Chinese
譬如从烟等推测有火等一样。这显示了布施身体、生命和受用时，没有遍执的垢染。即使这样布施，相续也不会转变成其他形态，而是安住于坚固的状态。第二部分分为两点：布施能获得轮回的安乐，以及布施能获得涅槃的安乐。第一点是：这些众生都明显希求获得能消除饥渴、疾病、寒热等痛苦的安乐。而人和非人等的安乐，也必须依赖于所欲之境的受用，如饮食、医疗器具、衣服和住所等，否则无法产生。并且，这些受用也必须了知是从往昔布施所积的福德中产生的。因此，了知一切众生心意的能仁（释迦牟尼佛）最初宣说了布施之语，因为进入这个方法也很容易。如果认为从布施中获得圆满的受用，那么布施者是否需要符合一定的条件呢？这并不需要，就像商人一样，从布施极少量的财物中，希望获得如广大财物堆积般的果报，甚至比希望获得受用的乞丐更希望获得广大的受用。因此，对布施行为表示恭敬。只有像菩萨那样，由于慈悲的驱使而不追求布施的果报，不明显增长对布施的喜悦，这样的布施者慈悲心不足。不仅如此，还会变成对众生心怀极其粗暴的心，只顾追求自身现世的安乐。对于那些以现世安乐为主要目标的人来说，对于不布施受用而执着的过失置之不理，只关注期待异熟果报的功德，从而获得懈怠的布施，通过这种方式，卓越的受用得以圆满产生，成为平息饥渴等痛苦的近因。第二点是：有些人由于缺乏慈悲心，仅仅关注消除自身痛苦的安乐，因此对布施行为表示恭敬，这仅仅是在布施者（施主）面前表现出高尚
English
It is like inferring fire from smoke, etc. This shows that there is no stain of pervasive clinging when giving away body, life, and possessions. Even if given away in this way, the continuum will not transform into another form, but will remain in a stable state. The second part has two points: giving brings happiness in samsara, and giving shows how to attain the happiness of nirvana. The first point is: All these beings clearly desire to obtain the happiness of eliminating the suffering of hunger, thirst, disease, heat, cold, etc. And the happiness of humans and non-humans also depends on the enjoyment of desired objects, such as food, medical equipment, clothing, and housing, etc., otherwise it cannot arise. Furthermore, it must be understood that these enjoyments arise from the accumulation of merit from past giving. Therefore, the Sugata (Shakyamuni Buddha), who knows the minds of all beings, first spoke of giving, because it is also easy to enter this method. If it is thought that obtaining perfect enjoyment from giving requires the giver to meet certain conditions, this is not necessary. Just like a merchant, from giving away very little wealth, hopes to obtain a vast accumulation of wealth as a result, even more than a beggar who hopes to obtain enjoyment, he hopes to obtain great enjoyment. Therefore, he respects the act of giving. Only like Bodhisattvas, who do not seek the fruit of giving due to the urging of compassion, and do not obviously increase the joy of giving, such givers lack compassion. Not only that, they will become those who harbor extremely harsh minds towards sentient beings, only caring about their own happiness in this life. For those who primarily aim for happiness in this life, they ignore the faults of not giving away enjoyment and clinging to it, only focusing on the merit of expecting the ripening of karma, thereby obtaining a lazy giving. Through this method, excellent enjoyment is fully produced, becoming the proximate cause of pacifying the suffering of hunger, thirst, etc. The second point is: Some people, due to a lack of compassion, only focus on the happiness of eliminating their own suffering, therefore, they respect the act of giving, which is only showing nobility in front of the giver (patron).
