Tibetan
ད་ཉིད་ལས་ཞི་བ་ནི། ཟད་ཅེས་བྱ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། ཞེས་མྱུ་གུ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། དེ་ཞིག་པ་དེའི་དངོས་པོར་མེད་པ་གཉིས་ཀ་འདུས་བྱས་དང་། སྣུམ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཟད་པ་ནི་མར་མེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་རྒྱུར་གསུངས་པས། འཕགས་པའི་བཞེད་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་དང་པོ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་པ་ནི་དངོས་སུ་དགག་བྱ་བཅད་ནས་རྟོགས་དགོས་པས། དགག་པ་ནི་ཡིན་ལ་མེད་དགག་ནི་མ་ཡིན་པས་མ་ཡིན་དགག་སྟེ། ཞིག་རྒྱུ་དེ་བཅད་པ་ཙམ་མིན་གྱི་དེ་བཅད་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་མ་ནི་རྒྱས་པར་རྩ་ཤེའི་ཊཱིཀྐ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ལུགས་འདིའི་རིགས་པ་ཕྲ་ལ་ དོན་ཆེ་བ་ཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་འཇོག་པ་དང་། བག་ཆགས་དེ་སྨིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདོད་དགོས་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་དངོས་པོའི་བག་ཆགས་བཞག་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེས་པ། ཞེས་དང་། དེ་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་མང་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་གཞི་མེད་པར་མི་རུང་བས་གཞི་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་ངའོ་སྙམ་དུ་དམིགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་སུ་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུགས་འདིས་ཀྱང་ངའོ་སྙམ་པ་ཙམ་གྱི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་བཞེད་དོ། །འོ་ན་འཇུག་འགྲེལ་ལས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞིར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ང་ཙམ་དེ་ཉིད་སེམས་རྣམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་ལ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་འདྲ་ལ་དེའི་རྒྱུད་ཅེས་པ་ལྟར་ན། དེ་ཡང་རེས་འགའ་བའི་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚུལ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་ལས། གང་གིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འབག་པར་བྱེད་ཅིང་སྒོ་བར་བྱེད་ལ། རྗེས་སུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་མུར་ཐུག་པ་དང་། གོམས་པ་དང་རྩ་བ་དང་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དག་ ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། གོ །དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཏིལ་མར་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་བསལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་དང་ཕྲད་པས་ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་གཞན་ལ་ཡང་གཞི་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་དུས་སུ་དེའི་སྤང་བྱ་མཐོང་སྤང་མེད་མོད་ཀྱང་། སྒོམ་སྤང་གི་བག་ལ་ཉལ་ཡོད་དགོས་ལ། དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི་ཟག་མེད་ཡིན་པས། དེའི་ངོ་བོར་བག་ལ་ཉལ་དེ་གནས་པ་མི་རིགས་ལ། དབང་ཤེས་ཀྱང་དེའི་རྟེན་དུ་མེད་ཅིང་གཟུགས་ཀྱང་དེའི་རྟེན་དུ་མི་རིགས་ལ་ཀུན་གཞི་ཡང་མི་འདོད་པས་དེའི་རྟེན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེའི་ཚེ་ང་ཙམ་ཞིག་སྒོམ་སྤང་གི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤང་གཉེན་གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུགས་འདིའི་གང་ཟག་གི་འཇོག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཤེས་ན་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དང་ཅི་ཡང་མེད་པ་གསུམ་དུ་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་གཞན་ མེད་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། སྲིད་རྩེར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སར་གཏོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། སྲིད་རྩེ་དང་ཅི་ཡང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་སས་བསྡུས་པའི་འགྲོ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་དེའི་གནས་ནི་འགྲོ་བ་དེ་གཉིས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འགྲོ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གནོད་པར་མངོན་ཏེ། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་གང་ཡང་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་མཚན་གཞིར་མ་བཞག་ཀྱང་འགྲོ་བ་བཞག་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལུགས་ནི། ལམ་མ་ཞུགས་དང་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་མ་སྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །ལན་དེ་དག་ཀྱང་བདག་འདྲ་བས་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་ག་ལ་ནུས། འོན་ཀྱང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་འཇོག་ཤེས་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་དཔགས་ན་ཀུན་གཞི་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལུགས་འདི་ལ་མི་གནོད་པར་མངོན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེ་ཞིང་ཞིབ་ལ་རྣོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྩད་གཅད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་ལས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུ
Chinese
如今从寂静中，以“尽”作为目标，如苗芽等的物体，以及其坏灭，这两者都是有为法。如油脂般的因耗尽，说是如蜡烛般的果耗尽之因，因此，应当认为这是圣者的观点无疑。第一刹那在第二时坏灭，必须实际断除所破才能证悟，因此，遮破是肯定，而非非遮破，因为是非遮破。坏灭之因并非仅是断除，而是因为抛弃了断除之物。剩余的能立，可从根本慧论的注释中详细了解。这似乎是此宗派精细而意义重大的道理。 第二，即使不承认阿赖耶识，也必须承认善与非善的习气之安立，以及从习气成熟而产生果。如《入行论释》中说：“在无始轮回中，安立物之习气完全成熟，对物显现。”像这样的话还有很多。而且，安立习气没有基础是不行的，那么这个基础是什么呢？就像承认阿赖耶识的人那样，认为烦恼意执着“我”之所缘的阿赖耶识是习气的处所，同样，此宗派也认为仅仅是执着“我”的俱生心之所缘本身，就是习气安立的基础。那么，《入行论释》中说“心之相续是习气的基础”又该如何解释呢？因为仅仅是我本身，是依赖于心识而假立的相续，所以也可以称为心之相续。就像心识本身的同类，称其为心之相续一样，那也偶尔会成为习气安立的基础。无明习气的状况是，如《入行论释》中说：“凡是染污和安立心之相续，并且随之运行的，就是习气，烦恼的究竟、串习、根本和习气，这些都是异名。”即使以无漏道断除了烦恼，声闻和独觉也无法断除，就像芝麻油和花等去除之后，瓶子和氆氇
English
Now, from the state of peace, taking "cessation" as the object, such as the objects of sprouts and their destruction, both of these are conditioned phenomena. Just as the cause, like oil, is exhausted, it is said to be the cause of the exhaustion of the result, like a candle. Therefore, it should be considered that this is undoubtedly the view of the noble ones. The first moment being destroyed in the second moment must be realized by actually cutting off the object to be refuted. Therefore, negation is affirmation, and non-negation is not non-negation, because it is non-negation. The cause of destruction is not merely cutting off, but because it throws away the object that has been cut off. The remaining proof can be learned in detail from the commentary on the Root Wisdom Treatise. This seems to be a subtle and meaningful reason in this system. Secondly, even if one does not accept the Alaya consciousness, one must accept the establishment of the imprints of virtue and non-virtue, and that the fruit arises from the maturation of those imprints. As it says in the Commentary on Entering the Middle Way: "In beginningless samsara, the imprints of objects are fully matured, appearing manifestly to objects." And there are many other such occurrences. Moreover, it is not permissible to establish imprints without a basis. So, what is that basis? Just as those who accept the Alaya consciousness consider the Alaya consciousness, which is the object of the afflicted mind's grasping at "I," to be the place of imprints, similarly, this system also considers the object of the co-emergent mind that merely grasps at "I" itself to be the basis for the establishment of imprints. So, how is it that the Commentary on Entering the Middle Way says that "the continuum of mind is the basis of imprints"? Because merely the "I" itself is a continuum imputed in dependence on the mind consciousness, it can also be called the continuum of mind. Just as the similar kind of mind itself is called its continuum, that also sometimes becomes the basis for the establishment of imprints. The nature of the imprint of ignorance is, as it says in the Commentary on Entering the Middle Way: "Whatever pollutes and establishes the continuum of mind, and follows after it, is an imprint. The ultimate of afflictions, habituation, root, and imprint are all synonyms." Even if afflictions are abandoned by the uncontaminated path, the Hearers and Solitary Buddhas cannot abandon them, just as after sesame oil and flowers, etc., have been removed, the vase and woolen cloth
