Tibetan
་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་མཐོང་བ་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ། གང་ཕྱིར་ལུང་ལས་ལམ་འདི་ནི། །མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་མེད་པར། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། གསུངས་ཚུལ་ནི་སྤྱོད་འཇུག་འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཐར་པ་མེད་པ་དང་། དུས་གསུམ་གའི་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་བར་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་དྲངས་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རྐྱང་པ་ལ་བྱེད་པ་དོན་མིན་ནོ། །དེ་ནས་བསྟན་རྩ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ན། ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞིས་སེམས་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱིས་མྱང་འདས་མི་འཐོབ་པར་ཡང་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་དེའི། དེ་མ་ཐགཏུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་ཞེས་པ་ནི། ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལུགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་ནི། བདེན་པ་མཐོང་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ལམ་བསྒོམས་པས། ཉོན་མོངས་སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བ་འཐོབ་ན་ཞེས་བཤད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་མི་རྟག་སོགས་ཅུ་དྲུག་གི་ལམ་ཙམ་གྱིས་ ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བ་འཐོབ་མི་འཐོབ་ལ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ལམ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་ནུས་པ་ཁས་བླངས་ནས། དེས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་མིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་འདིའི་དོན་གཏན་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལམ་དེས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཉོན་མོངས་སུ་བཞག་པ་རྣམས། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས། རེ་ཞིག་མངོན་གྱུར་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཚེ། ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འཇོག་ན། ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་རེ་ཞིག་སྤངས་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འགོག་པ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདོད་པར་མི་ནུས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་དེ་དག་ལ། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་མེད་ཀྱང་། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་འཕེན་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བས་སོ། །ཞེས་པས་སྟོན་ནོ། །གཞུང་དེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་དགོས་ཀྱི། འགྲེལ་བ་འགའ་ཞིག་དང་བོད་རྣམས། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་མཽ་གལ་གྱི་བུ
Chinese
不必见到无自性的空性。作为回答：因为经中说，此道若无，则无菩提。意思是说，如果缺少了见到以自性成立的空性的这条道路，那么三种菩提中的任何一种都无法获得。所说的道理，就像《入行论大疏》中所引用的那样，《母经》中说，执着事物实有的人没有解脱，并且三世的预流果到独觉果都是依靠这部《般若经》而获得的。这只是针对无上菩提而言，并非毫无意义。然后，以“教法的根本是比丘”这四句，也表明了以执着心为目标的道路无法获得涅槃。然后，关于“断除烦恼即解脱，彼即刻便会转变”的说法，这只是在陈述前者的观点，其含义是，正如所说的“见到真谛便会解脱”一样，通过修习无常等十六行相的道路，如果断除烦恼而获得解脱，那么就应该这样说。因为在这里争论的焦点是仅仅通过无常等十六行相的道路是否能够从烦恼中解脱，并且从“见到真谛”等的争论中可以清楚地看出这一点。因此，如果承认仅仅通过无常等十六行相的道路就能够断尽烦恼，然后解释说这并不能从一切痛苦中解脱，那么这完全不是它的意思。因此，通过将这条道路视为与声闻乘二部共同的烦恼，如前所述，通过在相续中生起这条道路，当暂时没有现行的时候，如果认为获得了烦恼灭尽的解脱，那么仅仅暂时断除了烦恼的现行，就会立刻获得断尽一切烦恼的解脱。这是遮止的意图。之所以不能这样认为，是因为“虽无烦恼，然彼等，见有业力之功能。”意思是说，虽然暂时没有现行的烦恼，但由于业力的作用，仍然可以看到具有引发后世再生的能力。这就是它所要表达的。这些论典必须这样解释，但有些注释和藏人认为，即使没有烦恼，目犍连之子
English
