Tibetan
་ཟག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་ངོར་དེ་མེད་པར་མ་བསྟན་པར་ཁུར་འཁུར་བའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་གསུངས་པས། ཚིག་ལ་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དོན་ནི་རྫས་ཡོད་དོ། །ཡང་གདུལ་བྱ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་མཛད་དེ། སེམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཡིད་ཅེས་བྱ་བའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དུས་རིང་པོར་དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་ཤིང་། གོང་དུ་འགྲོ་བ་ན་ཕྱི་མ་ལ་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པའོ། །འདི་ ཡང་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཅན་རྣམས། ཇི་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དེའི་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཡུལ་མ་བཀག་པར་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ན་ཕུང་པོ་བདེན་པར་དོན་གྱིས་སྟོན་པའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གདུལ་བྱ་གང་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་ལ། ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་སྟེ་དེ་ཙམ་ཉིད་བདེན་པར་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པ་འདི་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆེས་ཟབ་པའི་དོན་རེ་ཞིག་རིག་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་གདུལ་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་སོ། །གདུལ་བྱ་གང་དག་ཡུན་རིང་པོར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། བདག་ཡོད་མ་ཡིན་ཡོད་མི་འགྱུར། །བདག་གི་ཡོད་མིན་མི་འགྱུར་ཞེས། །བྱིས་པ་དག་ནི་དེ་ལྟར་སྐྲག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཐོག་མར་བསྟན་པ་ན་སྐྲག་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གཡང་ས་དང་འདྲ་བར་སེམས་པ་དེ་དག་བསྟན་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང་མི་འཇུག་པས་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཆེས་ཐོག་མར་ཟབ་མོའི་གནས་མཐར་ཐུག་པ་མ་བསྟན་པར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཕུང་པོ་བདེན་པ་སོགས་བསྟན་པས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་བསལ་ནས། དེ་དག་གི་དོན་ཆེན་པོ་འདྲེན་པར་འགྱུར་ཞིང་ཕྱི་ནས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་རིག་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་སྐྱོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ལ་དགོངས་ནས་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གང་གང་ལ་དགའ་
Chinese
如是说。这对于那些执着于独立自主的实有补特伽罗的人，没有否定他们的要求，而是说了有承担责任的补特伽罗。虽然字面上没有，但实际上是实有。又对于某些应化众生，只是示现了没有实体的蕴。所谓心，或者意，或者识，是长时间通过信仰和戒律等熏染，向上提升，来世会升到天界。这样说的。这又是对于那些执着于升天和解脱的方式为真实的人，心想应该承认多少呢？对于他们的真实执着没有阻碍，只是示现了只是蕴，实际上是显示了蕴是真实的。这些都是根据意图而说的。这里如果问是根据什么应化众生而说的呢？回答是：示现阿赖耶识存在，补特伽罗本身是实有，这些蕴仅仅是，仅仅是这些是真实的。如前所说，对于那些暂时无法理解如此甚深意义的应化众生，是根据他们而说的。有些应化众生长期习惯于外道的观点，无法进入甚深的法性。如《宝鬘论》所说：我存在非有，有非我所。愚童如是怖。如是说，如果最初示现法性，就会恐惧，认为佛陀的教法像悬崖一样，背离教法而不进入，因此无法成就大事。对于他们，最初没有示现甚深究竟的境界，而是示现阿赖耶识和蕴是真实的等等，依靠这些，可以消除外道的观点。 从而引导他们成就大事，之后那些善于理解经文意义的人，自己就会舍弃执着阿赖耶识等存在。因此，这样示现只有功德而没有过失。考虑到这样的次第，在《百论》中说：谁对什么欢喜
English
Thus it is said. This is for those who cling to an independently existing substantial person, without denying their request, but saying that there is a person who bears responsibility. Although not explicitly in the words, the meaning is substantial. Also, for some beings to be tamed, only the aggregates that are not substantial persons are shown. What is called mind, or what is called intellect, or what is called consciousness, is that which has been completely accustomed to faith and discipline for a long time, and going upwards, in the next life will go to the heavens. This is what is said. This is also for those who cling to the way of going to the heavens and liberation as true. How much should be acknowledged? Without obstructing their clinging to truth, just showing that it is just aggregates, in effect, shows that the aggregates are true. All of these are spoken according to intention. Here, if asked, according to which beings to be tamed is it spoken? The answer is: Showing that the Alaya consciousness exists, the person himself is substantial, these aggregates are only, only these are true. As previously said, for those beings to be tamed who cannot understand such profound meaning for the time being, it is spoken according to them. Some beings to be tamed have long been accustomed to the views of non-Buddhists, and cannot enter the profound nature of reality. As the Ratnavali says: 'Self exists, not non-existent, existent, not non-self. Children are afraid like that.' As it is said, if the nature of reality is shown at the beginning, they will be afraid, thinking that the Buddha's teachings are like a cliff, turning their backs on the teachings and not entering, therefore they will not accomplish great things. For them, without showing the profound ultimate state at the very beginning, but showing the Alaya consciousness and the aggregates are true, etc., relying on these, the views of non-Buddhists can be eliminated. Thus leading them to accomplish great things, and later those who are good at understanding the meaning of the scriptures will themselves abandon clinging to the existence of Alaya consciousness, etc. Therefore, showing in this way only brings merit and not faults. Considering such a sequence, in the Shatashastra it says: 'Whoever is happy with what'
