Tibetan
ང་འདྲ་བས། སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྣོན་པོས་སྔོན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བཙལ་ནས། དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་གཉིས་པ་ཡང་མེད་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་མིན་གྱི། འགྲེལ་པར་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ལ་བཤད་ལ། དེ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འོང་བ་མི་འགལ་ལོ། །དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འཆད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་བློ་ཞེས་པས་ཐོག་མར་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་སྟོན་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་ན། དེ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། གང་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྙིང་བརྩེ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཏོག་ཕུན་ཚོགས་འདིའི་ཐོག་མར་སྐྱེད་པ་ལ་གལ་ཆེ་བ་ས་བོན་དང་ནི་འདྲ་ལ། བར་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བ་ལ་ཆུ་དང་འདྲ་ཞིང་། ཐ་མར་གདུལ་བྱས་ཡུན་རིང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གནས་ལ། འབྲས་བུས་སྨིན་པ་ལྟ་བུར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར། ཟླ་བའི་ཞབས་བདག་གིས་ཉན་རང་དང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་སེམས་དང་དེའི་རྒྱུ་གཞན་གཉིས་ལས་ཀྱང་ཐོག་མར་རམ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་བའི་ཐོག་མར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པར་བགྱིའོ། །དེ་ཡང་ད་གཟོད་བསྟོད་པ་མིན་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཏོག་བསྐྲུན་པ་ལ། ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་གལ་ཆེ་བར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་དཔེའི་སྐབས་སུ་ཕྱིའི་ལོ་ཏོག་ལ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་གལ་ཆེ་བ་གསུམ། སོ་སོ་བར་སོང་བ་ལྟ་བུ་མིན་པར། དོན་གྱི་སྐབས་སུ་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཏོག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ན་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་གལ་ཆེ་བར་བསྟན་ནོ། །ཐོག་མར་གལ་ཆེ་བ་ལ་ས་བོན་ལྟ་བུ་ཡིན་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བས། སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་དུ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནས་བཏོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་ངེས་ པར་སྦྱར་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། དེ་ཡང་རང་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ནས། བདག་གིས་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ངེས་པར་བསྐྱེད་དོ། །དེ་འདྲ་པའི་དམ་བཅའ་བ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དོར་ན་མི་འགྲུབ་པར་མཐོང་ནས། ཡེ་ཤེས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འཇུག་པས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ཞིག་ལས། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་བཏང་སྤྱོད་ཀུན་དང་། །ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་བཤད་པ། །སེམས་ཡོད་སུ་ཞིག་དེ་ལ་སྨོད། ཅེས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཏང་ཀྱིས་དྲངས་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་དུ་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་གཏད་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་ཀུན་བསྡུས་པར་གསུངས་སོ། །བར་དུ་གལ་ཆེ་བ་ལ་ཆུ་དང་འདྲ་ཚུལ་ནི། སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཐོག་མར་བསྐྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དུས་ཕྱིས་སྙིང་རྗེའི་ཆུས་ཡང་དང་ཡང་དུ་མ་བཅུས་ན། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཡངས་པ་མ་བསགས་པ་འདི། ངེས་པར་ཉན་རང་གང་རུང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ། སྙིང་རྗེའི་ཆུས་ཡང་ ཡང་བཅུས་ན་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐ་མར་གལ་ཆེ་བ་ལ་སྨིན་པ་དང་འདྲ་ཚུལ་ནི། །རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་སྨིན་པ་དང་བྲལ་ན། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་ཚོགས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པ་འཕེལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུའི་སར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་ན་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཕྱིར་ཞེས་པ་བཞིའི་དོན་བཀྲལ་བས་ནི། ཐེག་ཆེན་པ་བྱེད་པར་འདོད་ན་ཐོག་མར་ཡིད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་དང་། དེ་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཅིག་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཟབ་མོའི་ལྟ་བ་ཕུ་ཐག་གཅོད་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་ནས་དེ་དག་ལ་སློབ་པ་ཅིག་དགོས་པར་བསྟན་པ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་དགོས་སོ། །༈ གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་དམིག
Chinese
像我这样，是具有发心特征的人，考虑到这个意义，即使是鼓励发心，也就像说话一样是外壳，像味道一样，这才是意义之心。这样说的。具有菩萨种性的根器敏锐者，首先寻求真如的见解，然后才发心，因此没有第二种过失，这将要讲解。无二之智，不是没有能取所取二者显现，而是在解释中，说是远离二边的智慧，而且这在菩萨之前出现也不矛盾。讲解胜义的发心是完全不相关的，因为“无二之智”也必须显示最初进入的菩萨之因的智慧。第二，菩提心和无二智慧二者的根本也是慈悲，因此，认为在那三者之中，慈悲是最主要的，所以说了“因为什么”等等。因为慈悲对于最初产生这圆满的胜者庄稼非常重要，就像种子一样，中间对于从上到上地增长就像水一样，最终对于所化机长久享用的处所，就像果实成熟一样，因此，月称我对于声闻、独觉和佛，以及菩萨和那二者的其他因，也在最初或者著论的最初赞颂大悲。而且这并不是现在才赞颂，而是紧接着在造胜者庄稼时，显示了初、中、末三者都非常重要。用“自身”的语气，不是说譬喻的情况中，外面的庄稼初、中、末三者的重要是各自不同的，而是说意义的情况中，胜者庄稼只有慈悲在初、中、末三者都非常重要。最初重要就像种子一样的情况是：像这样，具有大悲心的人，因为众生的痛苦而痛苦，为了救护所有痛苦的众生，我一定要把这些众生从轮回的痛苦中解脱出来，安置于佛的果位，这样特意缘于所作之事的发心，而且自己成佛
English
