Tibetan
གས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་བརྙན་སོགས་བྱད་བཞིན་ཡིན་པ་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་འཇོག་ཀྱང་། གཟུགས་བརྙན་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་སྟེ་དེ་གཉིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇོག་མི་འཇོག་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཙམ་གྱི་བརྫུན་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་ལུང་རིགས་གང་ལ་ཡང་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒན་པོ་བརྡ་བྱང་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགྲུབ་པས། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་རིགས་ཤེས་རགས་པ་ཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་གཟུགས་བརྙན་བརྫུན་པར་གྲགས་པ་དེ་གྲུབ་ཀྱང་། དབུ་མ་པས་བཞག་པའི་བརྫུན་པར་མི་འགྲུབ་བས། སྔ་མ་དེ་ཕྱི་མའི་དཔེར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐབས་འདིར་གཟུགས་བརྙན་སོགས་དཔེར་བཀོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་གྲུབ་ཟིན་དཔེར་འགོད་པ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པས་བརྫུན་པར་བཞག་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་ཅིག་དཔེར་འགོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དེ་ལ་སྣང་བའི་སྟེང་ནས་ཆ་འདི་ཙམ་ཞིག་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་ལ། འདི་ཙམ་ཞིག་བྱད་བཞིན་དུ་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབྱེ་མི་ནུས་ལ། བྱད་བཞིན་གྱི་གང་སྣང་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་སྣང་བ་ལྟར་དུ་ཡོད་པས་སྟོང་ཡང་། རང་གི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་བ་དཔེར་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ན་ཡང་། སྔོན་པོའི་སྟེང་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་མི་སྣང་གི་ཆ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་སྣང་ལ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་གང་སྣང་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་སྣང་བ་ལྟར་དུ་ཡོད་པས་སྟོང་ཡང་། རང་གི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་དང་རང་གིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱད་བཞིན་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དེར་གང་སྣང་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་སྣང་བ་ལྟར་དུ་མེད་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་མེད་པར་མི་འགྲོ་བ་ཅིག་འཇོག་ཤེས་ན། སྔོན་པོ་ལ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་སྣང་ བ་ལྟར་གྱི་དོན་དུ་མེད་ཀྱང་། སྔོན་པོ་ཡོད་པར་ངེས་པར་འཇོག་ནུས་པ་ཅིག་འོང་ངོ་། །ཞིབ་མོའི་བློས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འདི་འགོག་འདི་མི་འགོག་ཅེས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེ་སྟེང་ནས་ཕྱེད་པ་ནི། དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྙེད་པ་ལ་མེད་མི་རུང་དུ་དགོས་པས་ཚིམ་སླ་མི་ཉན་ནོ།།དེས་ན་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡང་། ཤེས་བཞིན་དུ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པས། རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ངེས་པར་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པར་དམིགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་ཡོད་ཙམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་། སྔར་སྐྱེ་བར་བསྟན་ལ་འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པས། སྐྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་གཉིས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་དག་མ་ཕྱེད་ན་དངོས་པོ་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་མེད་ཕྱིན་ཆད་ཡེ་མེད་དུ་སོང་ནས་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་སྟེ། བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། དངོས་པོ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་དེའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ། དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་པ་ཉིད་ལ། གང་གི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ དངོས་པོ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བོང་བུའི་རྭ་དང་འདྲ་བས་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲིག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པས་ཡོད་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་ནུས་པས་མེད་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་བཀྲལ་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་བས། ཡོད་པ་གཉིས་དང་མེད་པ་གཉིས་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི། ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས། མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་དག་ལ། །ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ལྗོན་པ་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བརྫུན་པའི་དཔེ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དཔེ་དོན་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ལྔ་པ་ལ་གཉིས། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྤང་སླ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཆེས་འཐད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གོང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཉིས་སུའམ་གཉིས་ཅར་དུའང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་ཆད་པའང་མིན་ཏེ། ཆད་པ་ ནི་མྱུག་ཚེ་ས་བོན་ཞིག་པ་མེད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཆད་པ་དང་། རྩ་ཤེ་ལས། སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེ
Chinese
就像放在外面一样。虽然影像等容貌等不放在外面，但影像等放在外面，那两者放在外面和不放在外面是相同的。影像仅仅是容貌的空性之虚假，是对于任何显示空性的教理和理证都不倾心的世间老朽之人都能理解的。因此，认为那样的领悟是一种粗略的认识是不合理的。如果那样的话，虽然成立了影像被称为虚假，但却不能成立中观宗所安立的虚假。那么，前者怎么能成为后者的例子呢？这里将影像等作为例子，是因为引用了世间人已经成立的例子，而不是引用中观宗所安立的已经成立的虚假。也就是说，对于显现为容貌的影像，不能在显现的基础上，完全区分出这部分显现为容貌，这部分不显现为容貌。虽然容貌的任何显现的部分都如显现般存在而为空性，但以自己的因作为依靠而生起并不矛盾，以此为例，同样，蓝色在显现为以自性成立时，在蓝色的基础上，显现和不显现为自性成立的两个部分是无法区分地显现的。那样显现时，任何显现的部分都如显现般存在而为空性，但以自己的因产生，自己产生果并不矛盾，这是要论证的。如果对于容貌的影像，能够理解在那里任何显现的部分都不如显现般存在，但却能安立影像不消失，那么对于蓝色，即使在自相成立的显现部分中，任何显现的部分都不如显现般存在，也能确定地安立蓝色是存在的。以细致的智慧从色法等上面区分出这个遮止，这个不遮止的两种方式，从影像的例子上进行区分，对于获得中观的见解是不可或缺的，因此不能轻易满足。因此，《释论》中也说，影像安立为无自性的因和果，有智慧的智者谁会否认色法和受等呢？
English