Tibetan
བ། །དེ་ཡི་དེ་དེ་སྔར་སྤྱད་བྱ། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་བསྟན་དགོས་པ་ལ་ནི། ཕྱི་རོལ་དགག་དགོས་པས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་ཞིག་གི་སྣོད་དུ་རུང་ལ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཇོག་ཤེས་པ་མིན་པས། ཆེས་ཟབ་པའི་དོན་རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་སོགས་མང་པོར་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་གྲངས་སྟོན་པ་ན། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་བཤད་ཀྱི་དེ་ལས་མང་བ་མ་བཤད་པའི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་པས། མདོ་སྡེ་ལས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་བཞག་མ་བཞག་གི་ཚུལ་གཉིས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང་དེ་དག་གི་དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ན། དབུས་མཐའ་དང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་ལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་ཕྱི་རོལ་མ་བཀག་པའི་ཕྱོགས་བཤད་དེ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱུད་བླ་མའི་དགོངས་པ་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་ལུགས་སུ་ཡི་མ་བཤད་པར། དབུ་མའི་ལུགས་སུ་བཤད་ལ། ཐེག་བསྡུས་སུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་ལུང་། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། སེམས་ཅན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་གྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཁམས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པས། སློབ་དཔོན་འདིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་གཞི་སྟོང་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་གི་ངོར། དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པར་བཞེད་དོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། ཇི་ལྟར་ཁབ་ལོང་དང་ཉེ་བས། །ལྕགས་ནི་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་འཁོར། །དེ་ལ་སེམས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །སེམས་དང་ལྡན་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །བདེན་མིན་བདེན་པ་བཞིན་དུ་ནི། །གང་ཚེ་འགྲོ་འོང་གཡོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་སྲིད་པ་འཛིན་པར་བྱེད། །
Chinese
བ། །那个的那个以前使用过，变成损坏的殊胜法的，器皿无论如何也不是。（这是）这样说的。对于需要说明与六识自性相异的阿赖耶识，因为需要驳斥外境，所以只能作为空离能取所取的异体的真如的器皿。即使不承认如前所说的阿赖耶识，也不能理解业果关系。因此，这是为了不精通最甚深的意义而说的。第二，在《十万颂般若经》等许多经典中，显示了识的数量，有许多经部只说了六识，没有说比这更多的。就像经部中关于是否安立阿赖耶识的两种方式被开示一样，慈尊弥勒菩萨也对这些意义进行了解释。在《中边分别论》、《经庄严论》和《法法性分别论》中，安立了阿赖耶识，并阐述了没有外境的观点。在《现观庄严论》和《宝性论》中，没有安立阿赖耶识，并阐述了没有遮止外境的观点。大导师无著也没有将《宝性论》的意趣解释为唯识宗的观点，而是解释为中观宗的观点。在《摄大乘论》中，作为阿赖耶识的论证所引用的《阿毗达磨经》的教证，在《宝性论》的解释中说：众生具有如来藏的体性，即如来藏，但这些众生并不了解。这样说道。因此说：无始时期的界，是诸法的一切处所，因为有它，所以一切众生和涅槃也能获得。因为引用了众生具有法性的种姓的论证，所以这位导师将阿赖耶识的意趣解释为空性是相符的。因此，他认为为了某些应化众生的缘故，出于需要的缘故而说了与六识自性相异的阿赖耶识。那么在《菩提心释》中：犹如磁石靠近时，铁会迅速转动，但它没有心，却显现为有心一样。同样，阿赖耶识不是真实的，但就像真实一样，何时来回移动，那时就会执持有。
English
Ba. That of that was used before. It is definitely not a vessel for the sacred Dharma that has become damaged. So it is said. Regarding the need to explain the ālaya-vijñāna, which is different in nature from the six aggregates, since it is necessary to refute external objects, it is only suitable as a vessel for the suchness that is empty of the duality of grasper and grasped. Even if the ālaya-vijñāna as previously explained is not accepted, the relationship of cause and effect cannot be established. Therefore, it is said that it does not become proficient in the most profound meaning. Secondly, in many scriptures such as the Hundred Thousand Prajñāpāramitā, the number of consciousnesses is shown. There are many sutras that only explain the six aggregates of consciousness and do not explain more than that. Just as the two ways of establishing or not establishing the ālaya-vijñāna from the sutras were taught, Lord Maitreya also explained the meaning of these. In the Madhyāntavibhāga, the Mahāyānasaṃgraha, and the Dharmadharmatāvibhāga, the ālaya-vijñāna is established and the aspect of no external objects is explained. In the Abhisamayālaṃkāra and the Ratnagotravibhāga, the ālaya-vijñāna is not established and the aspect of not refuting external objects is explained. The great teacher Asaṅga also did not explain the intention of the Ratnagotravibhāga as the view of the Vijñānavāda school, but explained it as the view of the Madhyamaka school. In the Mahāyānasaṃgraha, the Dharma of the Abhidharma Sutra, which was cited as proof of the ālaya-vijñāna, in the explanation of the Ratnagotravibhāga, it is said: Sentient beings have the essence of the Tathāgatagarbha, but these sentient beings do not know it. So it is said. Therefore, it is said: The realm of beginningless time is the place of all dharmas. Because it exists, all beings and nirvāṇa can be attained. Because the proof that sentient beings have the lineage of dharmatā is cited, this teacher's explanation of the intention of the ālaya-vijñāna as emptiness is consistent. Therefore, he believes that for the sake of some disciples, the ālaya-vijñāna, which is different in nature from the six aggregates, was spoken out of necessity. Then, in the Bodhicittavivaraṇa: Just as when a magnet is near, iron quickly turns around, but it has no mind, yet it appears to have a mind. Similarly, the ālaya-vijñāna is not true, but like the truth, whenever it moves back and forth, at that time it holds existence.