Tibetan
དག་ཙམ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། ཕྲ་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མིན་པར་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་ཉན་རང་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ཚུལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་དང་འདྲ་བ་བཟུང་ནས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་ལ་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་ནི། འདིའི་ལུགས་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་ལྟ་ཡོད་པས་དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་ལས་སོག་པ་དང་། དེ་ལས་ལས་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ཀྱི། སྤྱིར་འཇིག་ལྟ་ཡོད་ཙམ་ལ་མིན་ཏེ། ས་བདུན་པའི་བར་དུ་འཇིག་ལྟ་ཡོད་ཀྱང་། ས་དང་པོ་ནས་ལས་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་དེ་དག་གིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྒོམ་པ་དང་བྲལ་ན། འཇིག་ལྟ་ཟད་ པར་བྱེད་མི་ནུས་པར་བསྟན་པས། མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ལམ་ཙམ་ལས་མེད་ན་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་སྤོང་བ་མེད་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་མཛད་ཕྱིན་ཆད། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཐུན་མོང་བ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཇིག་ལྟ་ལ་སོགས་པའི་ངོས་འཛིན་མཛད་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་སོར་བཞག་ཏུ་མཛད་ན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ། མཐའ་མ་ཆོད་པའི་ནོར་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་མཁས་པའི་དབང་པོ་འདི་འཁྲུལ་བ་ག་ལ་སྲིད། དེས་ན་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་གཞུང་འཛུགས་པར་སྒོམ་ཞིང་། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་འདིའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ནི། ལུགས་འདི་ལ་དད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདིས་མཚོན་ནས་གཞན་ཡང་མང་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ལེགས་པར་རྩད་གཅད་པར་བྱའོ། །ལམ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཉོན་གསུམ་མོ། །དེ་གསུམ་ལ་ཐོག་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ལས་ལས་དང་། དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་དེའི་རིགས་འདྲ་དང་། ཉོན་མོངས་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཕར་སྐྱེ་ཚུར་སྐྱེ་བྱེད་པས། སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དོན་ ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་དེ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། དེ་ཡང་དུས་གསུམ་གང
Chinese
仅仅是粗略地遮止而已。要知道，并非是细微的补特伽罗无我。因此，按照这位论师的观点，声闻和独觉证悟补特伽罗无我的方式，与其他的宗派论者相同。如果说在证悟法无有无上存在不同，那就是没有很好地领悟此宗。因为，经文中说，如果脱离了真如的见解，也不会证悟补特伽罗无我。然后，经文中说，因为有二足者的我见，所以凭借它束缚于轮回的业被积聚，并且从那之中，凭借业力而在轮回中产生。那也是就对蕴执著为真实的执著对象没有被破除而言的，并非仅仅是有我见。虽然直到七地都有我见，但是从初地开始，就不会凭借业力而受生。那些经文显示，如果脱离了修习真如的见解，就不能使我见灭尽。因此，如果仅仅有十六行相的道，就没有断除烦恼的抛弃。这样，自从作了不共的补特伽罗无我的安立之后，如果仅仅是就共同的补特伽罗无我的角度，而把我见等认定为烦恼的分类都原封不动地保留，那么，不共的宗派，就会变成没有最终定论的大错谬。对于此，这位智者怎么可能会错乱呢？因此，应当思维建立声闻和独觉证悟法无我的经文，而对于烦恼的分类是否有不共的安立，连这样的想法都不会产生的这些随行者们，仅仅是对这个宗派有信仰而已。以这个为代表，其他的很多显现也应当好好地考察。三道是指烦恼、业和生的三者，也就是流转的三者。这三者没有起始、中间和终结，是因为从烦恼产生业，从那之中产生痛苦，并且从痛苦中也产生同类的烦恼等，因为产生烦恼等，所以互相产生，因此没有先后顺序的确定，这是指互为因果的关系。 那个缘起不是从自、他、以及二者产生，而且也不是三时中的任何时
English
It is only a rough blocking. Know that it is not the subtle selflessness of the person. Therefore, according to this teacher's view, the way that Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of the person is the same as other proponents of tenets. If it is said that there is disagreement on whether or not the realization of the selflessness of phenomena exists, then this is not a good understanding of this system. For, it is said in the commentary that if one is separated from the view of suchness, one will not realize the selflessness of the person. Then, it is said that because of the view of self of the two-legged, karma that binds one to samsara is accumulated by its power, and from that, one is born in samsara by the power of karma. That is also done from the point of view that the object of clinging to the aggregates as true has not been refuted, not just from the mere existence of the view of self. Although there is a view of self up to the seventh ground, one does not take birth by the power of karma from the first ground. Those texts show that if one is separated from meditating on the view of suchness, one cannot exhaust the view of self. Therefore, if there is only the sixteen aspects of the path, it is shown that there is no abandonment of exhausting afflictions. Thus, since the establishment of the uncommon selflessness of the person has been made, if one only takes the common selflessness of the person as the basis, and leaves the classifications of afflictions, which identify the view of self and so on, as they are, then the uncommon tenet will become a great error without a final conclusion. How could this wise man be confused about that? Therefore, one should contemplate establishing the texts that explain that Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena, and these followers who do not even have the thought of whether or not there is an uncommon establishment of the classifications of afflictions, only have faith in this system. As exemplified by this, many other appearances should also be thoroughly investigated. The three paths are the three all-afflictive ones of affliction, karma, and birth. These three have no beginning, middle, or end, because karma arises from affliction, suffering arises from that, and similar afflictions and so on also arise from suffering, so they arise mutually, so there is no definite order of before and after, which means they are mutually causal. That dependent arising does not arise from self, other, or both, and it is not any of the three times.