Tibetan
་ཞིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ལ་དཔྱོད་ན་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་སྟེ་ཡང་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ན། བྲེད་ཤ་འཐོན་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་འདི་གང་ཀུན་བྱང་གཉིས་ཀྱི་འཆིང་གྲོལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ། རྫས་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཅིག་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་ཚིག་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མར་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས་ གཟུགས་སོགས་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཚད་མ་གང་གིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཅར་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་། གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་སྐྱེ་བ་ནི། མཚམས་སྦྱོར་དུ་རྫས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་བཤད་ཅིང་། དོན་བསྡུར་སྔར་ལྟར་བཤད་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་ཙམ་ལ་ནི་གཏན་མིན་ཏེ། ཐ་སྙད་བའི་དོན་ལ་དོན་དམ་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མི་རུང་བར་ལན་དུ་མར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་ན། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་ཁེགས་པར་བཞེད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་ནས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བས། དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཞེས་སྦྱར་མ་སྦྱར་འདྲ་བར་བཞེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དགག་བྱ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ནི་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་མདོ་སྡེ་དང་། ཡབ་སྲས་གཉིས་དང་སློབ་དཔོན་འདིའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་ལ། དེ་འདྲ་བ་དེ་འགོག་པའི་ཚེ་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་ཐ་སྙེད་པའི་དོན་འཇོག་པ་བཀག་པ་ན། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་གཟུགས་སོགས་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་པར་འཇོག་པ་ཅིག་ལ་འཕེན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་མིན་པས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁ་ཅིག་འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་སྐྱེ་བ་སོགས་བཀག་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སོགས་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དབང་བདེན་པ་བཀག་པ་མིན་པར་འདོད་པ་འདི་ཡང་། དེ་ལྟར་འགྲེལ་པའི་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པས། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་སློབ་དཔོན་བློ་ བརྟན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་མོད་ཀྱང་། དེའི་གཞུང་ན་དེ་ལྟར་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པར་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་བཞི་བརྒྱ་པའི་ལྟ་བ་སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་བར་བཤད་པས་དེ་ལ་སྦྱར་ན་འགྲིག་གོ །འོ་ན་ཟབ་མོའི་མདོའི་དོན་སེམས་ཙམ་དུ་འགྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་དུ་འགྲེལ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པའི་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་གི་དོན་འདི་ལྟར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཞེས་གསལ་བར་མི་སྣང་ཡང་། རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལ་སོགས་པར་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མདོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དྲང་དོན་དུ་འཆད་པར་སྣང་བས། དེ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་མངོན་ཏེ་འཕགས་པའི་གཞུང་འགོག་པ་ནི་མི་སྲིད་ལ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཆད་ན་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མི་འཆད་པ་མི་མཛད་ཅིང་། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ན་དེའི་དོན་སེམས་ཙམ་དུ་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིགས་པས་འགྲུབ་པས། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་མི་ནུས་པ་ལ་དགོངས་ནས། བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས
Chinese
是为了某种东西的产生。详细的已经在其他地方说过了，所以不再赘述。像这样，如果用探究真如的理智来探究世俗谛，要知道世间的一切名言都会消失。第三，如果像这样断除对事物真实显现的一切执着，那么令人恐惧的是，对名言的真实执着，这会成为二取（能取和所取）解脱之因，是否需要做成某种实物，即以自性成立的自性产生之物呢？如果这样说，那么对于这样说的人来说，只会剩下一个词而已。为什么呢？就像在探究真如胜义谛的时候，用之前所说的理智，色等从自和他产生是不合理的，同样，在名言中，用同样的理智产生也是不合理的。那么，你的自性产生会用什么量来成立呢？不会成立的。因此，自性产生在二谛中都不存在，即使不愿意，也不得不承认。因此，经中说，用探究真如的理智，即使在名言中也遮止产生的产生，是在连接处说成实物自性的产生，意义对照如前所说，所以只是在所破上加上自性产生这个差别而已，绝对不是仅仅是产生，因为已经多次说过，不能用胜义谛的观察来观察名言谛的意义。如果用探究真如的理智，在名言中不遮止以自性成立的产生，那么认为也不遮止在胜义谛中成立的产生，是因为仅仅以自性成立就会变成真实成立，所以认为对于它，加不加上“在名言中”都是一样的。这样一来，对于所破，加上以自性，以自性，以自性体性等等的差别，在经部和，《父子二经》和这位论师的论典中出现的是无边无际的。遮止这些的时候，一些中观派作为前行方，就像之前所说的那样，在《明句论》中也说，这就像真如一样坚定。
English
It is for the sake of something arising. It has already been explained in detail elsewhere, so I will not elaborate. In this way, if one examines the conventionalities with the reasoning that investigates suchness, one should know that all worldly terms will disappear. Thirdly, if all attachment to the true appearance of things is cut off in this way, then what is frightening is that the true attachment to the truth of convention, which becomes the cause of liberation from the two graspers (the grasper and the grasped), does one need to make something into a real thing, that is, something that arises from its own nature? If one says so, then for those who say so, only a word will remain. Why? Just as when examining the ultimate truth of suchness, with the reasoning that has been said before, it is unreasonable for form and so on to arise from self and other, similarly, in convention, it is unreasonable for it to arise with the same reasoning. Then, by what valid cognition will your self-nature arise be established? It will not be established. Therefore, the arising of self-nature does not exist in either of the two truths, and even if one is unwilling, one must inevitably admit it. Therefore, the sutra says that with the reasoning that investigates suchness, even in convention, the arising that prevents arising is said to be the arising of the nature of reality in the connection, and the meaning is compared as before, so it is only on the object to be refuted that the difference of arising from self-nature is added, and it is definitely not just arising, because it has been said many times that one cannot use the observation of ultimate truth to observe the meaning of conventional truth. If, with the reasoning that investigates suchness, one does not prevent the arising established by self-nature in convention, then the view is that one does not prevent the arising established in ultimate truth either, because merely being established by self-nature will become truly established, so the view is that for it, adding or not adding "in convention" is the same. In this way, for the object to be refuted, adding the difference of by self-nature, by nature, by self-essence, and so on, what appears in the sutras and the Two Treatises and the treatises of this teacher is limitless. When refuting these, some Madhyamikas as the prior party, as has been said before, also say in the Clear Words, this is as firm as suchness.