Chinese
就像与莲花等相遇，就能识别出细微的功德一样。如是说。对于善与非善的习气等等其他习气，如何合理地转变为两种基础，请类推。那么，在见道无间道的时候，虽然没有其所断的见断，但必须有修断的随眠。那时，意的识不是被二取迷乱的习气所染污的无漏，因此，随眠安住于它的自性是不合理的。而且，根识也不是它的所依，色也不是它的所依，也不承认阿赖耶识，因此会变成没有所依。如果这样想，没有过失，因为那时仅仅一个“我”是修断随眠的所依。对于其他的断除对治，也应如是理解。如果了解这种宗派中对补特伽罗的独特安立方式，那么在生于无色界的空无边处、识无边处、无所有处这三处之圣者的相续中，当出世间的无漏心现前时，由于没有其他的世间心，所以那些的行蕴会止息。如是说。对于生于有顶的圣者，当属于无所有处的无漏心现前时，有顶和无所有处两者所摄的行蕴会止息，因为那个无漏心的处所与那两个行蕴，以及超越苦难的行蕴是不相容的。如是所说的道理也明显没有损害，因为无论是有漏还是无漏的心，即使没有安立为那些行蕴的体性基础，仅仅安立行蕴也就足够了。前一派的观点是，对于未入道者和有学者的行蕴的自性，是按照无覆无记来处理的。这些回答也不是像我这样的人能够凭借自己的力量来表达各大宗派的观点的。然而，是依靠能够如实安立龙树菩萨的意旨的伟大车轨的宗派而说的。考虑到这些，其他成立阿赖耶识的道理也明显不会损害这个宗派，有大智慧且细致敏锐的人们应当进行考察。第二，从先前停止中产生果
English
Just as encountering lotuses and the like allows one to discern subtle qualities, so it is said. For other habitual tendencies, such as those of virtue and non-virtue, how they can reasonably transform into two bases should be understood analogously. Now, at the time of the path of seeing's uninterrupted path, although there is no abandonable of the path of seeing to be abandoned, there must be latent tendencies to be abandoned by cultivation. At that time, since the consciousness of mind is uncorrupted by the habitual tendencies of dualistic appearance and delusion, it is not reasonable for that latency to abide in its essence. Moreover, sense consciousness is not its support, nor is form its support, and since the alaya consciousness is not accepted, it would become without support. If one thinks this way, there is no fault, because at that time, just the 'I' is the support of the latency to be abandoned by cultivation. For other abandonments and antidotes, it should be understood similarly. If one understands the unique way of establishing individuals in this system, then in the continuum of noble ones born in the three realms of the formless realm—the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, and the sphere of nothingness—when the supramundane, uncontaminated mind manifests, since there is no other mundane mind, their activities will cease. So it is said. For a noble one born at the peak of existence, when the uncontaminated mind belonging to the sphere of nothingness manifests, the activities included in both the peak of existence and the sphere of nothingness will cease, because the place of that uncontaminated mind is incompatible with those two activities and with the activities beyond suffering. The reasoning stated in this way also clearly does not harm, because even if neither contaminated nor uncontaminated minds are established as the basis for those activities, it is sufficient to establish the activities alone. The view of the former side is that the nature of the activities of those who have not entered the path and those who are still learning is treated as obscured and unspecified. These answers are not something that someone like me could express on my own power regarding the great systems. However, they are spoken based on the systems of the great chariots who are able to perfectly establish the intention of the Protector Nagarjuna as it is. Considering these, it is clear that the remaining reasons for establishing the alaya consciousness also do not harm this system, and those with great intelligence, detail, and sharpness should investigate. Second, the result arises from the cessation of the previous