It is not necessary to see emptiness without inherent existence. In response to that: Because the scriptures say, without this path, there is no enlightenment. It means that without this path of seeing emptiness as established by its own nature, none of the three enlightenments can be attained. The way it is said is like the quote from the Great Commentary on the Bodhisattvacaryāvatāra: The Mother Sutra says that those who have a concept of things do not have liberation, and that the stream-enterer to the solitary realizer of the three times are attained by relying on this Prajñāpāramitā. This is only for the sake of unsurpassed enlightenment, and it is not meaningless. Then, with the four lines "The root of the teaching is the monk himself," it is also shown that the path with the object of clinging to the truth of the mind does not attain Nirvana. Then, regarding the statement "If liberation is through abandoning afflictions, then immediately it will change," this is just stating the view of the former side, and its meaning is, as it is said, "Liberation will be through seeing the truth," through practicing the path of the sixteen aspects such as impermanence, if liberation is attained by abandoning afflictions, then it should be said that. Because here the focus of the debate is whether it is possible to be liberated from afflictions merely through the path of the sixteen aspects such as impermanence, and it is clear from the debate of "seeing the truth" etc. Therefore, if it is admitted that it is possible to exhaust afflictions merely through the path of the sixteen aspects such as impermanence, and then it is explained that this does not liberate from all suffering, then this is completely not its meaning. Therefore, by considering this path as afflictions common to the two vehicles of the Śrāvakayāna, as mentioned before, by generating this path in the continuum, when there is no manifestation for a while, if it is considered that liberation from the exhaustion of afflictions is attained, then merely temporarily abandoning the manifestation of afflictions will immediately lead to the attainment of liberation from the exhaustion of all defilements. This is the intention of refutation. The reason why this cannot be accepted is because "Although there are no afflictions, they, see the power of karma." It means that although there are no manifest afflictions for a while, due to the power of karma, it can still be seen that it has the ability to project future rebirths. That's what it shows. These texts must be explained in this way, but some commentaries and Tibetans think that even without afflictions, Maudgalyāyana's son
Tibetan
་དང་། འཕགས་པ་སོར་ཕྲེང་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔོན་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་སྡུག་བསྔལ་འབྱིན་པ་མཐོང་བས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ མི་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མིན་གྱི། ལས་ཀྱིས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་འཕེན་པའི་ནུས་པ་མི་ལྡོག་པས་གྲོལ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སེམས། །འགགས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ན། ལམ་གཞན་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པའི་སེམས་རེ་ཞིག་འགགས་ཀྱང་། གཏན་ནས་ལོག་པ་མིན་པས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་དུ་སྐྱེ་བས། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་མི་འཆད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པའི་སེམས་རེ་ཞིག་འགགས་པ་འོང་བར་བསྟན་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་སྤངས་པ་རེ་ཞིག་འོང་བའི་དོན་ནོ། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན། ཞེས་པའི་ལན་དུ། རེ་ཞིག་ཉེར་ལེན་སྲེད་པ་ནི། །མེད་ཅེས་ངེས་པ་ཉིད་ཅེ་ན། །ཞེས་ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་སྲེད་པ་ལམ་དེས་ཟད་པར་བྱེད་པས། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་མི་ལེན་པར་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ། སྲེད་འདི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་། །ཀུན་རྨོངས་བཞིན་དུ་ཅི་སྟེ་མེད། །ཅེས་ཕ་རོལ་པོས་ཀུན་རྨོངས་མི་ཤེས་པ་ལ། མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་མོངས་ཡིན་པ་ཞིག་དང་། དེ་མིན་པ་གཉིས་འདོད་པ་བཞིན་དུ། སྲེད་པ་ཡང་མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་ མོངས་ཅན་ཡིན་པ་ཅིག་དང་མིན་པ་ཅིག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་སྡེ་པ་གཉིས་དང་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་པར་སྟོན་གྱི་རང་ལུགས་ཀྱིས་སྲེད་པ་དེ། ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་མི་འདོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་བ་རེ་ཞིག་སྤངས་ཀྱང་། གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་པ་ཡིན་པས། སྔར་བཤད་པའི་མངོན་གྱུར་སྤངས་པ་ལ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་འཇིག་ལྟ་དང་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་བ་ཡང་མི་ལྡོག་གོ །གལ་ཏེ་ལུགས་དེ་གཉིས་ཀའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་བ་སྤངས་ན། གཉིས་ཀའི་ས་བོན་མ་སྤངས་པར་ནི་འདྲ་ལ། མངོན་གྱུར་ཡོད
