Tibetan
ང་། སྤྱིར་དོན་དམ་ བདེན་པ་སྣང་བར་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གིས་བསྡུས་པས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་གསུངས་པས་ནི། ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་འཛིན་པའི་མ་རིགས་པ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དུ་གྲགས་པ་ནི། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མ་རིག་པར་བཞེད་པས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་མི་བཞེད་དོ། །མ་རིག་པ་བདེན་འཛིན་དེའི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཇོག་ཅེས་པ་ནི། བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་གང་གི་ངོར་འཇོག་པའི་འཇོག་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་བུམ་སྣམ་སོགས་བདེན་འཛིན་དེས་འཇོག་ཅེས་པ་མིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་དེས་བཞག་པ་ནི་རང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་པའི་ཟུར་གྱི་བདེན་པ་གང་གི་ངོར་འཇོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། བུམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འཇོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་མིང་མཚུངས་པས། དོན་ཡང་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་མང་དུ་བྱུང་སྣང་བས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་བུམ་སོགས་འདི་རྣམས་སངས་མ་རྒྱས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོར་བདེན་པ་ཡིན་ནམ། གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོར་མི་བདེན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འཇོག་པའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དེ་ཡང་། ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་ཉོན་ མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་པ། འདུ་བྱེད་གཟུགས་བརྙན་སོགས་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། བཅོས་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་ན། གང་གི་ངོར་མི་བདེན་པའི་གང་ཟག་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་སོ། །དེ་ཡང་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་གང་ཡིན་ལ་མི་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་དེར་སྣང་བར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གཅིག་གོ །དེ་ཙམ་ནི་བྱང་སེམས་ས་བདུན་པ་བ་མན་ཆད་དང་། ཉན་རང་འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ལའང་ཡོད་པས་དེ་གཅད་པའི་ཕྱིར་དུ། གང་ཟག་གསུམ་པ་ལ་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་ཞེས་གསུངས་པས་དག་པ་སའི་བྱང་སེམས་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ལ་བྱ་སྟེ་དེ་གསུམ་གྱི་ངོར་མི་བདེན་པའོ། །གང་ཞིག་མི་བདེན་པ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་པ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་སོ། །མི་བདེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བདེན་པར་རློམ་པ་སྟེ་བདེན་ཞེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་གང་ཟག་གསུམ་པོ་དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འགྲེལ་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་པར་ཡེ་ མ་བསྒྲུབས་པར་བདེན་པ་མིན་ཞེས་བསྒྲུབས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་པར་བསྒྲུབས་པར་འཛིན་པ་ནི། ཧ་ཅང་ཡང་བློའི་འཇུག་པ་རྩིངས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་རང་གི་བློའི་དྲི་མས་སྦགས་ནས་འཆད་པའི་ལུགས་ངན་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་གང་ཟག་དེ་གསུམ་ལ་མིན་གྱི། དེ་གསུམ་གྱི་ངོར་བདེན་པ་མིན་པ་གང་ཟག་གཞན་བདག་ཅག་རྣམས་ལྟ་བུ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་དེ་གསུམ་མིན་པའི་འོག་མ་རྣམས་ལ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཡོད་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོར་གང་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་དེ་དག་གི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མིན་པ་བསྒྲུབ་ན་ནི། ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བློ་དེའི་ངོར་གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་ལ་གཞི་དེ་བརྫུན་པར་འགྲུབ་དགོས་པས་དེ་ལ་བདེན་ཞེན་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགོད་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །བློ་དེའི་ངོར་གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་ལ་གཞི་དེ་བརྫུན་པར་འགྲུབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བུམ་སོགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་བདེན་པ་འཇོག་པ་ན་བློ་དང་དོན་གཉིས་ལས། དོན་ལ་བདེན་པར་མི་འཇོག་པར། བདེན་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་གཞག་དགོས་པར་མཐོང་བ་ན། ཁྱད་པར་དེ་མ་སྦྱར་ན་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་ཅིང་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་མཐོང་དགོས་ པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་མངོན་པ་གོང་འོག་ནས་བཤད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་བས་དེ་བཤད་ན། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདེན་འཛིན་གཉིས་ཡོད་ལ། དེ་ཉིད་བདག་འཛིན་གཉིས་སུའང་བཞེད་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བདེན་འཛིན་དེ་འཇུག་འགྲེལ་དང་། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀར་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཤད་ལ། མ་རིག་པ་དེ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་སྤངས་པ་དང་། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤངས་པར་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་ནི། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་མི་མཐུན་
Chinese
我，总的来说，必须想要显现胜义谛。这样一来，暂时被有支所摄的烦恼性的无明所控制，安立世俗谛，如是说，执持诸法为真实的无明，即被称为人我和法我的执着，被认为是十二缘起的无明，因此不认为是所知障。由无明，即执实之执着的力量，而安立世俗谛，这指的是，显示在哪个角度安立谛，即世俗谛的安立方式，而不是说，瓶、布等是世俗谛，由执实之执着而安立，因为执实之执着所安立的，自己也认为不可能存在于名言中。因此，所谓的世俗谛，是指在哪个角度安立“谛”的世俗，以及瓶等存在于世俗中的世俗，这些名称相同，意义也容易混淆，所以应该好好区分。那么，这些瓶等，对于所有未成佛的众生来说，在世俗的角度都是真实的吗？或者，对于某些众生来说，在世俗的角度也有不真实的吗？对于安立为世俗谛的色、声等，以及声闻、独觉和菩萨，他们已经舍弃了烦恼性的无明，像看待幻象等一样看待事物，对于他们来说，是虚假的自性，而不是真实的，因为没有显现为真实的自负。解释所说之义，在谁的角度不真实的众生有三种：声闻、独觉和菩萨。其中，声闻、独觉和菩萨，因为不执着于任何一方而特别说明，即所有有为法都像幻象一样，虽然自性空，但显现于彼，这是显而易见的证悟，这是一个区别。仅仅如此，对于七地以下的菩萨和声闻、独觉的圣者学道位者也有，为了排除这些，对于第三种众生，说是舍弃了无明，指的是清净地的菩萨和声闻、独觉的阿罗汉，对于这三种人来说是不真实的。什么是不真实的呢？那也是指内外诸法。不真实的理由是没有真实的自负，即没有实执，因为没有执实。
English
I, in general, must want to manifest the ultimate truth. Thus, for the time being, controlled by the afflictive ignorance gathered by the limbs of existence, the conventional truth is established, as it is said. The ignorance that grasps phenomena as true, known as the self-grasping of persons and phenomena, is considered the ignorance of the twelve limbs, and therefore is not considered an obscuration of knowledge. The conventional truth is established by the power of that ignorance, the grasping of truth, which means that it shows the way in which truth, the conventional, is established, not that the grasping of truth establishes things like pots and cloths as conventional truths, because what is established by the grasping of truth is considered impossible even in one's own terminology. Therefore, the conventional in 'conventional truth,' which establishes 'truth' from a certain angle, and the conventional that establishes things like pots as existing conventionally, have the same name, so it seems that the meaning is often confused, so it should be well distinguished. So, are these pots and so on true in the conventional sense for all beings who have not attained Buddhahood? Or are there some beings for whom they are not true in the conventional sense? For those who establish forms, sounds, etc., as conventional truths, and for the hearers, solitary realizers, and bodhisattvas who have abandoned afflictive ignorance, who see things like illusions, etc., they are of a false nature, not true, because there is no presumption of appearing as true. Explaining the meaning of what was said, there are three kinds of beings for whom things are not true: hearers, solitary realizers, and bodhisattvas. Furthermore, the distinction is made because hearers, solitary realizers, and bodhisattvas do not cling to either side, that is, all conditioned phenomena are like illusions, although they are empty of inherent existence, they manifestly realize that they appear there, this is one distinction. That much is also present in bodhisattvas below the seventh level and in hearers and solitary realizers who are noble learners, so in order to exclude them, it is said that the third kind of being has abandoned ignorance, which refers to bodhisattvas of the pure lands and hearers and solitary realizers who are arhats, for these three, things are not true. What is not true? That also refers to inner and outer phenomena. The reason for not being true is that there is no presumption of truth, that is, there is no grasping of reality, because there is no clinging to reality.