Tibetan
་དག་གིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་སྐབས་ཀྱིས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཕྲད་པ་མྱུར་དུ་འཐོབ་བོ། །དེ་ནས་དམ་པ་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ལས། འཁོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པར་རིག་ཅིང་། འཕགས་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་མ་རིག་པ་སྤངས་ནས། སྲིད་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཐོག་མེད་ནས་སྐྱེ་འཆི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཡང་དག་པར་བཅད་པར་བྱས་ཏེ། དམ་པ་དང་ཕྲད་པ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་ཉན་ཐོས་སམ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཞི་བ་མྱང་འདས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པ། རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱིན་པའི་གཏམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཚེ་དགའ་བ་ཅི་འདྲ་བ་འཐོབ་པ་བསྟན་པ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ལུས་སྦྱིན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་མེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པས་སློང་བ་པོ་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དང་། དུས་མཉམ་པ་སྟེ་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ལ་ངེས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཡང་སྲིད་ན། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕུགས་སུ་ཕན་པ་དང་། འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་དམ་བཅས་པའི་ཡིད་ཅན་གྱི་བྱང་སེམས་རྣམས། སྦྱིན་པས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་སློང་བ་པོ་ཚིམ་པར་བྱས་པ་མཐོང་བའི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དགའ་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་འཐོབ་ཅིང་སྦྱིན་འབྲས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་བྱང་སེམས་དང་། བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཐད་ཀྱི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་སྦྱིན་པས་འདྲེན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་གཏམ་ཉིད་གཙོ་བོ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཤེས་སྤྲིང་ལས་ཀྱང་། ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་སྙིང་པོ་མེད་མཁྱེན་ནས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་བཀྲེན་དང་བཤེས་རྣམས་ལ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་སྩལ་བགྱི་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྦྱིན་ལས་གཞན་པའི་གཉེན་མཆོག་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་གང་ལས་བྱང་སེམས་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་བ། །སློང་བ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་ན། བྱང་སེམས་ལ་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ཀོ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་སློང་
Chinese
因此，如是说。布施之时，何时能速疾与圣者相遇。之后，彼圣者开示佛法，了知轮回无有功德，现证无漏圣道，断除无明。从无始以来，生死相续的轮回，已彻底斩断。以与圣者相遇为因，将趋向声闻或独觉的寂灭涅槃。 第三，分四部分：宣说菩萨布施的独特利益；主要宣说对两种所依的布施之语；宣说菩萨布施时获得何种喜悦；宣说菩萨布施身体时有无痛苦。 第一，非菩萨者，以布施使乞者满足，并非同时，即在其后立即享受布施果报之乐。因此，彼等因未亲见布施之果，或许不入于布施。然对一切众生立誓究竟利益和暂时安乐的具意菩萨们，以布施不久，在见到乞者满足之后，立即获得布施果报的极大喜悦并享受布施之果，故于一切时皆乐于布施。 第二，因如前所说之理，以慈爱为本性的菩萨，以及非以慈爱为本性者，以布施引来增上生和决定胜之乐，故布施之语实为主要，即极为重要。亲友书（བཤེས་སྤྲིང་）中也说： 了知受用如浮云，无有实义故， 于诸沙门婆罗门，贫者及亲友， 如理行施于彼等，来世除布施， 更无殊胜之亲友。 如是说。 第三，以何因缘菩萨们恭敬布施？若使乞者以受用满足，菩萨生起何种喜悦之差别？如何乞
English
Therefore, it is said. When giving alms, when will one quickly meet the noble ones? Then, that holy one taught the Dharma, knowing that there is no merit in samsara, and realizing the uncontaminated noble path, abandoning ignorance. From beginningless time, the cycle of birth and death has been completely cut off. With the cause of meeting the holy one, one will go to the peaceful nirvana of the Hearer or Solitary Realizer. Third, in four parts: Showing the unique benefits of the bodhisattva's giving; mainly showing the words of giving to both supports; showing what kind of joy the bodhisattva obtains when giving; showing whether there is suffering when the bodhisattva gives his body. First, those who are not bodhisattvas, by giving, satisfy the beggars, and not at the same time, that is, immediately after that, they necessarily enjoy the happiness of the fruit of giving. Therefore, since they do not directly see the fruit of giving, they may not engage in giving. However, the bodhisattvas who have vowed to ultimately benefit and immediately bring happiness to all beings, by giving, not long after seeing the beggars satisfied, immediately obtain the supreme joy of the fruit of giving and enjoy the fruit of giving, so they are happy to give at all times. Second, because, as mentioned before, the bodhisattva whose nature is love, and those whose nature is not love, bring about the happiness of higher realms and definite goodness through giving, therefore, the words of giving are the main thing, that is, extremely important. The Suhrllekha (Letter to a Friend) also says: Knowing that enjoyment is like a moving cloud, without essence, To monks, Brahmins, the poor, and friends, Give alms properly to them, in the next life, other than giving, There is no better friend. So it is said. Third, for what reason do bodhisattvas respect giving? If the beggars are satisfied with enjoyment, what kind of difference in joy arises in the bodhisattva? How to beg
