང་ལོག་ལྟ་དང་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་ལྕི་གང་དང་། །ཉེ་བ་གང་དང་
Chinese
中间未说。入行论中说，布施和供养善逝等，进入时说由布施和戒律产生。注释中说，因为说是福德之聚，所以好像不是指很好地了悟无我的善根，需要考察。那么，在无尽慧所说教的经文中引用说，如同水滴落入大海中，直到大劫未出现之间不会穷尽一样，发愿菩提的善根，也说在未获得菩提之前不会穷尽。树木庄严经中也说，如同水银之类显现为黄金一样，一两水银，即使能将千两铁变成黄金，铁也不能耗尽水银一样，譬如发菩提心的水银之性，业和烦恼的所有铁都不能耗尽，因此说发心和以其所摄持的善，以及发愿菩提的善，愤怒不能摧毁吗？那不是，因为说是摧毁菩萨大士的善根。因此，前面经文的意思是，由于取出果实而不会穷尽，不是愤怒不会耗尽。第二个的意思也是依靠发心，如同业和烦恼能彻底耗尽一样，业和烦恼不能反过来耗尽。对于摧毁善根的意思，有些人说，摧毁了以前的善迅速产生果实的能力，使产生果实的时间延长，而是先产生嗔恨之类的果实，如果它最初遇到缘，也不是不产生各自的果实，因为无论用世间的哪种道，都不能舍弃应断之种子，因此烦恼不可能舍弃种子。这个理由是不确定的，因为即使是异生以四力对治所修的不善之善，也不是舍弃了种子，但即使现在遇到缘，也不可能产生异熟，以及在加行道顶位和获得忍位时，即使没有舍弃邪见和成为恶趣之因的不善之种子，即使遇到缘，也不可能产生邪见和恶趣。另外，业于轮回中，何者为重，何者为近。
English
The intermediate is not mentioned. In the Bodhisattvacharyavatara, it says, "Giving and offering to the Sugatas, etc.," and when entering, it says that it arises from giving and discipline. In the commentary, it says that because it is said to be a collection of merit, it seems that it does not refer to the root of virtue that perfectly realizes selflessness, which needs to be examined. Then, in the sutra taught by Inexhaustible Intelligence, it is quoted that, just as a drop of water falling into the great ocean will not be exhausted until the great kalpa has not yet appeared, the root of virtue dedicated to Bodhi is also said to be inexhaustible until Bodhi is attained. In the Gandavyuha Sutra, it also says that, just as mercury appears as gold, even if one ounce of mercury can turn a thousand ounces of iron into gold, the iron cannot exhaust the mercury. For example, the nature of mercury of generating Bodhicitta cannot be exhausted by all the iron of karma and afflictions. Therefore, it is said that anger cannot destroy the generation of Bodhicitta and the virtue it holds, as well as the virtue dedicated to Bodhi? That is not the case, because it is said to destroy the roots of virtue of the great Bodhisattvas. Therefore, the meaning of the previous sutra is that it is inexhaustible due to the extraction of fruit, not that anger will not exhaust it. The meaning of the second is also based on the generation of Bodhicitta, just as karma and afflictions can be completely exhausted, karma and afflictions cannot exhaust it in return. Regarding the meaning of destroying the root of virtue, some say that it destroys the ability of the previous virtues to quickly produce fruit, prolonging the time for producing fruit, but first produces the fruit of anger, etc. If it initially encounters conditions, it is not that it does not produce its respective fruits, because no matter which path of the world is used, it cannot abandon the seeds to be abandoned, so it is impossible for afflictions to abandon the seeds. This reason is uncertain, because even the virtue of non-virtue cultivated by ordinary beings with the four opponent powers is not abandoning the seeds, but even if it now encounters conditions, it is impossible to produce vipaka, and at the peak of the path of application and when obtaining forbearance, even if the seeds of non-virtue that are the cause of wrong views and bad destinies have not been abandoned, even if they encounter conditions, it is impossible to generate wrong views and bad destinies. Furthermore, in the cycle of karma, which is heavier and which is closer?