Like me, one who possesses the characteristics of bodhicitta, even when encouraging aspiration with this meaning in mind, is merely speaking like a husk. The essence, like flavor, is the mind of meaning. So it is said. Those with sharp faculties of the bodhisattva lineage first seek the view of suchness, and then generate bodhicitta, so there is no second fault, which will be explained. The non-dual mind is not the absence of the appearance of the two, grasper and grasped, but in the commentary, it is explained as the wisdom that is free from the two extremes, and it is not contradictory for it to come before the bodhisattva. Explaining the ultimate bodhicitta is completely unrelated, because the "non-dual mind" must also show the wisdom of the cause of the bodhisattva who initially enters. Secondly, since the root of both the mind of enlightenment and non-dual wisdom is also compassion, it is held that compassion is the most important of the three, so it is said, "For what reason," and so on. Because compassion is very important for initially generating this perfect crop of the Victorious Ones, it is like a seed, and in the middle, it is like water for increasing from above, and finally, for the place where disciples enjoy for a long time, it is considered like the ripening of fruit, therefore, I, the servant of the moon, praise great compassion at the beginning, or at the beginning of composing treatises, even more than the Hearers, Solitary Realizers, and Buddhas, as well as Bodhisattvas and the other two causes of those. Moreover, it is not just now that it is praised, but immediately upon creating the crop of the Victorious Ones, it is shown that the beginning, middle, and end are all very important. The word "itself" does not mean that in the case of the example, the importance of the outer crop in the beginning, middle, and end is different for each, but in the case of the meaning, it is shown that only compassion is very important in the beginning, middle, and end for the crop of the Victorious Ones. The way in which the beginning is important, like a seed, is as follows: Like this, one who has great compassion suffers from the suffering of sentient beings, and in order to protect all suffering sentient beings, I must liberate all these sentient beings from the suffering of samsara and place them in the state of Buddhahood. Thus, the bodhicitta that is specifically focused on the task to be done, and also oneself becoming a Buddha.
Chinese
看到获得遍智要依赖于此，我为了这些的缘故，无论如何也要获得无上菩提，如此思量，必定生起缘菩提之心。像那样的誓言，也看到如果舍弃以无二智慧为代表的布施等行为就不能成就，因此对于以智慧为主的行为也必定要投入。一切佛法的种子就是大悲心啊！考虑到这个意义，在《宝鬘论》中说：何者大乘经，先说慈悲行，以及无垢慧，有心谁能谤？因此，以慈悲先导引发的行为总的来说，特别是以无有二边执著垢染的智慧之行为三种，就已包括了大乘的一切意义。中间重要的就像水一样，虽然以慈悲的种子最初已经生起了菩提心之苗芽，但之后如果不用慈悲之水再三浇灌，那么没有积累成为佛陀之因的广大二资粮，必定会现前声闻或独觉任何一方的寂灭，如果用慈悲之水再三浇灌就不会那样了。最后重要的就像成熟一样，即使已经获得了胜者的果位，但如果离开了慈悲的成熟，那么在轮回存在期间，也不会成为众生受用的因，声闻独觉和菩萨圣者之众从一个到另一个相续不断地增长也不会发生，如果在果位时大悲心恒常存在，那就会与此相反地出现。这样一来，解释了“因为什么”这四个问题，如果想要成为大乘者，首先心要变成大悲心的他者，然后依靠它从内心深处生起一个具足特征的菩提心，生起菩提心之后，必定无疑地要学习菩萨的行为总的来说，特别是要决断甚深之见，对于指示需要学习那些，必须获得坚定的定解。༈ 第二个方面分二，缘众生。
English
Seeing that attaining omniscience depends on this, I thought that for the sake of these, I must attain unsurpassed enlightenment in any way, and I would definitely generate a mind focused on enlightenment. Such a vow, too, sees that if the practice of generosity, etc., represented by non-dual wisdom, is abandoned, it will not be accomplished. Therefore, it is certain that one must engage in the practice that is primarily wisdom. The seed of all the Buddha's teachings is great compassion! Considering this meaning, it is said in the Ratnavali: Which Mahayana scripture, first speaks of compassion and conduct, and explains immaculate wisdom, who with a mind would slander it? Therefore, the general conduct led by compassion, and in particular, the three practices of wisdom without the defilement of the two extremes of focus, encompass all the meanings of the Mahayana. The importance in the middle is like water. Although the sprout of the mind of enlightenment has already been generated by the seed of compassion, if it is not repeatedly watered with the water of compassion later, then this vast accumulation of two accumulations that has not become the cause of the Buddha will surely manifest the extinction of either the Hearer or the Solitary Realizer. If it is repeatedly watered with the water of compassion, it will not change in that way. The importance at the end is like ripening. Even if the state of the Victorious One has been attained, if it is separated from the ripening of compassion, then for as long as samsara exists, it will not become the cause for beings to enjoy, and the assembly of Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattva Aryas will not increase continuously from one to another. If great compassion is constantly present at the fruit stage, then it will occur in the opposite way. In this way, by explaining the meaning of the four "whys," if one wants to become a Mahayanist, first the mind must become the other of great compassion, and then relying on it, one must generate a Bodhicitta that possesses all the characteristics from the depths of one's heart. After generating Bodhicitta, one must undoubtedly learn the general conduct of Bodhisattvas, and in particular, one must decide on the profound view. One must gain a firm conviction in the instruction that one needs to learn those things. ༈ The second aspect has two parts: focusing on sentient beings.