Tibetan
ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་བདེན་འཛིན་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ལུགས་ཀྱིས། དེ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་དགུར་བྱས་ནས། ས་གཉིས་པ་སོགས་སྒོམ་ལམ་དགུས་སྤོང་བའི་རྣམ་གཞག་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ད་དུང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ཐོད་རྒལ་ཞེས་པ་ལ་ནི། བརྡ་རྙིང་པ་ལས་སྣྲེལ་ཞི་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་བས། རིམ་པ་འཆོལ་བ་ལ་ཟེར་ཞིང་། འདིར་དེའི་སྒོ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་དྲུག་པ་མན་ཆད་ལ་མེད་ཅིང་བདུན་པ་ནས་ཡོད་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་ནི་དྲུག་པ་མན་ཆད་དང་བདུན་པ་ལ་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་གནོན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ། ད་དུང་དོགས་པ་མ་ཆོད་པས་རྩོད་གཞི་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་བཤད་ལ་ས་བདུན་པར་ཁོ་བོ་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོད་པས་རྩོལ་པ་དང་བཅས་ལ། མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས། མཚན་མ་མེད་པའི་ལམ་ཐོབ་ཅིང་། དྲུག་པ་མན་ཆད་དང་ཉན་རང་རྣམས་ལ་མཚན་མེད་དེ་མེད་པས། བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གསུངས་ཀྱང་། འདི་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཁྱད་པར་གཞག་དགོས་པར་སྣང་ ངོ་། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ལྡང་གི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཏེ། ས་བདུན་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འགོག་པ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པ་ས་འདི་ནས་ནུས་ལ། ས་འོག་མར་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བདག་གི་བླ་མ་དམ་པ་གསུང་བ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། མོས་སྤྱོད་དུ་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་སོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དུས་ཐུང་ངུར་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པ་མི་དཀའ་ཡང་། སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་སོང་བའི་འཕགས་པའི་སྐབས་སུ། འཇུག་ལྡང་གི་ཚུལ་དེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྐབས་སུ། ས་བདུན་པར་ཉན་རང་བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འཆད་པ་འདི་སྐབས་ལ་མ་བབ་པོ་སྙམ་ན། སྐབས་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་ས་དང་པོ་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་ལ། མདོ་དེར་ས་དང་པོ་ལ་གནས་པས་ཉན་རང་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས་ལ། དེའི་ཚེ་ས་གང་ནས་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ། ས་བདུན་པ་ནས་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གསུངས་པ་དེ་ཉིད། གཞུང་འདིར་ཡང་བཀོད་པ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྐབས་ལ་ བབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ས་བཅུ་པའི་མདོས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཁུངས་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འགྲེལ་པ་མཛད་པའི་དགོངས་པ་གསལ་བར་བཤད་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྤྱོད་འཇུག་གི་ལུགས་སུའང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས་བཅུ་པ་ལས་ས་དྲུག་པ་མན་ཆད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས། ཉན་རང་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་པར་གསུངས་པའི་ལུང་འདི་ལས་ནི། ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་ངེས་ཏེ། དེ་གཉིས་ལ་ཤེས་རབ་དེ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་སྲིད་རྩེ་མ་གཏོགས་པའི་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་བཞིན་དུ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་། རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་བཞིན་དུ་ཉན་རང་གིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས་གོམས་པ་མེད་ན། ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་བྱེད་མི་ནུས་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་འདྲ་བར་ བསྟན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་དམིགས་པས། བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་གཞི། ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་དམིགས་པའི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པས་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱིན་ན། བཏགས་ཆོས་གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ཡང་སུན་མི་ཕྱིན་པས། གང་ཟག་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་མ་རྟོགས་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་གི་དོན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་ལ། ལུགས་འདི་དང་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལེགས་པར་མ་ཤོད་སྣང་བས། འདིའི་མཐའ་བཅད་པ་ལ་དོགས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། དེ་སེལ་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕབ་ན། གལ་ཏེ་གང་
