Tibetan
་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་དེ་ འདིར་བདེན་མོད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ངོར་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་མེད་དེ། དེའི་ངོར་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བདེན་པ་དམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པ་ནི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །དོན་བསྡུ་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་པས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་ལུང་གིས་མྱང་འདས་གཅིག་པུ་བདེན་གྱི། འདུ་བྱེད་གཞན་བརྫུན་པར་གསུངས་པས་འདུས་བྱས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེའི་བདེན་པ་ནི་མདོ་ཉིད་ལས་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པས་མི་སླུ་བའི་དོན་དུ་བཤད་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་སྔ་མའི་བདེན་པ་མི་སླུ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་སོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། འདུས་བྱས་ལོག་པར་སྣང་ནས་ བྱིས་པ་སླུ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། མྱང་འདས་དོན་དམ་པས་དེ་ལྟར་སྣང་ནས་མི་སླུ་བས་མྱང་འདས་བདེན་པ་དང་། གཞན་རྣམས་མི་བདེན་པར་གསུངས་པར་བཤད་པས། བདེན་མི་བདེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་སླུ་མི་སླུའི་དོན་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་མྱང་འདས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པར་གསུངས་པ་ནི། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོར་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་དེ་བདེན་པར་བཞེད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། དབུ་མ་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི། ཅི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་གམ། ཅིག་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཅེས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བ
Chinese
仅仅成为那个，所以才说“这在此是真实的”。所谓“究竟而言”，是指在证悟实相者的境界中，世俗谛和胜义谛二者是不存在的，因为在那境界中，仅仅宣说了胜义谛。殊胜的谛，即是胜义谛。从那个智慧的境界来看，之所以没有世俗谛，是因为（世俗谛）被宣说是具有欺骗性的法。总而言之，如果诸法以自性成立，那么诸行就不会成为虚假的、具有欺骗性的法，因此，由于没有世俗谛，就会变成没有二谛。而在没有以自性成立的方面，则有世俗谛和胜义谛二者，这就是其含义。如果有人认为，按照之前的经文，涅槃是唯一的真实，其他的有为法都是虚假的，因此，即使有为法不是以自性成立的，难道涅槃胜义谛也不是以自性成立的吗？对此，（经文）说，它的真实，经中说它是“不欺骗的法”，因此，这是从不欺骗的意义上说的，而不是以自性成立的真实。经中说“一切有为法都是虚假的、具有欺骗性的法”，因此，也应该知道之前的真实是不欺骗的意义。在《理六十颂》的注释中也说：如同有为法显现为颠倒，从而欺骗孩童一样，涅槃以胜义的方式显现，从而不欺骗，因此涅槃是真实的，其他的则是不真实的。因此，将真实与不真实区分开来，应该毫无疑问地认为这是欺骗与不欺骗的意义。在《理六十颂》的注释中说，涅槃在世俗中是真实的，这是指将涅槃作为胜义谛存在，安立在世俗的境界中，而不是在名言中认为它是真实的。这样一来，世俗谛就是进入胜义谛的方便，因此，就像不考察从自和他生，而按照世间的方式进行名言一样，中观派也同样会承认。就像这样，因为色和受等事物，无论是从自而生，还是从他而生等等这样进行分别观察时，就会达到真
English
It becomes only that, so it is said, "This is true here." "In the ultimate sense" means that in the realm of those who see reality, there are no two truths, conventional and ultimate, because in that realm only the ultimate truth is taught. The supreme truth is the ultimate truth. From the perspective of that wisdom, the absence of conventional truth is known because it is said to be of the nature of deception. In summary, if phenomena are established by their own characteristics, then conditioned phenomena will not be established as false, deceptive phenomena. Therefore, since there is no conventional truth, there will be no two truths. But on the side where there is no establishment by one's own characteristics, there are both conventional and ultimate truths, that is the meaning. If one thinks that according to the previous scripture, only nirvana is true and other conditioned things are false, so even if conditioned things are not established by their own characteristics, isn't the ultimate truth of nirvana established by its own characteristics? To that, (the scripture) says that its truth is said in the sutra itself as "of the nature of non-deception," so it is explained in the sense of non-deception, but it is not a truth established by nature. It is also known that the previous truth is in the sense of non-deception because it is said that "all conditioned things are false, deceptive phenomena." In the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning, it is also said: Just as conditioned things appear falsely and deceive children, nirvana appears in the ultimate way and does not deceive, so nirvana is true and others are not true. Therefore, it should be undoubtedly accepted that the division into true and untrue is the meaning of deception and non-deception. In the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning, it is said that nirvana is true in the conventional sense, which means that nirvana exists as the ultimate truth and is established in the conventional realm, but it is not considered true in name. In this way, conventional truth is the means of entering ultimate truth, so just as one makes statements according to worldly customs without examining whether it arises from self or other, so too do Madhyamikas accept it. In this way, because these things such as form and feeling, whether they arise from self or arise from other, when one analyzes in such ways, one reaches the tru
Tibetan
