Tibetan
ང་ངོ་། །སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བས་སྟོང་ལ་ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཡང་མངོན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་སྔོན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་ཅིག་མྱོང་བས། དེ་མྱོང་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེ་སེམས་དང་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་མཚན་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་ཞེས་པ་ནི། དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་སྟེ་རྣམ་ཤེས་ཐ་མ་སོགས་རང་རང་གིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ན་ལས་འབྲས་ཡོད་པ་མིན་པར་བཟུང་གིས་དོགས་ནས་ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་། ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་དང་འགལ་བའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བར་འདོད་ན་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་པ་ལས་ཀྱང་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ ན་ཡུལ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མིན་པར་མཚུངས་བཞིན་དུ། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་ཡོད་པ་མིན་པའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ནི་མཐོང་གི །དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་བོང་བུའི་རྭ་དང་། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པར་མཚུངས་བཞིན་དུ། སྨིན་མ་ཟིན་པ་ལས་སྨིན་པ་དང་། སྨིན་ཟིན་པ་ལས་སླར་ཡང་སྨིན་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དཔེ་འདི་ལས་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འགྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། དགེ་མི་དགེའི་ལས་ལས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཡང་སོ་སོར་ངེས་སོ་ཞེས་བཤད་པ། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་སྐྲ་ཤད་སོགས་མཐོང་བ་དང་། བོང་བུའི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐོང་བའི་ངེས་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་མི་དགེ་བ་ལས་མི་འབྱུང་ལ། རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་དགེ་བ་ལས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་སྨིན་མི་དགེ་བ་སྟེ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི། ནག་པོའི་ལས་ལས་ཡིན་ལ། རྣམ་སྨིན་དགེ་བ་སྟེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་དགེ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་མཐོང་ཞིང་། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་མེད་པའི་བློ་ཅན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འ
Chinese
我乃如是。所谓生是因生而空，但业不会白费，这也是显而易见的。如是说，在生有中连接相续的前业之果，感受苦乐。感受此果的阿赖耶识之流，从最初的生心而生，死亡、转移和生是名言上有的，但胜义中没有，其理由是自性空。这是对所破加上限定，即最后的阿赖耶识等各自为空。这样开示后，恐怕有人认为没有业果，所以说业不会白费。第三方面有二：遣除异熟无有穷尽的诤论，以及遣除与宣说阿赖耶识存在的教证相违的诤论。第一方面是：如果业不是自性生的，因为自性没有穷尽，所以认为会产生异熟，那么同样，已经成熟的业也会再次成熟，因此会有无有穷尽的过失，如果这样想。如同，比如，境并非是真实存在一样，同样，有眼翳的人会看到不存在的毛发等形象，但不会看到除此之外的事物的形象，比如驴子的角和石女的儿子等形象一样。同样，业并非是自性成立的，同样，要知道未成熟的会成熟，成熟了的不会再次成熟。从这个比喻中，不仅能确定业的果报必定会实现，而且善不善业的可爱不可爱之果也会各自确定。就像有眼翳的人会看到毛发等，而不会看到驴子的角等，因为有这样的确定性，所以可意的异熟不会从不善业中产生，不可意的异熟也不会从善业中产生。因此，不善的异熟，即不可意的，是从黑业中产生的。善的异熟，即可意的，被认为是善业产生的。具有没有善与不善业之心的，即不执著自性成立的，将会从轮回中解脱。因此，胜者宣说了凡夫的业的差别。
English
I am thus. It is evident that birth is empty of birth, but actions are not in vain. Thus it is said that in the intermediate state of existence, one experiences the fruits of previous actions, both happiness and suffering. The stream of consciousness that experiences this arises from the first moment of consciousness at birth. Death, transference, and birth exist nominally, but not ultimately, and the reason for this is emptiness of inherent existence. This is adding a qualification to what is to be negated, namely that the final consciousness, etc., are each empty in themselves. Having taught in this way, lest it be thought that there are no karmic results, it is said that actions are not in vain. The third has two aspects: refuting the argument that maturation is endless, and refuting the argument that it contradicts the scriptures that state that the alaya exists. The first is: if actions are not inherently produced, and because there is no inherent exhaustion, it is thought that maturation will occur, then similarly, there would be the fault of endlessness because what has already matured would mature again. If you think like that, how is it? For example, just as objects are not truly existent, similarly, a person with blurred vision sees the appearance of non-existent hair, etc., but does not see the appearance of other things, such as a donkey's horn and a barren woman's son. Similarly, just as actions are not established by their own nature, know that what has not matured will mature, and what has matured will not mature again. From this example, not only is it certain that the results of actions will definitely be achieved, but also the agreeable and disagreeable results of virtuous and non-virtuous actions are also certain. Just as a person with blurred vision sees hair, etc., but does not see a donkey's horn, etc., because of this certainty, agreeable maturation does not arise from non-virtuous actions, and disagreeable maturation does not arise from virtuous actions. Therefore, non-virtuous maturation, that is, disagreeable, arises from black actions. Virtuous maturation, that is, agreeable, is seen to arise from virtuous actions. Those who have minds without virtuous and non-virtuous actions, that is, who realize that inherent existence is not perceived, will be liberated from samsara. Therefore, the Victorious One has proclaimed the differences in the actions of ordinary beings.
