Tibetan
དེ་ཙམ་ནས་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་སྔར་ཡང་བཤད་ཅིང་། སླར་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་ཉེས་པ་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །འདིར་འགྲེལ་པ་ལས། དཀོན་བརྩེགས་ལས་འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། མཚན་མེད་དང་སྨོན་མེད་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་དྲངས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ལ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན། ཆོས་དེ་རྣམས་རང་ངོས་ནས་ སྟོང་པར་མ་སོང་བས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་ཞེས་པ་མི་འཐད་ལ། རང་ངོས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་བཀག་པར། གཞན་ཞིག་གིས་སྟོང་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པར་བསྟན་དགོས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་དང་འགལ་བས་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་ངོས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ནོ། །མདོ་འདིས་ནི་རྣམ་རིག་པས་གཞན་དབང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་མི་སྟོང་པ་དང་། དེ་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་པ་མེད་པས་སྟོང་ཞེས་པ་ཡང་བཀག་ལ། བརྒྱ་བ་ལས། སྟོང་མིན་སྟོང་ལྡན་མཐོང་མིན་ཏེ། །མྱང་འདས་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདབ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་དང་། རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །ངེས་པར་འབྱིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་པས་ཀྱང་སྔར་གྱི་མདོའི་དོན་དེ་ཉིད་འཆད་དོ། །ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞེས་པའི་བསམ་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པར་བདེན་པས་སྟོང་པ་ནི། གཞན་སྟོང་ཡིན་པས་བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་པ་ནི་རང་སྟོང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་གཏན་ནས་མི་རིགས་ཏེ། བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་ན་བུམ་པ་ལ་བུམ་པ་མེད་དགོས་ན། རང་ལ་རང་མེད་ན་གཞན་ སུ་ལ་ཡང་མེད་པས་བུམ་པ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བས། དེ་ལྟར་སྨྲ་མཁན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། འདིས་སྟོང་པ་དང་འདིས་མི་སྟོང་ཞེས་པའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྟོང་པ་དེ་ཁ་ཅིག་ཡང་དག་ཏུ་སྨྲ་ལ། གཞན་དག་ཆད་སྟོང་དུ་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲ
Chinese
既然如此，先前也已说过是真实成立，以将来还要讲的道理也不能消除过失。这里的解释中说，《宝积经》中，对善守护说，对于中观道的法，如理如实地个别观察，不是空性使法空，而是法本身就是空性。并引用了对无相、无愿、无现行、无生、无有也同样宣说的内容，如果法具有以自相成立的自性，那么这些法由于自身没有变为空性，因此法本身就是空性是不合理的。如果没有遮止从自身以自性存在，就必须通过其他事物以空性的方式来显示空性，因此与空性不使法空相违背，所以以中观道个别观察法的自性时，是显示法从自身以自性成立而为空性。此经也遮止了唯识宗认为的，他性是依靠自己的相而成立，所以不空，以及认为能取和所取没有实体差别，所以是空性的观点。在《百论》中说：非空非有见不到，愿证涅槃成我所，邪见不生诸苦恼，如来是故如是说。以及《中论》中说：诸佛说示一切空，为度脱于有空者，若复于空有所著，是亦佛所不听许。也解释了先前经文的意义。诸法以自性空性的想法也是如此，如果瓶子不是以瓶子空，而是以真实空，那就是他空，因此说瓶子以瓶子空是自空，这完全不合理，如果瓶子以瓶子空，那么瓶子上就必须没有瓶子，如果自己对自己不存在，那么对其他任何事物也不存在，因此瓶子将完全不存在。那时，其他一切事物也与此相同，因此说这种话的人也将不存在，并且以此为空，以此不空的概念也将完全不可能存在。有些人认为这种空性是正确的，而另一些人则认为这是断灭空，这两种观点都脱离了缘起和常断的边
English
Since it is so, it has been said before that it is truly established, and the fault cannot be eliminated by the reason that will be explained again in the future. Here, in the commentary, it says in the Ratnakuta Sutra, to the Well-Guarded, regarding the Dharma of the Middle Way, to properly and truly individually examine, it is not emptiness that makes the Dharma empty, but the Dharma itself is emptiness. And it quotes that the same is also declared for the signless, the wishless, the non-manifesting, the unborn, and the non-existent. If the Dharmas have a self-nature established by their own characteristics, then these Dharmas, since they have not become empty from themselves, therefore it is unreasonable to say that the Dharmas themselves are emptiness. If the existence of self-nature from oneself is not negated, then it must be shown that emptiness is empty by means of other things, therefore it contradicts the statement that emptiness does not make the Dharmas empty, so when the Middle Way individually examines the self-nature of the Dharmas, it shows that the Dharmas are empty because they are established by their own nature from themselves. This sutra also refutes the Yogacara view that other-nature is established by its own characteristics, so it is not empty, and that there is no substantial difference between the grasper and the grasped, so it is the view that it is empty. In the Shatashastra it says: 'Not empty, not full, not seen, may Nirvana become mine, wrong views do not arise, thus the Tathagatas say.' And in the Root Wisdom it says: 'The Buddhas have declared that all emptiness is to liberate those who are attached to emptiness, if one is attached to emptiness, that is not allowed by the Buddha.' It also explains the meaning of the previous sutra. The idea that all Dharmas are empty by their own nature is also the same, if the pot is not empty by the pot, but empty by the truth, that is other-emptiness, therefore saying that the pot is empty by the pot is self-emptiness, which is completely unreasonable, if the pot is empty by the pot, then there must be no pot on the pot, if oneself does not exist for oneself, then it does not exist for anything else, therefore the pot will completely not exist. At that time, all other things are also the same, therefore the person who says this will also not exist, and the concept of this is empty and this is not empty will also be completely impossible. Some people think that this emptiness is correct, while others think that it is annihilationist emptiness, both of these views are free from the extremes of dependent origination and permanence and annihilation.
