Tibetan
ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་དེ་ནར་སོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས། བློན་པོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་ས་དང་པོའི་སྐབས་ཡིན་པས། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་རིང་དུ་སོང་བ་ཁོ་ ན་ནས་བཟུང་ནས། བྱང་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་། ཉན་རང་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། ས་དྲུག་པ་མན་ཆད་དུ་ནི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་དོན་ནི། དེ་གཉིས་བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དོན་ཡིན་པར་འགྲེལ་པའི་དོན་བསྡུས་ལས་ཤེས་སོ། །བློའི་སྟོབས་འཆད་པ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས། ཞེས་པ་ནི་བྱང་སེམས་རང་གི་ཡུལ་འགོག་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཤེས་པའི་ཆེ་བའོ། །དོན་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དྲུག་པ་མན་ཆད་དང་། བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་དང་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་ལ། བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པས། བློའི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་གནོན་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་བདུན་པ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་ནུས་པས་ཞེས་པ་དང་། བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུག་པས། བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ལུགས་འདིས་ནི། གང་ཟག་བདེན་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཞེད་ལ། དེ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་བ་ལ། དེ་དག་གི་ས་བོན་ཟད་དགོས་ཤིང་། སྤངས་པ་དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས། བདེན་འཛིན་གྱི་ས་བོན་སྤོང་བ་ནི་ཤེས་ སྒྲིབ་སྤོང་བ་མིན་ནོ། །ས་བོན་དེ་ལས་གཞན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི། ས་བརྒྱད་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྤོང་བ་མིན་པའི་
Chinese
不是的。当他长大成人时，通过发展自己的智慧力量，就完全超越了所有大臣的职责。 诸位王子们，同样，菩萨在刚发心时，仅凭殊胜的意乐之伟大，就能胜过所有声闻和独觉，而不是通过自己智慧力量的分别。 安住于菩萨第七地的菩萨，安住于了知自己境界的伟大，就完全超越了声闻和独觉的所有行为。 如是说。 所谓刚发心，是指初地的时候，是发起殊胜意乐的清净心。 这样，只有从很久远的地上开始，菩萨通过发展自己的智慧力量，也能胜过声闻和独觉。但在第六地以下，不是通过智慧力量来胜过的。 所谓超越声闻和独觉的一切行为，是指用智慧胜过他们的意思，这可以从《释论义聚》中得知。 在解释智慧力量时，说安住于了知自己境界的伟大，是指菩萨了知自己境界的灭谛，即真实之边的伟大。 对于这个意义，有些人认为第六地以下和第七地的智慧本体没有差别，但是，最初的智慧没有断除所知障的能力，而第七地的智慧有断除所知障的能力，因此，有通过智慧胜过与不胜过之分。 还有人说，从第七地开始，能够超越三摩地，而且第七地的智慧是面向不退转的第八地的智慧，所以说用智慧胜过。 这其中的第一个是不合理的，因为按照这个宗派，所有执着人我的实执都被认为是烦恼性的无明，要以不再产生的形式来断除它，就必须灭尽这些实执的种子，而且这种断除也与二种阿罗汉相同，所以，断除实执的种子不是断除所知障。 如果将除了种子之外的习气之障立为所知障，那么在没有获得第八地之前是无法断除的。
English
It is not. When he grows up, by developing his own power of wisdom, he completely surpasses all the duties of ministers. O princes, likewise, a Bodhisattva, immediately upon generating the mind of enlightenment, solely by the greatness of superior intention, overcomes all Shravakas and Pratyekabuddhas, but not through the discrimination of his own power of wisdom. A Bodhisattva abiding in the seventh Bodhisattva ground, abiding in the greatness of knowing his own realm, completely surpasses all the actions of Shravakas and Pratyekabuddhas. As it is said. The so-called 'immediately upon generating the mind' refers to the time of the first ground, which is generating the pure mind of superior intention. Thus, only starting from a very distant ground, a Bodhisattva, by developing his own power of wisdom, can also overcome Shravakas and Pratyekabuddhas. But below the sixth ground, it is not overcome by the power of wisdom. The meaning of surpassing all the actions of Shravakas and Pratyekabuddhas is that it means overcoming them with wisdom, which can be known from the Compendium of Meanings of the Commentary. When explaining the power of wisdom, it is said that abiding in the greatness of knowing one's own realm refers to the greatness of a Bodhisattva knowing the cessation of his own realm, which is the true limit. Regarding this meaning, some say that there is no difference between the essence of wisdom below the sixth ground and the seventh ground, but the initial wisdoms do not have the ability to abandon the obscurations of knowledge, while the seventh ground's wisdom has the ability to abandon the obscurations of knowledge, therefore, there is a difference between overcoming and not overcoming through wisdom. Others say that from the seventh ground onwards, one can enter Samadhi in a breakthrough manner, and the wisdom of the seventh ground is the wisdom that manifestly faces the irreversible eighth ground, so it is said to overcome with wisdom. The first of these is unreasonable, because according to this system, all clinging to the truth of the person is considered to be afflicted ignorance, and to abandon it in a way that it does not arise again, the seeds of these clinging must be exhausted, and this abandonment is also common to the two Arhats, so abandoning the seeds of clinging to the truth is not abandoning the obscurations of knowledge. If the obscurations of habitual tendencies other than the seeds are established as obscurations of knowledge, then they cannot be abandoned until the eighth ground is attained.