Chinese
是因为无明灭尽的缘故。因此，内外诸法在那三士夫的世俗面前，成立为非真实。如是，解释说在那三者面前，并未成立世俗谛，却成立为非真实。认为成立为非世俗谛，这是因为心识的运作过于粗糙，以至于将学者的意图用自己的心识的污垢染污后进行讲解的恶劣方式。如此成立，也不是对那三士夫成立，而是对那三者面前的非真实，对其他士夫如我们等成立。不是那三士夫的下等者，具有俱生的真实执着，因此，对于那些人来说，无论什么世俗，都无法成立为真实。如果不是像之前所说的那样，而是成立为在他们面前非世俗的真实，那就会变成非常不相关的能立，因为在那心识面前，那个所依成立为世俗真实，就必须成立那个所依是虚假的，因此，将对那个没有真实执着作为理由，是可笑之处。在那心识面前，那个所依成立为世俗真实，就必须成立那个所依是虚假的理由是，在瓶等上安立世俗真实的词语的真实时，从心识和事物二者来说，不是在事物上安立真实，而是必须将真实执着安立为世俗的自性，当看到必须如此时，如果不加上那个差别，就不会成立为真实，并且必须看到是虚假的 的关键所在。第二是，这个宗派对烦恼的认识，与上下部派所说的不同，存在着不共之处，因此，了解这一点非常重要，所以进行解说。在对实有执着的事物中，存在着对人我和法我的执着两种，并且认为那也是两种我执，这在之前已经说过了。那个实有执着，在《入行论释》和《四百论》的解释中，都说是烦恼性的无明，并且说那个无明被声闻、缘觉阿罗汉所断除，并且在《四百论》的解释中，说被获得不生之法忍的菩萨所断除。因此，烦恼性的无明是，与证悟无我的真如
English
It is because ignorance is exhausted. Therefore, it is established that the inner and outer dharmas are not truly established in the face of the conventional truth of those three persons. Thus, the commentary says that in the face of those three, the conventional truth is not established at all, but it is established as not true. To assume that it is established as not the conventional truth is because the operation of the mind is too rough, so that the intention of the scholar is contaminated by the dirt of his own mind and explained in a bad way. Such an establishment is not for those three persons, but for the non-truth in the face of those three, for other persons like us. Those who are inferior to those three persons have innate clinging to truth, so for those people, no matter what is conventional, it is impossible to establish it as not truly established. If it is not as previously stated, but it is established as not the conventional truth in their face, then it will become a very irrelevant proof, because in the face of that mind, that basis is established as the conventional truth, it must be established that the basis is false, therefore, taking the reason that there is no clinging to truth is a laughing stock. In the face of that mind, that basis is established as the conventional truth, the reason that the basis must be established as false is that when establishing the truth of the word conventional truth on things like vases, from the two of mind and things, it is not establishing the truth on things, but it is necessary to establish the clinging to truth as the nature of the conventional, when it is seen that it must be so, if that difference is not added, it will not be established as true, and it must be seen as false This is the key. The second is that this sect's understanding of afflictions is different from what is said in the upper and lower divisions, and there is a unique point, so it seems important to understand this, so I will explain it. In the things that cling to reality, there are two kinds of clinging to reality, clinging to the person and clinging to the dharma, and it is considered that this is also two kinds of self-clinging, which has been said before. That clinging to reality is said to be afflictive ignorance in both the commentary on the Entering the Middle Way and the commentary on the Four Hundred Verses, and it is said that that ignorance is abandoned by the Hearers, Solitary Realizers, and Arhats, and in the commentary on the Four Hundred Verses, it is said that it is abandoned by the Bodhisattva who has obtained forbearance of the unborn dharma. Therefore, afflictive ignorance is incompatible with the realization of the selflessness of suchness.