Just like placing it outside. Although images and appearances are not placed outside, images and so on are placed outside, so placing and not placing those two outside are the same. The falsity of an image being merely empty of appearance is something that any worldly old person who doesn't incline their mind towards any scripture or reasoning that shows emptiness can understand. Therefore, considering that kind of understanding to be a coarse knowledge is unreasonable. If that were the case, although the image being known as false is established, it wouldn't establish the falsity as established by the Madhyamikas. So, how could the former be an example for the latter? Here, images and so on are given as examples because they are examples that have already been established by worldly people, not examples of something that has already been established as false by the Madhyamikas. That is, for an image that appears as an appearance, one cannot, on the basis of appearance, completely distinguish that this part appears as an appearance and this part does not appear as an appearance. Although any part of the appearance of the appearance is empty because it exists as it appears, it is not contradictory to arise relying on its own cause, and as an example, similarly, when blue appears to be established by its own characteristic, on the basis of blue, the two parts that appear and do not appear to be established by nature appear indistinguishably. When it appears that way, any part of what appears is empty because it exists as it appears, but it is to be argued that it is not contradictory for its own cause to produce it and for itself to produce the result. If, for the image of an appearance, one can understand that there, any part of what appears does not exist as it appears, but one can establish that the image does not disappear, then for blue, even in the part of the appearance that is established by its own characteristic, any part of what appears does not exist as it appears, one can definitely establish that blue exists. To distinguish between the two ways of this being prevented and this not being prevented from forms etc. with subtle wisdom, and to distinguish them from the example of the image, is indispensable for obtaining the Madhyamika view, so one should not be easily satisfied. Therefore, the commentary also says that the image is established as a cause and effect without self-nature, and what wise person would deny forms and feelings etc. with knowledge?
Chinese
仅仅是专注于那些与原因和结果没有区别的事物存在，这必然会确定它们的自性。因此，即使专注于存在，它们也不会以自性而生。这里说仅仅是存在和以自性而存在，之前已经展示了生，而这里展示了不以自性而生。因此，生和以自性而生两者之间的区别被非常清楚地说明了。如果不能区分这些，那么只要事物存在，它就以其自身的本质存在；只要它以其自身的本质不存在，它就完全消失，从而无法超越增益和否定的两种极端。正如《百论》的注释中所说：如果像那些说事物存在的人那样，只要那个事物存在，它就是它自身的本质。当它与它自身的本质分离时，对于它来说，那个事物在所有方面都不存在。因为它像驴子的角一样，所以无法超越二元论。因此，这里的所有显现愿望都很难实现。因此，由于它不以其自身的本质存在，所以摆脱了所有存在的极端；并且因为它本身没有自性，所以能够建立因果关系，从而摆脱了所有不存在的极端。这似乎是圣天和月称论师阐释圣者意图的独特之处。因此，区分两种存在和两种不存在非常重要。用影像的例子来确定：在《父子相见经》中说：就像非常纯净的镜子中，如何显现没有自性的影像一样，要知道树木和所有事物也是如此。据说。也要像以前一样理解其他虚假例子的例子和意义的结合方式。第五个方面有两个：容易避免常断见（永恒论和虚无论）的优点，以及因果关系的联系非常合理的优点。第一个是：由于上述原因，一切事物都像影像一样，因为它们以自性存在而空虚。因为在胜义谛和世俗谛中，或者两者中，都没有以自性成立的。因此，形式等不是以自性成立的常法，而且不仅如此，也不是断灭法。断灭就像在幼苗存在时，种子没有被破坏的情况下所说的那种断灭。正如《中论》中所说：先前存在现在不存在
English
Merely focusing on the existence of those things that are not different from cause and effect, it will necessarily determine their own nature. Therefore, even if focused on existence, they are not born by their own nature. It says that there is merely existence and existence by own nature, and previously birth has been shown, but here it is shown that there is no birth by own nature. Therefore, the distinction between birth and birth by own nature is stated very clearly. If those are not distinguished, then as long as a thing exists, it exists by its own essence; and as long as it does not exist by its own essence, it will completely disappear, and thus it will not transcend the two extremes of imputation and denial. As it says in the commentary of the Śataśāstra: According to those who say that a thing exists, as long as that thing exists, it is indeed its own essence. When it is separated from its own essence, at that time, that thing does not exist in any way. Because it is like a donkey's horn, it cannot transcend dualism. Therefore, all the manifest desires here will be difficult to fulfill. Therefore, since it does not exist by its own essence, it is freed from all extremes of existence; and since it itself has no own nature, it is able to establish cause and effect, thus it is freed from all extremes of non-existence. This seems to be the unique characteristic of the way that Master Buddhapālita and Candrakīrti explained the intention of the noble one. Therefore, it is very important to distinguish between the two existences and the two non-existences. Establishing with the example of an image: In the Meeting of Father and Son Sutra, it says: Just as in a very pure mirror, how an image without own nature appears, know that trees and all things are the same. It is said. Also, understand the way to combine the examples and meanings of other false examples as before. The fifth has two: the advantage of easily abandoning the views of permanence and annihilation, and the advantage of the connection of cause and effect being very reasonable. The first is: Because of the above, all things are like images, because they are empty by existing by their own nature. Because in ultimate truth and conventional truth, or in both, there is no establishment by own nature. Therefore, forms and so on are not permanent because they are established by their own nature, and moreover, they are not annihilation, either. Annihilation is like the annihilation that is said in the case where the seed is not destroyed when the sprout exists. As it says in the Root Wisdom: Previously existed, now does not exist.