དག་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ལས། ཚུ་རོལ་ཏེ་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་གནས་པ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་མི་བྱ་བར། འཇིག་རྟེན་པས་མཐོང་བ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་གཞན་འཇིག་རྟེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །གཟུང་བར་མི་ནུས་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་མ་གཏོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་གཟུང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྩོད་ཟློག་ལས། ཐ་སྙད་ཁས་ནི་མ་བླངས་པར། །ངེད་ཅག་འཆད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་དཔྱད་མ་དཔྱད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་མ་དཔྱད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དཔྱོད་ལུགས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པར་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། ཐ་སྙད་གདགས་པས་མ་ཚིམ་པར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ། དེ་ལྟར་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་བདག་གམ་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞེས་ཚོལ་བ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་འཇོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གང་ནས་འོངས་གང་དུ་འགྲོ་ཞེས་པ་དང་། ཕྱི་དང་ནང་གང་ན་ཡོད་ཅེས་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་རྣམས་དང་གཏན་མི་འདྲ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཙམ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་མི་འཇོག་གི །སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་གམ། དེའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པའི་དོན་གྱི་སྡོད་ལུགས་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་དཔྱོད་པ་ནས། དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་འགྲོ་སྟེ། དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་མི་འདྲ་བའི་གནད་ཀྱིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་མཚམས་ཀྱང་མི་འདྲ་བ་གཉིས་འོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་དཔེར་ན་གནས་འདིར་ལྷས་བྱིན་དོན་ལ་མ་འོངས་པ་ལ། དང་པོ་འོངས་པར་འཁྲུལ་དེ་ནས་འོངས་མ་འོངས་བརྟགས་པ་ན། མ་འོངས་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བྱས་ནས། མ་དཔྱད་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ན་དང་། དཔྱད་པའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་མ་ལོག་པར་འདོད་པ་ནི་དབུ་ཚད་གང་གི་ཡང་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཀྱིས་མ་དཔྱད་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དུ་མ
Chinese
从具有清净自性的胜义谛的无生无灭中，不可能找到存在于从彼岸转变为此岸的生等法中的事物。因此，对于世俗谛的真理，不应分析“从自和他”等概念。而应通过世间人所见的“若此有则彼生”这一途径，承认依赖于世间的名言。如圣天菩萨所说：“如异族之语言，不能为他人所解，如是若非世间人，不能解世间事。”又如《中论》所说：“若不依俗谛，不得第一义，不得第一义，则不得涅槃。”又如《诤理论》所说：“若不承认名言，我等则不作解释。”如是说。此处的分析与不分析，是指对真如的分析与不分析。而了解从何种分析方式开始是对真如的分析至关重要，略作解释，就应成派的观点而言，不满足于名言的施设，例如“苗芽生”等，从寻求如此施设的施设义是从自还是从他而生开始，就安立为是对真如的分析。因此，应当了解，世间的名言“从何而来，往何处去”以及“在外在内何处存在”等分析，与上述分析截然不同。自续派则不认为仅凭这些就是对真如的分析。而是从如前所述的显现于识上的存在，或者并非由其所安立，而是从事物本身的住立方式而成立的角度进行分析，才开始是对真如的分析。由于所破的对境不同，对真如的分析界限也会出现两种不同。如果不理解这一点，例如，误以为弥生本不应来此地，却误以为他已经来了，然后分析他来没来，结果发现他没来一样。如果认为所有未经分析的分别都是错误的，而所有经过分析的分别都是正确的，那就不是中观和量论的任何一种观点，因为两种观点都认为未经分析的分别有许多是通过量成立的。
English
From the unoriginated and unceasing ultimate truth, which possesses pure self-nature, it is impossible to find something that exists in phenomena such as arising, which have transformed from the other shore to this shore. Therefore, regarding the truth of conventional truth, one should not analyze concepts such as "from self and other." Instead, one should acknowledge, through the way of entering into worldly conventions, only this much: "If this exists, then this arises," as seen by worldly people, relying on the world. As Arya Deva said: "Just as the language of a barbarian cannot be understood by others, so too, if not a worldly person, one cannot understand worldly matters." Also, as stated in the Root Wisdom: "Without relying on conventions, the ultimate meaning is not realized; without realizing the ultimate meaning, nirvana is not attained." And as stated in the Refutation of Disputes: "If we do not accept conventions, we will not explain." Thus it is said. Here, analysis and non-analysis refer to analysis and non-analysis of suchness. And it is crucial to understand from what kind of analysis one begins to analyze suchness. To explain briefly, according to the Consequentialist school, they are not satisfied with the mere imputation of names, such as "a sprout arises." From seeking whether the meaning of such an imputation arises from self or other, they establish it as analyzing suchness. Therefore, one should understand that the worldly conventions of "from where does it come, where does it go," and analyses such as "where does it exist, outside or inside," are completely different from the above analysis. The Autonomists do not consider that just that much is analyzing suchness. Rather, from analyzing whether the existence that appears to consciousness, as previously explained, is established by the power of appearance, or whether it is established from the way things abide in reality, not established by that power, one begins to analyze suchness. Due to the key of differing objects of negation, there will be two different boundaries for analyzing suchness. If one does not understand this, for example, if one mistakenly thinks that Lhas Byin, who was not supposed to come here, has already come, and then analyzes whether he has come or not, and finds that he has not come, and then thinks that all unanalyzed distinctions are only meaningful as being wrong, and that all analyzed distinctions are not wrong, that is not the view of either Madhyamaka or Pramana, because both views hold that many unanalyzed distinctions are established by valid cognition.