Tibetan
དི་དང་འདི་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འདི་དང་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་འཐད་སྒྲུབ་ཀྱི་རིགས་པས་ཞིབ་པར་ངེས་པར་དཔྱོད་པར་ བྱེད་པ་རྣམས་ལ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་པར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་སྟེ། ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་པ་སྟེ་དཔྱད་པའང་དགག་པར་མཛད་དོ། །གཞུང་འདིར་དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་མང་པོ་ནས་ལས་འབྲས་ཀྱི་ངེས་པ་སྟོར་དུ་དོགས་ནས་སྒོ་དུ་མ་ནས་ལས་འབྲས་ཀྱི་ངེས་པ་སྐྱེད་ཐབས་མཛད་པ་འདི་ཤེས་པར་གྱིས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཀྱང་དེའི་ངེས་པ་བརྟན་པའི་གྲོགས་བྱས་པའི་སྟེང་ནས། ད་རེས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ལོག་ཏུ་མི་འགྲོ་བ་ལ་འབད་པར་བྱོས་ཤིག །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལུང་འགལ་སྤོང་བའི་ཚིག་དོན་དངོས། ཡིད་ཤེས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་བཤད་མ་བཤད་ཀྱི་ཚུལ། དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པའི་དཔེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་ནུས་ན། འོ་ན་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་། ལ་སོགས་པས་དགོངས་འགྲེལ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ། དངོས་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་རྣམས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གསུངས་པ་དེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་རྣམ་གཞག་འཇོག་པ་མེད་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་བསྟན་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཀུན་གཞི་གདུལ་བྱའི་ངོར་ཁས་ལེན་པར་བསྟན་པས། རང་གི་ལུགས་ལ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་སྟོན་པ་ན། གང་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་དགོངས་གཞི་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་ནས། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞིར་གསུང་བ་ནི། རང་བཞིན་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པའི་དབང་གིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། གང་ཟག་ཀྱང་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྟོན་ཏེ། དེས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དེ་ཡོད་པར་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཁུར་རོ། །ཁུར་འཁུར་བ་ནི་གང
Chinese
对于那些以理智的论证来详细确定这种和那种果之间的差异，以及这种和那种果产生的原因的人们来说，如果认为诽谤业和果会导致世俗的毁灭，那么，诸业的果报成熟是不可思议的。因此，也驳斥了依赖业和果的心，即思考。要知道，在这部论著中，因为担心会失去对业果的确定性，所以从许多方面努力产生对业果的确定性。在空性的见解也帮助巩固了这种确定性的基础上，现在努力不要让这次去往珍宝岛的旅程变得空虚。第二部分有三个方面：消除与经文相违背的真实词义，意识与意识本质不同的阿赖耶识的讲述与未讲述的方式，以及通过意图的力量所说的例子。第一点是：如果像那样，即使没有阿赖耶识，也能确立业果的关系，那么，《楞伽经》等经的意解，以及《大乘阿毗达磨经》中，所谓的阿赖耶识，是所有事物现象的能量差别的基础，是所有种子的基础，就像海浪从大海中产生一样，所有内外事物产生的因，如果这样说，难道在任何情况下都不能确立它的体性吗？不是这样的，因为像那样，由于显示存在阿赖耶识，所以对于被调伏者来说，显示它确实存在。这表明，由于需要，在被调伏者面前承认阿赖耶识。当在自己的宗派中显示为有密意时，所怀的密意是：仅仅是自性空，即自性空性。应当理解，以阿赖耶识的名义显示。之所以说阿赖耶识，是因为那个自性追随所有事物。不仅是由于需要而显示存在阿赖耶识，而且还显示补特伽罗实有，因为他向被调伏的众生显示它存在，从而进行摄受。如所说：比丘们，五蕴是负担。谁是负担的承担者呢？
English
For those who carefully examine with the reasoning of valid cognition the differences between this and that result, and the reasons for the arising of this and that result, thinking that denigrating actions and results will lead to the destruction of conventional reality, the complete ripening of the results of actions is inconceivable. Thus, even the mind that relies on actions and results, i.e., contemplation, is refuted. Know that in this treatise, because of the fear of losing certainty about actions and results from many perspectives, efforts are made from many perspectives to generate certainty about actions and results. On top of the view of emptiness also helping to solidify that certainty, now strive not to let this trip to the Jewel Island go to waste. The second has three parts: the actual words and meanings that dispel scriptural contradictions, the way in which the ālaya-vijñāna, which is different in essence from mind-consciousness, is explained or not explained, and the presentation of examples spoken through the power of intention. The first is: If it is the case that even without the ālaya, the connection of actions and results can be established, then in the Laṅkāvatāra Sūtra and in the commentaries and in the Mahāyāna Abhidharma Sūtra, the so-called ālaya-vijñāna, the basis of the distinctions of the powers of all phenomena, the basis of all seeds, just as waves arise from the ocean, the cause of the arising of all external and internal phenomena, if that is said, is it something whose nature cannot be established in any way? It is not so, because it is shown that the ālaya exists, and therefore it is shown to those to be tamed that it does indeed exist. This shows that, due to necessity, the ālaya is acknowledged in the presence of those to be tamed. When showing that one has an intention in one's own system, the intention behind what was said is: only emptiness, which is empty of inherent existence. It should be understood that it is shown by the term ālaya-vijñāna. The reason for speaking of the ālaya is that that nature follows all things. Not only is the ālaya-vijñāna shown to exist due to necessity, but also the person is shown to exist substantially, because he shows it to the beings to be tamed, thereby taking them in hand. As it is said: Monks, the five aggregates are a burden. Who is the bearer of the burden?