Tibetan
ལ་བར་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ཁོ་རང་ཁོ་རང་གིས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་ཟེར་ནས། དེ་ཆད་སྟོང་དུ་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་སུ་ཡང་ལྟ་བ་དེ་ཆད་ལྟ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། དེ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སུ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགག་གཞི་དེ་དགག་བྱའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང་། གཞི་དེ་དགག་བྱས་སྟོང་ཚུལ་ཡང་ཡིན་པས་སྟོང་པར་འདྲ་བཞིན་དུ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཚུལ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྟོང་ཚུལ་སྔ་མ་ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་རིང་ལ། གྲུབ་མཐས་གཞི་དེ་བདེན་པའམ་དེའི་དོན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ ཅིང་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱང་། གྲུབ་མཐའ་བདེན་པའམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འགལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་ལ་རག་མོད། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་སོགས་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཅི་སྟེ་བརྗོད་དེ་བདེན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟར་རྒོལ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་གཞན་སྐྱེ་འདོད་པར་སྣང་བས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་འགའ་ཞིག་གོ །རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བའི་གཞན་སྐྱེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འདོད་ན་བདེན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་ན་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མི་སྲིད་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་གཅིག་པུར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ་འདི་བདེན་མོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དོན་དམ་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་རང་གིས་ཁས་ལེན་པའི་བདེན་པའི་དོན་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་པས། མི་སླུ་བའི་བདེན
Chinese
在（对）境上，诸佛菩萨已经多次成立，因此是外道。特别是，说所有世俗谛都必须由其自身来确定为空性。如果认为那是断灭空，那是不合理的。因为四种宗派中，任何人都知道那种观点是断见，因此没有人会在自己的相续中培养它。因此，作为破斥的基础的事物不存在于所破斥的事物的自性中，并且该基础被破斥的空性方式也是空性，同样地，诸法以其自性成立而空，意思是自性空。之所以其他空性方式不是自性空的原因是，在先前的空性方式通过量成立且作用未消失期间，宗派不可能产生认为该基础是真实的或存在于其意义中的执着。即使后者的意义通过量成立且作用未消失，宗派执着于真实或真实的意义也不矛盾。第二点是，这里所说的是，因为胜义中没有生，所以依赖于破斥从自和他生。然而，色和受等被两种量所缘的事物的自性，无疑会是从他而生。如果不是这样认为，为什么要说两种真谛，那就会变成一种真谛。因此，有人说存在从他而生。像这样反驳的人，似乎是认为胜义中没有生，而在名言中想要他生的某些自续中观派。如果自性生的他生不被认为是世俗，那就会变成一种真谛，意思是，如果自性生在世俗中不存在，那么真实世俗就会不存在。那时，由于不可能有世俗谛，就会变成只有胜义谛的意思。作为对该回答的答复，这是真实的，但在胜义中没有两种真谛，因为经中说：比丘们，这个胜义谛只有一个，即不欺骗的法性涅槃。所有行都是虚假的，具有欺骗的法性。这些话的意思是，自己所承诺的真谛的意义是不欺骗的，因此是不欺骗的真
English
On the objects, the Buddhas and Bodhisattvas have established it many times, therefore it is an outsider. In particular, it is said that all conventional truths must be determined to be empty by themselves. If it is thought that it is annihilation emptiness, it is unreasonable. Because among the four schools, anyone knows that that view is a nihilistic view, so no one will cultivate it in their own continuum. Therefore, the thing that is the basis of refutation does not exist in the nature of the thing to be refuted, and the way in which that basis is refuted is also emptiness, similarly, the emptiness of phenomena established by their own nature means emptiness of self-nature. The reason why other ways of emptiness are not emptiness of self-nature is that, during the period when the previous way of emptiness is established by valid cognition and its function has not disappeared, it is impossible for sects to arise with the clinging that the basis is true or exists in its meaning. Even if the meaning of the latter is established by valid cognition and its function has not disappeared, it is not contradictory for sects to cling to truth or the meaning of truth. The second point is that what is said here is that because there is no arising in the ultimate sense, it depends on refuting arising from self and other. However, the nature of things such as form and feeling, which are perceived by the two valid cognitions, will undoubtedly arise from others. If it is not thought like this, why say two truths, it will become one truth. Therefore, some say that there is arising from others. Those who refute like this seem to be some Svatantrika Madhyamikas who think that there is no arising in the ultimate sense, but want other-arising in conventional terms. If other-arising by self-nature is not considered conventional, it will become one truth, meaning that if self-nature arising does not exist in conventional terms, then true conventional will not exist. At that time, since it is impossible to have conventional truth, it will become the meaning of only ultimate truth. As a reply to that answer, this is true, but there are not two truths in the ultimate sense, because the sutra says: Bhikshus, this ultimate truth is only one, that is, the non-deceptive nature of Nirvana. All formations are false, having the nature of deception. The meaning of these words is that the meaning of the truth that one promises is non-deceptive, therefore it is non-deceptive.