Chinese
返回。因此，在这种将实执视为所知障的宗义中，将所知障分为小、中、大九种，不承认从二地等以九道修道断除的立宗，以后还会讲到。第二种也不合理，即所谓的“脱噶”，旧译中也作“斯热西”，意为次第错乱。此处，通过这种方式进入禅定，六地以下没有，七地才有，因为没有能成立的理由。第三种也不合理。对于六地以下和七地，以证悟力胜伏与不胜伏的理由，因为疑惑尚未消除，如同将争论点作为理由一样。解释说，七地时有“我要进入道”的想法，因此是带功用的。由于不显现经部等法的相，因此获得无相道。六地以下和声闻缘觉等没有无相，因此说以智慧胜伏。但对此，似乎必须从证悟真如的基础上加以区分。也就是从进入和退出的角度进入真实的真如之境。如七地时所说，每个心识刹那进入和退出止灭真如之境，是从此地开始能够做到，下地则不能。如我的上师所说，这很好。在胜解行地，心和真如二者尚未融为一体的空性禅定中，短暂地进入和退出并不困难。但在圣者地，心和真如二者如水入水般融合时，进入和退出的方式就非常困难了。如果认为在初地功德的章节中，讲到七地以智慧胜伏声闻缘觉是不合时宜的，那么没有次第错乱的过失。因为此处对初地等的解释是依据《十地经》而讲的。该经中清楚地阐述了安住于初地者以世俗菩提心胜伏声闻缘觉，以胜义菩提心则不胜伏的差别。当时，会产生从哪个地开始以证悟力胜伏的疑问。
English
Returning to the point. Therefore, in this system that posits the apprehension of reality as an obscuration to knowledge, the system that divides the obscuration to knowledge into nine categories—small, medium, and large—does not accept the framework of abandoning them through the nine paths of cultivation, starting from the second ground. This will be explained further. The second point is also unreasonable, namely, what is called "Trekchö," which is also referred to as "Srelzhi" in the old translations, meaning a confusion of order. Here, there is no valid reason to say that entering samadhi through this method is absent in the first six bhumis and present from the seventh bhumi onwards. The third point is also unreasonable. Regarding the reason for overcoming or not overcoming with realization in the first six bhumis and the seventh bhumi, it is like presenting the point of contention as evidence because the doubt has not yet been resolved. The commentary states that in the seventh bhumi, there is the thought, "I shall enter the path," and therefore it involves effort. Because the characteristics of the Dharma, such as the Sutras, are not made manifest, the path of no characteristics is attained. It is said that the first six bhumis and the Shravakas and Pratyekabuddhas do not have this absence of characteristics, and therefore they are overcome by wisdom. However, in this case, it seems necessary to differentiate based on the realization of suchness itself. That is, it is through the means of entering and emerging from the ultimate reality of suchness. As explained in the context of the seventh bhumi, the ability to enter and emerge from the cessation of true reality with each moment of mind is possible from this bhumi onwards, but not in the lower bhumis. As my venerable guru said, this is excellent. In the stage of aspiration, it is not difficult to briefly enter and emerge from the samadhi of emptiness where the mind and suchness have not become one. However, in the case of the noble ones, where the mind and suchness have become like water poured into water, the manner of entering and emerging is extremely difficult. If one thinks that it is inappropriate to explain in the chapter on the qualities of the first bhumi that the Shravakas and Pratyekabuddhas are overcome by wisdom in the seventh bhumi, there is no fault of misplaced order. This explanation of the first bhumi and so on is based on the Daśabhūmika Sūtra. In that sutra, it is clearly explained that those who abide in the first bhumi overcome the Shravakas and Pratyekabuddhas with conventional bodhicitta, but not with ultimate bodhicitta. At that time, the doubt arises as to from which bhumi one overcomes with realization.
Chinese
为了消除出生，从第七地开始，证悟能够压倒（其他修行者）的说法。这在本文中也被引用，所以应该知道这非常合时宜。第三部分有三点：证明十地菩萨认为声闻缘觉对法的自性不存在的证悟；证明这一点的来源；以及消除对这样证明的争议。第一部分有两点：清楚地解释注释者的意图；以及在《入行论》的体系中也证明这一点。第一点是：从十地经中，低于第六地的证悟，不能压倒声闻缘觉的引文中，声闻缘觉也具有对法无自性的认识，这是明确肯定的。如果他们两个没有那种智慧，就像世间道具有寂静和粗糙的形态，除了有顶天之外，在其他地上远离贪欲的仙人一样，那些声闻缘觉阿罗汉，即使生起胜义的最初心，也会被证悟所压倒，因为他们缺乏对事物无自性的认识。就像外道一样，据说声闻缘觉也不能断除在三界中行持的所有烦恼及其种子，这表明如果没有很好地证悟空性并加以习惯，就不能耗尽烦恼的种子，这与世间道具有寂静和粗糙的形态相似。如果与证悟真如的智慧分离，由于执着于色蕴等为真实，心颠倒错乱，因此无法证悟人无我的圆满相，因为没有摧毁执着我和人的基础，即执着五蕴为真实的对境。这表明，如果没有摧毁执着五蕴为真实的执着对象，那么执着于人（补特伽罗）为真实的执着对象也不会被摧毁，因此，由于没有证悟人无自性，因此没有证悟人无我的圆满相。像这样，先前所说的那些意义非常难以理解，而且似乎依赖于这种体系和寂天论师的著作的人们也没有很好地解释，因此，如果确定对此结论产生怀疑的方式以及消除这些怀疑的方式，那么，如果任何
English
In order to eliminate birth, the statement that from the seventh ground onwards, realization can overwhelm (other practitioners). This is also quoted in this text, so it should be known that this is very timely. The third part has three points: demonstrating that the bodhisattvas of the tenth ground have the realization that the Hearers and Solitary Realizers do not have the self-nature of phenomena; demonstrating the source of this proof; and refuting disputes about such demonstrations. The first part has two points: clearly explaining the commentator's intention; and also demonstrating this in the system of the "Entering the Bodhisattva's Way of Life." The first point is: From the sutra of the ten grounds, in the quote that the realization below the sixth ground cannot overwhelm the Hearers and Solitary Realizers, it is clearly affirmed that the Hearers and Solitary Realizers also have the knowledge of the absence of self-nature of phenomena. If those two do not have that wisdom, just like the worldly path has the form of quiescence and coarseness, like the hermits who are free from desire on the grounds other than the peak of existence, those Hearer and Solitary Realizer Arhats, even if they generate the first mind of ultimate truth, will be overwhelmed by realization, because they lack the knowledge of the absence of self-nature of things. Just like the outsiders, it is said that the Hearers and Solitary Realizers also cannot abandon all the afflictions and their seeds that are practiced in the three realms, which shows that if one does not realize emptiness well and become accustomed to it, one cannot exhaust the seeds of afflictions, which is similar to the worldly path having the form of quiescence and coarseness. If separated from the wisdom of realizing suchness, because of clinging to the aggregates of form, etc., as true, the mind is perverted, so one cannot realize the complete characteristic of the absence of self of a person, because one has not destroyed the basis of clinging to self and person, which is the object of clinging to the aggregates as true. This shows that if one does not destroy the object of clinging to the aggregates as true, then the object of clinging to the person (pudgala) as true will also not be destroyed, therefore, because one has not realized the absence of self of a person, one has not realized the complete characteristic of the absence of self of a person. Like this, the meaning of those previously stated is very difficult to understand, and it seems that those who rely on this system and Shantideva's writings have not explained it well, therefore, if one determines the way in which doubts arise about this conclusion and the way to eliminate those doubts, then, if any