Chinese
应当承诺不吃祭品。如果不是这样，难道不是世俗谛与道理相符吗？因此，这会变成胜义谛，而不会变成世俗谛。像这样，仅仅用名言来命名是不够的，而是要通过寻找被命名之物的意义来进行研究，从而禁止确立名言的意义。如果那样，就会变成真实存在，并且色等不会变成世俗谛。也就是说，不承认色等在胜义谛中成立，而是指向确立为世俗谛。而且，这并非是对有实物论者说的，因此非常清楚是自续中观派。在此，论师说，有些人认为，圣者面前说“非从自生，非从他生”等经文禁止生等，这是禁止能取所取事物各异的遍计所执的生等，而不是禁止依他起谛。这种观点，如果没有那样解释的理由，就无法成立。因此，对于说这种话的人，只能进行辩驳和考察。如是宣说的前派论者，有些人说是古代的论师智军等，但他们的论著中没有那样说的。在《四百论》的注释中，论师法护说，《四百论》的观点被解释为唯识，如果与此结合就合适了。那么，那些将甚深经的意义解释为唯识的人，是如何解释圣者经文的意义的呢？论师世亲等大师们的论著中，虽然没有明确说明龙树论著的意义是这样解释的，但在《释量论》等中，似乎是依靠密意经来将般若经解释为不了义。因此，似乎也是那样解释的，因为不可能否定圣者的经文。如果按照字面意思解释，就不会不按照字面意思解释般若经。如果按照字面意思解释为不了义，那么就必须将它的意义解释为唯识。然而，所有法在胜义谛中不成立，以及所说的不是由自相成立，这些都与字面意思一样，可以通过理证来成立。因为不损害字面意思。考虑到无法解释为了义，所以说只能进行辩驳和考察。
English
One should promise not to eat offerings. If it is not so, isn't the conventional truth in accordance with reason? Therefore, this would become the ultimate truth and not the conventional truth. Like this, it is not enough to merely name it with words, but one must investigate by searching for the meaning of the named object, thereby prohibiting the establishment of the meaning of the name. If that were the case, it would become truly existent, and form, etc., would not become conventional. That is, not admitting that form, etc., are established in the ultimate truth, but rather pointing to establishing them as conventional. Moreover, this is not said to those who assert substantial entities, so it is very clear that it is the Svātantrika Madhyamaka. Here, the teacher says that some people think that the scriptures such as "not from oneself, not from others" spoken by the Blessed One prohibit arising, etc., and that this prohibits the arising, etc., of the imputed nature of the distinct grasping and the grasped, but does not prohibit the dependent nature of truth. This view cannot be established without a reason for explaining it that way. Therefore, for those who say such things, one can only debate and investigate. The proponents of the earlier position who say this are some ancient teachers such as Lodrö Ten, but such a statement is not found in their texts. In the commentary on the Four Hundred Verses, the teacher Dharmapāla says that the view of the Four Hundred Verses is explained as Cittamātra, and it would be appropriate to combine it with that. So, how do those who explain the meaning of the profound sutras as Cittamātra explain the meaning of the Blessed One's scriptures? In the texts of great teachers such as Vasubandhu, although it is not clearly stated that the meaning of Nāgārjuna's texts is explained in this way, in the Explanation of Reasoning, etc., it seems that the Perfection of Wisdom Sutras are explained as provisional meaning based on the sutras of hidden meaning. Therefore, it seems that they are also explained in that way, because it is impossible to negate the scriptures of the Blessed One. If explained according to the literal meaning, one would not fail to explain the Perfection of Wisdom Sutras according to the literal meaning. If the literal meaning is explained as provisional meaning, then its meaning must be explained as Cittamātra. However, all phenomena are not established in the ultimate truth, and what is said not to be established by their own characteristics, these can be established by reasoning just as they are in the literal meaning. Because it does not harm the literal meaning. Considering that it is impossible to explain it as definitive meaning, it is said that one can only debate and investigate.