Tibetan
ས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངར་འཛིན་གྱི་འཇིག་ལྟས་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་སྐྱེད་པས། སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ནི་དང་པོར་ཏེ་བདག་གི་བར་མངོན་པར་ཞན་པའི་ འཇིག་ལྟའི་སྔ་རོལ་ཏུ། ངར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་རང་བཞིན་གྱི་ཡོད་པ་མིན་པའི་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས། ང་ཞེས་པའི་དོན་འདི་ཉིད་དུ་སྟེ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས། ངར་འཛིན་གྱི་དམིགས་ཡུལ་ལས་གཞན་པ་སྟེ་དེ་མིན་པའི་གཟུགས་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ། འདི་ནི་བདག་གིའོ་ཞེས་བདག་གི་བ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་བསྐྱེད་པས། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཕྲུལ་འཁོར་འཕྱན་པ་སྟེ་འཁོར་བ་ལྟར། རང་དབང་མེད་པར་འཁོར་བ་ཡི་འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདུད་དོ་ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་ནོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་མོ་དང་འདྲ་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་གཉིས་ནི་འདྲ་བ་པོ་དང་འདྲ་ཡུལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའོ། །འདྲ་ཚུལ་ནི་དཔེ་ལ་ཐག་པས་བསྡམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དྲུག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། དོན་ལའང་དེ་ཡོད་པར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ན། ཁྱད་པར་དང་པ་ནི་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཐག་པས་ཆེས་དམ་དུ་བསྡམས་པའོ། །འདི་ནི་ཞེས་པ་ནི་འོག་མ་ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཕྲུལ་འཁོར་བསྐོར་མཁན་དང་འདྲ་བར། རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་རག་ལས་པར་འཇུག་པའོ། །གསུམ་པ་ ནི། འཁོར་བའི་ཁྲོན་པ་ཆེན་པོ་སྲིད་རྩེ་ནས། མནར་མེད་པ་ལ་ཐུག་པ་ཟབ་པར་བར་སྐབས་མེད་པར་འཕྱན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཐུར་དུ་ངན་འགྲོར་འབད་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་འགྲོ་ཞིང་གྱེན་དུ་བདེ་འགྲོར་ནི་འབད་པ་ཆེན་པོས་དྲང་བར་བྱ་བའོ། །ལྔ་པ་ནི། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་ལེན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པའི་ལས་དང་། ལྷག་མ་བདུན་གྱི་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་གསུམ་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་ནུས་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཅོག་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་མོའི་གནས་སྐ
Chinese
向大地的慈悲顶礼，向不缘法与目标的慈悲顶礼。第一，由于我执的怖畏生起我所执的怖畏，这些有情最初于我之间显现微弱的怖畏之前，我执的怖畏认为并非自性存在的我，是自性存在的，因此对“我”的意义本身执着为真实。之后，我所执的怖畏，对于我执的目标之外，即非彼的色法和眼睛等事物，生起“这是我的”而真实贪执我所，如同水桶的轮子旋转，向无有自主而轮回的众生生起慈悲者顶礼，这是向有情为目标的慈悲顶礼之义。如果想知道众生如何像水桶的轮子，那么，有情和水桶的轮子二者是相似者和相似之处，即差别的基础。相似的方式是，譬如以绳索捆绑等有六种差别的法，实际上也以某种方式显示存在，那么，第一个差别是，这个有情世间被业和烦恼的绳索紧紧捆绑。这个“是”字也适用于下面的五个。第二个是，如同旋转水桶轮子的人一样，依赖于由识所生起而运作。第三个是，从轮回的大井顶端，到直达无间地狱般深邃而无间断地旋转。第四个是，向下堕入恶趣无需努力，自然而然地去，而向上升入善趣则需要极大的努力才能引导。第五个是，虽然有无明和贪爱的烦恼，以及行和有的业，还有其余七支的生之遍行烦恼三种，但这三种的前后顺序无法完全确定。第六个是，因为每天都被痛苦之苦、变异之苦和遍行之行苦所折磨，所以这些众生就像水桶的轮子一样。
English
I prostrate to the compassion for the earth, and I prostrate to the compassion that does not focus on dharma and objectives. First, because the fear of self-grasping gives rise to the fear of grasping at what is mine, these sentient beings, before the fear that appears weak between me and them, the fear of self-grasping thinks that the self, which is not inherently existent, is inherently existent, and therefore clings to the meaning of "I" itself as true. After that, the fear of grasping at what is mine, with respect to objects other than the object of self-grasping, that is, objects such as form and eyes that are not that, gives rise to the true attachment to what is mine, saying "this is mine." Like the spinning of a water bucket wheel, I prostrate to those who have compassion for beings who revolve without autonomy. This is the meaning of prostrating to compassion that is aimed