Tibetan
གས་དང་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་འདྲ་ལ། ས་བོན་སྤོང་མི་ནུས་པ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཟླ་བ་དང་ཞི་བ་ལྷ་གཉིས་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འཆད་མ་ཤེས་འདུག་གོ །ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ན། གང་ཟག་བདེན་མེད་དུ་མི་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མི་རྟོགས་པ་ནི། དཔེར་ན་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་འཇོག་པ་ལྟར། གང་ཟག་བདེན་མེད་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དུ་གཞག་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གང་ཟག་བདེན་པར་འཛིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དུ་གཞགདགོས་པས། དེ་མ་ཟད་བར་དུ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་མི་འོང་བ་དང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་སུ་འཇོག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷའི་ལུགས་ལའང་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐེགཆེན་གྱི་མདོའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་དང་ཐེག་དམན་གྱི་མདོའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་པའོ། །དང་ པོ་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྟན་པས་ཞུས་པ་ཚིག་གསལ་དུ་དྲངས་པ་ལས། དཔེར་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་གིས་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་རོལ་མོ་བྱུང་བའི་ཚེ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་བའི་བུད་མེད་མཐོང་ནས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་བཀྲིས་ནས་འཁོར་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་སྟེ། སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་སྟེ་དེ་སོང་ནས་ཀྱང་བུད་མེད་དེ་ཉིད་ལ་མི་སྡུག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་བུད་མེད་མ་མཆིས་པ་ལ་མི་སྡུག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བགྱིད་པའི་མི་དེའི་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དེ་ནི་ལོག་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ན་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་ཁ་ཅིག་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ང་ནི་མི་བླུན་པོ་དེ་དག་ལ་ལམ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་ལ་ བུད་མེད་དངོས་སུ་བཟུང་ནས། དེ་ལ་མི་རྟག་སོགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཕུང་པོ་བདེན་པར་བཟུང་ནས་ཕུང་པོ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་དཔེ་དོན་དུ་སྦྱར་བ་ལ། བདེན་པའི་ཕུང་པོ་དམིགས་པར་བྱས་ནས་མི་རྟག་སོགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཅིག་ཀྱང་ཡོད་ལ། དེ་ནི་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ལོག་ཤེས་རྐྱང་པ་ཡིན་པས། ཚད་མས་གྲུབ་པ་མིན་ཀྱང་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པའི་རྒྱུད་ལ། བདེན་བརྫུན་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས། དེ་གཉིས་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དུ་མ་ཞིག་འོང་ལ། སྒོམ་པའི་ཚེ་ཡང་དོན་དེ་བསྒོམས་པས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེའོ། །ཡང་འཕགས་པ་བསམ་གཏན་པའི་དཔེ་མཁྱུད་ཀྱི་མདོ་ཚིག་གསལ་དུ་དྲངས་པ་ལས་ཀྱང་། འཇམ་དཔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བས། སེམས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིས་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་འཇམ་དཔལ་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་དུ་གསོལ། ཞེས་སྟོན་པས་བདེན་བཞི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་པས། འཁོར་བ་ ལས་མི་གྲོལ་བར་གསུངས་པ་ལ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཡུལ་གང་ལ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པས། འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བ་བཤད་པ་ཞུས་པའི་ལན་དུ། བདག་ནི་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བ་དང་། མྱང་འདས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་པར་བྱེད་པས། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པ་ན། བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤངས་སོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ལམ་བསྒོམས་སོ་སྙམ་ནས་བདག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་པ་འབྱུང་བར་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་སྤངས་པ་ན། ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་དོ་སྙམ་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་རང་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་མཐོང་བ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་བའི་ཉེས་པས། དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གནས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བགྱི་ཞུས་པ་ནི། སྔར་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་བདེན་བཞི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་དགོས་པར་གསུངས་པ
Chinese
俱生和俱起二者相似，不能断除种子也因为二者相同。这里月称和寂天菩萨二者意趣一致，没有理解。如果不能证悟蕴无自性，就不能证悟补特伽罗无自性，这样一来，不能证悟补特伽罗的无我，比如将蕴等的法空性安立为法无我一样，补特伽罗无自性也必须安立为补特伽罗无我，因为一切理由都相同。这样一来，执著补特伽罗为真实就必须安立为补特伽罗我执，不破除它，一切烦恼都不会止息，并且必须安立执著补特伽罗和法为真实的为烦恼，寂天菩萨的宗派也必须这样安立。第二有二，引用大乘经的教证，以及引用论典和小乘经的教证。第一，从《胜思慧请问经释》中引用，比如某人在魔术师表演的时候，看到魔术师变幻出来的女子，生起贪恋之心，因为贪恋而心烦意乱，感到羞愧和害怕，从座位上起身离开，离开后仍然对那个女子作不净观，作无常、痛苦、空和无我观，种姓之子，你觉得怎么样？那个人是如理而行还是不如理而行？回答说：世尊，对于不存在的女子作不净观，作无常、痛苦、空和无我观的人，他的精进是不如法的。世尊说：种姓之子，这里有些比丘、比丘尼、优婆塞和优婆夷，对于未生和未出现的法作不净观，作无常、痛苦、空和无我观，那些也应当像那样看待。不要说我为那些愚笨的人修道，那些被称为不如理而行。说得非常清楚。对于幻化的女子和女子
English