Tibetan
བ་པོས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་ཟེར་བའི་སྒྲ་ཐོས་པའི་དོན་བསམས་པ་ན། འདི་དག་ནི་བདག་ལ་སློང་བ་ཞིག་གོ་སྙམ་པ་ལས། རྒྱལ་སྲས་ལ་ཡིད་ལ་བདེ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ནི། ཐུབ་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པས། བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མིན་ན། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་སློང་བ་པོ་ཚིམ་པར་བྱེད་པས། ཞི་བདེ་ལས་ལྷག་པའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་སོ། །ཞི་བདེས་སེམས་ཕྲོགས་པ་ན་གཞན་དོན་ལ་གཡེལ་བར་འགྱུར་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་སྔར་བཤད་པ་དེས་སེམས་ཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཞན་དོན་ལ་ལྷག་པར་ཡང་བརྩོན་པར་འགྱུར་བས་མི་འདྲའོ། །བཞི་པ་ནི། ཡང་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་གང་ལས་བདེ་བ་ཕུལ་བྱུང་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་བྱང་སེམས་ལ། ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་འབྱུང་ ངམ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདྲི་ན་ནི། སེམས་མེད་པ་རྣམས་ལ་བཅད་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད་དེ། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོའི་ཚལ་ཞིག་ཡོད་ལ། དེར་འགའ་ཞིག་འོངས་ནས་སཱ་ལ་གཅིག་བཅད་པ་ན། དེར་ཤིང་སཱ་ལ་ལྷག་མ་དེ་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་བཅད་པའོ། །བདག་ཅག་ནི་མ་བཅད་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་། དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་དོ། །རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཆོག་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ནི་སྙིང་རྗེས་འཇིག་རྟེན་སྡུག །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུན་རིང་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་ས་ཐོབ་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ཡང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཀུན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདྲི་ན་ནི་ལུས་གནས་པ་དང་འགལ་བའི་རྐྱེན་རང་གི་ལུས་ལ་བབས་པས། ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། དེའི་ཚེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ལྷག་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་སེམས་རྣམས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༡ ནས་ ༡༠༠ བར།
Chinese
当想到听到有人说“给点东西”的声音时，心想这些人是在向我乞讨。然而，对于菩萨来说，心中反复生起喜悦。这是因为诸佛世尊已进入寂灭涅槃之境，难道不是为了生起安乐吗？舍弃一切内外之物，使乞讨者心满意足，更何况生起胜过寂静安乐的喜悦呢？不需要说，是不需要的。当内心被寂静安乐所占据时，就会忽略利他之事。而菩萨的喜悦如前所述，正是因为内心被喜悦占据，反而更加努力地行利他之事，所以两者是不同的。第四，如果有人问，既然说布施能产生殊胜的喜悦，那么对于布施内外之物的菩萨来说，难道不会生起身体的痛苦吗？如果以大士获得果位的情况来问，那么就像砍伐无情物一样，不会有身体的痛苦。如圣者虚空藏定中所说：“例如，有一个巨大的娑罗树林，有人来到那里砍伐了一棵娑罗树。剩下的娑罗树会想：‘这棵被砍了，我们没有被砍。’它们不会因此而产生贪恋和愤怒，没有分别念和妄想。菩萨的忍辱就像这样，是完全清净的，至高无上，与虚空相等。”就像经中所说的那样。在《宝鬘论》中也说：“彼无身之苦，何来意之苦？彼以悲悯世间苦，彼即以此久安住。”这里所说的也是指获得果位者。如果以尚未获得极喜地，对身体和受用没有实执贪恋的情况来问，那么与身体存在相违背的因缘降临到自身时，身体的痛苦肯定会产生。但即便在那时，痛苦也仍然是更加投入利益众生之事的因。就像这样，菩萨们 第1页到第100页
English
When thinking about the meaning of hearing the sound of someone saying "Give something," one thinks, "These people are begging from me." However, for the Bodhisattva, joy arises in the mind again and again. This is because the Buddhas, the Arhats, have entered the state of peaceful Nirvana. Isn't it to generate happiness? By giving away all inner and outer things, the beggars are satisfied. What need is there to mention generating happiness that surpasses peace and bliss? There is no need to say, it is not needed. When the mind is captivated by peace and bliss, one becomes distracted from benefiting others. But the joy of the Bodhisattva, as mentioned before, precisely because the mind is captivated by joy, one becomes even more diligent in benefiting others, so they are different. Fourth, if someone asks, since it is said that giving generates excellent joy, then for the Bodhisattva who gives away inner and outer things, will physical suffering not arise? If one asks with the great being having attained a bhumi in mind, then just like cutting inanimate objects, there is no physical suffering. As it is said in the Samadhi of the Noble Akashagarbha: "For example, there is a great grove of Sala trees. Someone comes there and cuts down one Sala tree. The remaining Sala trees think, 'This one has been cut, we have not been cut.' They do not have attachment or anger towards it. There is no conception or discrimination. The patience of the Bodhisattva is like that, it is completely pure, supreme, and equal to space." It is like what is said in the sutra. Also in the Ratnavali it says: "For him there is no physical suffering, how could there be mental suffering? He suffers for the world with compassion, and he abides long by that very thing." This also refers to those who have attained a bhumi. Again, if one asks with the assumption of not having attained the Joyful Ground, where there is no clinging attachment to body and possessions, then when conditions contrary to the existence of the body befall one's own body, physical suffering will undoubtedly arise. But even at that time, that suffering remains the very cause for engaging even more in the benefit of sentient beings. Like this, Bodhisattvas Pages 1 to 100