Chinese
并且，见到圣者指鬘等在先前凡夫俗子时所积累的业的果报产生痛苦，并非立刻解脱。如是说， 不要这样做，这并非是产生今生痛苦的能力，而是业力牵引后世的能力不可逆转，所以没有解脱。为了说明这一点，（经文）说：远离空性的心，止息后又会再生起，如同无想定的等持。其意思是，如果远离了对空性的证悟，即使修习其他道，烦恼和合的心暂时止息，但并非彻底断除，所以烦恼又会现行生起，因为业力的作用，在轮回中流转不会停止。显示烦恼和合的心暂时止息，意思是如前所说，暂时出现舍弃烦恼现行。对于“见到业力的作用”的回答是：暂时对近取之爱，如果确定说没有。意思是说，以该道使取后有的爱欲穷尽，因此可以确定，由于业力的作用，不会再取后有。对于这个回答，对方说：这个爱欲即使不是烦恼，为何不像俱生无明一样不存在呢？意思是说，对于不了解俱生无明的人，就像随你所愿地承认有经部宗和大众部所说的烦恼，以及非烦恼两种一样，为何不承认爱欲也有经部宗所说的烦恼和非烦恼两种呢？这是在显示，存在着如两部宗和大乘共同承认的那种非烦恼的爱欲，但并非自己的宗派不承认爱欲是烦恼。因此，即使暂时舍弃了执着补特伽罗是独立自主的实有的我执所引发的爱欲的现行，但为何不舍弃执着补特伽罗是自性成立的，由俱生我见所引发的爱欲呢？因此，对于先前所说的舍弃现行来说，刚刚所说的俱生我见和爱欲的现行也不会退转。如果两种宗派的烦恼现行都舍弃了，那么两种宗派都没有舍弃种子这一点是相同的，现行存在。
English
And, seeing that the Venerable Angulimala and others experienced suffering due to the results of karma accumulated in their previous ordinary states, they were not immediately liberated. As it is said, Do not do this, this is not the power to generate suffering in this life, but the power of karma to propel the next rebirth is irreversible, so there is no liberation. To show this, (the scripture) says: A mind devoid of emptiness, once ceased, will arise again, like the absorption of non-discrimination. The meaning is that if one is separated from the realization of emptiness, even if one practices other paths, the mind associated with afflictions will temporarily cease, but it will not be completely reversed, so afflictions will arise again manifestly, and due to the effect of karma, the cycle of samsara will not cease. Showing that the mind associated with afflictions will temporarily cease means, as mentioned before, that the abandonment of the manifestation of afflictions will temporarily occur. In response to "The power of karma is seen," it is said: If it is certain that there is no temporary clinging to craving. It means that the craving that takes rebirth is exhausted by that path, so it is certain that due to the effect of karma, the next rebirth will not be taken. In response to this answer, the other party said: Even if this craving is not an affliction, why does it not exist like coemergent ignorance? It means that for those who do not understand coemergent ignorance, just as you would like to admit that there are two types of afflictions, as stated in the Sutra school and the Mahasamghika school, and non-afflictions, why not admit that craving also has two types of afflictions and non-afflictions as stated in the Sutra school? This is to show that there is a non-afflictive craving that is commonly acknowledged by the two schools and the Mahayana, but it is not that one's own school does not acknowledge craving as an affliction. Therefore, even if one temporarily abandons the manifestation of craving caused by the self-grasping that holds the person to be an independent and self-sufficient entity, why not abandon the craving caused by the coemergent view of self that holds the person to be inherently existent? Therefore, for the abandonment of manifestation mentioned earlier, the coemergent view of self and the manifestation of craving just mentioned will not be reversed either. If the manifestation of afflictions of both schools is abandoned, then it is the same that both schools have not abandoned the seeds, and the manifestation exists.