The co-emergent and the co-arisen are similar. The inability to abandon the seed is also the same for both. Here, it seems that the intentions of Chandrakirti and Shantideva are not understood to be the same. If one does not realize that the aggregates are without inherent existence, one will not realize that the person is without inherent existence. In that case, not realizing the selflessness of the person is like establishing the emptiness of phenomena such as the aggregates as the selflessness of phenomena. The selflessness of the person must also be established as the selflessness of the person, because all the reasons are the same. In that case, grasping the person as real must be established as the self-grasping of the person. Unless it is destroyed, all afflictions will not cease, and grasping the person and phenomena as real must be established as afflictions. This must also be established in the system of Shantideva. The second has two parts: citing the scriptural authority of the Mahayana sutras, and citing the scriptural authority of the treatises and the Hinayana sutras. First, quoting from the commentary on the *Sublime Wisdom of the Question of Sagacious Thought Sutra*: For example, when a person is at a magician's performance, he sees a woman conjured up by the magician and develops a mind of desire. Because of desire, his mind is disturbed, and he feels ashamed and afraid. He gets up from his seat and leaves. Even after leaving, he still contemplates the impurity of that woman, and contemplates impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Son of good family, what do you think? Is that person practicing correctly or incorrectly? He replied: World-Honored One, the effort of that person who contemplates the impurity of a non-existent woman, and contemplates impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, is incorrect. The World-Honored One said: Son of good family, here some monks, nuns, laymen, and laywomen contemplate the impurity of phenomena that have not arisen and have not appeared, and contemplate impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Those should also be regarded in the same way. Do not say that I am practicing the path for those foolish people. Those are called those who practice incorrectly. It is said very clearly. Regarding the illusory woman and women
Chinese
执著之后，就对它进行无常等方面的作意。以及执著蕴为真实，然后对蕴进行无常等如前作意，将二者作为比喻和意义结合起来。也有将真实的蕴作为所缘，然后作意无常等的。那是因为对执著境产生错乱的邪见，虽然不是由量成立，但在未获得破除实执之境的见解的相续中，对于未区分真假的蕴，以及未区分二者的无常等，会产生许多名言上的由量成立的认识。修行时，如果修习那个意义，就会如前所说的那样，在相续中生起道。又，从圣者三昧的譬喻经文中清楚地引用说：“妙吉祥，由于没有如实见到圣者的真谛，众生以四颠倒之心，心颠倒者，不会从此非真实的轮回中解脱。”这样说之后，妙吉祥问：“世尊，依靠什么近取，众生不会从此轮回中解脱，请您开示。”佛陀说，由于没有如实了知四谛，所以不能从轮回中解脱。对此，至尊问，依靠什么境，以何种方式作意，才不能从轮回中解脱的请示的回答是：“我将从轮回中解脱，获得涅槃。”以如此执著真实的行相进行思择，修习无常等时，会想“我已知痛苦，已断除集，已现证灭，已修道”，然后会产生“我已成阿罗汉”的想法。就像之前说的那样，暂时断除了现行的烦恼，会生起“一切漏尽”的想法。当死亡来临时，看到自己再次受生，由于对佛陀产生怀疑的过失，会堕入大地狱。这只是对于安住于那种道的一些人而言，并非对所有人都是如此。之后，妙吉祥问，如何才能证悟四圣谛呢？之前说过，要从轮回中解脱，就必须如实了知四谛。
English
After grasping, one contemplates impermanence, etc., on it. And grasping the aggregates as true, then contemplating impermanence, etc., on the aggregates as before, combining the two as metaphor and meaning. There is also taking the true aggregates as the object and then contemplating impermanence, etc. That is because it is merely a wrong view that is mistaken about the object of attachment. Although it is not established by valid cognition, in the continuum where the view that refutes the object of true grasping has not been found, focusing on the aggregates without distinguishing between truth and falsehood, and the impermanence, etc., that do not distinguish between the two, many nominal valid cognitions will arise. When meditating, if one meditates on that meaning, the path will arise in the continuum as previously explained. Furthermore, from the clear citation of the example of the Noble Samadhi Sutra, it is said: "Manjushri, because sentient beings do not see the truths of the noble ones as they truly are, those whose minds are inverted by the four inversions will not transcend this unreal samsara." After saying this, Manjushri asked: "Bhagavan, by relying on what close object do sentient beings not transcend samsara? Please explain." The Buddha said that because the four truths are not known as they truly are, one cannot be liberated from samsara. To this, the Venerable One asked, relying on what object, and in what way contemplating, is it said that one cannot be liberated from samsara? The answer to the request was: "I will be liberated from samsara, and attain nirvana." Thinking in this way with an attitude of grasping at truth, when meditating on impermanence, etc., one will think, "I have known suffering, I have abandoned the origin, I have realized cessation, I have cultivated the path," and then the thought "I have become an Arhat" will arise. Just as previously said, temporarily abandoning the manifest afflictions, the thought "all outflows are exhausted" will arise. When death comes, seeing oneself taking rebirth again, due to the fault of doubting the Buddha, one will fall into the great hell. This is only for some who abide in such a path, not for all. Afterwards, Manjushri asked, how does one realize the four noble truths? It was previously said that to be liberated from samsara, one must know the four truths as they truly are.