Tibetan
གོམས་པ་གང་། །སྔོན་བྱས་གང་ཡིན་དེ་དག་ལས། །སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམས་སྨིན་འགྱུར། ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལྟར། དགེ་མི་དགེའི་ལས་གང་སྔོན་ལ་སྨིན་པ་དེས། རེ་ཞིག་ལ་ལས་གཞན་དེ་སྨིན་པའི་གོ་བཀག་ཀྱང་། དེ་ཙམ་གྱིས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་འཇོམས་པར་གཞག་མི་ནུས་ཤིང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་ཐམས་ཅད་དགེ་རྩ་འཇོམས་བྱེད་དུ་གསུང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་དབུ་མ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པར། མི་དགེ་བ་སྟོབས་བཞིས་སྦྱངས་པ་དང་། ལོག་ལྟ་དང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་དགེ་རྩ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀ །ས་བོན་ཉམས་པ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར། ད་གདོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་པར་གསུངས་སོ། །དགེ་བ་འཇོམས་པ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས་མ་ཐག་རྒྱུད་ལ་དགེ་བ་མེད་པར་འགྲོ་བ་མིན་གྱི། འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཟད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་བཤད་པའི་གང་གནོད་པ་བྱས་ཚོད་དེ་སླར་སྨིན་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གནོད་པ་སྐྱེལ་ཚུལ་ལ་ལམ་གསར་པ་མྱུར་པོར་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་བཅོམ་པ་དང་། བདེ་འགྲོ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་གཉིས་སོ། ། བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་པ་དང་བརྙས་པ་དང་། ཀུན་སློང་ངན་པས་སྨད་པ་ལ་ཉེས་པ་མུ་མེད་པ་མདོ་བཏུས་ལས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལ་བྱང་སེམས་སུ་ངེས་མ་ངེས་དང་། ཁྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བདེན་མི་བདེན་གཉིས་འདྲ་བར་གསུངས་པས། ཁོང་ཁྲོ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་འགོག་པ་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་འབད་པར་བྱའོ། །ནམ་སྙིང་གི་མདོར་རྩ་ལྟུང་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་དང་། བསླབ་བཏུས་ལས། རྙེད་བཀུར་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཁྱིམ་ལ་ལྟ་བ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁེངས་པ་དང་། ཆོས་སྤོང་བས་ཀྱང་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པས། དགེ་རྩ་འཇོམས་པའི་རྐྱེན་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ལྷག་པར་ཡང་སྤོང་དགོས་སོ། །འདིར་ནི་མདོ་ཙམ་སྟེ་མདོ་བཏུས་དང་བསླབ་བཏུས་ངེས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། གཞན་ཡང་མི་བཟོད་པ་ནུས་པ་མེད་པས་ནི། རང་ཉིད་ཁོ་ན་འཇོམས་ལ། ནུས་པ་ཅན་སྙིང་རྗེ་མེད་པས་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་འཇོམས་པ་འདི་ནི། སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཞིན་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སུ་བྱེད་ཅིང་། དམ་པ་མིན་པར་བཀྲི་བར་བྱེད་པ་དང་། འ
Chinese
何为串习？ 从先前所作的那些业中， 先前的先前的成熟。《俱舍论释》中如是引用经文。善与非善业中，哪个先成熟，暂时会阻止其他业成熟的机会。但仅凭此，并不能断定善或非善业已被摧毁，因为经中并未如此宣说。否则，所有强大的非善业都应被说成是摧毁善根的。因此，对此，《入中论自释》中说，以四力忏悔非善业，以及以邪见和害心摧毁善根这二者，就像种子坏了，即使遇到因缘也不会发芽一样，现在即使遇到因缘，也不能产生果报。摧毁善业也不是说一生起嗔恨，相续中就完全没有善业了，而是损害了产生果报的能力。这又分小、中、大三种损害，所损害的程度，就无法再次成熟。如此一来，损害的方式有两种：摧毁了迅速产生新道的潜力，以及损害了产生善趣等果报的能力。 《集经》中说，对菩萨生气、轻蔑和以恶劣动机诽谤，有无量的过失。其中说，是否确定是菩萨，以及生气的理由真实与否，二者是相同的。因此，对于一般的嗔恨，特别是与梵天同行的嗔恨，以及针对菩萨的嗔恨，应尽力阻止，看有什么方法。在《宝积经》中说，根本堕罪会摧毁先前积累的善根。《学集论》中说，过于贪恋利养恭敬而关注家庭，以及因慢心而骄傲自满，以及舍弃佛法，也会使先前积累的善业耗尽，并且不会被善法所增长。因此，要认识摧毁善根的因缘，并特别加以舍弃。这里只是略说，一定要看《集经》和《学集论》。第四点是，无有忍耐，因为没有能力，只会摧毁自己。有能力却无有慈悲，则会摧毁自己和他人。这就像人自己把脸变得丑陋，并引向非圣洁一样。
English
What is habituation? From those actions previously done, the earlier ones mature first. As the sutra is quoted in the commentary on the Abhidharmakosha. Whichever of the virtuous or non-virtuous actions matures first, it temporarily prevents the opportunity for other actions to mature. However, it cannot be determined that the virtuous or non-virtuous action has been destroyed by this alone, because it has not been stated in the sutra. Otherwise, all powerful non-virtuous actions should be said to be destroyers of the roots of virtue. Therefore, regarding this, in the commentary on the Madhyamakahrdayakarika, it says that repenting of non-virtuous actions with the four powers, and destroying the roots of virtue with wrong views and harmful intent, are like seeds that have deteriorated, and even if they encounter conditions, they will not sprout. Now, even if they encounter conditions, they cannot produce results. Destroying virtuous actions is not to say that as soon as anger arises, there is no virtue in the continuum, but rather it harms the ability to produce results. This is further divided into small, medium, and large damages, and the extent of the damage cannot be matured again. In this way, there are two ways to inflict damage: destroying the potential to quickly generate new paths, and harming the ability to generate results such as good rebirths. The Samadhiraja Sutra says that there are immeasurable faults in being angry with, despising, and slandering a Bodhisattva with evil intentions. It says that whether it is certain that it is a Bodhisattva, and whether the reason for anger is true or not, are the same. Therefore, for general anger, especially anger that is similar to Brahma, and anger directed towards Bodhisattvas, one should try to prevent it with whatever means possible. In the Ratnakuta Sutra, it says that the root downfalls destroy the previously accumulated roots of virtue. The Siksamuccaya says that being overly attached to gain and respect and focusing on family, and being arrogant and conceited due to pride, and abandoning the Dharma, also exhaust the previously accumulated virtuous actions, and will not be increased by virtuous Dharmas. Therefore, one should recognize the causes of destroying the roots of virtue, and especially abandon them. Here is just a brief explanation, one must definitely read the Ratnakuta Sutra and the Siksamuccaya. The fourth point is that intolerance, because it has no power, only destroys oneself. Having power but no compassion destroys both oneself and others. This is like a person making their own face ugly and leading to non-holiness.