at sentient beings. If you want to know how beings are like the wheel of a water bucket, then sentient beings and the wheel of a water bucket are similar and have similar aspects, which are the basis of difference. The way they are similar is that, just as there are six different dharmas such as being bound by ropes in the example, in reality, it is also shown to exist in one way. Then, the first difference is that this sentient world is very tightly bound by the ropes of karma and afflictions. This "is" also applies to the following five. The second is that, like the person who turns the water bucket wheel, it depends on being generated by consciousness to operate. The third is that, from the top of the great well of samsara, it revolves deeply and uninterruptedly until it reaches the uninterrupted hell. The fourth is that, going down to the lower realms does not require effort and goes naturally, while going up to the higher realms requires great effort to guide. The fifth is that, although there are the afflictions of ignorance and craving, and the karma of action and existence, as well as the three all-pervasive afflictions of the remaining seven branches of birth, the order of these three cannot be completely determined. The sixth is that, because they are tormented every day by the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioned existence, these beings are like the wheel of a water bucket.
Tibetan
བས་ལས་མ་འདས་པ་ཞིག་གོ །འདིར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བ་ནི། སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཚུལ་གྱི་གོ་བ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། སྔར་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་འདོད་པས་ཐོག་མར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་དགོས་པར་བསྟན་ཀྱང་། ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་བསྒོམས་པས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེད་ཚུལ་སྔར་མ་བསྟན་བས། འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་དབང་མེད་བར་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཚུལ་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒོམས་པས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་འཁོར་དུ་བཅུག་ན། ཤིན་ཏུ་མ་ཞི་ཞིང་མ་དུལ་བའི་སེམས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གནས་གང་དུ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཁོར་ན། སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་ཀྱི་བར་གྱི་གནས་འདིར། མི་འཁོར་བའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་རོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་འཁོར་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ཡང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང་། དེའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་གིས་ངན་འགྲོ་དང་། བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་། དེའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་གིས་བདེ་འགྲོར་འཁོར་ལ། དེའི་དང་པོ་ནི་དེར་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་འབད་ནི་དགོས་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་དེའི་རྒྱུ་རྣམས་འབད་པ་ཆེན་པོས་སྒྲུབ་དགོས་པས་དཀའ་བ་སྟེ། ལུང་གཞི་ལས། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་ནས་འཕོས་ཏེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ནི་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་དང་། དེ་གཉིས་ནས་འཕོས་ཏེ་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ནི། ཕྱག་སེན་གྱི་རྩ་མོས་བཞེས་པའི་རྡུལ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྟེན་འབྲེལ་ཚར་གཅིག་གི་ཉོན་མོངས་གསུམ་གང་རུང་ཞིག་གི་དུས་སུ་ཡང་ཚར་གཞན་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཞན་གཉིས་འཇུག་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། ཉིན་རེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཆུའི་གཉེར་མ་ལྟ་བུས་ལན་གཅིག་མ་ཡིན་པར་མནར་བ་རྣམས་སེམས་པའོ། །འདི་ཡང་སྔོན་དུ་རང་ཉིད་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཚུལ་བསམས་པ་ན། ཡིད་ལ་འགྱུར་བ་ཅི་ཡང་མི་ཐོན་པ་ཅིག་ གིས། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་བསམས་པ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་ལས་དང་པོ་པ་ལ་འོང་མེད་པས། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་སྔོན་དུ་རང་སྟེང་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་འཁོར་བར་སྡུག་ཀུན་གྱིས་མནར་ཚུལ་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འདྲེན་ནམ། གྲོགས་གཞན་ཅིག་དགོས་སྙམ་ན། འདི་ན་དགྲ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ན་མི་བཟོད་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དགའ་བ་དང་
Chinese
這不是沒有超出範圍的。這裡通過六種特殊法門來結合共同的法，並非僅僅為了生起對眾生在輪迴中流轉方式的理解。那麼，應該如何呢？以前，想要進入大乘的人首先需要生起大悲心，但沒有說明通過修習什麼樣的法門來生起悲心。因此，這裡通過修習眾生無自主地在輪迴中流轉的方式，來顯示生起大悲心的方法。也就是說， 由哪個作者將其置於輪迴中呢？正是這個極不寂靜且未調伏的心。在何處以何種方式流轉呢？從有頂到無間地獄之間的此處，沒有絲毫不流轉的時候。由什麼樣的因緣而流轉呢？由業和煩惱的力量。也就是說，由非福德之業及其煩惱的力量而流轉於惡趣，由福德和不動之業及其煩惱的力量而流轉於善趣。其中，前者是自然而然地趨入於為在那裡投生而努力，後者則需要極大的努力才能成就其因，因此是困難的。如《律本事》中所說：從善趣和惡趣轉生到惡趣，就像大地的塵土；從這兩者轉生到善趣，就像用指甲尖挑起的塵土。在一個緣起支的任何一個煩惱的時刻，其他支的另外兩個煩惱也會介入，因此不會間斷。並且，每天都要思維像水波一樣，不止一次地遭受三種痛苦的折磨。這也是因為，如果先思維自己如何在輪迴中流轉，卻沒有產生任何內心的轉變， 那麼，如果思維其他眾生，由於初學者無法忍受他們的痛苦，正如《四百論》的注釋中所說，首先要思維自己，然後再修習其他眾生。那麼，僅僅通過修習其他眾生在輪迴中被各種痛苦折磨的方式，就能引發大悲心嗎？還是需要其他的助伴呢？在這裡，看到敵人遭受痛苦時，不僅沒有不忍，反而感到高興
English
This is not without being beyond the scope. Here, combining the common Dharma through the six special Dharmas is not merely for generating an understanding of how sentient beings wander in samsara. Then, how should it be? Previously, it was taught that those who wish to enter the Mahayana must first generate great compassion, but it was not explained how to generate compassion through cultivating what kind of Dharma. Therefore, here, by cultivating the way sentient beings wander in samsara without autonomy, it shows the method of generating great compassion. That is, By which author is it placed in samsara? It is this very mind that is extremely unpeaceful and untamed. Where and in what way does it wander? In this place from the peak of existence to the Avici hell, there is not even a moment of not wandering. By what kind of causes and conditions does it wander? By the power of karma and afflictions. That is, by the power of non-meritorious karma and its afflictions, it wanders in the lower realms, and by the power of meritorious and immovable karma and its afflictions, it wanders in the higher realms. Among them, the former is naturally inclined to strive for being born there, while the latter requires great effort to accomplish its causes, so it is difficult. As it is said in the Vinaya Basis: "To be reborn from the happy and unhappy realms to the unhappy realms is like the dust of the great earth; to be reborn from these two to the happy realms is like the dust picked up by the tip of a fingernail." At the moment of any one affliction of a single link of dependent origination, the other two afflictions of other links also intervene, so it does not cease. And, every day, one should contemplate being tormented more than once by the three sufferings like ripples of water. This is also because, if one first contemplates how oneself wanders in samsara, but does not produce any inner transformation, then, if one contemplates other sentient beings, since beginners cannot bear their suffering, as it is said in the commentary on the Four Hundred Verses, one should first contemplate oneself, and then cultivate other sentient beings. Then, can great compassion be induced merely by cultivating the way other sentient beings are tormented by all kinds of suffering in samsara? Or is another companion needed? Here, when seeing an enemy suffering, not only is there no intolerance, but there is joy